8651 resultaten.
MOEDERDAG 12 MEI 2019
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Weer een ochtend begonnen
fluiten van een gehoorapparaat
geur van koffie en thee
glas met water gevuld
Licht geroosterd brood
met groenten salade
kiemen, tomaat
plakjes kippenrollade
Mijn moeder kraakt
zucht, het smaakt
hoorapparaten fluiten
vogels doen het buiten
Met een kom yoghurt toe
manga, blauwe bessen
banaan, witte druiven…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
Be one (Wees 1)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
534 Opzij keek ik
en zag een tas
met boodschappen
een vrouwenhand
niets bijzonders
tot ik las
vijf letters,
rood op wit: 'Be One'
was het een oproep
een bevel
een loze kreet
of een verzoek
tot samensmelting
van de blik
van haar, de drager
van de tas,
met die der lezer,
dat was ik,
ze zag alleen
de drager
van de ogen
-…
Vakantierdroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
408 ik heb mijn handen
gewassen met zand
op het strand van de zee
het was warm en rul
gleed door mijn vingers
als een soepele waterval
pas later bracht
water houvast ik speelde
met vorm en ballast
tot het zand verdween
de bodem golfde
en wit schuim verscheen
ik bezag de rimpels
van nat en herfstige kou
droogde ze gauw in de zon…
Ijsde doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 wind schoonde
de noordoosterhoek
droogde overtollig vocht
in scherpend zicht
winter helderde
hoog in het diepe blauw
waar kou nog
amper condenseerde
het wit van wolkjes
verdween en in de
legitieme uitstraling
verscheen de eerste vorst
hij ijsde zijn
doorzichtigheid
dicht bij de grond waar
dauw zijn druppels vond…
Kerststerren en iconen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 de melodie trilt in het
witte zonlicht van
de bloemen
zingend in extase
zuivere dauw hangt
boven blauwe
wierookwolken
kerststerren en iconen
rondom
vlammende kaarsen
en knielende mensen Gods
liefde die de ziel verwarmt
weerkaatst in
reine ogen van de ander
het brood gedeeld
de wijn is zoet
stroomt rood als bloed
als alles…
Flirten met Poëzie
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
531 Hij kijkt naar witte duiven in hun vlucht en dicht
het maagdelijk verlangen van de wind, gevangen
in een liefdeszucht.
In de echo van zijn zinnen klinkt de zielsverbonden
schreeuw van een hart dat naar haar lichaam smacht.
Maar zij laat zich niet beminnen door een poezelige
leeuw, die ongerijmd verlegen naar haar lacht.…
Corontaine dag 11
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
403 ~ STALEN ROS ~
Ik ga de tuin in en naar buiten
Waar spechten timmeren op stammen
Het stalen ros op, in de benen
Thuis verblijven lijkt bijwijlen
Haast een dwangbuisquarantaine
Dus even in de benenwagen
Karresporend naar Ab Heijn
Het viruswaas met voeten tredend
Handen in de warme moffen
Bij de super snel verruild
Voor 't witte…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 langzamerhand worden
de dagen langer
rondom ons de
roze en witte bloesem
zichtbaar in de bomen
ik onthoud de kleur
en houd hem vast
bij de herinnering
aan koude winterdagen
de wereldse plagen
van dreiging en geweld
schommelen als ijs
klompen in de ziel
ik open de deur
naar de vrijheid
met een gevlochten ketting
van robijn…
De kleine krul
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
402 ze keek me aan
ik voelde haar blik
zacht tastend
naar binnen gaan
in grijs blauw
beschreef zij de
subtiele horizonnen
van verre zeegezichten
toch herkende ik
in de kleine krul
van witte golven
haar aanstekelijke lach
die met zijn
zachte mantra een
delende eeuwigheid
aan het strand gaf
heb me totaal
opengesteld in het
ervaren…
Bergen geheid soms eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 Wat morsen ze dan voor mij te zien en horen
vanuit de maan als het desolate wit,
naast ook diepten zo zwart als git
wat maakt me daarvoor uitverkoren.…
Reis naar het donkerblauw van de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
649 Jouw ziel zit in een versteende stoel
de wereld angstig aan jouw voeten
reusachtig als een woest gebergte
jouw innerlijk ligt vredig verloren
samengekomen in tijd
herinneringen
deels onzichtbaar
voor de mensheid
in een oeverloos bed
zonder gedachten of dromen
witte rozen vergezellen
jouw laatste wens om stilte
reis naar het donkerblauw…
Herfstschemering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 Zwart niet zonder wit.
De wereld blijft prachtig mooi,
terwijl het almaar grijzer wordt.
Achter wolken blijft lang licht.…
Charon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 het was een zwarte droom
toen de wind verstomde
en achter de witte ijle
berken een hand naar
me leek te wenken een
vlucht van duiven tuimelde
omlaag in kalme tred liep
ik naar de rivier de storm
in mij ging liggen
het verre tussen hem en
mij verdween toen ik de
wenkende hand van de oude
vermoeide veerman naderde
mijn gedachten…
LAIS CCXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 De stilte na de eerste sneeuw zal weer
blad zijn, wit en leeg. Het schrijft haar neer.
Maar ’t zuchten bij elkander breekt de taal,
haar naam wordt vlek, de inkt doet zeer,
het wacht op haar gebaar in dit verhaal.…
Grijze Liefdes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
501 Grijze liefdes kleuren wit,
dan zwart.
