7715 resultaten.
Jezus laat nooit alleen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
573 Jezus, Hij blijft voor je zorgen
Zijn trouw blijft tot in eeuwigheid
Zijn naam zij geprezen wereldwijd
Loof Hem bij elke nieuwe morgen.…
Een verdwaalde veer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
490 Was ik maar een verdwaalde veer
In plaats van een verdwaalde heer
Zonder verzonnen naam en bezwarende bezittingen
Zonder mislukte loopbaan en die nare verplichtingen
Al dartelend zou u mij zien gaan
Als een vis in het water
Verlost uit die almachtige waan
Mee met waar de wind naartoe staat
Was ik maar een verdwaalde veer
In plaats van een…
moeke
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
484 ze legt mij zachtjes neer
in een dons van zoete dromen
ze streelt haar vingers op mijn wang
voor tranen die gaan komen
"ik mis je moeke", zeg ik dan
maar ik zie je in de bloemen
ik hoor je in de wolken
die telkens jouw naam vernoemen
ik dwaal in warme nevels
waar ik jouw schaduw vind
droom en zweef nog verder weg
in de schoot van een…
Door een wond omsloten hart geopend
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
2.507 Dwalend baarde het gehoor zijn bloei in extase
toen de paradijselijke klanken van haar naam,
door het hart gekoesterd en behaagd
en gekleed in de schoonheid van hun aard, ertoe kwamen.…
stilte opent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 in mij de herinnering
opent zich in de stilte
dankbaarheid aan hen
die dorsten moesten
in verzet te komen
om vrij te mogen zijn
met of zonder naam
zijn zij de dapperen
die nu de tranen toveren
die frank en vrij ik en jij
als regenbogen glimlach
de wereld tonen mogen
in mij dat weten
opent zich in de stilte
sprekend mij het besef…
Een flits van lente
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
638 ik heb je gevolgd
zag je hand langs
deuren wrijven
zonder bij de
klink te blijven
dagen weken op
hetzelfde pad tot
de maanden donkerden
jij routine het loopje
en de deuren vergat
vandaag zag ik
een flits van lente
in je blik je schuifelde
toen ik deuren sloot naar
je vertrouwde padenloop
in tijdloos begroeten
nam jij de tijd…
kleine gevleugelde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 gevleugelde
opgeborgen nu
in een
vergeelde map
een nagenoeg
leeg dossier
achtergelaten
in het archief
in schaars vermoeid
papier rust een
klein leven
niemand gaf je
heengaan aan
blinde doodsengelen
hebben altijd haast
je wordt gemist
op grijze
stille dagen
jij blijft in
een zwijgend
landschap
Aleida is je naam…
Heengaan,
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
510 Mijn hart zal zich over mij ontfermen
terwijl ik je naam fluister....wie weet?
Dan verroer ik geen vin, en adem zelfs niet meer.
Langzaam, zonder geluid ga ik heen,
dan slaap ik in en weet niets meer.
De dood zal er dan zijn – voorbij...
Kom dan nog even aan mijn zijde staan,
buig je een laatste maal over mij.…
Sporen van zaagsel ( Senryu’s)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 Kind onthult zijn naam
essentie in volle betekenis
onthuld z’n bestaan
Houten speel ratels
kleppende kinderdromen
witte seringen.
Zaagsel sporen van
teddyberen uit onze tijd,
nu misvormd in strijd
Schooljongen met tas,
droomde dat hij kroonprins was,
toen hij Shakespeare las.…
Arbodienst voor overgang
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
534 Er is een nieuwe zondebok gevonden
Haar naam is ‘overgang’, geloof het maar
Van burnout, stress en overige zonden
Is zij de oorzaak, het is raar maar waar
Dus gaan er nieuwe arbodiensten open
Voor alle vrouwen van veertig en plus
Die moe zijn en daarom in werk vastlopen
Men rijdt erheen met de hormonenbus
De mannen zijn in beeld…
Allerheiligendag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 vertrouwd
waren de letters
haar naam een
lach op de dag
ogen die
kleuren beloven
rond gouden bergen
vol intens verdriet
het carpe diem
is altijd haar
seizoen geweest
vol liefde en feest
samen hebben we
uren vol tranen
kunnen sparen voor
dagen vol zomer en zon
waar het bestaan
zich eindeloos koesterde
in een…
Apeldoorn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
710 In een fragment
van een seconde
besloot ik het,
tikte haar naam in
en zag haar aangezicht
ongewijzigd.
