8933 resultaten.
Dag dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 achter gesloten ogen
wimperen dromen
zo vol verlangen
liefde vurig
hartstocht blozend
rode wangen
sexy pareltjes schitteren
op naakte huid
doch ontwaken
is in koude beddensponde
de plaats naast haar
onbeslapen
nog slaapdronken ogen
wakkeren stomverbaasd
weer alleen
klinkt de fluister
van de wind
met beide handen
tegen haar oren…
Dag dromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 achter gesloten ogen
wimperen dromen
zo vol verlangen
liefde vurig
hartstocht blozend
rode wangen
sexy pareltjes schitteren
op naakte huid
doch ontwaken
is in koude beddensponde
de plaats naast haar
onbeslapen
nog slaapdronken ogen
wakkeren stomverbaasd
weer alleen
klinkt de fluister
van de wind
met beide handen
tegen haar oren…
Stemmen in de herfst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
957 Geluk is een koud woord geworden dat ik verstoppen wil.
Want mijn schaduw blijft rusteloos en dwaalt mijn dromen
voorbij wanneer ik mijn herinneringen steeds verlies
en de tijd en de wind alles bespelen en verdelen
over eenzame gestalten en verloren gedachten
die alleen in het bange daglicht nog hun
stem vinden.…
De boom
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
688 de boom staat,
verlaat zich op wortels
naargelang zijn aard
verspreidt zijn armen
om zich hoger en hoger
seizoenen lang
met licht te voeden
en vocht te laven
of in de koude sterrengaard
zich aan het ijzige te schaven
zijn ruggengraat
groeit haast onzichtbaar
tussen legers mieren en
genestelde hoven
waarin hij
soms verstijfd…
Kristalbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 Nu pas zie ik
dat ijsbloemen
op het glas
door koude lucht
met een zucht
in schitterende
verschijningsvormen
prijken
we zullen vandaag
niet naar buiten
maar naar binnen kijken
hoe lichtstralen
een poging doen die
bloemen te ontdooien
als sneeuw voor de zon
uit zelfbehoud
voor later
vormen ze een regenbui
ééngeworden met
alle…
Meisje in het zand
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
908 Ik zweer dat ik je nooit zal verlaten
Vanaf nu is het gedaan
Dit nog even afronden
En dan terug jij en ik
Voorgoed bij elkaar
Ook al lijkt het nu veraf
Lijkt het eeuwen geleden
En maakt het wachten me bang
Koude regen komt over me heen
Het kan me eigenlijk niet schelen
Ik blijf volharden
Mijn gedachten zijn bij jou
Omdat ik van je hou…
Vroege winter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
879 Toen de deur kreunend de inbreuk aankondigde
en de koude wind even de warmte kon verdrijven.
Toen was de stilte voorgoed verstoord door de
onhoorbaar schreeuwende angst van het vergankelijke lichaam.…
Jij had geen idee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
893 Jij had geen idee
Je glas was altijd half leeg
Terwijl de fles
Die zo onbereikbaar leek
Wel degelijk helemaal vol was
Jij had geen idee
Hoe warm alles eigenlijk was
Kille gedachten
Die als vlammen aan je likten
Het liet je koud
En toen werd alles pas echt zwart...
Jij had geen idee…
Betoverend blauw(Griekenland)
netgedicht
4.9 met 60 stemmen
1.210 In dit land
struikel ik niet maar
zie de stenen zingen in de zon
handenvol juwelen
eeuwenoude wijsheid
binnenin de ziel van het zijn
ontstaan door stralen van warmte
lichtjaren ver hier vandaan
gekleurd en gevormd
van vroeger tot nu
en later
door zon, lucht, water
zand en zout
het hart van een steen is niet koud
maar een baken van licht…
actie en reactie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 Je weet het best, wie anderen negeert
zal van de weeromstuit een stormvloed oogsten
van geldingsdrang die zich heeft opgebouwd
in deze genegeerde; 't zal ten hoogste
(dit psychologisch wapen) 'n handvol zout
en 'n busje peper in de wonden smeren
want veronachtzaming laat niemand koud
het zal de mening verabsoluteren
dat is hoe een miskende…
Hittegolf.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.044 laat mijn zilte vocht
uit poriën verjagen
wat slaat mijn lichaam loom
tot rusteloos verkeren
wie wekt mijn ontembare dorst
met volle teugen niet te lessen
het is de zomerse golf
van zwoele verzengende hitte
die beweging bevriest in warmte
en het leven als koorts bedwelmt
die mijn kokende dakkamer vult
met verlangen naar een koude…
WINTERSE INVALLEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Japanse bloempjes
hangen doods over een koud
lieveheersbeestje.
