14498 resultaten.
17-06-1988
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
2.094 Zwijgend zitten wij bij het vuur,
in doods-afwachting...
van jouw stervens-uur.
Ik huil om de harde waarheid.
Je troost mij, en zegt:
de laatste minuten ben ik blij dat ik leef,
en dat ik niet alleen leef.
Wij kijken samen naar de sterren.
Langzaam wil jij opstaan...
Het lukt niet meer.
Dat ogenblik doet mij pijn.…
In een omhelzing
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.541 konden niet meer wachten
Wij stierven voor elkaar
In een omhelzing te verzachten…
Annie
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.516 maar golf of dal of mast of boot -
onder het weemlend sproetengoud,
onder de wilde harenval
van beukenrood en berkengoud,
werden wij, hemel en heelal,
een voorgolf van de dood.…
Moeder
gedicht
2.7 met 132 stemmen
49.255 Voorgoed doordrongen door haar kalm geruis
waren wij steeds op reis en altijd thuis.
------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en Gezichten', 1954.…
Zoals gij
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.850 Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend,
Al zien wij in uw duizendvoud’ gelaat,
O Liefde, die te vroeg komt, of te laat,
En gaat van waar gij kwaamt, uzelf niet wetend.…
Aanraking
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
3.145 Ik voel een zoete regen
van woorden
tegen mijn naakte lijf
tintelend zacht
Hand in hand zweven wij
door de ruimte
Wij kussen en plukken
sterren
De bruine warmte
van jouw huid
die de mijne laat leven
in koude winternacht
Elkaar warmend.…
Heelal en woestijnen
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.177 zelf
verdwaald leken
Langzaam verdween
de vruchtbaarheid
uit de woestijnen,
die wij ooit
tot oase hadden omgebogen
Langzaam raakten
we het kwijt
en lieten
de vruchtbare aarde
hopeloos uitdrogen…
Buitenhuis
gedicht
2.9 met 55 stemmen
17.286 de bomen
eten wij appels uit de hand
de takken raken leeggeplukt
ik overdenk het kort geluk
tussen bloesem en appelmoes
de appelboom is een parabel
die vrucht afwerpt in menig fabel
en aan mijn houten keukentafel
----------------------------------
uit: 'Gezicht op Sloten', 1985.…
Als ik zo sta te zingen
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
4.214 Zoals jij zingt er niet een
Dàn voel ik mij gelukkig
Ik kan de wereld aan
Daarom wil ik voor eeuwig
Het liefste
Tussen mensen staan
Hun warmte is onmisbaar
En samen zijn wij één
Waar moeten wij op aarde
Zònder samenzijn toch heen
Ik hef zo wéér een lied aan
Misschien vind jij het fijn
Om net als al die anderen
Een deel van ons te zijn…
Jouw gezicht
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.566 In ons dorp
Daar woont een heel lief meisje
Mooi en warm
Een blijde lach
Daarom klinkt bij ons
Zo vaak dit wijsje
Wij zijn verliefd
Elke dag een lentedag
Jouw gezicht en blonde haren
Zijn voor altijd
Een fraai gedicht
Blijf dat beeld nog lang bewaren
Als wij jou zien
Straalt er een licht
Heel ons hart
Dat klopt alleen voor jou
Door…
Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
889 zijn wij niet verder gegaan
omdat het ons zou verdoemen
op de grond in het gras
waar bloemen nog ontbreken
kijk ik naar waar de liefde was
voel het nu pas steken
in de tijd zo snel gegaan
terwijl wij zoveel mailen
Laat ik nu een kleine traan
ach het zal wel helen
ik sta op, ik ga staan
heb het koud en kan niet meer
Nee, laten we nu…
Verlos!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.134 Wij samen zullen waden
door het water, bruin van verval
van alledaagse daden.
Bang, zelfzuchtig en bovenal
met ijdelheid beladen.
Een dag echter zijn wij aanbeland,
de nagels uit het kruis geramd,
onze lichamen ineen
en koesteren in zacht wit zand
het lijden van voorheen.…
Kussekus lieve mus
netgedicht
3.8 met 52 stemmen
8.324 zitten zwijgzaam naast elkaar
soms streel je door mijn haar
wij kijken naar de bloesems
rossig wit vallend vroeg dit jaar…
Klein Vogelijn
poëzie
3.3 met 37 stemmen
6.556 is geweest
Voorzeker 't is de goede God
die 't u heeft toebetrouwd
Opdat gij aan der blinden oor
Zijn goedheid melden zou
O, ja wij weten 't aardig beest
Dat God uw Meester is geweest…
EXCALIBUR
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
2.447 Maar toen dat kruiste met het pad
verbraken wij de banden.
De Ronde Tafel werd een vlot
dat in de branding drijft
en loze kringen schrijft
in het allang vervallen slot.
