Alle inzendingen over wanhoop

1541 resultaten.

Sorteren op:

Philip Seymour Hoffman

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
God, wat verlang ik naar zijn hevig levende wanhoop.…

Emoties

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Ik werd bang en wanhopig, zelfs als ik in bed lig. Al die emoties spelen een eigen rol, daarvan word ik soms helemaal dol.…
Anna23 februari 2018Lees meer >

Macht van een Droomvrouw

hartenkreet
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.516
die lust en verlangen Waarmee je me steeds weer laat staan Alle neigingen, alle drangen Die ik steeds weer moet opslaan Je kent mijn zwakke plekken En bespeelt ze als een viool Je kan alles in me opwekken Zonder moeite, je doet het zo Ik wil je zo graag aanraken Maar dat laat je niet toe Je laat me wachten en wachten Tot ik het uit wanhoop…
robert3 april 2004Lees meer >

Verbijstering

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.088
verbijsterd zit ik met de telefoon in mijn handen krijsen wil ik, schoppen slaan maar het is alsof mijn keel dichtgesnoerd zit lamgeslagen wanhopig slikkend wil ik mijn zus troosten maar vindt de woorden niet haar meisje, haar dochter hoogzwanger heeft vannacht haar man verloren nog maar pas zesendertig jaar een hartstilstand er was zo…

Intelligentie

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Elke seconde, in ieder uur van de dag, keerde ik terug tot mijn bron die niet langer leegte, bedreiging of desastreuze wanhoop uitademde. Dat deed en doet er toe!…

Archaeologisch

gedicht
3.3 met 53 stemmen aantal keer bekeken 13.491
Binnen dit leven voortdurend bezig angstig te zoeken naar restanten van een ander leven, maar tekens van weerzin en wanhoop, een vuilnisbelt, een oude teddybeer, beheersen het landschap.…

Apathisch

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Een apathisch zwijgen Een wegglijden in mijn lichaam Een langzaam haperen in mijn lijden Een schimmig doodsbeeld wil me verleiden Mijn pijn graaft steeds dieper in een bodem van tranen Met elke stilte gaat mijn pas vertragen en tekent wanhopige lijnen op mijn gezicht De nacht lokt me met haar verblindend licht…

En de aarde beefde...

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
En de aarde beefde onder al dat leefde zo snel dagelijks leven veranderd in een hel niet wetend wat hen overkwam daar in het exotische Bam dat verre land door droefheid overmand bedolven onder tonnen steen niet horend het kermende geween van hun geliefden zoekend wanhopig weinig resultaat boekend…
Ariana28 december 2003Lees meer >

Thuis

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.486
Niet toegeven aan de werkelijkheid die mij omringt en vorm krijgt in mijzelf Het delen van de laatste wanhoop, het strelen van een teder gebaar na het verlies van warmte het gehoor, het zien reuk en smaak Een stem van licht alleen van binnenin nog verstaanbaar lichtvoetig huppelend als een gedachte over de herinnering…

eva

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.216
de brekebenen konden het leven bewaren noch dragen ik was er wanhopig hoe dood je ook was je was machteloos mooi in die oneindige tel ik barst van verloren vreugde ben in mijn voegen vergaan je bent in mijn lijf geschreven door een analfabeet wat mij van nature niet was wordt mij elke dag ontnomen hoe kan zo gruwelijk mooi zo vredig…
albert bout24 februari 2004Lees meer >

Angst

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.552
Jouw lichaam een zee vol verrukking soms rustig vaak wild en onstuimig Onstuimigheid van de jeugd onverzadigbaar eerlijk, oprecht jouw liefde voor mij Onzekerheid angst verlies ik verdwaald in jouw hart Vragen vertwijfeling hoop wanhoop mijn liefde voor jou...…
Lena1 december 2004Lees meer >

TSUNAMI

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.543
Schuimend water baart onheil Kolkende massa overrompelt de stralende kust Wuivende stranden branden in spokende chaos Lichamen drijven sterven bederven Wanhoop ontreddering dood De zee is los niets ontziende blind Mijn God Wees een God van nabij…
Yann13 maart 2006Lees meer >

Gedachtendirigent

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 702
vlinderen gedachten switchen flitsend van knollen naar citroenen appels naar peren bergen naar dal de wakkere dirigent probeert wanhopig het weerspannig orkest in harmonie te krijgen terwijl hij alleen maar alles los moet laten om een rustpunt te zoeken tussen zoveel aandachtspunten: het geluid van stilte…
Gerardo30 juni 2007Lees meer >

Wie zijn het meer dan moe?

hartenkreet
2.7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 4.933
Vies, viezer dan vies, wanhopig, hongerig met infecties. Rijk, rijker dan rijk, stom, te dom, maken de wereld, ja, en hoe? Mooi, maar nep, mooier dan mooi. Wie is rotter dan rot en wie zijn het meer dan moe?…
Jan15 november 2007Lees meer >

Verdwaald.

