10886 resultaten.
Lachen je ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 als ik je streel
voel wat je beweegt
lachen je ogen herkenning
fluister jij woorden
met de warmte van onze
laatste liefdevolle date
vastgelegd op de
mooiste plaats in je geest
met diepe emoties omkleed
om direct te openen
met de intiemste sferen
om al het nieuwe te proberen
waarbij respect
en vertrouwen de basis is
om aan onze…
Boetzelaerpark De Bilt, entree Blauwkapelseweg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 Ik wandel haar sferen
door bloemen gedekt
grind van voetpaden
knarsetandt en raspt.
Een groep jongeren hangt
maar zegt braaf gedag.
Het zijn de kabouters
van lentepaddestoelen.
Zij kijkt nu op mijn rug
ik zwaai met gedachten
zie op naar beelden
die hier woorden dichten.…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 jouw stilte
gaf licht op
je gezicht waar
de contrasten
voorzichtig eerste
woorden spraken
in het spel
tussen zwart
en wit begonnen
gevoelige tonen
langzaam kleur te
krijgen in melodie
nog waren er
geen akkoorden
in de wat droeve
communicatie
waar gevoelens
als emotie rijpten
speels begon
harmonie de
sfeer te klaren
met liefdevolle…
Heet de dood God
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.223 als ik mijn tred steeds meer
in tijd en ruimte vertraag
en mijn gang langs rododendrons
ten einde beperk tot een van hen
dan denk ik steeds minder meer
is mijn omgeving nog maar
een haast gedachteloze haag
benader ik nu een goddelijke sfeer?…
de ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
840 Edoch degenen die de muziek der
sferen vergeten zijn noemen
het slecht weer.
Toch kan niets verhullen dat hemel
en aarde zich verheugen om deze
ontmoeting die alles schoon en fris
achterlaat.…
Romantisch belicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
551 ik zag je dansen
in zwart wit
mijn vingers op de toetsen
het klavier romantisch belicht
ik keek je aan
jij liet je gaan in
frank en vrij bewegen
op mijn melodie van dromen
ik wist dat je zou komen
na het laatste akkoord
je ogen nog in hogere sferen
een lach die mij applaus offreerde
weer gaan mijn handen
over het warm zwart wit
uiterst…
Liefde voedt ons
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
767 bloemzoet in dromen
sluimert soevereine liefde
dat je innerlijk draagt
wanneer je slaapt
houd ik mijn glimlach groot
in de ogen van jou
ruisen melodische golven
door de windloze sfeer
mijn hart begrijpt
went zich tussen nacht en morgen
waarin het licht niet dooft
liefde voedt ons
aan borsten, vleugel vrij breed
verwarm ik mij helend…
zomernacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 De zon heeft ons weer licht
blijheid en warmte gebracht
nog even en zij gaat onder
haar taak is volbracht
dan wachten we op een fluweelzachte nacht
waar het ritme van de branding ruist
en de maan de golven verlicht
met speelse schittering
onder een betoverende sterrenpracht
in deze ultieme sfeer van rust
ga ik slapen
en wacht op een nieuwe…
Een wonderzucht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
488 de zee blijft
parelenschelpen geven
als sieraden aan het strand
geliefden blozen als de rozen
verstrengelde innigheid
loopt hand in hand
kringelrondjes drijven
rond zilte vissen die krioelend
wachten tot het tij zal keren
de zon zakt langzaam weg
zeilen manoeuvreren, laveren
in rood gekleurde sferen
tientallen vogelvleugels…
Conny Mus
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.617 Een dodelijke sfeer,
naast een oorlog te staan,
altijd zag je hem op ’t Journaal
met een microfoon
de zaken verslaan,
bommen die loeiden
ongelofelijke knallen,
hij liet er zijn humeur
niet onder vergallen.
Alles voor ’t nieuws.…
Bárst
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
666 .
---------
'N dubbel paspoort mag van Geert niet mögen
Dus zit de eerste barst al in het glas
Terwijl de sfeer gewoon geweldig was
'T is alweer bijna klaar met dat gedögen
Ons land gaat naar de klöten en de reden?
We worden overspoeld door massa's Zweden.…
Zonsopgang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 Gelijk de wisselvalligheid van 'n schepsel
als je 't vergelijkt met z'n eigen sfeer.
