12331 resultaten.
Tranen
hartenkreet
1.1 met 12 stemmen
1.159 Geen vreugde meer,
traan na traan,
keer op keer!…
Als een litteken aan de wand
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
926 * * *
Hij stierf in de nachtvorst
van een te jong seizoen
Daar het ritme van de dag
geen pas meer gaf
vroeg hij de dood ten dans
in de salon van zijn onvermogen
Zijn talent
spon zich als een strop
om zijn nek
Dronken van verdriet
maakte hij de knieval
voor het kille doodsbed
toen zijn lichaam er ontheemd…
Weggerukt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
946 Weggerukt,
Verscheurd,
Uiteengereten
Alles wat eens was
Liefde,
puur,
Zuiver goud
Vertrouwen,
Voelen,
Dat iemand van je houd
Onverwacht,
Weggerukt,
Verscheurd,
Uiteengereten,
Alles wat eens was
Geen liefde meer,
Je hart kapot,
Je ziel uiteengescheurd
Niet bevatten,
Niet begrijpen
Hoe dit alles is gebeurd
Jaren later nog…
Levensverdriet
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.122 Toen ik mij voelde alsof
eindelijk hethoogtepunt
in mijn leven bereikt was,
tenminste ik op weg ernaar toe was,
viel ik in de diepte!
All mijn waarden gingen verloren,
mijn ogen gevuld met tranen,
mijn leven een hoop van puin,
mijn hart doet oneindig pijn,
want ik ben alleen onder een boel mensen
die van mij houden,
en die ik niet…
PAPA
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 gelijk het kille weer vandaag
giert de storm om mijn hart
op deze dag van jouw sterven
stromen emoties over
want dit is de dag 17 jaar geleden
waarop jij vleugels kreeg
en door het venster
van ons ouderlijk huis
naar buiten vloog
herinner ik me elk jaar weer
hoe ik dicht naast je was gekropen
en jij jouw laatste woorden
tot mij sprak…
Misschien
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
971 Ik mis je elke dag weer
Ik blijf aan je denken, ik blijf over je dromen
Wanneer zal je terugkomen?
Wanneer zien we elkaar weer
Misschien wel nooit meer
Ik blijf hopen op de dag dat je bij me bent
Maar in ieder geval het is fijn dat ik je heb gekend
Misschien zie ik je een andere keer
Misschien..., misschien niet meer…
LACHEN EN SCHREIEN.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.447 Dan zal hij lachen door zijn tranen heen,
En zeggen: zie, 't verdriet zelfs is een vreugd;
Want grootste vreugd is lachen na geween,
En dat doe 'k veel en dat 's mijn deugd.…
geen liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
986 Je zit daar
zegt niks
je heb geleerd
je bek te houden
je durft niet te zeggen
wat je dwarszit
je houd je mond
en lacht
maar je bent gebroken
net een kapot gegooide spiegel
Als die muren om je heen
zouden willen praten
hebben ze zoveel te vertellen
zouden ze zoveel uitleggen
want elke keer als jij vecht
genezen jouw littekens een…
pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.017 Stoppen stoppen ik ga stoppen, ik kan het niet meer aan,
Geen dag dat ik niet denk daaraan,
huilen huilen altijd weer huilen,
Ben ik er bovenop, altijd weer nieuwe kuilen,
pijn pijn altijd maar pijn, geen ene dag zonder,
Waarom nou nooit eens dat wonder boven wonder,
Jalours jalous waarom altijd jalouzie,
ik kan er niet meer tegen, nee echt…
Vreemde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.157 Ik heb je laatst zien lopen,
zomaar op straat.
Wat je te vertellen had
kon mij niet schelen
of hoe het met je gaat.
Het enige wat ik nog aan je zag,
was hoe je in de afgelopen jaren
zo ontzettend veranderd was.
Het duurde zelfs enkele seconden
voor ik zag dat jij het was.
