15920 resultaten.
Ik slam
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
498 krijs en gil
vrede is wat ik wil
ik spoor
ik spoor
en dender door
langs paal en perk
vuur vrede
sterk
ik schiet
met taal
woorden
als staal
ik denk vooruit
niet achterom
het woord
het woord
is mijn enige bom
ik raas en tier
ingehouden
op papier
een pen en mijn vel
zijn een slagveld
duel
ik dein en dein
ben mijn eigen…
Gisteren langs het strand.
netgedicht
3.1 met 19 stemmen
2.124 Ik leun niet meer
op andere schouders
ik leid straks gewoon
mijn eigen bestaan.
Het geeft mij,
maar ook jou,
de ruimte
om alles beter
te overzien.
Wie is mijn Vriend,
en wie is mijn lover,
wie is eerlijk,
wie liep en loopt er
straks nog
met me mee,
als een echte Vriend,
hand in hand?…
Ontreddering
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
959 ooit was ik eigen
met dit lage land
het was
op zekere hoogte
gedoogde
wat niet deerde
leerde van zijn fouten
en kende nog zelfzekerheid
met goud gestaafde munt
licht werd ook gegund
aan die van elders kwamen
nu het mokt en mort
vanwege stijgende renten
een lege suikerpot
ontbreekt er de bekwame
dirigent die beverige stemmen
in…
Bloedtest
gedicht
2.2 met 27 stemmen
11.608 het raam rol ik een handlengte omlaag
en gaandeweg vult mijn gemoed zich weer
met lucht, ik snel, versnel, vertraag
de liefde is een bloedtest
en ik blaas, ik blaas, ik zie
dat wat vervliedt, wat niet
ik ruik mijn eigen adem
anders nog?…
Jouw glazen wand
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
797 ik zag je hand
de glazen rand
je vingers glijdend
je wilde transparant
de zaak belichten
het bleek een spiegelwand
jouw woorden kaatsten
eigen echo's terug
konden mij niet meer bereiken
je ogen maakten
alles stuk van wat
wij ooit konden begrijpen
je krulde om de waarheid
heen jouw glazen wand
had minder grip dan steen…
Zet ik het mes
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
724 penseel stilte
zonder veel contouren
met grove kwast
verwijder ik rumoeren
als kleuren zachtjes
vloeken met elkaar
soms zet ik het mes
met veel misbaar
in de pigmenten als
zij elkaar niet wensen
en denken ieder weer de
eigen gang te kunnen gaan
dan schuif ik de
lijnen genadeloos
terzijde dek met
maagdelijk wit het zicht
en ga…
Magische reis
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.455 Ik zocht naar de plek
Van lang vergeten dromen
Reisde de wereld rond
Om tot deze plek te komen
Veslonden heb ik ze
Als kind en escapisme
De verhalen van wezens
Uit magische mythes
Nu rest er niks meer
En vertrok op mijn reis
Zocht naar de graal
Van mijn eigen verhaal
Vlak voor het duister
Mij in het einde omsloot
Zag ik heel even…
Geef gedichtendag mijn zegen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
848 zoveel aspiraties
hoop verlangen en
beloften de meeste
schoften nog een kusje geven
omdat zij in reglementen
alles wisten van het metrum
ritme en vooral verboden rijm
maar toch altijd het gevoel
steeds misten om met schrijvers
ooit eens samen echt te zijn
ik geef gedichtendag mijn zegen
alleen de lezer brengt gedichten
in een eigen…
Vergissing
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.656 Mijn hoofd wil niet meer denken…
Wat er door jouw hoofd heen gaat
Echt spijt dat je mij moest krenken
Of blij dat we zijn uitgepraat
Hoop met alle diepte in mijn hart
Dat je ooit zult gaan beseffen
Dat je een vriendin zoals ik
Niet zo snel meer aan zal treffen
Maar blijf mijn eigen vraag steeds horen
Heel verdrietig en bevreesd
Heb ik…
De meet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.291 punt
de oorsprong van een volmaakt bestaan
‘ik’ als middelpunt van de cirkel
ik knoei wat met de straal
stel deze op één
en meander langs een sinusvormige lijn
door een kunde
die uiterst rechtlijnig raakt aan mijn ziel
sos-castoa overbrugt mijn onbegrip
als ik dit begrijp begrijp ik
begrijp ik alles
ik overschrijd mijn eigen…
JE WAAIT MET ALLE WINDEN MEE
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.761 waai jij maar mee met alle winden
als jij vindt dat dit moet
een eigen mening heb je niet
een ander doet het toch nooit goed...