Nochtans zonder ons te verlaten,
gaande z'n eigen weg verlegen of ongeremd.…
Haar laatste zwavelstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.172 tijdens het zoeken
naar de sfeer van kerst
ontmoette ik
het kleine koude meisje
het boekje was een vod
uitgelezen en kapot
toch lichtte het weer op
in haar laatste zwavelstok
zag een oude stal
compleet met koningen en al
van hogerhand moeten
ezel en de os weer uit het pand
met alle overvloed omgeven
lijkt de mens nooit uitgegeten…
SOUPER
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 en ik lust niet eens spruitjes
laat staan de geur van
half verkoolde beproevingen
je legt de tafel af met je
damasten handen, strijkt plooien
glad met mijn tijdsbestek,
tot de randvoorwaarden
opgebaard mooi uitkomen
sfeer schijnt gunstig voor
een lustige wederopstanding
maar het culinaire licht
brengt schaduwzijden aan op
het bord voor…
De donkerste paukenslag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 zacht preludeerden violen
bouwde slagwerk het ritme op
verkenden trompetten hogere sferen
jij gaf de opmaat aan het orkest
om met hart en ziel te spelen
zij hebben hun bloempjes buiten gezet
wij hoorden ze groeien
zagen hun knoppen zich richten naar jou
voelden de spanning tot bloeien
alle secties verzamelden kracht
tot na de donkerste…
Pinksterzondag
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
616 tortelduiven
in de linde
geritsel van het bladerdak
ze vliegen eensgezind
van boom tot boom
vanuit het lover verderop
klinkt zacht de roep
van nog een vredesbrenger
een hemels koor
mengt zich
in hun gesprek
ik hoor de merels
en een specht
de dame met de harp
speelt onverstoord
de vrede van de Geest
voert stil het woord
ik kom in sferen…
Pasen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
631 gedragen klonken de koralen
alsof de dirigent daarmee
de sfeer van pasen wilde verhalen
een sopraan vertaalde stilte
van het graf en een bariton
de zwaarte van de steen die daarvoor lag
tot in de ijlte van de hoogste tonen
de ontsteltenis van vrouwen zichtbaar werd
door de ontdekking van de lege tombe
opgewonden stemmen gonsden
keer…
Hier
gedicht
1.0 met 1 stemmen
10.449 Hier, bij Ajax, ligt mijn hart
Een club, fascinerend, altijd apart
Door velen genoemd naar godenzonen
Voor mij de bakermat van voetbaliconen
Mijn herinneringen gaan terug naar De Meer
Ook daar heerste een bijzondere sfeer
Nu ga ik mijn gevoelens weer achterna
En treed technisch toe in de Arena
In mijn levensfase is dit een nieuwe kans
En mijn…
AAN C. TER LINDEN (03)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 De doden zijn veel dichterbij
Dan men zich voor kan stellen
Daar horen ook de sferen bij
Die wij niet kunnen spellen
Somtijds komen er krachten vrij
Die ongeloof doen hellen
De adem schuift dat niet opzij
Probeert iets te vertellen
Het bruist van leven na de dood
Dat durf ik te voorspellen
Zij die menen te weten
Achten de kans bijzonder…
Vulkaande in hectiek
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
811 je vulkaande
in hectiek
smeet magma tot
op hoge sferen
droop rood de helling
af in een steeds
opnieuw proberen
brak de rots
in een veelheid
van erupties
ik zag de onderkant
waar vruchtbaar groen
zich wortelt in een
eeuwenlange reconstructie
daar vond ik jou
je glinsterde in
ruwe diamant ik zag
en voelde je karaat
jouw glans…
zweven als een vogel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
689 soms in mijn dromen
vlieg ik hoog door de lucht
niemand houd mij tegen
op zoek naar hemels geluk
door wind gedragen
zweef ik als een vogel
vrij van alle zorgen
zoals een doelgerichte kogel
zweef ik over steile bergen,
duik in diepste dalen,
vlieg over blauwe zeeën,
niet bang te verdwalen
in hogere sferen komende
wil mijn…
avondgevoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 zeewater, onverwacht uitéén gevallen
in talloos spiegelende scherven
rood en purper roepen ze
de ondergaande zon
een noodkreet lijkt het
dit uur vertrekt nu,
bijgelicht door wat
er onder grijze wolken door
verschijnt
roze sfeer
drijft lichtend verder, kleurloos
rolt de maan vanachter grauw
het schouwspel
schijnt volmaakt door
schoonheid…
Waar het zonlicht sluiers weeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 waar het water vredig stroomt
langs oevers uit vorige levens
de stilte wijsheid fluistert
het meisje in mij dagdroomt
waar het zonlicht sluiers weeft
van onvoorwaardelijke liefde
waar verbinding met de bron
boven aardse sferen zweeft
waar het Is met Zijn versmelt
in een beschouwend accepteren
hoop haar tere vleugels spreidt
met liefde…
Maandag.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 de sfeer van ooit
van toen
aanwezig op en aan
de gevels
in de ruiten
hun spiegelbeeld
heelt de wonden
van eeuwen strijd
tussen soldaten
en 'vreemd volk'
de stroom overgestoken
omdat het er beter zou zijn.…
De geur van de gloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Jij op je balkon
met een herinnering
een mooie herinnering
een mooie avond, stilte
jij op het balkon, ik in de kamer
schemerende nevels een gloed
over de stad, zoals toen
je wakker werd uit de roes
verkleumd en klam
een paar mannen nog
aan het vissen, de geur
van de wijde kleine wereld
van grondmist, die sfeer
die zomaar…
Tweede pinksterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 er gaat een paard voorbij,
eerder de prinses die haar berijdt
het roept iets magisch op, net als
maxima van willem
maar die wordt voor mij hoog
door de lucht geleid
herken je de sfeer van het moment
en dat je even uitstijgt boven de dag
dat je uit andere gedachten rent
en een liefelijke aanblik zorgt voor een lach
het is mijn kind, dat…
Zalig eetfeest
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
644 Het komt op deftig schransen neer
in een kitscherige sfeer
Heren met branie, opgetutte vrouwen
Kleine hapjes en goed kauwen
We zijn Hem vergeten
Zelfs vóór en ná het eten
Straks gaan we op de weegschaal staan
en roepen de afslankguru aan…
Festijn in december
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
Festijn in december
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
707 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
In de glorie van mijn verderf
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 Toch blijf ik dansen, en struikel ik weer,
als een hofnar die buigt voor zijn eigen sfeer.
En als het doek valt, dan blijft enkel die lach,
een echo van leegte... mijn laatste gezag!…