2670 resultaten.
Redactie is er zoet mee...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
700 hartekreten
Of wil de redaktie er niets van weten
Soms stuur ik er wel een stuk of 10
Waarvan er maar 1 mag worden gezien
Dan zucht ik met een triest gezicht
En maak eigenwijs 'n nieuw gedicht
Die ik dan weer in ga sturen
Ben er zoet mee, vele uren
En de redaktie zal 't ook zijn
Eigenlijk is dat wel gein…
ga voorbij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
787 verkoop ik bij opbod
zonder garantie dat wel
het waren uren met turen
belegen met kwel
een enkele met genot
o ja, u heeft uw eigen verleden
uw zeden beleden
stokpaardjes bereden
pijn vermeden
we kunnen nog ruilen
maar wat heb ik eigenlijk
aan uw deuken en builen
niets…
slapeloos
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
853 ligt het aan mezelf
dat de wereld niet meer draait
alleen nog spint en tolt
zodat het enkel maar vasthouden
en hopen dat ik er niet af zal
duizend uren in de nacht
en niet één ervan geslapen
zoveel zorgen over morgen
zonder dat er iets verandert
daarvoor ben ik helaas
met veel te weinig
ligt het aan de ander
die niet wil veranderen…
je ogen dromen vager
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
633 ik zie je in een vergezicht
waarin emoties laaien
de klokken sneller draaien
tot de wereld openbarst
jij hield van morgen
want vandaag was je teveel
je brak geen uren open
liet de tijd maar liever heel
je kijkt vooruit om niet
te voelen waar je staat
je zweeft gezichtsloos door
de dagen stil en zonder vragen
je hebt de strijd…
Onbreekbare tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.350 Informatief was
hoewel - toen ik -
voor even, tafels zag zweven
stemmen werden gesmoord
en licht uit mijn ogen verdween
gestrekt en evenwijdig aan
een deel van de bureaus met stoel
minuten werden
uren, en uren daarop
volgend werden dagdelen
van donker en licht
dat na twee etmalen terug was
na onbreekbare tijd zonder be-
geerte
handen…
Hoopvol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 De uren en de dagen ijlen voort
en voor we 't weten is ons leven heen.
Nu lente, straks weer zomer en dan herfst
wanneer de warme zon weer uren scheen,
maar droefheid blijft wanneer de hoop verdwijnt
en enkel nog de daagse dingen tellen;
waar zijn de bloesems en de vreugde heen
of zien we niet het nieuwe water wellen?…
mannen.....
hartenkreet
3.9 met 57 stemmen
3.836 voor de spiegel uren shoppen in de stad
Uren roddelen aan de telefoon en zitten op hun gat
Steeds maar kleren passen; trekken steeds iets anders an
Ze hebben heel wat over voor wat aandacht van een MAN
mannen, we zijn Mahahaneeuh!!…
Als de herinnering rest
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.769 Het werden vele uren en veel hebben we gedeeld.
Ik keek steeds vaker uit naar een woord van jou.
Op een dag stond ik ineens voor je.
Je wilde me zien, kijken wat er tussen ons was ontstaan.
Was het echt of .....
Wat was ik blij jou te zien.
Praten dat konden we.
Uren achtereen en over alles, echt alles.…
Voortdurend afscheid
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.470 De lange uren
alleen in het donker
het te grote bed
weer leeg en koud
De beloning
als ik je dan zie
ondanks natte
gezwollen oogleden
en een hese
dichtgejankte strot
Ga niet meer weg
blijf dicht bij me
het leven is te kort
voor telkens afscheid…
Ik
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.266 Soms probeer ik uren
Het zwijgen na te bootsen
Soms probeer ik dagen
De stilte te zijn
Soms probeer ik even
Stil te zitten
Soms probeer ik langer
Mezelf te zijn
Maar op de een of andere manier
Is elke poging
Een mislukking
En op de een of andere manier
Blijf ik toch weer
Mezelf.…
Een herinnering
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.246 Koester het, en het zal je verwarmen,
in je koudste uren, met liefde omarmen
Een herinnering, bij iedere traan,
houdt je staande, laat je verder gaan.…
Bedenking
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
685 Soms probeer ik uren
het zwijgen na te bootsen
Geef ik het denken terug
aan mijn verrast verstand
Soms probeer ik woorden
uit mijn zwijgen te loodsen
Voel ik me in het schrijven
met de dichters verwant
Van poëzie - zo zeggen ze -
heb ik niet veel verstand
Zo ben ik dan weer terug
bij het zwijgen aanbeland…
branding
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
893 mezelf
in het hier van gisteren,
uren en dagen
berichtten wie ik was
verdwenen in
het schuim van
een onbekend lichaam,
de onmeetbare afstand
schokkend geschuwd
uitgespuugd door
meedogenloze wijzers
weerkaatst de tijd
dichtgeknoopte gaten
en herhalend geroep
misschien
leidt morgen me
naar wie ik gisteren was…
TAFEL VOOR TWEE
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.061 Ze drinkt haar koffie zwart
in ‘t grijs decor van
stamcafé
blaast rook
in de lege holtes
van uren
Daar
droomt zij
kaders voor samen
alleen
aan een tafel voor twee
waar tijd
in trance verglijdt
maar soms
net te lang kan
duren…
Witte vergezichten
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.515 laten we gaan slapen
de wind die langs de ramen raast
brengt witte vergezichten
in vroege uren zal het tuinpad
spoorloos zijn en moeten ogen
wennen aan een ander licht
een smetteloze droom
(gedempt)
ligt morgen voor het rapen…
Schuilhut
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.159 dicht
bij
in het veld
sta ik
de wind waait
om een boom
ontworteld
in diep bruine aarde
donker
ginds
ver
jaagt de storm
de wolken
leeg
en schijnbaar los
hou
vast
heb ik je daar ontmoet
onwaarschijnlijk
uren
ver
droomd…
Schemerzicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Wanneer ogenblikken kilte
ijzig stil warme lentestralen
willen omarmen spreekt
jouw laatste woord
nog geen zonnentaal
haperend vormen
zinnen een klein
lint van ontwaken
trosselen de eerste
uren na gisteren
toen licht nog
niet zo duister was…
Schemerzicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 Wanneer ogenblikken kilte
ijzig stil warme lentestralen
willen omarmen spreekt
jouw laatste woord
nog geen zonnentaal
haperend vormen
zinnen een klein
lint van ontwaken
trosselen de eerste
uren na gisteren
toen licht nog
niet zo duister was…
Ochtendtafereel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
768 De zilveren maan
danst haar laatste uren
voor de ochtendstond,
waar azuurblauwe lucht
zijn intrede neemt
met een nieuwe dag...
