27292 resultaten.
nooit windstil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Nooit windstil
De wind waait
Dansend
Fris uit het oosten
Zwoel uit het westen
Warm uit het zuiden
Vooruit
Waait de wind
Fluisterend
Zo zacht als fluweel
Zo fijn als zijde
Zo teer als spinnenrag
Verder
Waait de wind
Fluitend
Draad na draad
Klos na klos
Doek na doek
Door
Waait de wind
Neuriënd
Langs de zon
Langs de sterren…
Vaste prik
snelsonnet
3.5 met 12 stemmen
717 Als bonus na die wekenlange regen
Gaat nu een plaag van net ontloken muggen
Op weg naar blote schouders, benen, ruggen
In grote wolken komen we ze tegen
Tenzij we merken over een paar weken
Dat de horde onderweg is blijven steken…
Een schone dag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
441 Tegen de tijd dat ik zal wijzen naar
silhouetten van het liefdeskoppel,
charismatisch dansend in het water,
herinner ik me vast de muziek
en vooral het luisteren ernaar.
Aan het water, daar in het gras, lig ik graag,
aandachtig kijkend naar de buitenlaag.…
Stappen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
766 Stappen, in het water,
Stappen, in de zee,
Stappen, in de oceaan,
Stappen, die verdwijnen
of voor altijd blijven staan,
Stappen...
Stappen, in het water,
Stappen, in de zee,
Stappen, in de oceaan,
Stappen, groot of klein,
zonder jou zullen ze nergens zijn,
Stappen...…
Drie verzen voor een dode II
poëzie
3.2 met 8 stemmen
3.008 maar hier, achter een koel en lieflijk glinstrend water,
waaraan het middaglicht een groene schaduw gaf
liggen de doden zij aan zij in de geschroeide aarde:
een dezer steenen dekt uw jonge graf.…
Strand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
325 Het kraakt weer
onder mijn Beverse nieuwe schoenen
met dikke rubberen zool
Terwijl ‘k juist podcast had beluisterd,
‘t ging over water,
en blote voeten,
contact met de aarde,
zo van belang
Het hele strand is hard, breed,
‘t duin afgebeukt
‘k kijk achterom
wat mijn zolen ingedeukt hebben
Gisteren hoog water,
zelfs onder strandtent…
Bloemenmeisje
netgedicht
4.5 met 44 stemmen
1.155 pluk bloemen als
zij zich laten plukken
bladeren en wind
vertellen het juiste moment
door haar herkend...
fluisteren bladeren en wind
'vergeet vooral niet terug
te komen
pluk ons in het fluisteren
van de wind.'…
bevrijding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 onze bevrijding
ooit eens bevrijd
wel roekeloos
in loop der jaren
niemand kan zeilen
en niemand kent de wind
haal het zeil aan
of laat het los
hangt van de wind af
en van de zeilers in de wind
zou heel wat zijn…
Vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De wind ruist voorbij,
want als je aan de kust
woont
is er vaak wel wat wind.
Mooi is het wel als je bij
de zee
mag wandelen,
omdat je er alle
vrijheid hebt.
Vrijheid: koester het,
ondanks de wind.
Foto Dick Voogd…
Mooie blanke waterlelie
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
728 Mooie
blanke waterlelie
schoonheid
van de natuur
Drijvend
op het water
overweldigend
en puur
Mooie
blanke waterlelie
lyrisch
als ik je zie
Omringd
door zoveel water
perfect
in harmonie…
effie zonder
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
723 jou pluk ik
elke nacht
zo zacht
de buren weten
niets, jouw pracht
op water, op de schouw
water ieder uur
en tranen
altijd weer
als ik je sterven zie
zo zonder wortel…
Vijverraadsel
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
718 Water, glimmend,
het water knippert.
Het spelende kind,
zo zoekend reiken zijn handen.
En de oude vijver lacht,
mistig lachen.…
warm
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 Warm water
als zacht dons
Praat je over later
kring in het water
plons
de religie zeikt
over de enige waarheid
die niet rijmt
klaarover breng mij
Veilig
nergens heen…
Woordenwaterval
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
475 Woorden voelen soms als een regenjas
of als de ouderwetse overschoenen
ze bieden bescherming tegen het water van bovenaf
of tegen die diepe plas
woorden zijn zelf het water
soms komen ze als een woordenwaterval
naar buiten en zijn ze niet te stuiten.…
stormvogel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
452 ik zag hoe
de kleine
stoere
stormvogel
boven de kille
noordelijke
wateren
zijn kopje
boven het
ruige water
hield
piepklein
in de
orde van
uitersten
een gelukstraan
rolde over
mijn wang…
Genadeloos vandaag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
415 In schurend zand staren we naar de zee
dromen we dromen en hopen we hoop
wensen we wensen en luisteren we
naar de wind, de wind die danst
die voor ons een dansende dans danst
de dansende wind, dansende wind
Vandaag is vandaag vandaag
dromen we dromen en hopen we hoop
wensen we geluk na geluk op geluk
en verlangen we wat vandaag, vandaag…
Uitademen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
603 Winden laten gaan,
is laag uitademen
en diep ontspannen.