Milde winterdag:
een hommel ligt roerloos - bromt,
kruipt traag in de struik.…
Beloofd.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
509 Stuurde je me vele nachten weg
liet je onze ringen koud worden:
het maakte mij alleen maar sterker
Als ik weer een boosheid van je
te boven was gekomen
hielp ik je doodleuk
een verleden te herbeleven
Is je woede nu op mij gericht:
alle beloftes zijn weggewaaid
in een mistige wind
Ik stond er bij en heb het geloofd
ik keek er naar…
Dansje zo broos
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
511 Ik zie de flonkering in de gracht
een licht dat luistert
als overwinning op het duister
de reling van de brug
buigt licht voorover
onder het gewicht van de nacht
er ligt een glanzende oude stuiver
in het koperen vallende blad
de vis geeuwt
zijn kus aan het oppervlak
plast dan rustig verder in zijn koude vacht
ik geef geen cent voor…
Instroom
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
820 zij vroeg om iets bewogens
en ik zong een treurig lied
waarop zij mee kon deinen
de tonen doofden op een wal
troffen niet haar stille dal
van oudsher hoog omheind
de roering die zij zozeer zocht
stroomde fel en vol naar binnen
zij wilde worden meegetrokken
weggesleept van koude dromen
door een vloed van rood geluid
haar denken riep…
het verharde licht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
536 wanneer stilte jou niets meer vraagt
het dwarrelen aan de bomen staakt
herfst een steen keilt over het water
onbeschermd en bedoeld voor later
schrijf je dan nog in de taal van liefde
of doe je, geveld, je dromen dicht
windverloren door al wat griefde
in de magerte van dit vergezicht
zal winter koude stemmen brengen
een rouwband dragen…
lilith
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
622 is iedereen binnen
de ceremonie gaat beginnen
de reus en kinderen
wie zal hen hinderen
praat geen onzin
hier is het begin
geen eind in zicht
sorry het is mijn plicht
rechtstreeks uit het oude woud
de slang is oud en koud
vannacht was ik dichtbij
een boek lag aan je zij
ga geen gevecht met ons aan
wij zijn kinderen van de zon…
gevallen engel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 gevallen engel
het leefde van de lucht in je longen
tilde door je maag heen de zware stenen op
tegen je te zwakke rug aan
het begon op deze dag met negenenveertig uren
een koude week
de eerste bladeren vielen
en jij zag de engel voor jouw dood aan
overschrijd geen grenzen
wie zonder naam een rots kan zijn
mag als lijk bekeken…
Verloren uren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 Voor de geboorte van het morgenrood
zijn ze al onbereikbaar
de verloren uren
door dovemansoren verkwist
want luisterend naar fluisterstemmen
in lange gedachtennachten
die leiden naar het koude noorden
als rijen ganzen steeds vluchtend
om echte warmte te vermijden
verlangen naar onbevangen tijden
waarin emoties niet te diepgaand
de dagen…
De lege plaats
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.566 De tafel is gedekt voor twee personen
De maaltijd is gereed
Voor die twee die hier wonen
Alleen de stoelen zijn nog leeg
Ik zit aan tafel en ik wacht
Nog hoop ik dat je terug zult komen
Al is het in de nacht
Ik wil het blijven dromen
Het wachten duurt en duurt
Het eten wordt al koud
Ik wacht nog of je binnengluurt
Ik wil het blijven dromen…
geen titel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 vroege winterwarmte begroet mij,
zij schenkt evenwel geen soulaas
koud tot op het bot
wat is in staat dat op te poken?…
vorstenbed