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.270
Je reikt me je hand ik zie je gezicht, maar met ogen betraand tast ik mis, keer op keer Wanhopig zoekend naar jouw overkant raak ik in vertwijfeling, maar nergens zie ik meer een brug Mijn schrijden vruchteloos mijn stappen tellend, geef ik toe: tot hier ben ik verdwaald en keer ik zonder jou terug…

De kunst van feesten

gedicht
2.2 met 227 stemmen aantal keer bekeken 46.007
is de kunst je als een kenner te vervelen en langzaam, slok na slok, de doffe streken van het daglicht te vergeten, is de kunst je lichter te bewegen, wild en wilder alle hoop en wanhoop van je af te slaan, is de kunst een schoonheid te bewegen naar het Prado van je bed te gaan. ---------------------------------- uit: ‘Zwart als kaviaar…

Het groningse noorden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
eindelijk breekt de spanning van jaren tot gapende scheuren verschrikte gebaren wijzen in wanhoop naar directe gevaren geschokt tot diep in het fundament blijkt dit geen incident het vertrouwen is gebroken op spoken kan men geen toekomst meer bouwen nog blijft het stil in het groningse noorden maar er komen nu daden geen woorden…
wil melker11 februari 2014Lees meer >

Moeder tussen hoop en wanhoop

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 792
je Voorzegd werd dat je De moeder van de Redder Van de mensheid zou zijn En nu Hij daar kansloos Aan het kruis hangt Langzaam te sterven Te midden van een rover En een moordenaar die Alsnog de kans krijgen Om vandaag met Hem mee Naar Zijn hemel te gaan Is de hoop uit je ogen Verdwenen en heeft Plaatsgemaakt voor de Wanhoop…

Ahoy ...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Ahoy daar komt de dodenboot Met vluchtelingen klein en groot Wanhopig, hongerig en moe Varen ze naar Europa toe Geen Brom of kapitein staat aan het stuur Wie drijft, wie zinkt, het is een gruw'lijk avontuur De dodenboot is stil vergaan Er was alweer geen redden aan Ahoy Ahoy Ahoy ...…
trawant21 april 2015Lees meer >

wachtend tot het niet meer kan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
in het angstaanjagende nu staat de radeloze moeder aan gesloten poorten in haar wanhopig wachten omhelst ze verbeten het ongewisse rekt ze de tijd verder en verder uit schuift ze het noodlot voor zich uit tot het kantelende ogenblik waarop niets meer hetzelfde is zwijgend torst ze de droefheid van het leven met zich mee trekt ze zich…
J.Bakx30 april 2015Lees meer >

Zwijgende vogels

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
Het dromen begint angstaanjagend in een verborgen wereld waar zwijgende vogels de hemellucht verkennen terwijl je eenzaam uit jouw schaduw stapt niets meer over van de glorie en het geluk stilte neemt je mee naar nieuw dieptes waar het de heimwee is die nu dicteert in de nachtelijke uren van verdriet en wanhoop.…

wachtkamers

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
wachten is het eerste begin een uitloper van iets dat groeit reikend naar een ander leven desideratum miniatuur plant van rijpend verlangen het andere te ontmoeten een reuzenplant die huid en ogen verwond en tastend afwacht wat komen gaat wachten is de kiem van diepe wanhoop omsingeld door gevoeld gemis…

onderhuids

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
hoe schuldig is het kind als de streling het kleine lijf wakker maakt het weerloze hart ontkleedt hoe intens is de zee als de kleine boot verloren en verward in ongrijpbare stormen verdwijnt hoe brandbaar is de wanhoop als de man zoveel later weet dat het kind onderhuids naar liefde zocht…
J.Bakx27 april 2017Lees meer >

HOE KLEIN IS DE MENS NU

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
Het water komt gulzig, uitgehongerd huizen, land, levende wezens alles verorberend ineengeslagen vechtende handen wanhopig barricades opwerpend hoe klein is de mens nu het verhaal van een oude geschiedenis schrijft verwoed een volgend hoofdstuk opnieuw laat de natuur zich de les niet lezen…

Verdriet

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Wanhopig, radeloos, alleen. Toekomst verloren, hoop vervlogen. Waar moet het met de wereld heen? Verdeeldheid zaaien is tranen oogsten. De onderwerping, is zo gemeen!…
Marianne L.20 november 2021Lees meer >

de messen van het woord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 578
regen voedt de akkers waar restanten van wat ooit zocht naar herkenning toen de messen van het woord nog niet waren geslepen en elke stap verzonk in drassige grond die de zinnen en de zin van wanhoop en hoop gulzig absorbeerde terwiijl de zwarte vogel de dromen voerde naar niet gekende verten…
Kees Visser29 november 2021Lees meer >

zijn schaduw is verloren

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.363
zijn lucht is oud en ruikt vergeten niemand wil meer van hem weten hij zoekt in armoe naar mijn naam en is jaloers op kunnen en mijn faam gebrek aan woorden vlaagt voorbij nietszeggend in wanhopige verbittering geen leugens meer nu eindelijk de waarheid als juweel in structurele schittering zijn schaduw is verloren, echte…

simply the best

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 601
ik hoorde vanmiddag de rauwe kreten van een vrouw de diepte ervan wrong zich uit de spelonken van haar borst ongepolijst zuiver kraste de wanhoop op trommelvliezen het moment van de waarheid werkelijkheid van de pijnlijke luciditeit you’re simply the best zong Tina T. uit de grond van haar hart…

S.O.S.

netgedicht
3.5 met 647 stemmen aantal keer bekeken 68.380
In mijn hoofd vol gedachten Waar verzetten niet meer helpt Zit ik stilletjes te wachten Tot de dood me overstelpt In de wirwar van gevoelens Als spaghetti door elkaar Als een mens, loos van doel In het geheel er niet mee klaar In het schreeuwen van mijn pijn In het vallen van de nacht Zal ik wanhopig denkeling zijn Die een zeker zuipen…
oepsie19 januari 2002Lees meer >

de Politiek

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 755
Progressieve gedachten verlaten de boom Ongecensureerd in wervelende stroom Vrijheid van denken geveegd op de hoop Streng beoordeeld door de leidende Cycloop Vrijheid van uitingen zonder betoog Afkeurend bekeken met een oog Wanhopige woorden genegeerd De Cycloop heeft ervoor geleerd Het past niet in het geheel Die vrijheid wordt hem te…