5861 resultaten.
LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 stralen
Door in het stoffelijke af te dalen
Worden plus en min goeden en kwaden
Wij zijn de vruchten van kosmische zaden
Meetbaar op louter dichterlijke schalen
Langs de lat gelegd door het vertalen
Van een begrip als helen en als schaden
Het midden houdend tussen droom en daad
Aarzelend tussen wit en zwart en grijs
Dansen we op een lange, rode…
Torero
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
850 De zwarte stier wendt zich
als een stuurloze bulldozer
in de arena, zijn nieuwe weiland,
waar de boer een killer is,
die achter zijn rode lap de dood verbergt.…
Alle boetes zijn betaald
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
713 Toen ik nog snelkoerier was en op tijd stond
Met honderden spoedpakketten om mij heen
Ging ik van hier naar ginder en nergens was
Een vriendelijk mens dat koffie verkeerd schonk
Geen stoplicht hield mij tegen dwars was ik en
gemeen op de grote snelweg en in binnensteden
werkten fietsers en voetganger als rode lappen
ik waande mij onsterflijk…
Stilleven
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
901 neer op de
volmaakte mens
zonder ledematen:
de torso van een man
zo toont een bescheiden deel
ik aanschouw de gekruisigde
zijn borst deels ontbloot
opdat ik zijn hart maar zie
door een schaduwrijk
getint spectrum
heelal wordt getoond
door kwetsbare schoonheid
te verbeelden
in denkbare ledematen
en een oppermachtige overgave
rode…
Sneeuwpersjes
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
738 Geklopt, verspreid
op vloerverwarmde tegels
schoon gewreven,
door pluizen
blauw en rood omgeven
liggen ze te drogen
voor mijn knieën,
schone witte doeken
vielen grijzig in de mand.
Hoogpolig, wonderschoon,
vertolken mij
de handgeknoopte kleden
hun zeer oprechte dank.…
Gedachtengang
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
547 Vermoeid zoekt de geest
naar struktuur in chaos,
de rode draad,
die van goud moest zijn.
Scherven bijeen rapend
van wat is geweest,
want de wijsheid van gisteren
- zo veranderlijk -
zou de Wijsheid niet zijn.
'k Wil evenaren,
maar geraak verstikt
in d' eenvoud van gedachten
die niet willen klaren.…
Mei
poëzie
3.8 met 8 stemmen
5.183 Tulpen waren 't rood en geel.
Rondom, de hyacinten fors van steel,
De sombre bloemen donkerblauw getrost.
Hakhout op zode'omsloot ze, zwaar bemost,
Daar hingen zoals onder zee in 't bos
Koraalbomen, nog dode bladen los,
Verbruind. Daarin scheen nog de zon vuurrood,
maar in 't gebloemte ging de kleur al dood…
Rebecca
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 gevlochten in de staande avond draagt
zij mijn witte huid, het rode haar naar
dageraad in mandoline krullen een vleugje
naam van gospels en geloof als ik haar roep
ze lacht oneven ronder dan het hart van hem
de strak gespannen baskast van zijn stem zingt
hoger door als ik erken, zij is een winterkind
van keer op keer en laagjes liefdessneeuw…
Vreugdedansje
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.260 Merels vlogen uit
en zij bewoog vernieuwde dagen
met gestreken witte lakens
die zij uitsloeg van balkon
haar wilde haren gingen op en neer
alsof het vogels waren
die zij vangen zou in stilte
op haar rode nachtjapon
Vanaf het raam zag ik haar staan
ik zeg niet dat ik er naar staarde
maar zij liet mij er geen keus
toen zwaartekracht er langzaam…
Het leven: Mijn Creatie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
725 heb muziek zelf gecreëerd
Ja, ik heb mijn geliefde zelf gecreëerd,
Uit verlangens, eenzaamheid, rechtstreeks vanuit mijn dromen, kijkend naar kleuren en bloemen, tijdens een kille helst;
Ja, ik heb mijn geliefde zelf gecreëerd
Ja, ik heb mijn verdriet zelf gecreëerd,
Uit een lach, gezelligheid, na een kater van het samenzijn, kijkend naar rode…
Een kunstenaar zijn onvermogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
509 Zo tussen twee en vier,
met port en droge rode op zijn tong,
met blauw en geel onder zijn nagels,
ontvangt hij, eventjes,
de liefde, in zijn kamer, op canvas.
