7100 resultaten.
Adonis
gedicht
3.5 met 14 stemmen
7.493 Als niemand de Adonis in je doodt,
dood die dan zelf. Zo oud als jij en nog
steeds ideale schoonzoon - geen gezicht.
Stap uit in Vijftig, stap daar uit zoals
je dat in, zeg maar, Zutphen doet,
en ga dan naar behoren ouder worden
en oud, met bril, buik, haar uit oor en neus,
elk jaar wat meer, en kom daar rond voor uit.…
Haags leed
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.286 tennisellebogen
verlatingsangst, eczeem of difterie
de zwaarste ajaksitis, allergie
vermoeide borsten na langdurig zogen
een aangetast -de drank hè- denkvermogen
een gonorroe, moderne poëzie
de bof, de plankenkoorts, de rode hond
men weet er raad met lastige bacillen
of etterende puisten op de billen
in Leyenburg wordt iedereen gezond
maar niemand…
heer Aubrey over God
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
668 'hoewel ik hem persoonlijk niet mis
omdat toen ik voor hem open stond
niemand zei dat hij ook echt bestond
ben ik thans reuze blij dat hij er is
met regelmaat te gast in mijn poëzie
staat hij continu gereed voor het geval
ik serieus aan het werk in een gat val
of in mijn cryptogram geen heil meer zie
ook op reis vertrouw ik hem ten volle…
Unctat
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.914 duistere dromen drijven vrij
over de beschaving zonder mij
niet alles zal straks beter zijn
de ene blijft arm,de ander rijk
maar ieder kan zichzelve zijn,
want niemand is elkaar gelijk.…
Goddeloos geweld
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.145 Onder mijn voetstappen trilt de aarde:
doden klagen in hun graf steen en been,
maar ik laat een ieder in zijn waarde
en dus gaat niemand ooit nog zinloos heen.
Dien ik enkel sinistere heren,
of ben ik toch goed en u het kwaad,
wanneer ik geen godsbeeld ooit zal eren?
En wie neemt nu van wie de maat?…
Berlijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
778 Flessen “all over the place”
De metro richting nog meer lelijkheid
De flats getuigen van Duitse huisvlijt
Grauwe gezichten dromend over bestemmingen weg van hier
Een vereniging van Oost, West en bier
Als jij West bent en ik Oost
Met een verzameling lege flessen op de grens
Op weg naar grijs Nergenshuizen en een bierpens
Waar niemand elkaar…
na de gouden uren (voor Paul)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 binnengereden
hij kijkt me aan
ik kijk terug
en zie zijn geschokte kop
ik schraap mijn keel
zijn metalen kunstbenen
zuchten en slurpen
alles zucht en slurpt
in de ruïne
hij aait de hond
en tast naar emotie
hij verween in een
zoekgeraakt dossier
zonder benen treedt hij aan
voor de commandant
hij is een deserteur
als hij vertrekt
niemand…
Piano of iets anders
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
720 Een vriendelijke, vrolijke melodie
klimt door het open raam naar binnen
en streelt mijn ziel die droevig is omdat
zovele mensen lijden en niemand troosten kan.
De noten van de muziek dwarrelen als rozenblaadjes
van rozen die nu natuurlijk nog niet bloeien
maar geuren doen vermoeden.…
Mmma
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
3.361 Stiekem vallen mijn tranen,
daar waar niemand ze ziet.
Naar beneden langs mijn neus trekken zij banen,
Uiteindelijk geluidloos op mijn bureau.
Ze vormen al klein plasjes,
driftig veeg ik ze weg.
Ik wil niet huilen, ik mag niet huilen!
Helende tranen trekken banen,
met een minderende vloed.…
vrijheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.110 Een vrouw, in hart en ziel
Zo kwetsbaar in dit leven
Aan het begin van mijn reis,
Niemand zal dat begrijpen.
Ik hou vol.…
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 bladeren vallen wiegend
langs grauwe grijzen
en dreigend blauw
een wind als koude hand
op de arm uit de mouw
een vogel trekt zich schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen…
schelden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.089 Scheld gewoon niemand uit want je wordt er toch niet beter op.
Je raakt eigenlijk alleen al je vrienden kwijt.…
Zielsveel
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
2.024 Mijn hart is niet te leen
zij klopt alleen voor jou
Vol tederheid en passie
onvoorwaardelijk trouw
Mijn hart is intens zuiver
verlangend is haar gloed
Zij koestert jouw warmte
jij kruipt door haar bloed
Mijn hart is zo eenkennig
jij hebt een plekje exclusief
Daar waar niemand anders is
want ik heb je vreselijk lief
Mijn hart is soms…
Waar is de rust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
703 je haalt echt alles door elkaar
en voelt je heel alleen
Is er dan niemand die je helpen wil
zodat het allemaal wat lichter wordt
ja, sta dan toch even stil
en denk dan aan God
Hij wil er voor je zijn
je hoeft het maar te vragen
ook al is je gebed maar klein
Hij zal je zeker dragen
Aan het einde van de dag
denk dan aan alle zegeningen…
Lost moments
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 Maar er valt niet zo veel van te leren,
zolang niemand het tijd tracht te keren
of toegeeft dat wij ons hebben vergist.
Verloren momenten in een verloren tijd,
ooit puur en mooi, we raakten 't kwijt.
Of wilden we toch liever snel vergeten?
Blind en doof voor de waarheid van nu,
zwalken we verder, blind, ik zeg 't u.…
De vermiste kabouter
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.239 In Cloucester ( Engeland )’t is echt waar
vermistte men een kabouter, dat was raar
hij maakte een wereldreis van grote klasse
en niemand die erin zou passen.…
Bijzonder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.199 De zon die op en onder gaat
Waar niemand bij stil staat.