Drie maanden stilte;
een vacuüm
van gedachten.
Het begint lekjes te vertonen
de lucht staat in de rij,
smacht om de leegte verlossen
van opgelegde eenzaamheid.…
Mijn Assepoes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
634 Weet dat mijn gedachten bij je waren
wanneer de herfstgriep je eens te meer
met zijn vuige poten te grazen nam.
Gedachten die als trage oktobervliegen
stierven bij de fruitmand, de kiwi’s,
de pink ladies, ze bleven meesterlijk gaaf.
Mijn Assepoes, mijn lieflijk gehelmd wezen..…
Onzekerheid schrijft
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 schijnen
sferisch omhullen
kleren het vroeger
goed getrainde en
gespierde lijf dat nu
met wankele stappen
onzekerheid schrijft
je bent een schim
van je vroeger extraverte
persoonlijkheid die in
bedeesd teruggetrokken zijn
nooit meer een schaduw van
importantie zal kunnen werpen
wie of wat heeft
dit met jou gedaan
jij die ooit je naam…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 In de oude kerk namen we afscheid,
we voelden de kilte langzaam
in onze broze botten trekken.
Eén keer keek ik achterom
en zag jouw noordse blik.
Ook vandaag zal ik verpulveren…
want jij kan niet vergeven.
Je zwijgt me dood,
je kan me echt niet harder slaan.
En ik kan niet vergeten.…
Corona epidemie
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
570 Corona verlost
ons van een zwakke bevolking
las ik, dat klopt helemaal dacht ik
eertijds waren het nazisysteem in
Europa, nu is het een virus
met een mooie naam, hoe
kon dit zo
plotseling ontstaan
waar komt dat virus
van die vleermuis
deze epidemie toch
zo plotseling vandaan?…
Pasen 2020
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 spraken
bevreesd voor een geest
toonde hij het vlees dat spande over zijn kaken
Zij werden blij
en konden het niet geloven
dit alles ging hun verstand te boven
Toen opende hij hun verstand
zodat zij konden geloven
Halleluja, komt laat ons prijzen
al te'saam
dat Jezus Christus onze Heer
is opgestaan
Tot eer en glorie
van Gods grote Naam…
Laat het regenen op mij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Sonja Francesca Pronk
nimmer wordt jouw naam
nog uitgesproken
toch zijn de herinneringen
nog altijd daar
diep donkere geheimen
blijven voor altijd
vervlochten in jouw blonde haar
verstopte je bewust de waarheid
gemaskeerd door jouw ranke gezicht
met je guitige lach
de messcherpe pijn die in jou
verankerd lag
onontkoombaar haast…
HET OPRUIMEN DER SLAGVELDEN
netgedicht
4.6 met 73 stemmen
467 bij het opruimen der slagvelden komt men soms rare dingen tegen
zoals een jongen van 18 die ook graag 100 was geworden
met blikken medailles op de borst
maar het er is helaas iets tussen gekomen
namelijk een kogel met zijn naam er op
recht tussen zijn ogen
maar de stank van zijn rottend lijk
zal nooit de paleizen van de keizer bereiken
en…
Verlost van spijt?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 Moet ik ook zo worden,
verwelking welaan in-
uitstaande stramme man,
cumulatie van gedichten
mij bij de neus en hand namen
bloemlezing van de geschreven
tijd op de beider lippen
knutselend verwoord waaraan
mijn pen moest tippen
met verder wat onvoltooide stippen
vervuild door vol gespat papier
aan de onpeilbare horizon
om die in…
Valse plooien
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
485 Valse plooien
Tussen plooien van emoties
waarin zorgen waren verborgen
bewoog zacht een sluier heen en weer
zag soms de realiteit niet meer
nam alles goed in ogenschouw
het een en ander glad gestreken