het gouden koren
zwenkt heupwiegend
op de tonen van het lied
dat de wind zingt,
wijl de vogelverschrikker
zijn dagelijkse deuntje fluit.…
Benauwend vooruitzicht
snelsonnet
2.8 met 9 stemmen
1.389 Die eindeloze hitte van dit jaar
Bezorgt vooral de boer benauwde uren
Het wachten op de regen blijft maar duren
Daar zijn ze in de landbouw mooi mee klaar
Want blijft het droog zoals de laatste tijd
Voelt menig boer toenemend nattigheid…
wisseltijd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
660 op grens van leven en dood
roest het leven in nostalgie
vrede slaapt in vergane tijd
levenslijnen langs de dood
wisseltijd neemt beslag
in huivering van verlangen
het leven geveld
in splijting van uren
waarin de opstanding
boven alles uitgaat…
van tafel geveegd
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.005 zijn alleen nog maar azijn
over -vrachtladingen vol-
en witte uren, alleen met
Beethoven in de kamer.-…
liever
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
637 liever had ik jou toch niet gezien
bleef ik eenzaam bovendien stond ik
liever uren op een brug dan nu
gebonden met handen op mijn rug
traag is een tak in de Maas langzaam
stroomt het naar later waar de avond
niet langer meer van jou en mij is
maar alleen nog van koud water…
Buddy
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.325 In uw schamel teer gestel
wortelt mijn levenswonder
met datgeen wat ik vertel
kunt u al tijden zonder
uw versterven maakt mij klein
tot in de laatste uren
zo deemoedig vriend te zijn
zou eeuwig mogen duren
u laat mij het mooiste na
in ongeschreven wetten
dat ik in u overga
kan niemand meer beletten.…
Vogelzang
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
773 Alles klinkt door elkaar
duiven, merels, mussen
kan hier naar luisteren, uren!
en ondertussen
denk ik, kon dit moment
altijd maar voortduren!…
Regenboog
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
596 In de donkere uren
was jij mijn licht
aan jou kon ik tonen
mijn ware gezicht.
Bij jou kon ik schuilen
als ik moest huilen.
Tot ik keek omhoog
plots zag een regenboog
in de mooiste kleuren.
De warmte van liefde
voelde en wist,ik was
weer thuis gekomen.…
De première
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
727 laatste loodjes wegen
rekwisieten vergaren
vlinders ontpoppen
veel te vroeg
lange dagen komen
na korte nachten
geplamuurde gelaten
spreken voor zich
uren tikken gestaag
aftellen is begonnen
vol vertrouwen fiets ik
de première tegemoet…
wie me verblijdt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
569 me goedlachs de beste vindt
geeuwt de nacht en sluit
het raam zonder mededogen
zowaar ik schrijf
blijf ik niets van waarheid vinden
doorklief ik uren die ik vrees
daar de tijd niet wachten wil
ziehier mijn beeltenis
wat mij blijft is een reeks
zonder hoogtepunten, een vlakte
met een eindeloos verlangen…
Een klassieker uit voorheen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
599 jij was mijn hit
lange tijd de nummer één
een klassieker uit voorheen
ik heb je
grijs gedraaid
in al mijn vrije uren
de muziek met jou
het genieten van je stem
zou eeuwig kunnen duren
nog zet ik je op met alle krassen
uit ons leven de groeven
in het bakeliet zijn heel gebleven…
Het wilde leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 ik plak de uren
met draden
in mijn web
symmetrisch
rijgen dag en nacht
hun eigen plek
hangen daar
en vangen weken
in spinsels van vergeten
sluit mijn ogen
in niet meer willen weten
wat de maanden zijn
draadloos
zijn de jaren uitgesponnen
het wilde leven heb ik zelf verzonnen…