10977 resultaten.
Land van de haoge baomen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.601 hier
op dit
mooie eiland
voelt alles al vertrouwd
pas
verhuisd
toch vanaf het begin
niet als vreemden beschouwd
een ieder
groet ons spontaan
als kenden we elkaar
en woonden wij al tijden hier
samen
hopen wij
op dit eindstation
de tijd die ons rest te genieten
toch
zo af en toe
missen wij bij tijd en wijle
een lijvig woordenboek…
Hiërarchie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
783 niet in ieder mens schuilt een dichter
niet in iedere dichter schuilt een mens
er dwalen wolven rond
een roedel gericht
op een mens
die het heel gewoon vinden
om collectief te raken
kapot te maken
wat de ander lieft
zij verschuilen zich
achter elkaar
maar tref je er een alleen
en leg je hem het vuur
aan zijn schenen
dan vertrekt…
galerie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
617 in lijn en kleur
in mest en geur
de boer de kunstenaar
in veld en schuur
aan balk en muur
bezielen zij elkaar
de tand des tijds
splijt biels en steen
is grenzeloos
gaat nergens heen
maakt kracht
ontwerpt, vervormt
beroert, bestormt
je geest
tot scheppen en ontvangen
tot voelen en tot zijn
het leven mag vergangen…
Wat blijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 De moed bij elkaar geraapt voor een tocht langs de barre kust.
Beukende zee en bijtende wind houden de wereld buiten.
De stilte van het diepe ik verbergt zich in de duisternis.
We wachten op een leeg gemoed.
Elke vezel van het lichaam door het zand gevonden.
We verlangen te kennen wat zich niet laat kennen.…
liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
520 Zouden er daar ook van die sleutelhangers
tussen zitten, die de eeuwigheid
aan elkaar beloofd hebben,
maar de sleutel tot hun succes weg hebben gesmeten.…
Beschouwing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 Langs wanden van ’t verleden
Klim ik door ’t heden heen
Naar een toekomst van gedroomde
Beelden van hoop en bidden
Vrij van afkeer of aversie
Beklim de toren van toen
Die slechts angst en onwil kent
Legde op mijn doen geen zegen
Zie in spiegelglas van ’t heden
De breuken en barsten
Door gedachten, woorden
En daden die elkaar bestreden…
Buitenbeentje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 ik zag ze lopen
miste in alle
ogen een lach
hun trekken
proportioneel gericht
op het begin van de dag
gestuurd door een
innerlijke kracht
stemmen zij op elkaar af
alleen buitenbeentje
terug van een woeste nacht
detoneert het gezag
geeft de lach
weer wat ruimte
ja hij was het ook zat
maar wordt genegeerd
door de kudde met haast…
Verte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
561 ik voelde energie
uit je ogen stralen
ervaarde warmte door
een liefdevol inhalen
je heerlijke lach
was als groen gras
op een koele wellness
tijdens een hete dag
muziek was er niet in
een weldadige stilte die
lommer zonder woorden
voor zich deed spreken
wij hebben tijd stilgezet
door op te gaan in elkaar
de verte heeft een klok…
In stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.277 ik lig te piekeren
Omdat jij er niet bent
In stil verdriet
Omdat ik niet wil inzien
Wat ik eigenlijk mis
Jou dus
Maar door een ziekte
Die nog niet te genezen is
Ben jij er niet meer
In stil verdriet
Neem ik afscheid van je
Maar niet voor altijd
Want ik weet zeker dat we elkaar weer zien
Alleen dan niet op deze aarde
Maar op een…
Vol nieuwsgierigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 niet
een paard dat
hij zo bewondert
