1541 resultaten.
Philip Seymour Hoffman
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 God, wat verlang ik
naar zijn hevig levende wanhoop.…
Emoties
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Ik werd bang en wanhopig,
zelfs als ik in bed lig.
Al die emoties spelen een eigen rol,
daarvan word ik soms helemaal dol.…
Macht van een Droomvrouw
hartenkreet
3.7 met 25 stemmen
3.516 die lust en verlangen
Waarmee je me steeds weer laat staan
Alle neigingen, alle drangen
Die ik steeds weer moet opslaan
Je kent mijn zwakke plekken
En bespeelt ze als een viool
Je kan alles in me opwekken
Zonder moeite, je doet het zo
Ik wil je zo graag aanraken
Maar dat laat je niet toe
Je laat me wachten en wachten
Tot ik het uit wanhoop…
Verbijstering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.088 verbijsterd zit ik met de telefoon in mijn handen
krijsen wil ik, schoppen slaan
maar het is alsof mijn keel dichtgesnoerd zit
lamgeslagen
wanhopig slikkend wil ik mijn zus troosten
maar vindt de woorden niet
haar meisje, haar dochter hoogzwanger
heeft vannacht haar man verloren
nog maar pas zesendertig jaar
een hartstilstand
er was zo…
Intelligentie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 Elke seconde, in ieder uur van de dag,
keerde ik terug tot mijn bron die niet langer
leegte, bedreiging of desastreuze wanhoop uitademde.
Dat deed en doet er toe!…
Archaeologisch
gedicht
3.3 met 53 stemmen
13.491 Binnen dit leven voortdurend bezig
angstig te zoeken naar restanten
van een ander leven,
maar tekens van weerzin en wanhoop,
een vuilnisbelt, een oude teddybeer,
beheersen het landschap.…
Apathisch
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.197 Een apathisch zwijgen
Een wegglijden
in mijn lichaam
Een langzaam haperen
in mijn lijden
Een schimmig doodsbeeld
wil me verleiden
Mijn pijn
graaft steeds dieper
in een bodem van tranen
Met elke stilte gaat mijn pas vertragen
en tekent wanhopige lijnen op mijn gezicht
De nacht lokt me met haar verblindend licht…
En de aarde beefde...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
841 En de aarde beefde
onder
al dat leefde
zo snel
dagelijks leven
veranderd in een hel
niet wetend
wat hen overkwam
daar
in het exotische Bam
dat verre land
door droefheid overmand
bedolven
onder tonnen steen
niet horend
het kermende geween
van hun geliefden
zoekend
wanhopig weinig resultaat
boekend…
Thuis
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.486 Niet toegeven aan
de werkelijkheid
die mij omringt en
vorm krijgt in mijzelf
Het delen van de laatste
wanhoop, het strelen van
een teder gebaar na het
verlies van warmte
het gehoor, het zien
reuk en smaak
Een stem van licht
alleen van binnenin
nog verstaanbaar
lichtvoetig huppelend als
een gedachte over
de herinnering…
eva
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.216 de brekebenen
konden het leven bewaren noch dragen
ik was er wanhopig
hoe dood je ook was
je was machteloos mooi
in die oneindige tel
ik barst van verloren vreugde
ben in mijn voegen vergaan
je bent in mijn lijf geschreven
door een analfabeet
wat mij van nature niet was
wordt mij elke dag ontnomen
hoe kan zo gruwelijk mooi
zo vredig…
Angst
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.552 Jouw lichaam
een zee
vol verrukking
soms rustig
vaak wild
en onstuimig
Onstuimigheid
van de jeugd
onverzadigbaar
eerlijk, oprecht
jouw liefde
voor mij
Onzekerheid
angst
verlies
ik
verdwaald
in jouw hart
Vragen
vertwijfeling
hoop
wanhoop
mijn liefde
voor jou...…
TSUNAMI
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.543 Schuimend water
baart onheil
Kolkende massa
overrompelt
de stralende kust
Wuivende stranden
branden in
spokende chaos
Lichamen drijven
sterven bederven
Wanhoop ontreddering
dood
De zee is los
niets ontziende blind
Mijn God
Wees een God
van nabij…
Gedachtendirigent
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
702 vlinderen gedachten
switchen flitsend van
knollen naar citroenen
appels naar peren
bergen naar dal
de wakkere dirigent
probeert wanhopig
het weerspannig orkest
in harmonie te krijgen
terwijl hij alleen maar
alles los moet laten
om een rustpunt
te zoeken tussen
zoveel aandachtspunten:
het geluid van stilte…
Wie zijn het meer dan moe?
hartenkreet
2.7 met 41 stemmen
4.933 Vies, viezer dan vies, wanhopig, hongerig met infecties.
Rijk, rijker dan rijk, stom, te dom, maken de wereld, ja, en hoe?
Mooi, maar nep, mooier dan mooi.
Wie is rotter dan rot en wie zijn het meer dan moe?…
Verdwaald.
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.270 Je reikt me je hand
ik zie je gezicht,
maar met ogen betraand
tast ik mis, keer op keer
Wanhopig zoekend
naar jouw overkant
raak ik in vertwijfeling, maar
nergens zie ik meer een brug
Mijn schrijden vruchteloos
mijn stappen tellend, geef ik toe:
tot hier ben ik verdwaald
en keer ik zonder jou terug…
De kunst van feesten
gedicht
2.2 met 227 stemmen
46.007 is de kunst je als een kenner te vervelen
en langzaam, slok na slok, de doffe streken
van het daglicht te vergeten, is de kunst
je lichter te bewegen, wild en wilder
alle hoop en wanhoop van je af te slaan,
is de kunst een schoonheid te bewegen
naar het Prado van je bed te gaan.
