1055 resultaten.
Jouw sneeuwse pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 je groeide zacht
bloeide in stilte
op bomen en wegen
jouw sneeuwse pracht
zacht dalend in
duizenden vormen elkaar
ontmoetend begroetend
in de avond en nacht
haakte tot
kristallijnen maar
mocht in de zon je
bloem niet meer schijnen
het wit is vervaald
verdwaald in kleurloosheid
van water ooit zal jouw pracht
weer gestadig dalen…
open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik laat mezelf achter
in de ommuurde tuin
verdwaalde herinneringen
lopen met me mee
naar vergeten beelden
voorzichtig blaas ik over
dauwdruppels op het gras
ik voel het mos op de zwerfkeien
zie het rood van de klimop
tegen de buitenmuur
ik streel het tere blad van de magnolia
de bleke zon doet wat ze kan
een lavastroom aan droombeelden…
Vroeger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Als vroeger is verdwaald
bijten de herinneringen
als zuur
gemis laat sporen zien
waar herkenning zich verschuilt
tussen de flarden van de tijd
zelfs het geliefde tuintje
verdwijnt
in de kille asem het verlies
de gele trossen van de treurwilg
hangen zwaar
en de laatste bloesems tooien
zich tegen beter weten in
terwijl de herinnering…
Sanseveria hotel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
725 De wereld is van de Sanseveria
maanlicht over verdwaalde stad
jij bent het fraaie droomgezicht
nabij het naaktstrand van de blote ziel
er is onvoorwaardelijke groei
achter jouw schuilend duin
klinkt het droomlied van de liefde
jij bent adem van mijn fantasie
kamerplant in een hotel
eerste kus op het gelaat
tongen van dames groeien…
De kracht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
705 Liefde is de kracht van het leven
De kracht,kracht om te genezen
Soms is het stralende kracht
Uit de hemelse macht
Soms ook zoete om jou te wijzen
En je in je eer te prijzen
Alles komt er op neer
Dat je keer op keer
Die kracht in je neerdaalt
Zonder dat de warmte verdwaald
Ja de kracht des leven
Is wat ieder wordt gegeven
Het…
brandt ze in hun vuren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.371 dromen
van de muren
jagen de fantomen na
die spelen in de
hoofden van de buren
hij stookt hen op
brandt ze in hun vuren
en rookt ze langzaam uit
het zal niet lang meer duren
of angsten schreeuwen
weer hysterisch hun geluid
nu bonken hersens
tegen wanden onbegrip
de handen zijn gebonden
er zijn geen scherpe kanten
meer die het verdwaalde…
scenario
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 verblindend weerkaatst de werkelijkheid
het grillig schijnsel van zijn verbeelding
tot ongekende krachten
die mij roerloos ontvoerden
in de leegte van de ruimte
waar verdwaald uit het vertrouwde
mijn fel begeerde leven haar gezicht verloor
in de wisselende kleuren van herinneringen
vervloeit het verleden met het heden
tot een verlichting…
Strohalmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Tot het diepste, tot ik hard
kan buigen, breken, zal
zoeken naar een teken
van mijn eindeloos verdriet
verdwaald in die grot
ren ik steeds vaker
steeds verder, niet
dat iemand me ziet
weerspiegeld in de beek
leek het toch alsof
getroost en geborgen
iemand naar me-
plots echo en galm je
strohalmen in het donker
in de droom van jou…
Adres vergeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 Gekreukelde grauwwitte bladzijden
uit onze vroegere correspondentie
probeer ik vochtvrij te bewaren
in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties
verdwaald op zoek naar pure troost
tijdens nachten van intieme waanzin
samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten
over de kleuren van bloemen en…
Doolhof der Eenzaamheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.072 Steeds maar weer lopende in cirkels,
in dat doolhof waar geen eind aan komt
en waar het begin van zoek is;
verdwaald in het doolhof van eenzaamheid.
