8214 resultaten.
Je strijd is nu gestreden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.633 Rust zacht goed mens, en vriend van velen,
je reis op aarde is voorbij.
Laat nu het helend licht genezen,
een lichtend voorbeeld hier,was jij.
Waar jij naar toe gaat, kun je alles,
er is nu geen beperking meer.
Je wordt verwacht en bent er welkom,
en ziet daar ook familie weer.…
Dirigent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
906 Zonder sporen gaan dagen voorbij.
Een onbewerkte geluidsinstallatie
toont voor mij die kleine details
wat bij jou kon leven tot frustratie.
Jij blijft de kunst van omgangskunde.
Dialogen die jij met mensen aanging
om de juiste toon te kunnen spiegelen
waardoor jij het resultaat terug ontving.…
Glansgraad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
625 zee
het patroon van geheugen is fijnmazig
tot aan de zandige oevers van gemis
dan blijkt het achterland wazig
verdwijnt het tastbare in ongewis
ik zag een gezicht voor het jouwe aan
voelde weer de hemelstormen
over onze wangen, traan voor traan
ik dacht even dat ik mezelf zag staan
maar het waren grillige vormen
van wolken die voorbij…
Nachtwandelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
721 Eenzaam liep jij ons huis voorbij in de nacht.
Ik hoorde jouw gehaaste stappen op het voetpad
keek niet op, werkte gewoon door.
Hoe kon ik weten wie jij was?
Waarom doolde jij zo laat nog rond?
Werd je in het donker ergens opgewacht?
Man of vrouw, wie zal het zeggen?
Je blijft een raadsel.…
Zuivering?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 Ik weet dat de winterkou
mijn keel beslopen heeft,
dat aan mijn lied een rafeltje
rouw kleeft, liep te vaak
de innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
het wezen dat samen met mij leeft,
in de rollende wind zonder einde,
in wat vervoering brengen zou
verzamel ik de ontroering, toch
spreekt het zich niet uit, zo…
Als een vredesduif
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
983 ik zag
het boekje met gezangen
heiligen die op hun sokkel
al eeuwen aan pilaren hangen
rook de geur
van dennenbomen
tussen wierook en
de hoogste orgeltonen
bad zonder te denken
de vertrouwde woorden
zat en knielde
naar het ritueel behoren
maar mijn geest
vloog als een vredesduif
de brandhaarden voorbij
waar kerst kapot geschoten…
Facta, non verba (Geen woorden maar daden)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
625 Het is voorbij.
Acta est Fabula!
Het spel is afgelopen…
Een klein gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 zonder dat we er bij stilstaan
zijn we steeds op doorreis
en trekken bomenrijen voorbij
langs viaducten over dalen
je hoogte valt koud op het dak
daarmee wijken alle talen
zwijgend of niet, onverstaanbaar
het gaat immers om het gebaar
om het moment zonder misbaar
toen we samen aten en dronken
ik zie een hand grijpen naar glas
genoegzaam…
Een Vleug Achterberg
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 Wat rent de tijd dit oord voorbij!