Achteraf vond ik het zo raar
dat ik je eerst niet had…
Zonneschil
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.079 Lege woorden
Levenloze gedachten
Doffe vonken
In lege nachten
Glinsteringen boven
Vormen in donker
Vrij van blaam
Vrij van zonde
Zonder zonde
Zonder vragen
Zo zonde
Zonder nachten
en
Zonder dagen…
breekpunt
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.544 toen dwaasheid bedacht
zich zegeningen te tellen
en de laatste verboog
om tot liefde te komen
wist ik weer dat dwang
niet keerde naar geluk
alleen omdat ik touwtjes
strakker in controle trok
alles glipte me uit handen,
viel stuk in herhaling en ik
dwaalde verder weg dan
eerder ooit, verder van
mijzelf maar ook van jou
die…
wat heb ik misdaan
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.723 Mijn hart is breekbaar
Het werd beklad
Bespot en door het slijk gehaald.
Heb ik dat verdiend?
Neen, ik deed voor iedereen
Wat ik kon
Misschien teveel
En is dat de oorzaak van het overlopen van de ton
Een druppel kan al teveel zijn
Heb ik daarom zoveel pijn
Bewust hield ik me altijd op afstand
Dat zei mijn verstand
Maar toch, met alle…
Zus
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.151 Ik zie je zijden sjaal
nog wapperen in de wind
om een gezicht dat ik herken
maar door jou niet meer gezien wil worden.…
Jij maakte mij tot wie ik ben
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
1.328 Mijn moeder leerde me wat liefde is.
Het ultieme gevoel van veiligheid wanneer je haar een kind ziet wiegen.
Jij kreeg daar echter niet de kans voor, want je was er nooit.
Maar jij was degene die me leerde liegen.
Mijn zus zorgde ervoor dat ik kon fietsen.
Zij maakte me dapper zodat ik nu zonder angst mijn wereld verken.
En zonder dat…
Waardig
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 Als ze weer gevangen zit
in het niet meer weten
schemer haar wil omsluiten
nevel helderheid verdringt.
Laat haar dan in haar eigen
beleving zodat ze met
waardigheid afscheid kan
nemen van het leven.…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 Verdwalen in een doolhof, moe gestreden
Verlangen naar een ver verleden
Het klosje garen zonder begin, zonder eind
De ster die in het oneindige verdwijnt
Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal
Geen onduidelijkheid, in geen geval
Als een foetus in haar moeders huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en…
ontmoeting in de regen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
924 Je ging aan me voorbij
zonder ook maar een woord
zonder maar een blik van herkenning
heel kort overvalt me de herinnering aan je geur
en een intens verdriet overvalt me
ik dacht dat ik daar nu wel overheen was…
Een traan
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.201 Er is een meisje met een traan
Een traan van verdriet
Veel hulp was er niet
Een sterke hand sleept haar overal door heen
Terwijl die tweede hand het te druk had met zichzelf
Stortte het meisje voor een deel in
Ze weet nu wel beter
Op de eerste hand kan ze vertrouwen
En de tweede hand laat haar vallen…
Het lekt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
923 Het lekt, het afdak lekt, het lijkt verdacht
veel op een waterklok in volle werking
die tijd in druppels uitgeeft deze nacht
en elke spat betekent een beperking.
Dit is geen dak, dit is wat lossig riet,
een loofhut schielijk naast mijn deur verrezen,
een tabernakel voor het oerverdriet:
de boom ten val, zo zal het weldra wezen.
Wij hebben…
Nee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 Het woordje nee
daar zit ik zo mee
het accepteren
huilend proberen
want nee moeten zeggen
is je grenzen verleggen
gewoon omdat je lichaam weigert
in je hooft het allemaal steigert
van woede en verdriet
de pijn die men niet ziet
weer een stapje naar benee
het antwoord moet en het is nee
sorry, er komt een hele dikke traan
ik weet even niet…
Duizendtallen oceanen
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.671 Duizendtallen oceanen
Zijn in ’t eindloos wereldmeer
Van mijn bittre weemoedstranen
Slechts een droppel en niets meer.