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
607 de koude buitenwacht weeft harde vingers
rond een dunne hals, het vriest en alle bomen buigen
ons zachte bed geeft warmte
binnen streelhanden vol lust, je kust
waar al mijn toppen dansen
minnespel verjaagt de gram van duizend dode mussen
het kussen draagt de kroon, de scepter en een bedelstaf
de liefde die zichzelf vergaf
en honderd lauwerkransen…
sprookjesbeelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 in duizendvoudig blauw en witte sterren
scheen de winter zachter dan een baard
vol oude gewetens
zonneschijn in koude lijven, huppelend
als het kinderhart, dat altijd daar gebleven was
de blauwe vis verdronk zijn licht
onder gladde waterspiegels
waar het uitzicht rozen telde, gold de diepte
van die dag en wat er uit mijn ogen sprak
zocht…
Rode wijn met thee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Cognac, nodeloos, koud gezet.
'Draag je mijn stukken?',
hoort hij vragen.
Onderwijl zijn ogen nat.
Druppels langs een glas,
een fles
die ooit veel voller was.
Dan in de verte,
een waardeloos kermen,
kreunen,
dat met wijn en thee
langs lege kelen schraapt.
Neen:
de wereld is niet volmaakt.…
Zomer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 Maar nu is het winter
en niemand hier,die mij
verwarmt, niemand hier
die mij omvat met warme
handen, alleen maar koude
winterlucht, van binnen
en van buiten.
Zo kijk ik dan vakantiefoto's
aan en ga straks slapen
met de wens..dat het toch
maar snel zomer worden mag.…
De lach van alle zomers
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
492 ik zie je staan
ontdaan van alle luister
nog trots en vol elan
fluister tegen je
zoals ik ook al deed toen jij
in vol ornaat alles domineerde
jij excelleerde
als op een galabal
met de lach van alle zomers
vaak heb ik je omarmd
als de zachte avondwind
jouw sluiers even tilde
kaal sta jij strak tegen de
koude avondhemel afgetekend…
Ik droom de dag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
710 lenteochtend, zo sluimerig mooi
toon je het stille weidelandschap
enkel een kievit is mijn metgezel
het verenkuifje maakt een dribbelpas
rond een kuiltje in het akkergras
roept zijn eigen naam
kiewiet, kiewiet, kiewiet
mijn mond blaast kringelwolkjes
door het zuivere koude ademen
ik droom de dag alvast naar mij toe
er ligt een…
Domkoppen
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.928 Geef oesters aan mijn paard, zei Tom die het koud had
(op alle stoelen bij de haard werd al gezeten).
Eén stond op van 't vuur en ook een tweede die er zat,
Om het hongerige dier oesters te zien eten.
Die plaatsen pikte Tom in en verdreef de kou.
De waard kwam en zei dat het paard geen oesters wou.…
Verwaaien in echo
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 stormachtig is de dag
waarvan de uren
stilte beuken op de muren
woorden van onmacht
trekken als koude tocht
langs je heen en vervliegen
liegen hun waarheid
in raken en negeren
verwaaien in echo zonder proberen
als de wind is gaan liggen
de schade opgemaakt
weten we ineens wat we missen
de angst is verdwenen
voor de tomeloze stilte…
Haar laatste zwavelstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.172 tijdens het zoeken
naar de sfeer van kerst
ontmoette ik
het kleine koude meisje
het boekje was een vod
uitgelezen en kapot
toch lichtte het weer op
in haar laatste zwavelstok
zag een oude stal
compleet met koningen en al
van hogerhand moeten
ezel en de os weer uit het pand
met alle overvloed omgeven
lijkt de mens nooit uitgegeten…