Bekoren.
Liefhebben om weer te verliezen.
Hij droomt het donker in de nacht,
en danst de zomer in het schuim.
Een groot onvermogen,
een grote kracht.…
Looft de ui
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.635 Looft de ui
met tranen in de ogen
looft de ui
want hij geurt in de pan
looft de ui
die onze verkrampte darmen op gang brengt
looft de ui
met bruine suiker helpt hij tegen verkoudheid
looft de ui
want hij zet de salade kracht bij
looft de ui
om het rode kleurtje dat hij soms heeft
looft de ui
want zonder hem geen hachee
looft de ui
als…
Eertijds
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
921 Rood werden we van kroten
en oranje van wortelcaroteen. We braken komkommers open
en meloenen slurpten we leeg.
Miss Blanche lachte lief naar Roy Rogers in het nachthutje
achter in de komkommerhof en daar haalde Grote Gerrit uit
de binnenzak van zijn colbert de kronkelende slang van Mozes.…
SEBASTOS AUGUSTUS
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
797 azuur,
een dromende wijdse, wollige wolkenwereld,
de stoere noorderwind blaast de hemel schoon,
boven de stad wordt het fris, luid en helder,
elk stil geluid kun je nu van heel ver horen,
zoals al die groepjes duikelende, buitelende mezen,
ze troepen ijl en zacht twitterend samen
in mijn tuin, een hoorn van overvloed, rijk aan
zaden, rode…
- Zee van vlammend Vuur -
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
707 als een zee van glas met vuur vermengd,
wilde ik bloemen van schouders kussen
terwijl onze monden verzegeld waren
en alle ogen schuchter keken,
en zonder liefde rood openbloeiden
om duidelijk te zien wat pure liefde was,
terwijl de zee van vlammend vuur
ontredderd een omheining was.…
Gesloopt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 Ze niest en proest en huilt
het hele nest bevuild
bij elke stoot ziet ze rood
haar statigheid verdwenen.
De maatklap zit er nu goed in
vinnig haalt de beuker uit
de laatste pijler wordt geramd
het statige station
zakt langzaam in zijn
stoffig graf.…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 lente- en wintertrede
in een zoektocht
tussen handen, klein en groot, in een lichaam,
vreemd gescheiden doch onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en troost bewogen leeft
in een glimlach, waar vlinders
stormen willen buigen
wit en rood…
Haard en herfst
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
718 kleren ingepakt en ik
wat luchtiger achter de rolstoel aan
Met de venkel is het haast gedaan
proeven voorzichtig de zoetheid van het blad
In de hof plukken wij het groen van de pisseblom
voor de hoenderen in hun ren, zij kakelen
als altijd bij het zien van ons er lustig op los
Ik streel het haar onder jouw muts, druk een kus
op het rode…
Dagen voorbij
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.771 Dagen voorbij, die slaapt in lichte nissen
van zomerzon, heel 't landschap is uw graf
en kapellen zijn gebeiteld in het blauw
boven rode korenrozen.
Als in de verte de lucht trilt ... wie roerde uw oogleden aan?
Als de wind gaat door 't koren ... wie uwer is opgestaan?…
Vurig verzet
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
815 Je geverfde, rode haren wapperen wat
mij betreft nog steeds vrouwmoedig
als liefdeskrullen in de Hollandse
wind.…
Rembrandtcyclus 7: anno 1642: gebroken zoek ik troost bij Titus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 onze tranen vloeien
want ze zijn er niet voor niets
in verdriet gevangen tranen
van ons allebei
verslagen ben ik
lief en dankbaar kind
jij reikte mij je snotlap
toen onze liefste stierf
dat teken is een grote troost
die ik nergens anders vind
jij liet aan mij je hart zien
en gaf het zomaar weg
jij liet aan mij de kleur zien
zo rood…
De dragers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.905 dat mij niet blijft nu, dit zacht kleinood,
dat zacht voorhoofd, die dode ogen,
blanke handen, met als een kleen vlamke, rood,
de ring, nauw aanvaard, diep bewogen...