Bij stormachtige winden
een longarts raadplegen.…
New Orleans
netgedicht
2.5 met 25 stemmen
1.201 water
In New Orleans…
LAIS CXCVII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
380 Terwijl het wachten wacht, draait de aarde
in de aarde, schuift de hemel in de
hemel, zien de sterren toch de waarde
in van vachten in het zwart en in de
nacht spreekt het haar toe met: “Jij, beminde,
die de aarde tot haar kern herleiden
kan, die jou en mij tot niets verleiden
wil, wil dit nog doen: mij van mij ontdoen.”…
helaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.087 Alziende leven in een stad die blind
Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk
Een slapend kind; slenteren door het grint
En zand van een in aanbouw zijnde wijk
Of door het centrum, samen met een vrind,
Half dromend uitrusten langs de dijk
En luisteren naar vogels, water, wind:
Dat alles schuift langzaam buiten bereik
En wij geraken enzaam…
helaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
910 Alziende leven in een stad die blind
Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk
Een slapend kind; slenteren door het grint
En zand van een in aanbouw zijnde wijk
Of door het centrum, samen met een vrind,
Half dromend uitrusten langs de dijk
En luisteren naar vogels, water, wind:
Dat alles schuift langzaam buiten bereik
En wij geraken enzaam…
Blind, mank en doof
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.028 Het is een planken
wambuis, een wind barende klankkast
waarin elk woord, geluid en beeld past
bespeeld door een minister en de pastoor
onscherp en dwars voor ieders oor
Het gedempte ruisen van harp en fluit
langs wolkenbogen en heuvelranden
als strelend water tegen zilverstranden
echoot over de geur van tropisch fruit
Een instrumentenstoet…
Het souper
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.148 Als water woelden in de nacht de landen
Onder het huis; wij voelden hoe een groot
Waaien ons aangreep, hoe de wieken van de
Vaart van de tijd ons droegen naar de dood.…
in-het water-gevallen-reis?
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.632 voor anker wordt zij wiegend in slaap gesust
languit ervaart zij verbaasd: de boot ademt mij
dan ontzwemt zij ‘t middellandse warme water
op stralen licht -als door ‘n vergiet, denkt zij later-
in vissenscholen, zweeft zij zich van lichaam vrij
met vliezen, bril en kalmte verrijkt en uitgerust…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.263 IJl ligt de wilgenschaduw op de wei;
Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker;
Over het riet beweegt zich blauw geflikker,
Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij.…
NIET THUIS
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.568 Het lijkt een vraag- en antwoordspel
Ze strijkt een lok uit haar gezicht
Staat op en zet het boek weer terug
En zet dan water op voor thee
Zo direct komen de kinderen uit school…
"Tussen Wiel en Waal"
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
854 Verbergt zich in de elementen
Tussen beide trage stromen,
Waar de Maas als kind zich
bindt met grote broer de Waal,
Jachtige wolken brengen regen,
Spreken een sobere en eenduidige taal,
Vermengd in het land van zotte kolder
Met de regen, het water en een weerbarstige wind,
Zich immer in één richting bewegen,
Rollen door de altijd groene polder…
DE GEHANGENEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.691 Waar laatst die steen in het water viel
Daar is de bodem nu donkerzwart
Terwijl er eerst nog iets was te zien
Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat
Een donkere hand omklemt mijn ziel
Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien
De wereld lijkt inktzwart te worden
Verlicht door slechts een enkele kaars
Terwijl een harde wind aan het vlammetje…
Winter (Platbodems in Groningen stad)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 De tjalken zijn in winterslaap gegaan
het koude water houdt hun dromen vast.
Zij liggen langs de kade, zwaan kleef aan;
de zeilen geborgen, troont hoog en naakt hun mast.
De tjalken zijn in winterslaap gegaan,
de lucht is grijs en flinterdun gedekt.
Doelloos wijst hun vaan de winden aan,
terwijl zij wachten tot de zomer hen weer wekt.…
Kikkerland
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
624 en regen bespelen beneden
het onlangs opgespoten zand
in sporen kuilen wassen plassen
waar het kind gegriefd in stampt
wanneer zich plots in het water
een groenbruine kikker onthult
is de kinderhand met hoop gevuld…