Alle inzendingen over wij

14498 resultaten.

Sorteren op:

17-06-1988

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.094
Zwijgend zitten wij bij het vuur, in doods-afwachting... van jouw stervens-uur. Ik huil om de harde waarheid. Je troost mij, en zegt: de laatste minuten ben ik blij dat ik leef, en dat ik niet alleen leef. Wij kijken samen naar de sterren. Langzaam wil jij opstaan... Het lukt niet meer. Dat ogenblik doet mij pijn.…
iris4 april 2008Lees meer >

In een omhelzing

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.541
konden niet meer wachten Wij stierven voor elkaar In een omhelzing te verzachten…
Jouke17 april 2008Lees meer >

Annie

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.516
maar golf of dal of mast of boot - onder het weemlend sproetengoud, onder de wilde harenval van beukenrood en berkengoud, werden wij, hemel en heelal, een voorgolf van de dood.…

Moeder

gedicht
2.7 met 132 stemmen aantal keer bekeken 49.255
Voorgoed doordrongen door haar kalm geruis waren wij steeds op reis en altijd thuis. ------------------------------------------ uit: 'Vergezichten en Gezichten', 1954.…

Zoals gij

poëzie
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.850
Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend, Al zien wij in uw duizendvoud’ gelaat, O Liefde, die te vroeg komt, of te laat, En gaat van waar gij kwaamt, uzelf niet wetend.…

Aanraking

hartenkreet
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.145
Ik voel een zoete regen van woorden tegen mijn naakte lijf tintelend zacht Hand in hand zweven wij door de ruimte Wij kussen en plukken sterren De bruine warmte van jouw huid die de mijne laat leven in koude winternacht Elkaar warmend.…

Heelal en woestijnen

hartenkreet
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.177
zelf verdwaald leken Langzaam verdween de vruchtbaarheid uit de woestijnen, die wij ooit tot oase hadden omgebogen Langzaam raakten we het kwijt en lieten de vruchtbare aarde hopeloos uitdrogen…
Namasté5 januari 2007Lees meer >

Buitenhuis

gedicht
2.9 met 55 stemmen aantal keer bekeken 17.286
de bomen eten wij appels uit de hand de takken raken leeggeplukt ik overdenk het kort geluk tussen bloesem en appelmoes de appelboom is een parabel die vrucht afwerpt in menig fabel en aan mijn houten keukentafel ---------------------------------- uit: 'Gezicht op Sloten', 1985.…

Als ik zo sta te zingen

hartenkreet
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.214
Zoals jij zingt er niet een Dàn voel ik mij gelukkig Ik kan de wereld aan Daarom wil ik voor eeuwig Het liefste Tussen mensen staan Hun warmte is onmisbaar En samen zijn wij één Waar moeten wij op aarde Zònder samenzijn toch heen Ik hef zo wéér een lied aan Misschien vind jij het fijn Om net als al die anderen Een deel van ons te zijn…
winkebinkie27 december 2007Lees meer >

Jouw gezicht

hartenkreet
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.566
In ons dorp Daar woont een heel lief meisje Mooi en warm Een blijde lach Daarom klinkt bij ons Zo vaak dit wijsje Wij zijn verliefd Elke dag een lentedag Jouw gezicht en blonde haren Zijn voor altijd Een fraai gedicht Blijf dat beeld nog lang bewaren Als wij jou zien Straalt er een licht Heel ons hart Dat klopt alleen voor jou Door…
winkebinkie24 januari 2008Lees meer >

Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 889
zijn wij niet verder gegaan omdat het ons zou verdoemen op de grond in het gras waar bloemen nog ontbreken kijk ik naar waar de liefde was voel het nu pas steken in de tijd zo snel gegaan terwijl wij zoveel mailen Laat ik nu een kleine traan ach het zal wel helen ik sta op, ik ga staan heb het koud en kan niet meer Nee, laten we nu…

Verlos!

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Wij samen zullen waden door het water, bruin van verval van alledaagse daden. Bang, zelfzuchtig en bovenal met ijdelheid beladen. Een dag echter zijn wij aanbeland, de nagels uit het kruis geramd, onze lichamen ineen en koesteren in zacht wit zand het lijden van voorheen.…

Kussekus lieve mus

netgedicht
3.8 met 52 stemmen aantal keer bekeken 8.324
zitten zwijgzaam naast elkaar soms streel je door mijn haar wij kijken naar de bloesems rossig wit vallend vroeg dit jaar…

Klein Vogelijn

poëzie
3.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 6.556
is geweest Voorzeker 't is de goede God die 't u heeft toebetrouwd Opdat gij aan der blinden oor Zijn goedheid melden zou O, ja wij weten 't aardig beest Dat God uw Meester is geweest…

EXCALIBUR

hartenkreet
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.447
Maar toen dat kruiste met het pad verbraken wij de banden. De Ronde Tafel werd een vlot dat in de branding drijft en loze kringen schrijft in het allang vervallen slot. De angst, de dreiging blijft.…
Aaike Jordans17 februari 2006Lees meer >