zij is zijn vriendin
met een warme huid
ogen die hem altijd
volgen in een hoofd
vol nieuwsgierigheid
die ieder keer weer
tegensputtert bij
het sturen waardoor
bochten langer duren
zijn kameraad
die rotsvast naast hem
staat in hem gelooft
ondanks zijn stoere taal
natuurlijk verstaan
zij elkaar…
Schaduwloper
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
683 een gedicht waar vleugels
en schaduwen elkaar
verknijpen in poëtiek
ik wil het niet
maar ik hoor en zie
ganzen in een lucht vol vleugelslag
schaduwschuivend over het land
meer dan ooit
overboord het rotsvaste van
zachte zandkorrels op geopende hand
een wervelwind blaast
en neemt ze mee
zoals tijd het leven neemt
of geeft aan…
Als lief perspectief
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
506 jij was
de lach die ik
in gedachten zag
cirkelend tussen
uitbundigheid en
passionele intimiteit
met in je ogen
de horizon als
lief perspectief
we doken
naar liefde in
eindeloos diep
kozen de
verte want
dichtbij was bezet
overbrugden
problemen die
zo niet bestaan
wisten elkaar
in dit raken toch
gelukkig te maken…
oevergewas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 waarom
morgen alles anders is terwijl er gisteren
nog een man was, er kon geen lach vanaf,
die zich ‘werkelijkheid’ noemde en dat er
geen reden was om daaraan te twijfelen
maar misschien is het beter dat geen
mens weet wie ik bedoel, ik val in herhaling
en sta op, draag water naar dezelfde rivier
mijn dromen lijken steeds vaker op elkaar…
Heerlijk spontaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 jij hebt er
altijd slag
van gehad
de lucht net
even anders
te kleuren met
jouw warmte
waar dagen
geen gezicht
leken te krijgen
kon jij hun ogen
weer met een
lichte sprankeling
lief laten kijken
dan vonkte het
flitsten lachjes
in een spel van
kleine grapjes
naar elkaar
werd samen weer
heerlijk spontaan…
Binnenkort
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Oudere mensen,
haal je niet zomaar uit
elkaar.
Straks,
als je weer in het verpleeghuis bent kan ik
je gewoon weer bezoeken
mijn lief.
Dank je wel lieve kinderen
voor jullie doorzettingsvermogen.
Liefs,
Opa…
armoede laat nooit los
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 de versleten
schoenzolen van
drie straatjongens
hun blote voeten
half zichtbaar
dik onder vuil
en eelt
leer, ijzer en
mensenhuid
verwikkeld
in elkaar
stank damp en
duisternis
tientallen soorten
smog
zwart als de nacht
flessengroen
eenvoudig grijs
geelgroen als
erwtensoep
armoede in
1850 of 2019
laat nooit los…
Sluitstuk
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
452 met wind
in de rug
liepen wij sneller
omdat aarde
meer helde
werden onze
inspanningen
steeds feller
we lachten
om kleinigheden
in onze filosofie
bedachten dat
alles in oorzaak
en gevolg ook
actie en reactie
als sluitstuk had
zwaai en lach
niemand heeft
dat ooit bedacht
en toch zijn er dan
energiestromen
die elkaar kruizen…
Levensloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Twee mensen ontmoeten elkaar
in korte tijd en
ze worden verliefd.
Het gaat zelfs zo goed, dat ze op het pad
van de liefde belanden.
De vlinders hebben ze samen
aan hun zijde.
De handen vaak ineen, bewandelen
ze hun levenspad.
Prachtiger kan de liefde niet, zijn
met alle respect
willen ze het een kans geven.…
Samenvloeiing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Eeuwig avontuur –
ieder zijns weegs gegaan,
ontmoeten deze twee elkaar,
monniken:
de één prevelt zijn gebed,
de ander wil gehoord worden,
met luider stem.