Koortsachtig zoekende naar een uitweg,
een zij-route of rustplaats ... maar
niets van dit blijkt te bestaan daar,
daar waar ik ben, helemaal alleen.…
Gedragen door de wind
hartenkreet
4.9 met 32 stemmen
2.033 Gedragen door de wind
mijn lief
door de wind gedragen
Oneindig ver
nooit verdwaald in herinneringen
rustend rustend
Gedragen door de wind
mijn lief
door de wind gedragen
Onder de maan
over golven van de zee
voorbij de goudkleurige zon
zwevend zwevend
Gedragen door de wind
te licht om te blijven
met een glimlach fluister ik…
Een gouden gloed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 sereen wolkt
avondlicht met
lange schaduwen
voorbij de drukte
van een hectische dag
nog speelt
een gouden gloed
door je krullend
haar waar wind zijn
laatste adem blaast
vaag ritselt
wat verdwaald
papier op luwte
plekken in het
definitieve setten
een verre schreeuw
wiekt weg in echo
kaatst de kreet het is
voor vandaag wel…
Kunst- en letterwinkel
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
7.666 Verdwaald in je taal
heb je een doel
dat woorden heeft
buiten zinnen
terwijl de vorst zich invriest
het zonlicht blaren brandt
vloeien tranen zouter
het verschil met verdriet
is het spoor van de vore
dat je dansend niet trekt
emoties kleuren
in het zichtbare licht
als jij kunst- en letterwinkelt
als
wanneer je durft
in flarden…
naar gister
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
893 nog licht
en vooral ongestoord
o, ik ga maar even
wees niet ongerust
ben bedreven in het
dromen in zijn achteruit
soms is het een must:
het opgraven van een
verborgen buit
natuurlijk kan de plek
niet worden gevonden
waar het eerder
werd begraven
een liefdevolle wens
op een perkamente oorkonde
is in mijn grijze massa
een verdwaalde…
Mevrouw Despina ziet een neushoorn
gedicht
2.2 met 25 stemmen
13.128 Grijs en ver kijkt het oog
uit een oudheid van leven
het lijf is gekleid door grond
zo onbekend, dat zij zichzelf
verloren voelt, zonder leidraad
verdwaald op de aardbol.…
Hulp
gedicht
3.0 met 27 stemmen
12.588 Vroeger kwam bij ons een vreemde vrouw
die jurken maakte van kapotte broeken
en soep van groente die was weggesmeten
die lappen breide van verdwaalde draden
en overvloed van bodems los kon schrapen,
die planten overreedde tot gedijen
en koeken vulde met een hart van spijs
en als het nacht was liep ze weer naar huis
en kroop in bed…
grijpbaar geluk
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.393 gelukkig zijn
leek zo moeilijk
nu weet ik pas
hoe kinderlijk
eenvoudig hier
je beleeft het
soms dagelijks
in simpelheid
zonder dat je
het echt beseft
snel likje van
smeltend ijsje
verdwaalde noot
uit open raam
lievelingslied
een zonnestraal
op winterhoofd
een bloem die bloeit
knipoog van jou
er is zo veel
focus anders…
Wat is gebleven
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.009 In de schaduw van mijn gedachten
is jouw antwoord
alleen een verdwaalde echo.
De stilte die ik denk is het
afscheid dat blijft.