De angst, de dreiging blijft.…
Bescheidenheid siert de meester
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 hetgeen wij caeteris paribus willen verklaren
instorten is een gevaar en niet te voorzien
Weten kan niet meer voorbij de grensfactoren
die mogelijk ooit de continuïteit verstoren
niet te voorspellen met alle risico vandien…
Uit het bomenrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Of wisten wij het tegenargument
en was het daarom dat we niet meer vochten.
Geen schuld bekennen wij aan wie je bent:
een mens te goeder trouw uiteengevlochten,
het wezen door de aardgodin erkend.…
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 Horen wij wel dit verhaal
of menen wij dat alles duurt?
Er blijft slechts wat de liefde bouwde....
Straks komt weer de grote koude
en blijven enkel nog de takken
waar wind de bladeren uit zal vlakken.…
De mist
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.596 Wij turen, turen
door eenzame uren
en dan, een wijl, -
als vanuit dromen
tot ons gekomen, -
verschijnt een zeil.
Wij zien, - een rimpel
in 't licht, - de wimpel
hoog in de mist
voorbij ons drijven.
Daaronder blijven
als weggewist
de vage lijnen,
die weer verdwijnen.
Een horen klinkt,
en van een schinkel
rukt het gerinkel.…
Weerzien
gedicht
2.2 met 82 stemmen
29.464 Wanneer ze mij begroet kus ik haar op de wang,
want wij zijn voor elkaar toch niet meer te genieten
en hebben al genoeg verkankerd en verpest.…
Mens in wording
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
808 Van voorouderlijk
dier naar de mens die bewust
is van z’n bestaan
ontwikkeling zoals
die plaatsvindt van baby naar
de volwassenheid
In de schemering
heersen oerangsten door het
onverklaarbare
zinken wij in de
onderwereld of valt de hemel
naar de aarde?…
Begrafenis
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
809 Het blijft een droevige aangelegenheid
Wanneer wij bij een open graf staan
In alle eerbied en bescheidenheid
Wetende dat wij zelf ook eens zullen gaan.
Moeilijk, iemand te moeten achterlaten
Het geeft zo veel verdriet en pijn
Om je beminde te moeten loslaten
Te weten nooit meer samen te kunnen zijn.…
Desiderium
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 Wij leven ieder ons eenzaam leven, in gedachten samen maar toch steeds weer alleen
terwijl de dagen zich rijgen als trieste kralen aan een breekbaar koord
tikt de trage zandloper van de tijd: langzaam, stil en bijna sereen
als Eros vleugels ons steeds harder raken, wachten wij onverstoord
op de warme dagen van de zomer, de koude winter dreef…
Voorjaar
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.083 En wij, wij kussen U bemind Heelal
En plukken uit uw sidderende hart
De kleine vruchten van de gouden sterren
En eten ze en proeven Eeuwigheid.…
Zonder gezicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
608 Een kerk zonder gezicht
en identiteit
waar ik luidkeels mag zingen
over liefde en licht
maar waar angst is
voor moderniteit
hier zijn wij
waar staan wij
fijn dat u er bent
en bij ons wilt horen
onze prediking is
opgewekt natuurlijk en blij
er is echter één probleem
dat wordt onderkend
we hebben ons
gezicht verloren
ze zat voor…
Ik zal je missen
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
4.093 Wij zijn elkaar gegeven
en ik verheugde
mij om 't eens gedeelde land.
Ik zal je missen...,
niet gebroken verder gaan,
want wat ten diepste
ons verbindt zal waaien
door de bomen.
Wij dragen onze dromen:
in tranen zaaien,
oogsten aan de overkant.
Uit: steeds weer exodus, p.11…
- De gekregen kledij -
netgedicht
4.0 met 42 stemmen
570 bedekt met aura
meer energie geniet kleur
oppervlakkig gedragen kledij
het mentale lichaam ligt vrij
verbonden zijn,
liefde is het universele
wij mogen even leven
gaan door een leerprocess,
het astrale lichaam draagt
geen gekregen kledij…
De juiste keus
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
943 Het is moeilijk om de juiste keus te maken
En toch moeten wij steeds weer kiezen
Waarbij wij kunnen winnen of verliezen
Hetgeen grote gevolgen kan veroorzaken.
De juiste keuze maken is belangrijk
Zowel zakelijk als in het privéleven
Het kan een wending in het leven geven
Zoals vaak voorkomt in de praktijk.…
Hemel en aarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
777 Hemel en aarde, het rijk van onze God
Wij mogen tijdelijk deze aarde bewonen
Om eens bij God in de hemel te komen
Wat een vooruitzicht, wat een heilgenot.…
Nieuwjaarswens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.247 maar
ginds kleurt geluksregen
vult de bedding van
de rivier 2010
wat het voorbije 2009
ons niet kon geven
zullen wij zeker
in 2010 beleven
Voor iedereen een spetterende jaarwisseling
en
vooral een gelukkig en gezond 2010…