Zon en maan
in alle getijden
hun gids.…
exodus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
429 ik dacht aan duinenvelden
die botsen, zand uitwisselen
maar elkaar ook weer afstoten
aan Mauritaanse dorpen
nabij woestijnen die onder
zand verdwijnen
aan houten vissersbootjes
schommelend op zout
zilver schitterend water
aan de vergeefse uittocht
van naamloze mensen naar
het ene of andere beloofde land
aan Atlas die de hemel…
Eer en titel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 lieflijk streek
muziek de
plooien glad
van tonen die in
harde confrontatie
het respect
voor elkaar
helemaal vergaten
hun eigenzinnig
geluid lieten
zegenvieren ver
boven alles uit
anderen verweten
hun partijen niet
meer uit te
willen spelen
het stokje
van de dirigent
schreef overuren
het gehoor had
heel wat te verduren
maar…
LAIS CCXXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt,
als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat
en liefde is nu, ver van ieders haat,
hoe zij ontbreken, in en aan elkaar:
verzegeld wordt het niets dat zo ontstaat,
want schrijven is niet meer dan een gebaar.…
Schuldig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 We kennen het verhaal
van de grote overstroming
als straf van God
Dat was eenmalig
heeft Hij beloofd, Hij geeft
sindsdien andere straffen
en zoals Job en Franz K
geloven gelovigen
dat ze altijd schuldig zijn
en blij moeten zijn
dat ze leven en
dat God hen niet vermorzelt
Maar God heeft geen dienaars nodig
maar mensen
hebben elkaar…
einder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 kies met vertrouwen het
ruime sop en vaar naar de
plek waar aarde en lucht
elkaar lijken te raken…
Je straalde
netgedicht
5.0 met 85 stemmen
408 je straalde
verdichtte
de lucht met
een intense zucht
uit het diepste
binnen waar
energie met
warmte en
emotie geladen
langs onze
huid streek die de
ervaring koesterde
het is geen
buitenkant waar
mensen elkaar
raken zij zijn bezig
aan een nieuw
spanningsveld
waar energieën
in wisselstromen
dromen kortsluiten
uit de goddelijke…
Haar zoenen
netgedicht
5.0 met 101 stemmen
475 verloor steeds
weer het initiatief
het bleek
geen rollenspel te
zijn maar een festijn
van actie en reactie
het rollen voelde fijn
in zacht ontvangen
wilde ik het nogmaals
gaan proberen raakte
al snel het tempo kwijt
in onnavolgbare subtiliteit
wat wij wel
hebben geleerd
is samen weer
uitbundig te lachen
in het lief zijn voor elkaar…
Al die gedachten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
500 Mijn hoofd zo zwaar
van alle gedachten
Dit afgelopen jaar
Samen met elkaar
en toch niet bij machte
Mijn hoofd zo zwaar
Waar schuilt het gevaar
dat alles ontkrachtte
dit afgelopen jaar
Een subtiel gebaar
een onzinnig smachten
Mijn hoofd zo zwaar
Ik weet niet waar
Of wat ik verwachtte
Dit afgelopen jaar
Maar breekbaar
Maken al…
Identiteit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 jij bent
een hype
die het scherm
vult met een
ongekende
sensuele spirit
waarbij
erotiserende
muziek de
bedding is
waarin het
weerloze publiek
zich laveloos
laat meanderen
tot costa’s
hun snelheid
opzwepend
verhogen
naar een
orgastisch
hoogtepunt
van volledige
overgave en
de komende
clash down
elkaar
ontmoetend…
Reuzin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Als kind kroop ik onzichtbaar
weg in het benedenhuis
onder de veranda
om de ratten te zien
scharrelen tussen pissebedden
Ik voelde me groot en sterk
perste mijn lippen op elkaar
tegen de weke kriebelkussentjes
en liet hun harde staarten
mijn Gulliver-lijf zwepen
Ik was graag hun Atlas
onder de grote-mensen-
wereld op mijn schouders…
Jouw gezicht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
453 als mijn
gedachten
uitvliegen op
het licht
van de zon
verzamelen
zij stukjes
schoonheid die
samenvallen tot
jouw gezicht
waarbij het
langzaam in
warmte begint
te stralen en
je gevoel
een mystiek
lichaam
aanneemt
waarin wij een
worden
omdat wij
voor elkaar
geschapen zijn
nog zijn wij
niet volmaakt
maar weten
het pad te gaan…