Waar onze liefde is voorbijgegaan
in een oude droom
van een leeglopend verhaal.…
(on)draagbaar
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
523 de wind wervelt
door mijn avonden
wanneer ik terugkeer
naar het begin
de draden tussen
jou en mij
zijn beladen
en ik kan enkel lopen
met wapens
onder mijn ogen
gericht doet het mij schamen
is het een onvermogen
om jou in mij te dragen
of verdraag ik mijzelf niet
verdwaald in een verstand
vol mist
de dood zal mij
niet vroeg…
Over de Muur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Blokken
Op mijn tenen lopen
Heilig resultaat
Topprestaties
Doel voor mijn toekomst
Beste van besten
En gezien wil ik zijn
Moe van het altijd
Buitengesloten en
En onopgemerkt zijn
Dan in de grauwe
November lucht
Zo maar een grijze
Zeppelin - verdwaald
In dit wijde landschap
Van mijn jeugd
De vervreemding verbeeld
Mijn…
Doler
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 Ben verdwaald tussen
Dolers en Orken
Vannacht - het
Landschap dat Tolkien
Louter in gedachten
Tot leven bracht -
Jij bent bij mij
En ik leid jou
Door het zwartste
Van de nacht
Naar het oudste
Huis op deze
Midden-Aarde, waar ik
Eeuwen geleden
Nog woonde -
En wijs je op
De grote zolder
Van mijn ouderlijk
Huis het landschap…
mijn liefste jij bent ...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.324 hoe kan ik nu blijven dichten
wanneer jouw hart bevroren
mijn stem ontneemt van woorden,
woorden die jou liefhebben
liefste ik spreek niet in het verleden want
onze liefde knarst door tijd en onraad, jij
mijn deelgenoot mijn rots die nu wankel
in zwijgen is gehuld
hoe kan het toch dat de tijdsspanne doordraaft
nu ik als een verdwaalde…
zonder woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 we liepen
al wisten we
het niet
in een fuik
we wilden
het wezen
van onze taal
uit de kindertijd
ontrafelen
het verlangen
lag in onze
vragen besloten
de weemoed
bleef vasthoudend
aan ons kleven
we hingen
vergeefs en verlamd
over de rand
van onze cirkels
verdwaalden in
de verloren
verdwenen kindertijd
een zachte landing…
jouw vlammen op de muur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
790 hoeken
rond de lijn en
laat de scherpte
achter je, kom
en kijk vooruit
ik speel niet
met de graden
van je vuur
jouw vlammen
op de muur
spannen mijn boog
in kaarsrecht
gaan omhoog
de pijl die harten
tracht te breken uit
nooit kunnen vergeten
maar gelassood
is als straal
is tot nu toe in
zijn eigen cirkel
grandioos verdwaald…
zomerende weide
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
552 of ben jij
nog altijd
voor mij
een verre moeder
ik
voor jou
een breekbaar kind
zijn wij
elkaars gemis
elkaars ontbreken
ik je molen
jij mijn wind
laten wij dan maar
de wilde wintertuin verlaten
de verdwaalde lichten in het duister
de gestolde lavastromen
de blauwe bloemen
en samen
in tijdeloze traagte
terug
naar de zomerende…
transformatie
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
429 strekt een moeder
haar handen uit
naar het kind
kom kind kom
dichter bij huis
blijf bij me
in je diepste verdriet
ik had je al verwacht
kind van toen
kind van nu laat mij
opnieuw je moeder zijn
vanaf de verre oever
heb ik op je gewacht
kom nu maar thuis
we zullen wachten
liefdevol wachten
op hen die
in aardse tranen verdwaald…
sterrenhemel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.383 nacht
en ik zie sterretjes om me heen
ze vallen steeds uit de lucht
ik ben al door mijn wensen heen
overal zijn fonkelende lichtjes
die groter of kleiner worden
hemellichamen die veranderen
en nieuwe constellaties vormen
Cassiopeia blijkt Maagd te zijn
Ram neemt de gedaante van Leeuw aan
dansende sterren in de nacht
ze zijn verdwaald…
Grijs perspectief
netgedicht
4.1 met 531 stemmen
531 ik ben in de
mist verdwaald
kan de omgeving
niet meer tot
echt leven wekken
licht glinstert
in duizend kleine
kleuren maar
laat het bestaan
niet live gebeuren
er is geen zicht
in grijs perspectief
waar ieder naar de
goede richting gist en
zo de juiste weg verliest
nooit heb ik de
moed snel opgegeven
weet dat leven ooit…
zand tussen mijn vingers
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
2.000 ik ben verdwaald en kan de weg niet vinden
- zou er nog iemand zijn die werkelijk naar me zoekt -
nog steeds laat ik me door verdriet verblinden
verbeeld ik me dat jij mijn naam nog roept
het lukt me niet, ik kan je niet uit handen geven
ik wil de sneeuw bewaren; besef dat het niet kan
mijn hart schreeuwt nog om jou, terwijl mijn zinnen beven…
het tocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.065 muziek op het tapijt
een verdwaalde kat
bij het vaal geschijn
van een heilige kaars
het is zes in de avond
en buiten het duister
de straten verlaten
is het niet beter
gewoon binnen te zijn
een oude man vergeten
waarom hij ooit begon
en zelfs werd verwekt
schrijft zijn memoires
op geleend papier
een latere dag wel eens
zal hij…