bleef hier en daar een valse vouw
de diepte kreeg ze niet meer glad
de spiegel echter zei het ware
deed me openbaren en ervaren
dat…
Daardoor straalt een Thuis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 de muren van een huis
doordrenkt met dromen
illusies verdriet en wat
verder al niet
van hen die kwamen
die nog gaan komen
onbekende en al lang
vergeten namen
zij die na hun jeugd blij
of met pijn vertrokken
zij die zijn verknocht
één zijn met het huis
hun ziel aan haar
hebben verkocht en
daarom hier aan hun
eind willen komen…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim dat met een zucht jouw naam bekent:
de aarde breekt, barst, brult de gezangen.…
Fluwelen contrasten
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
436 je donkerde al
in wegdromende ogen
nog vlaagde realiteit
maar de echte contacten
waren al verbroken
er was geen
fysiek duister
in het donkere
licht dat uit fluwelen
contrasten schemerde
zacht volgde
je hand de vleug
van passerende
gedachten die naadloos
lachten zonder geluid
ze namen je mee
op hun tochten
door de krochten
van…
fluwelen contrasten…
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
423 je donkerde al
in wegdromende ogen
nog vlaagde realiteit
maar de echte contacten
waren al verbroken
er was geen
fysiek duister
in het donkere
licht dat uit fluwelen
contrasten schemerde
zacht volgde
je hand de vleug
van passerende
gedachten die naadloos
lachten zonder geluid
ze namen je mee
op hun tochten
door de krochten
van…
Het is genoeg geweest
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 Met een kruimel brood
en een slok water ontvlucht
ik de dood
met niet meer dan een witte veer
en een vel wit papier
in mijn rugzak
en in Gods Naam nog genoeg
tijd voor verandering
Gun mij de plaats van
mijn bestemming waarvoor ik ben geboren
en uitverkoren
Omdat ik U boven alles lief heb
bespot gehaat verlaten
niet meer…
Stations verderop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 ik spoorde
op het ritme
van rangeren
stopte en trok op
tussen langdurig
stilstaan met
op ruiten de
druipende regendrop
zoals altijd zag
ik in beslagen
ramen je
gezicht passeren
in de talrijke
stops riep jij
alle namen van
stations verderop
ik veegde
strepen maar
je kwam
niet dichterbij
alleen je ogen
keken met veel…
Sans rancune
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Met name dat laatste heeft mij ertoe aangezet om maar weer eens een gouwe ouwe uit de kast te halen...
_______________________________
SANS RANCUNE
Ook lang nadien heeft menigeen gedacht
Das war einmal, nie wieder, zelfs geen haat
Heeft ons in '74 gebaat
We waren superieur, maar misten kracht
Na onderduik, verraders
en verzet
Heeft…
Haar pirouette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 ze nam
stilte mee
uit een zee
vol herrie
waarbij van
iedere golf
die oversloeg
het volume brak
op het onbegrip
van zwart basalt
ze opende
het cordon
van donker
geloken ogen
wierp zand
om het laatste
argwaan niet te zien
sloot handen tot kring
danste haar pirouette
er grafisch midden in
waarbij zij de
blikken aannam
rondde…
Papillon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
543 Vandaag verkeren wij in vroeger sferen
Mijn broer en ik, wij denken aan us mem
Haar reisverhalen met haar klare stem
Op 8 mei Moederdag wil ik haar eren
Ze was als rups in niemands land geboren
Een heel ver land dat nu niet meer bestaat
In naam, maar wel behoorde
aan de staat
Der Nederlanden, nu reeds
lang verloren
Als papillon vloog…