----------------------------------
uit: ‘Zwart als kaviaar…
Het groningse noorden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 eindelijk breekt
de spanning van jaren
tot gapende scheuren
verschrikte gebaren
wijzen in wanhoop
naar directe gevaren
geschokt tot diep
in het fundament
blijkt dit geen incident
het vertrouwen is gebroken
op spoken kan men
geen toekomst meer bouwen
nog blijft het stil
in het groningse noorden maar
er komen nu daden geen woorden…
Moeder tussen hoop en wanhoop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
792 je
Voorzegd werd dat je
De moeder van de Redder
Van de mensheid zou zijn
En nu Hij daar kansloos
Aan het kruis hangt
Langzaam te sterven
Te midden van een rover
En een moordenaar die
Alsnog de kans krijgen
Om vandaag met Hem mee
Naar Zijn hemel te gaan
Is de hoop uit je ogen
Verdwenen en heeft
Plaatsgemaakt voor de
Wanhoop…
Ahoy ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Ahoy daar komt de dodenboot
Met vluchtelingen klein en groot
Wanhopig, hongerig en moe
Varen ze naar Europa toe
Geen Brom of kapitein staat aan het stuur
Wie drijft, wie zinkt, het is een gruw'lijk avontuur
De dodenboot is stil vergaan
Er was alweer geen redden aan
Ahoy Ahoy Ahoy ...…
wachtend tot het niet meer kan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
643 in het angstaanjagende nu
staat de radeloze moeder
aan gesloten poorten
in haar wanhopig wachten
omhelst ze verbeten het ongewisse
rekt ze de tijd verder en verder uit
schuift ze het noodlot voor zich uit
tot het kantelende ogenblik
waarop niets meer hetzelfde is
zwijgend torst ze de droefheid
van het leven met zich mee
trekt ze zich…
Zwijgende vogels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Het dromen begint angstaanjagend
in een verborgen wereld
waar zwijgende vogels
de hemellucht verkennen
terwijl je eenzaam
uit jouw schaduw stapt
niets meer over
van de glorie en het geluk
stilte neemt je mee
naar nieuw dieptes
waar het de heimwee is
die nu dicteert
in de nachtelijke uren
van verdriet en wanhoop.…
wachtkamers
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 wachten is het eerste begin
een uitloper van iets dat groeit
reikend naar een ander leven
desideratum miniatuur
plant van rijpend verlangen
het andere te ontmoeten
een reuzenplant die huid
en ogen verwond en tastend
afwacht wat komen gaat
wachten is de kiem van
diepe wanhoop omsingeld
door gevoeld gemis…
onderhuids
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 hoe schuldig
is het kind
als de streling
het kleine lijf
wakker maakt
het weerloze
hart ontkleedt
hoe intens
is de zee
als de kleine
boot verloren
en verward in
ongrijpbare
stormen verdwijnt
hoe brandbaar
is de wanhoop
als de man
zoveel later
weet dat het
kind onderhuids
naar liefde zocht…
HOE KLEIN IS DE MENS NU
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Het water komt
gulzig, uitgehongerd
huizen, land, levende wezens
alles verorberend
ineengeslagen vechtende handen
wanhopig barricades opwerpend
hoe klein is de mens nu
het verhaal van een oude
geschiedenis schrijft verwoed
een volgend hoofdstuk
opnieuw laat de natuur zich
de les niet lezen…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
581 Wanhopig, radeloos, alleen.
Toekomst verloren, hoop vervlogen.
Waar moet het met de wereld heen?
Verdeeldheid zaaien is tranen oogsten.
De onderwerping, is zo gemeen!…
de messen van het woord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 regen voedt de akkers
waar restanten van wat ooit
zocht naar herkenning
toen de messen van het woord
nog niet waren geslepen
en elke stap verzonk
in drassige grond
die de zinnen en de zin
van wanhoop en hoop
gulzig absorbeerde
terwiijl de zwarte vogel
de dromen voerde
naar niet gekende verten…
zijn schaduw is verloren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.363 zijn lucht is oud
en ruikt vergeten
niemand wil meer
van hem weten
hij zoekt in armoe
naar mijn naam
en is jaloers op
kunnen en mijn faam
gebrek aan woorden
vlaagt voorbij
nietszeggend in
wanhopige verbittering
geen leugens meer
nu eindelijk de
waarheid als juweel
in structurele schittering
zijn schaduw is
verloren, echte…
simply the best
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
601 ik hoorde vanmiddag
de rauwe kreten van een vrouw
de diepte ervan wrong zich
uit de spelonken van haar borst
ongepolijst zuiver kraste de
wanhoop op trommelvliezen
het moment van de waarheid
werkelijkheid van de pijnlijke luciditeit
you’re simply the best zong Tina T.
uit de grond van haar hart…
S.O.S.
netgedicht
3.5 met 647 stemmen
68.380 In mijn hoofd vol gedachten
Waar verzetten niet meer helpt
Zit ik stilletjes te wachten
Tot de dood me overstelpt
In de wirwar van gevoelens
Als spaghetti door elkaar
Als een mens, loos van doel
In het geheel er niet mee klaar
In het schreeuwen van mijn pijn
In het vallen van de nacht
Zal ik wanhopig denkeling zijn
Die een zeker zuipen…
de Politiek
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
755 Progressieve gedachten verlaten de boom
Ongecensureerd in wervelende stroom
Vrijheid van denken geveegd op de hoop
Streng beoordeeld door de leidende Cycloop
Vrijheid van uitingen zonder betoog
Afkeurend bekeken met een oog
Wanhopige woorden genegeerd
De Cycloop heeft ervoor geleerd
Het past niet in het geheel
Die vrijheid wordt hem te…