kom niet meer met je mooie praatjes
ze deugen van geen kant
je waait met alle winden mee
je lijkt wel figurant...…
***GeLuKKiG NiEuWjAaR***
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.864 Ondanks mijn kater
wens ik iedereen
gezondheid en geluk
schep je eigen wereld
met vrienden om je heen
dan kan het jaar niet stuk.…
Dromen waarin ik bezwijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.426 Ik verlang naar de kille nacht
om het domein van mijn geest
te overvallen met slaperige kracht
terwijl hij het ergste vreest
Rillingen veroorzaken in mijn ziel
golven van spanning en angst
donkere silhouetten zijn steriel
wachtend op hun eigen vangst
Het is opmerkelijk en triest tegelijk
de prachtige reis naar een zwart gat
maar de dromen…
Mijn schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.989 Ik ben verdwaald in mijn eigen schaduw
strompelend in een doolhof van schemer
een door de groep verlaten zwaluw
ongewild een schichtige deelnemer
De weg naar schittering is te lang
onontgonnen gebied zonder vrucht
ploeterend door uitzichtloze dwang
ontelbaar veel wolken zonder de lucht
Het hiernamaals lonkt met haar veren
prachtige droomtooien…
Visite
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
3.081 Grote schoonmaak
van het eigen zijn. Oh, imago
opgepoetst, uitgeschonken, ingeschonken,
geproost. Op wie? Aan tafel zaten wij
als gasten op bezoek bij onszelf.…
De lente lokt de winter weg
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
811 het hart van de rozen
klopt de knoppen lokken
de lente komt verpozen
maart roert een wolk
van sneeuwvlokken
achter zijn staart
de winter smelt weg
weldra mis ik de open haard
ik doe niet wat ik wil
wacht maar op april
kunnen we samen
plannen beramen
samen onze eigen zin
ik denk aan je bikini
zou de zomer passen?…
vrijde met je schaduw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot licht onze naaktheid
bedekte en zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er altijd…
speel in mijn hoofd
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
810 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek ik zing…
Losweken.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
543 Gisteren heb ik me van je losgeweekt in duizend doden,
vandaag drink ik uit eigen, zilte zee
Jouw smaak tilde me niet over kosmoszeeën
maar houdt me uit mijn slaap, en voert me nergens heen
Was het ooit zo bedoeld in de sterren,
die ogenblikken zijn zeldzaam nu, steeds minder op den duur
Je afdronk blijft puur, dat wel mijn schat,
maar…
Ledematen
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.535 mijn korte
dikke duimen
en de verder
afgelegen pinken
tikken als toetsen
op een trommel
waar kinderen
op stoeptegels hinken
met maar één been
hoor ik op
de verdieping boven mij
gestommel
daar gaat de buurvrouw
met het andere
langzaam heen
zo bezigt ieder
in eigen ritmiek
de nog actieve ledematen
het bedrijven…
Achteloos machteloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.031 Gedreven in een verdomhoek
De tegenactie die ik beraam
De ring, de handdoek
Tref ik blaam
Ben ik zwak als ik me schaam
Is de situatie op eigen verzoek
Ben ik zelf degene die ik vervloek
Er is zoveel meer dat ik beaam
De droom anderen te doen groeien
Zelf groot zijn in het klein
De ongewenste medemens weer doen opbloeien
Is de grijze…
Kreukelzone
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.514 Zon leek eeuwig
elke droom moest
hij steeds volgen
tot hij verdwaalde
steeds verder weg
in de eigen geest
die zij niet meer
kon of wilde volgen
dromen stopten abrupt
kreukherstellende fase
was kreukelzone geworden
te laat vandaag
in overbruggen
van de afstand
tussen haar planeet
en zijn vallende ster
die verder raast
richting…
dat korte koppie
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
660 en weer geen
scheiding in je haar
ik wil je weten
je meten in die
korte krullenkop
nooit raakt de
spanning daarin op
het zijn je ogen
die in blauwgroen
de wereld in
een lach gedogen
parelwitte tanden
bijten zich vast in
wat er is voor handen
jij gaat je eigen gang
bent niet bang om
op je bek te vallen
laat anderen maar brallen…
Getoonde tranen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.294 Bladeren en kreupelhout
dekken het grafje dat
hij vormde met zwart zand
want - zo vindt mijn kleine kerel-
de uit het nest gevallen merel
had het koud
en hadden wij z’n zusje niet
ook met aarde toegedekt
toen de dood het jonge leven
zwarte vleugels had gegeven
ik buig het hoofd diep in verdriet en
hoor mijn eigen tranen huilen…
een lach die krult
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
628 ik zie je
kind op kind
de lange genenrij
waarin jij eindelijk
bestemming vindt
nog zorgen handen voor
generatieslang verbanden
maar eigen zijn is weer je
lach die krult naar foto's
uit heden en een lang verleden
je eerste vloeiend spreken
zonder woorden en ogen
die nog hemelen pas uit de
warme schoot in jouw uitverkoren
is…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.201 kapot gemaakt
vloeiende gedachten
snerpende angst
scheur in een wit blad
verwrongen
stroom van pijn
druppels verdriet
warm vocht
uit een koud hard
beschadigd
leven vol eenzaamheid
schreeuw zonder geluid
rode tranen
over je eigen huid
leeggestroomd
en langzaam
gaat alles wet
blijft er alleen nog stilte
en een litteken…
Dag, groot leeg hart
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.612 misschien omdat jouw gras even groener leek
of omdat ik jouw woorden die ik hoorde
onzuiver maakte naar mijn eigen toon
stemde mijn gevoel het 'altijd al geweten' over
of vertroebelde mijn verstand door het licht
die jouw ogen uitstraalden, waar ik zo van hield
de dagen met jou leken zomers
zonder jou is het nog net geen winter
het is goed…
de maan op overschot
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
679 diep, zeer diep
buig ik over treurigheid
grondloos in de troonzaal
van tijd
het is het oude liedje
dat ik hoor
schrapend langs
de onbereikbaarheid
van liefde, de dronken taal
doordrongen in eigen huid
de nacht aarzelt door
de rauwe liefkozing die
aan handen blijft kleven
mijn vingers wijzen nog naar de maan
maar de graver snakt…
geven
hartenkreet
2.3 met 12 stemmen
2.835 Met deze gegevens neem je mij niet in het ootje
Ik betaal m'n eigen kadootje.…
Een vogel zwevend op de luchten
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
983 Vanuit de wagen zag ik
een vogel zwevend
op de luchten
en plots weer wiekend op zijn eigen kracht.
Een beeld van wat het leven
tot hiertoe voor me bracht:
soms krijgen, onverdiend
en onverwacht
en dan weer zelf wat gevend.…