Honderdduizend eksterogen
Doen de zwerver minder smart,
Dan het branden van mijn ogen,
En het smachten van mijn hart.
Tachtig uitgevaste leeuwen
Om het leger der hijëen,
Kunnen samen nooit zo schreeuwen,
Als ik huil om…
Vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
693 Maar vaker kleuren haar ogen van verdriet,
als wij haar moeten helpen met het eten.
De wereld schrompelt in tot een moment.
Ze heeft geen straks meer en geen toen.
Een horizon is voor haar weg gezonken.
Wij waren aan haar scherpe geest gewend.
Het went maar niet daar afstand van te doen.
Steeds verder weg, maar wel aaneengeklonken.…
Vervlogen hoop
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
959 Pijn om niet te weten
wat er gebeurd is
Vragen stapelen zich op
Antwoorden blijven weg
Hersenen kraken
Tot men hoofdpijn krijgt
Om oplossingen te vinden
Om rust te geven
Een traan te laten
vanwege verlies
Maar om eens een lach te laten bulderen
om dat er gevonden is.…
De smaak van nu
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 Vandaag wil je huilen
maar je keel zit op slot
toch proef je het zout
en bitter, veel bitter
Vandaag wil je troosten
maar ontbreekt je de kracht
je hebt slechts een schouder
die langzaam verrimpelt
Vandaag smaakt naar zout en bitter
vragen als waarom en waarom weer
waarvan je eigenlijk al weet
dat er geen antwoorden zijn
Gisteren nog…
Mijn kinderhoofd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
788 Mijn kinderhoofd, mijn kinderhoofd.
Oh wat een mooi kinderhoofd heeft God mij beloofd.
Het was altijd in zaligheid gehuld
En met de zoetste gedachten gevuld.
Mijn kinderhoofd, mijn kinderhoofd.
Vol groenblauwe ogen, speels en wonderlijk
En mijn hoofd en hart waren nog tezaam
Ik droomde en dacht ermee totdat ik in blijheid ermee in kinderbed…
Fado van een jeugd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
617 Het heeft een put gegraven in zijn ziel,
een diepe kuil voor ’t lieve kind,
dat enkel door verdriet bemind,
de anderen zo tegenviel.
En diep begraven in zichzelf
verstreken daarop lange jaren
van vreugdeloosheid, navelstaren
De tijd gleed voort, ’t leek ver na elf.…
sterk
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
863 beiden dragen we een leeuw in ons hart
de dood sluit jouw ogen al
als nachtvlinders zweven ze, langs
onze blikken heen, tot verre stergedragen vlaktes
ik zie hoe jij dit draagt
jouw afstand in mijn handen legt
maar in liefde zo dichtbij
gouden uren in dit stervenshuis
we beleven meer dan witgestreelde haren
immer zijn we
samen thuis…
De onvoorstelbare dood
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.056 Verbijsterd
Langzaam
Tot mezelf gekomen
Dicht ik over
De onvoorstelbare dood
Hoe onwerkelijk is het
Om levend dood te zijn
Zo voelt mijn voortbestaan
In het oog van deze orkaan
Zware depressie - leven
Langzaam vervagend tot nevel
Nauw'lijks zichtbaar nog
Gordijn van de dood
Een mens levend dood gemaakt…
het zout des aanschijns
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
679 nu er niets meer tussen ogen is
dan weten, dat jouw overgang aan zielen klopt
stopt krampachtig klampen
aan een leven dat niet langer wil
jouw dagen zijn compleet
jouw lichaam schept het einde
en mijn tranen dragen slechts mijn hart
ik zie en zwijg
want zeggen heeft geen kracht meer
enkel nog jouw mooie tijd verbeeldt
het troostwoord…