1022 resultaten.
Zonsopgang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 Gelijk de wisselvalligheid van 'n schepsel
als je 't vergelijkt met z'n eigen sfeer.
Nochtans zonder ons te verlaten,
gaande z'n eigen weg verlegen of ongeremd.…
Haar laatste zwavelstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.172 tijdens het zoeken
naar de sfeer van kerst
ontmoette ik
het kleine koude meisje
het boekje was een vod
uitgelezen en kapot
toch lichtte het weer op
in haar laatste zwavelstok
zag een oude stal
compleet met koningen en al
van hogerhand moeten
ezel en de os weer uit het pand
met alle overvloed omgeven
lijkt de mens nooit uitgegeten…
SOUPER
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 en ik lust niet eens spruitjes
laat staan de geur van
half verkoolde beproevingen
je legt de tafel af met je
damasten handen, strijkt plooien
glad met mijn tijdsbestek,
tot de randvoorwaarden
opgebaard mooi uitkomen
sfeer schijnt gunstig voor
een lustige wederopstanding
maar het culinaire licht
brengt schaduwzijden aan op
het bord voor…
De donkerste paukenslag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 zacht preludeerden violen
bouwde slagwerk het ritme op
verkenden trompetten hogere sferen
jij gaf de opmaat aan het orkest
om met hart en ziel te spelen
zij hebben hun bloempjes buiten gezet
wij hoorden ze groeien
zagen hun knoppen zich richten naar jou
voelden de spanning tot bloeien
alle secties verzamelden kracht
tot na de donkerste…
Pinksterzondag
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
616 tortelduiven
in de linde
geritsel van het bladerdak
ze vliegen eensgezind
van boom tot boom
vanuit het lover verderop
klinkt zacht de roep
van nog een vredesbrenger
een hemels koor
mengt zich
in hun gesprek
ik hoor de merels
en een specht
de dame met de harp
speelt onverstoord
de vrede van de Geest
voert stil het woord
ik kom in sferen…
Pasen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
631 gedragen klonken de koralen
alsof de dirigent daarmee
de sfeer van pasen wilde verhalen
een sopraan vertaalde stilte
van het graf en een bariton
de zwaarte van de steen die daarvoor lag
tot in de ijlte van de hoogste tonen
de ontsteltenis van vrouwen zichtbaar werd
door de ontdekking van de lege tombe
opgewonden stemmen gonsden
keer…
Hier
gedicht
1.0 met 1 stemmen
10.449 Hier, bij Ajax, ligt mijn hart
Een club, fascinerend, altijd apart
Door velen genoemd naar godenzonen
Voor mij de bakermat van voetbaliconen
Mijn herinneringen gaan terug naar De Meer
Ook daar heerste een bijzondere sfeer
Nu ga ik mijn gevoelens weer achterna
En treed technisch toe in de Arena
In mijn levensfase is dit een nieuwe kans
En mijn…
AAN C. TER LINDEN (03)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 De doden zijn veel dichterbij
Dan men zich voor kan stellen
Daar horen ook de sferen bij
Die wij niet kunnen spellen
Somtijds komen er krachten vrij
Die ongeloof doen hellen
De adem schuift dat niet opzij
Probeert iets te vertellen
Het bruist van leven na de dood
Dat durf ik te voorspellen
Zij die menen te weten
Achten de kans bijzonder…
Vulkaande in hectiek
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
811 je vulkaande
in hectiek
smeet magma tot
op hoge sferen
droop rood de helling
af in een steeds
opnieuw proberen
brak de rots
in een veelheid
van erupties
ik zag de onderkant
waar vruchtbaar groen
zich wortelt in een
eeuwenlange reconstructie
daar vond ik jou
je glinsterde in
ruwe diamant ik zag
en voelde je karaat
jouw glans…
zweven als een vogel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
689 soms in mijn dromen
vlieg ik hoog door de lucht
niemand houd mij tegen
op zoek naar hemels geluk
door wind gedragen
zweef ik als een vogel
vrij van alle zorgen
zoals een doelgerichte kogel
zweef ik over steile bergen,
duik in diepste dalen,
vlieg over blauwe zeeën,
niet bang te verdwalen
in hogere sferen komende
wil mijn…
avondgevoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 zeewater, onverwacht uitéén gevallen
in talloos spiegelende scherven
rood en purper roepen ze
de ondergaande zon
een noodkreet lijkt het
dit uur vertrekt nu,
bijgelicht door wat
er onder grijze wolken door
verschijnt
roze sfeer
drijft lichtend verder, kleurloos
rolt de maan vanachter grauw
het schouwspel
schijnt volmaakt door
schoonheid…
Waar het zonlicht sluiers weeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 waar het water vredig stroomt
langs oevers uit vorige levens
de stilte wijsheid fluistert
het meisje in mij dagdroomt
waar het zonlicht sluiers weeft
van onvoorwaardelijke liefde
waar verbinding met de bron
boven aardse sferen zweeft
waar het Is met Zijn versmelt
in een beschouwend accepteren
hoop haar tere vleugels spreidt
met liefde…
Maandag.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 de sfeer van ooit
van toen
aanwezig op en aan
de gevels
in de ruiten
hun spiegelbeeld
heelt de wonden
van eeuwen strijd
tussen soldaten
en 'vreemd volk'
de stroom overgestoken
omdat het er beter zou zijn.…
De geur van de gloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Jij op je balkon
met een herinnering
een mooie herinnering
een mooie avond, stilte
jij op het balkon, ik in de kamer
schemerende nevels een gloed
over de stad, zoals toen
je wakker werd uit de roes
verkleumd en klam
een paar mannen nog
aan het vissen, de geur
van de wijde kleine wereld
van grondmist, die sfeer
die zomaar…
Tweede pinksterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 er gaat een paard voorbij,
eerder de prinses die haar berijdt
het roept iets magisch op, net als
maxima van willem
maar die wordt voor mij hoog
door de lucht geleid
herken je de sfeer van het moment
en dat je even uitstijgt boven de dag
dat je uit andere gedachten rent
en een liefelijke aanblik zorgt voor een lach
het is mijn kind, dat…
Zalig eetfeest
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
644 Het komt op deftig schransen neer
in een kitscherige sfeer
Heren met branie, opgetutte vrouwen
Kleine hapjes en goed kauwen
We zijn Hem vergeten
Zelfs vóór en ná het eten
Straks gaan we op de weegschaal staan
en roepen de afslankguru aan…
Festijn in december
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
Festijn in december
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
707 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
In de glorie van mijn verderf
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 Toch blijf ik dansen, en struikel ik weer,
als een hofnar die buigt voor zijn eigen sfeer.