Zo zwart is de wereld nu buiten voor u
zo zwart en donker en koud:
en ik ga bukkend en ween om u,
mijn hart is droef en oud.…
Kunstlevenleven
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
739 Opgeblazen borsten als individuele torens
hard als graniet staan boven een
platgeslagen buiknavelgat, daaronder
dikbillen en uitgezogen dijen, en als prijsvee
prontekonten ze dan anusgebleekt wankelend
op kuitenspanners van Italiaanse makelij
De rode loper van het kunstlijf ligt uitgerold
als vlag en eerbetoon voor geile mannenblikken
die…
9/4 drama Ridderhof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
864 paniek, angst en doodsstrijd
al was ik er niet bij, zo voelt het toch wel
de honderd kogels raakten meer zielen dan vel
alphen is mijn stad, veel meer dan ik dacht
ernstig getroffen, en in zijn veiligheid verkracht
maar wij gaan door met het hoofd omhoog
de stilte gaat over, wat blijft is ongeloof
de tegels zijn schoon, in gedachten nog rood…
KARL LIEBKNECHT
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.986 Gij hebt het rode vaandel opgericht,
Toen het, een vod, lag op de vuile vaalte,
Wapperend stralende voor elk gezicht, -
Gij, Man van edel en zuiver gehalte.
Gij stierf. Waardoor? Vermoord door 't kapitaal,
Maar ook door de arbeiders die u verlieten.…
gwiazda
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.271 richting het oosten
daar schijnt een zon
oneven geheel doormidden
binnen naar buiten licht
diep vanuit het kunstwerk
en daar sta jij
volmaakt schepsel in het rood
rozen vol goden liefde
bedreven in onvolmaakte tijd
daar gaan wij
meer olie op het vuur
en daar gaan we
lief
bijna
een zegelring voor anna
de vertaler uit een verhaal…
rozenpoort
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 er was een vogeltje gebroken, het lag
in stukken op de trap, de rest stierf in mijn handen
mijn wereld trok zich terug naar blauwe ogen
een handvol aardbeien; zo zoet, zo rood
onuitsprekelijk
zalig…
waar de zon haar warmte goot
zaten we, genietend van elkaar –zalig…
hoe jouw mond vergetelheid versprak
zomaar teruggevallen naar nu -…
Villanova (nieuwe orde)
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
620 Als
influence peddling rechters
bij rood-witte blokken
handen schudden
met
corrupte officieren
die broederlijk delen
elkaars
wassen neus helen
handelen in macht
vrouwe justitia is ontzield
door
juristennetwerken
verscheurd – in haar anus is verbeurd -
dan volgt
uitschakeling van de wet
misbruik van macht
en
dans om het gouden kalf…
NACHT VOL KUSSEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
696 lagen saampjes op ‘t lentegras
waarop ze mij liefdevol liet begaan
Zingen deed die fantastische nacht
gelijk een fluisterende achtergrond
Het gras lag als een bed, donszacht
in duister vonden we elkaars mond
Kussen spraken woordloos zo veel
dat meer woorden overtollig waren
Handen gleden zachtjes als fluweel
door haar heerlijk lange rode…
speel mee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 in dit stadium van volgegeten magen in staten
staart dit volk in een lege ruimte
het zijn vrienden noch maten
alles om ons heen zal vroeg of laat sluiten
vertel mij nog eens dat verhaal van haat
waarin alles verdwijnt in de dood
leeg plein leeg bord lege straat
de zon wordt warmer en warmer rood
het orgel klinkt als die van Manzarek
Jim…