In vijftig tinten speculeer ik,
hoe en wat,
waar en wanneer,
waarom en hoewel.
Grijze liefdes zijn grenzeloze liefdes.
Voor geen huwelijk,
geen gelofte,
geen gemeenschap halten zij.
Grijze liefdes gaan ver,
en vergaan
bij de dood.…
wederzien online
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
629 ik schreef nogal educatief
dat dat wel eens zou kunnen,
maar ik voelde me toen vanzelf
van-zelf het woord zegt het zelf
weinig sensitief
zeer steriel met witte mondmasker
te steriel om wie dan ook te
kunnen kennen
en dacht toen ook doe het zelf
het bekennen…
IK HEET …
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…
Alles op z’n plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Dromerig zie ik uit over groene landerijen
door ochtenddauw bezaaid met parelen
omzoomd door bos in blauwe nevel
overgoten met stralen zonnegoud
en als luchtkastelen zweven witte wolken
door azuren blauw diepe herfsthemel
frisse herfstwind waait over velden
zacht huilend om de zomer
maar in vochtig bos vullen de bladeren
dit seizoen nog…
Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
582 Toen jij bij me kwam
was zij net om de hoek verdwenen
of was het andersom
ik keek haar lang na
zo lang als maar kon
met mijn ogen tot spleetjes
verdween ze in een vreemde drukte
witte jas , flets blauwe broek
of heb ik de dingen verdraaid
je sprak
maar ik hoorde je niet
als was ik zelf om die hoek verdwenen
of zag ik het verkeerd…
De aanlanding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
895 jij had de
mensen in jouw
ban met een
geweldige performance
op de bühne van de zaal
jij wiegde oceanen
liefjes in slaap deed
knapen van golven
wit krullen om
jou maar te volgen
zacht sliste water
langs denkbeeldige
rotsen die met hun
trotse aanwezigheid de
aanlanding koesterden
nog sta jij daar
armen bezwerend
ogen op de…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 jouw stilte
gaf licht op
je gezicht waar
de contrasten
voorzichtig eerste
woorden spraken
in het spel
tussen zwart
en wit begonnen
gevoelige tonen
langzaam kleur te
krijgen in melodie
nog waren er
geen akkoorden
in de wat droeve
communicatie
waar gevoelens
als emotie rijpten
speels begon
harmonie de
sfeer te klaren
met liefdevolle…
December
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 Ontwaken in een wereld van wit
met hart en ziel die reeds geklaard
op het nieuwe jaar is onze hoop gericht
d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…
HET LEKKERSTE EI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 In haar verpleeghuisbed
peutert de verlamde vrouw
met beeldhouwvingers
het harde schilletje
tot stukjes en kruimels
lepelt voorzichtig
als een bereider
van geneesmiddelen
in het eigeel en -wit
zonnestralen doen
wanden en beddenlakens
glanzend spreken
geven de kleine spijs
des te meer smaak
langer genot
tong keel en wangen
brengen…
Niets extravagants
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
503 je verzuimde
tijdens je tocht
langs het hemelruim
het beperkend wit
weg te vegen
om ons de zon en
haar dominante
plaats in het blauw
vol warmte te
laten herleven
in jouw brede
armzwaaien wiekten
wolken weg regenden uit
losten op in een zonnig
vrij baan te gaan voor
hen die met vlijt en zuinig
zijn hun vrijheid hadden
gespaard…
Het lied van oceanen
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
471 zacht wolkte ik
boven de kleuren zee
die ik met mijn
danspassen deed kolken
haalde uit
met flarden mist
die het uitzicht
extravagantie gaven
overslaand speelde
muziek in de
bekende zilte geuren
het lied van oceanen na
mijn walsen
draaiden fraai in
spatten wit en toverden
een lach op mijn gezicht
golvend naar strand
waar passen…
Vrijheid Zweeft Voorbij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 verscholen in een kelder
voor de leugens van de mensheid
vrijheid gelijkheid broederschap
en zoiets als naastenliefde
leugens waarvan de scherven
door ramen en in deuren slaan
en zelfs soms bevolkte gebouwen
niet weten te laten staan
en door een kiertje
ziet hij de blauwe lucht
waaraan de witte wolkjes
gelijkelijk en gebroederlijk…
Hun zomer blues
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 warm
stippelden
de eerste
zonnestralen
hun zomer blues
op een manier
die kinderen
al deden kraaien
naar zon en strand
het nu al
draaien
met de kleine
blote voetjes
in het zand gaf
al de zachte ruis
van wit vallend
water als
voetenkuis
waar warmte
zich al laat vertalen
in het rood van
gezichten
zal het ijsje
van het…
Glitters en goud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 ik zag
ons geluk
door mijn
vingers glijden
keek jou aan
voelde hoe
liefde zich
van ons los
zou snijden
als wij dat
zo lieten gaan
heb gebeden
met alle
emoties die
ik had zelfs
in de mythische
wereld kwam
jij op mijn pad
in jouw magisch
verschijnen
voelde ik de lijnen
sterker worden
die ons
langzaam
van wit naar
glitters…
In kolenzwart
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 waar ogen
in kolenzwart
wittige stilte
schitteren
wolkt de
condens van
je warme lach
zijn vrolijkheid
over de pas
gevallen sneeuw
die straks het
fundament
zal zijn van het
nog te bouwen
sneeuwen huis
nog herinneren
wij ons het dwarrelend
wit van de lange winter
de ijskoude handen
en het bevroren haar
weer zullen wij
getuige…