De indruk, van haar reuk ontdaan,
moet wachten tot de late mei:
als wierook zich in bloesem nestelt,
komt Zij, met ruisende kleren aan
mijn fantasie tegemoet gesneld.…
KIEMKRACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Toevallig kom je
Voorbij en
Leert mij
Over mij
Passerend zijn
De mensen
Hun inzichten
de ontmoeting
Blijvend is
De kracht en wil
Te ontkiemen
Ieder tot wie die is
Een blik, een vraag
Uiting van vertrouwen
Voedt mij
Inspireert mij
De kiem
Het vormt zich
Het leven
Mijn leven
Eens verstopt
Nu uitgenodigd
Te groeien en…
Nummer 8
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 de lucht van de lege straat
kent een stadse geur
de stilte is vreemd
ik ga voorbij
de verlatenheid,
aan de linkerzij,
deur voor deur
doeken dienen als luiken
immers de hitte speelt op
het beklede raam
sluit de wereld buiten
de oude man op nummer 8
ontmoet alleen zijn naam
hij denkt in dromen
over de wens naar morgen
als zijn naasten…
Eros leeft
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik haar wezen zijn
of die herinnering
maar er gebeurt weer niets
alleen in mijn erotische dromen
glijd ik langs je hunkerende lichaam,
als een koningscobra in het donker,
dronken, stoned en zwaar giftig,
kan ik bijna breken
want ik wil zo graag
voor iemand engel zijn,
iemand simpelweg verwarmen
niet langer zot verlangen,
niet voorbij…
Natuurlijk geluk
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
668 woorden
ziet een bleke zon in de herfst
zet wat stappen, staat stil bij
hoe een blad glanst of sterft
de waaierwind blaast
en raast zo zijn eigen taal
een duif koert zijn verhaal
in kruinen van de bomen
het gedachterijke kind
leeft haar kijkdoosdromen
knuistjesstevig sprokkelt ze
cadeautjes van het jaargetij
een nazomerzondag ging voorbij…
De vieze man
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Een smoezelige jas
omhult spijt, er
spoelt iets af van
de zonden uit een
voorbij leven.
Een mysterie, zie hem
gaan onze straten
afstruinen. Zijn ogen
scannen wat wij niet
willen. Zijn honger
zal hij met onze resten
stillen.
De vieze man, zonder
medegevoel. Een vertrapte
straattegel in de zondagse
regen.…
Elkaar lichtjes raken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 het stoeien
schateren en ravotten
is al lang voorbij
wat rest is
netjes handen thuis
blijf af dat is van mij
elkaar lichtjes raken
drie kussen in de lucht
gaat in een zucht
wij zoeken geen
contact meer in
woord en oogopslag
dat is te dichtbij
die ervaring hebben
wij zelfs nooit geleerd
ook in eigen kring
is privacy een bastion…
Een volk onder een ster. Suriname 40 jaar onafhankelijk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
550 Hindoestanen, creolen
indianen en javanen
veertig jaar voorbij
Joop's tranen om een
onafhankelijkheid van
een volk onder een ster;
dat zich losmaakte van het
moederland zo oneindig ver.
Suriname, Paramaribo, eeuwig
stroomt de Marowijne; geeft
vruchtbaarheid aan zijn volk,
vindt welvaart in zijn bauxiet
mijnen.…
glans van het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 glans van het leven
gepoetst door de gedachten
geluk gekozen
de tijd danst en danst
de beweging staat nu stil
en hoe lang is nu
de ruimte is leeg
beweging vult herhaling
stof dwarrelt uit licht
de tram is de tijd
als een beweging zo stil
langzaam tikt de vloer
stil in stilte nu
hoe lang is de beweging
om de hoek voorbij
nu…
Rauwe zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 onder een steen
er is geen stilte in jouw betekenis van zwijgen
ik twijfel niet lang over mijn aarzeling
het is dat onbestemde nee gevoel
van niet willen, niet voelen, niet begrijpen
alsof schoonheid op straat ligt
op het pure gezicht van een jongetje
zoals de rauwe zee
in jouw oorspronkelijke dromen
zeg ik nee, in stilte van voorbij…
Het gebed in je handen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 van vertrouwen
wij kenden
je diepste verlangen
naar liefde en rust
na een emotievol leven
waarin jij alles hebt gegeven
je ogen
zijn niet gebroken
je bent mee gegaan
met je ziel na afscheid
van ieder waarvan jij hield
je bewaarde je lach
als het laatste dat
jij ons persoonlijk gaf
bijna opgewekt en blij
ging jij ons in stilte voorbij…
In Flanders field.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 Het winterwit is weer voorbij.
Het paasklokje geniet van geen geluid.