En als het doek valt, dan blijft enkel die lach,
een echo van leegte... mijn laatste gezag!…
Die nare dag
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.999 De seizoenen baren sferen
Terwijl klokken tijden keren
Bleek waarheid slechts een waanidee
En brak de liefde van lieverlee
Was het soms de sleur die sloopte
Houden van waar ik op hoopte
Of sloeg de leugen mij toen lam
Die nare dag dat jij afscheid nam
Ik herwaak uit jouw hypnose
Jouw pracht was daar slechts een pose
Maar koud werd mijn…
Follow-up
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
4.673 de accu tankt zelfvertrouwen
op basis van appelmoes en sfeer
de loopbaan wordt in de praktijk
verbouwd tot ziektewetbudget
pauze en privé-leven chargeren
de orde mondjesmaat nuances
energie geconcentreerd op collega
en input de A-viertjes verlagen
de roeping professioneel op pad
met discussie en strijdbijl keuzes
passen zich aan gooien…
Mooi gevoel
hartenkreet
3.7 met 35 stemmen
2.819 Veilig lig ik in je sterke armen
Zacht als dons als een veer zo licht
Teder gevoelig en vol met emotie
Streel jij liefdevol mijn gezicht
De kaarsjes rond het bed gezet
Geven een warme intieme sfeer
Je lippen die mij beroeren
Vragen steeds meer en meer
Onze lichamen innig verstrengeld
Je liefkozingen zo teder en fijn
Het gevoel van liefde…
Duistergast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 ongenood in de zaal
Prevelt amen gezegend
onbewogen bewegend
de spijs van zijn avondmaal
Een guru met zen
die in onschuld wast
zijn hand in de lucht verticaal
In zijn rechter wegend
met zijn linker etend
de kippen als kersen zo kaal
Ik kan hier oneindig
veel meer nog, niet weinig
aan toevoegen tot ik weer daal
Naar wereldse sferen…
Romantisch
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 jij hebt de
kleuren geraakt
met je romantische
smaak ze in vorm
gelijkheid gegeven
ook al lijken hun
hoeveelheden dat
anders te beleven
juist het accent
de subtiele plaatsing
zindert ineens van
ongekende warmte
benadrukt de kracht
van het hart dat
eindelijk romantisch
heeft uitgepakt
handenvol sfeer
in ogen en lach
waar mensen…
Judasgeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 ik heb beelden gezien
uit lang vergeten kerken
hun sferen geproefd in
gebeden die de religieuze
uitstraling versterken
nog kleurt autoritaire
hiërarchie zijn fraai
gebrandschilderde ramen
maar ook het sociale is al
doorgedrongen tot de pastorie
verwonderlijk hoe kunst
en macht de krachtlijnen
weten te vinden in het
aardse spanningsveld…
avec le temps 2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 bij de laatste rustplaats van Albert Camus
ik had de eer aan zijn graf te staan
zijn sobere steen te betasten
de sfeer te ademen van het vergaan
in het zuiden van Frankrijk
mag de tijd misschien trager lijken
doch vluchtigheid is ook hier van alle dag
wij wanen ons onaantastbaar en klampen
vast aan het leven en kijken bewust niet
naar…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een levenskunst: het rimpelloze kind
te hoeden in het krimpende gemoed,
waar eenzaamheid de verre sferen bindt
en schaduw de verbeelding schraal begroet.
Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.…
Bij de dood van een broer (1950-2005)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.742 Je bent niet geworden
wat je gloedvol nastreefde
en met al je krachten
naar hoger sferen tilde.
Vergeefs torste je
grootse idealen met je mee,
maar alles viel terug
verpletterde je
met een gewicht dat
niet menselijk meer was.
Je elan is nu gedoofd,
zwart ligt het op je ziel.…
gedachteloos
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.188 amper het water
van de kronkelige groenige loop
alsof zij de stroom niet wil storen
het heden niet wil kwetsen voor later
de lange haren vallen over
haar blanke schouderlijn
in enkele resterende vlechten
en waar glooiende heupen
verborgen in het jonge gras
haar aan de aarde doen hechten
zo gaat zij verstild op
in de zachte zwoele sfeer…
Dat vage
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
525 er is altijd dat vage
voor een mens alleen
bijna niet te dragen
gevoel dat alles onecht is
ik zie maar kan
er nooit bij komen
de horizon is vaak een
obstakel voor mijn dromen
filosofeer over
de diepte van bestaan
daal dan af in een steeds
nauwer wordende spiraal
waar angst
de sfeer bepaalt in
een totaal verloren zijn
door existentiële…