Een wandeling door het bos
Maakt veel los.
Wij verstoren de natuur
Dat maakt me overstuur.
Zo mooi zo bijzonder
en gaat zo eronder.…
Haagse droefenis
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.236 ziel was aan het einde van z’n krachten
zijn leven raakte kermend op dood spoor
de zinnen werden lange jammerklachten
de blik verstrakte en het hart bevroor
z'n Haagse trots ging met de lach teloor
het hoofd was zwaar van sombere gedachten
het lijden werd de eiberzoon te veel
die grote schande kon hij niet verkroppen
hij wist het zeker, niemand…
Jij parkaat dwars
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
632 in bovenlucht
jankt tegenwind
haar sombere verhalen
laat zon niet stralen
door druppels van verdriet
maar jij trotseert
mijn griet die vlagen
met het neusje in de lucht
hoort niemand jou ooit klagen
over vele stom gestelde vragen
jij parkaat dwars
door alle buien heen
wintert in een eigen paddenstoel
hebt lak aan iedere grote smoel…
Zonder woorden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.729 hoe zou het zijn om zonder woorden
verhalen te vertellen
er was dan niemand die ze hoorde
dus enkel lege vellen
geen prachtige gedichten
gebrek aan poezie
en sms-berichten
ook die bestonden niet
een kast zonder boeken
chatrooms bleven leeg
geen huwelijksaanzoeken
en vragen waar je bleef
behoorden ook tot het verleden
net als ruzie…
Vertraging
hartenkreet
4.6 met 69 stemmen
2.350 Weer iemand voor de trein,
die het leven niet kon dragen;
die niet meer wilde zijn
en niemand hulp kon vragen.
Maar wat is er gebeurd,
voor wanhoop zo kon leiden
was er dan echt geen mens
die dat ooit kon vermijden?
Het was toch iemands kind?
een liefdes-investering
en werd toch ooit bemind?
al leed het soms ontbering.…
Zonder haar
hartenkreet
2.9 met 20 stemmen
3.480 alles lijkt soms zo gewoon
na een periode van menig jaar
maar wie denk jij dat JIJ bent
zonder haar
ze mag dan in de schaduw staan
als jij in de spotlights gloort
maar besef je dan niet dat ZIJ de lamp is
zodat een ander jou ziet en hoort
niemand en niets kan zonder schaduw leven
het leven wordt vanuit het licht gebouwd
ZIJ is schaduw…
lezen
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.143 Ik heb het al die jaren moeten missen
alles was voor mij gissen
niemand had het door
overal had ik foefjes voor
ik draaide er omheen
het was een groot probleem
de letters, ik kreeg ze niet bij elkaar
kan iemand mij vertellen: wat staat daar
lezen ik heb het nooit geleerd
schrijven wel geprobeerd
maar als je niet weet wat er staat
weet je…
Weggerukt bij mij vandaan...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.439 Waarom moest je nou weg,
ik had je nodig,
niet alleen daarom,
niemand wilde je laten gaan.
Ik houd van je,
eigenlijk moet ik 'u' zeggen,
ik weet dat je al lang weg bent,
maar ik mis je zo erg.…
is zwanger van herinnering
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.011 in de verte
woeden branden
verteren levens
zonder handen strijden
zielen om bestaan
je proeft de wind
in tijdloos gaan
ze is zwanger
van herinnering
uit tijden dat
het beter ging
nu kermt ze en jaagt
restanten bulderend
naar alle kanten
ze smoort de lucht
zucht haar gif in
stikkend sterven
niemand zal de
aarde erven, want
het…
Parelvisserij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.056 geluk uit de hemel plukken
ik heb even genoeg van deze nare aardkloot
gewoon al jouw zorgen naar beneden drukken
en zwevend van daglicht naar avondrood
Reik jouw handen maar rustig naar mij uit
ik neem jou mee naar het blauwe rijk van geluk
ogen dicht en wegdommelen zonder enig geluid
vredig ontwaken in een dromerig meesterstuk
Niets of niemand…
bijrol
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
2.566 puberteit (een duister navelstaren)
het witte doek gescheurd door averij
de rolprent kleurde, maar de wilde haren
wekten weldra lach en spotternij
de eb werd nu het heersende getij
het scherm zou nooit de diepgang openbaren
je bent een vage figurant gebleven
een dovend kaarsje aan het firmament
de bijrol was je op het lijf geschreven
en niemand…
Opgedragen aan Jessica
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.861 Er is een grote leegte die niemand opvullen kan,
het verlies van een bewonderenswaardige man.
Een man die echtgenoot en vader was,
met een ziekte die zorgde voor tegengas.
Een man die nu ver boven je is gegaan,
en toch altijd naast je zal staan.
Hij zal jouw liefde in een huwelijk zien bloeien
en je kinderen op zien groeien.…
ik schrijf weer van me af
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.285 papier te laten
woorden zoals ik het beleef
en wat er mis is in geheel
ieder heeft zo zijn fouten
maar respect voor anderen
dat is iets wat je niet vergeten mag
maar dat vonden zij van wel
ik schrijf nu zwart op wit
dat de kansen zijn verkeken
maar alles overzien
is iedereen aan het bezwijken
het is een rotte appel
waar straks niemand…
de wind zong het blauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 ooit was je vrij
ik kende nog niemand
je vloog zonder binding, ik
aarde een zoekplaats voor mij
in steden schiep tijd
ruis van de mensen
hun ziel en de lijven
gestapeld in hoge verblijven
de wind zong het blauw van
de hemel, je wolkte in dromen
een einder voorbij, bleef
tijden onvindbaar voor mij
ik voelde je adem versnellen…