Alleen de vredesduif met de palmtak van de vrede
vliegt over landen en vindt geen plaats
door een oorlog die niet wijken wil.
En mensen die zwart zagen van de sneeuw
en kinderen die zonder zandzakjes zitten
en vluchten voor de vrede of voor de oorlog?…
ik mis je zo
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
854 Jij bent daar
Ik ben hier
Zo ver weg van elkaar
Zo weinig plezier
Daarvoor mis ik je zo
Mijn gedachten bij jou
Mijn armen klaar
Kon het maar als nou
Je houden zomaar
Daarvoor mis ik je zo
Je lach gewoon jij
met al je gepraat
altijd maak je me blij
geen kans die nu voorbij gaat
Daarvoor mis ik je zo
Ik maak me nu gereed…
Voelden ons goden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 ik wist de verte
dichterbij te halen
zon te laten stralen
op het stille strand
we liepen
hand in hand
de wolken voorbij
voelden ons onmetelijk vrij
nog spoelden
schaduwen aan die door
het kuivend wit van
golven werden verzwolgen
de duinrand liet
verrast zijn vlinders gaan
zij dwarrelden al
spelend achter ons aan
we voelden…
Zeventig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 Gedachten verstillen bij het voorbije,
de feestroes maakt hem tot een ongastvrije:
verwachtingen worden gedoofd als kaarsen.
Toch blijft het dwingend leven
drummend aan deuren van gemoed,
als voor “al-tijd” neergeschreven.
Een uitdagend leven wars van deemoed
leidt naar nieuwe wegen
langs dreven in langzame stoet.…
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 was het verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien…
De fotograaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
940 Ik zag hem in de weer, met apparatuur, lenzen en zwart doek
Hij bekeek mij minutieus vanuit elke hoek
Er werd een lensopening op mij gericht
en op vraag wendde ik mijn gezicht
Kijk naar het vogeltje zei hij
En voordat ik het wist, was het voorbij.
Mijn foto is nu opgeslagen in de cloud,
die zo digitale eeuwigheidswaarde houdt.…
In contouren aanwezig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 zacht glijdend
ging alles voorbij
als deel van mijn leven
onopgemerkt ik en hij
met de eerste stappen
kwam er verbazing
een lichte schaduw
volgde mijn passen
maar het bestaan
was speels en jong
zelden keek ik ooit om
tot een eerst confronteren
er was geen ziekte of
dood in mijn jeugdig pakket
tot het overlijden van oma
hem naast…
Zo simpel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Deze maand mei ben ik blij
want de kou is voorbij
de lekkere lange zomer nabij
weer warm, zonnig en zwoel
de merel zingt vol gevoel
bij mijn schuine raam
's nachts klein kikkergeluid
uit 't minuscuul vijvertje
de was buiten aan lijnen
de zon die in de middag binnen komt schijnen
het lokken van tuin en van duin
het groen nog steeds pril…
Kampvuur
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
715 Hij beroerde ieders gevoelige snaar
tot de avond voorbij was gevlogen.
Zittend bij het dansende vuur
speelde hij romantisch repertoire
en vertolkte tot het laatste uur
de passie van hem voor haar.…
de koeien en de paardenbloem
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
584 in een afgesloten groene vlakte
met maar één paardenbloem in de wei
zag ik vele bonte koeien grazen
maar de paardenbloem… wandelden ze voorbij.
de bloem groette gerust de stoere koeien
mede door haar vriend de… wind
want die liet haar hoofdje buigen en
dat werd door de koeien sterk bemind.…
Wacht maar even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 Zoveel woorden en amper nog plaats
je spreekt over hoe de tijd voorbij ging.
Niets klinkt en oogt vanzelfsprekend
het blad valt en leven dreunt
dit moment is niet meer en niet minder
dat wat je verstilde weemoed noemt.
Zoveel woorden en amper nog plaats
het regent weer in je ogen
© 16-11-2000…