Bescheidenheid siert de meester

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
hetgeen wij caeteris paribus willen verklaren instorten is een gevaar en niet te voorzien Weten kan niet meer voorbij de grensfactoren die mogelijk ooit de continuïteit verstoren niet te voorspellen met alle risico vandien…

Uit het bomenrijk

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
Of wisten wij het tegenargument en was het daarom dat we niet meer vochten. Geen schuld bekennen wij aan wie je bent: een mens te goeder trouw uiteengevlochten, het wezen door de aardgodin erkend.…

Waar wind de bladeren uit zal vlakken...

netgedicht
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 886
Horen wij wel dit verhaal of menen wij dat alles duurt? Er blijft slechts wat de liefde bouwde.... Straks komt weer de grote koude en blijven enkel nog de takken waar wind de bladeren uit zal vlakken.…
Adeleyd21 oktober 2006Lees meer >

De mist

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.596
Wij turen, turen door eenzame uren en dan, een wijl, - als vanuit dromen tot ons gekomen, - verschijnt een zeil. Wij zien, - een rimpel in 't licht, - de wimpel hoog in de mist voorbij ons drijven. Daaronder blijven als weggewist de vage lijnen, die weer verdwijnen. Een horen klinkt, en van een schinkel rukt het gerinkel.…
Jan Prins17 februari 2020Lees meer >

Weerzien

gedicht
2.2 met 82 stemmen aantal keer bekeken 29.464
Wanneer ze mij begroet kus ik haar op de wang, want wij zijn voor elkaar toch niet meer te genieten en hebben al genoeg verkankerd en verpest.…

Mens in wording

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 808
Van voorouderlijk dier naar de mens die bewust is van z’n bestaan ontwikkeling zoals die plaatsvindt van baby naar de volwassenheid In de schemering heersen oerangsten door het onverklaarbare zinken wij in de onderwereld of valt de hemel naar de aarde?…
Custor6 april 2009Lees meer >

Begrafenis

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 809
Het blijft een droevige aangelegenheid Wanneer wij bij een open graf staan In alle eerbied en bescheidenheid Wetende dat wij zelf ook eens zullen gaan. Moeilijk, iemand te moeten achterlaten Het geeft zo veel verdriet en pijn Om je beminde te moeten loslaten Te weten nooit meer samen te kunnen zijn.…

Desiderium

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 644
Wij leven ieder ons eenzaam leven, in gedachten samen maar toch steeds weer alleen terwijl de dagen zich rijgen als trieste kralen aan een breekbaar koord tikt de trage zandloper van de tijd: langzaam, stil en bijna sereen als Eros vleugels ons steeds harder raken, wachten wij onverstoord op de warme dagen van de zomer, de koude winter dreef…

Voorjaar

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.083
En wij, wij kussen U bemind Heelal En plukken uit uw sidderende hart De kleine vruchten van de gouden sterren En eten ze en proeven Eeuwigheid.…

Zonder gezicht

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 608
Een kerk zonder gezicht en identiteit waar ik luidkeels mag zingen over liefde en licht maar waar angst is voor moderniteit hier zijn wij waar staan wij fijn dat u er bent en bij ons wilt horen onze prediking is opgewekt natuurlijk en blij er is echter één probleem dat wordt onderkend we hebben ons gezicht verloren ze zat voor…

Ik zal je missen

netgedicht
3.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.093
Wij zijn elkaar gegeven en ik verheugde mij om 't eens gedeelde land. Ik zal je missen..., niet gebroken verder gaan, want wat ten diepste ons verbindt zal waaien door de bomen. Wij dragen onze dromen: in tranen zaaien, oogsten aan de overkant. Uit: steeds weer exodus, p.11…
Adeleyd21 september 2009Lees meer >

- De gekregen kledij -

netgedicht
4.0 met 42 stemmen aantal keer bekeken 570
bedekt met aura meer energie geniet kleur oppervlakkig gedragen kledij het mentale lichaam ligt vrij verbonden zijn, liefde is het universele wij mogen even leven gaan door een leerprocess, het astrale lichaam draagt geen gekregen kledij…

De juiste keus

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 943
Het is moeilijk om de juiste keus te maken En toch moeten wij steeds weer kiezen Waarbij wij kunnen winnen of verliezen Hetgeen grote gevolgen kan veroorzaken. De juiste keuze maken is belangrijk Zowel zakelijk als in het privéleven Het kan een wending in het leven geven Zoals vaak voorkomt in de praktijk.…
Fedde Nicolai25 november 2009Lees meer >

Hemel en aarde

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 777
Hemel en aarde, het rijk van onze God Wij mogen tijdelijk deze aarde bewonen Om eens bij God in de hemel te komen Wat een vooruitzicht, wat een heilgenot.…
Fedde Nicolai11 december 2009Lees meer >

Nieuwjaarswens

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.247
maar ginds kleurt geluksregen vult de bedding van de rivier 2010 wat het voorbije 2009 ons niet kon geven zullen wij zeker in 2010 beleven Voor iedereen een spetterende jaarwisseling en vooral een gelukkig en gezond 2010…
Hieronymus31 december 2009Lees meer >