13230 resultaten.
Het strand.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
955 een kind speelt
in ’t schelpenzand tussen ’t vuil
net als vele andere kinderen,
laten zij zich niet hinderen
door plastic, patatzakjes, ijzer,
hout en ander afval
zelfs niet door een stinkende
aangespoelde blauwe kwal
of door de paardenvijgen in ’t zand
kinderen spelen slechts lekker op het strand…
Een schone lei
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 ik wilde spelen
aan het strand met
een schepje schelpen
en wat zand
maar de zee
leek het spel
steeds te onderbreken
door nieuwe kansen te geven
golfde een schone lei
om weer te beginnen
ik werd kwaad maar
lachte toen van binnen
want spelen is
het iedere keer
net even anders proberen
niet het eenmalig presteren…
ademnood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
824 in een landschap
bevroren tussen mens en huis
legt hij woorden
zijn gebaren van verdriet
gisteren zag hij haar lopen
de dag werd groter
en de rivier
met haar rug naar de wolken
rilde even
het was ook daar
dat hij wegvluchtte, uit een ander beeld
uit een andere tijd
waar hij bedden had samengevoegd
tot een echtpaar
de straat is…
Gezeur
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
727 De dood staat weer eens voor de deur
ga hier toch weg
ik heb geen zin in jouw gezeur
jij brengt niets anders dan pech
intussen laat ik hem staan
en ik zie hem al sloffend gaan
voor een andere klus
zo gaat dat dus
open nooit de deur
voor die oude zeur
het scheelt je jaren
en waarschijnlijk ook wat grijze haren.…
taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 neem een plaatje
van een koe of zo
daaronder
schrijf je dan 'koe'
maar iemand anders
zou schrijven 'vache'
en zo nog tientallen
woorden voor die ....…
7 oktober 2015
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 is het
en ik denk
aan mijn lief
haar lach
haar haren
haar stem
die alles zeggen
die ik mis
elke dag
zie je vogels
opvliegen
ik kijk ze na
in een ander land
rennen schapen van de heuvel
de schapen golven
van de heuvel
als haar meisjeshaar
toen ze jong was, maar nu nog
het is 7 oktober 2015
ver weg als ze is
denk…
Iets dichterbij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
730 het is de onmacht
die soms regeert
niet ieder kan geven
wat de ander begeert
het leven is werkelijkheid
vaak even wegdromen
dichterbij het feit
kan ik niet komen…
Zie het bijzondere in het gewone
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Geniet van de stilte
en van kleine dingen
die je tot nadenken dwingen
kijk naar de blauwe lucht
waarin witte wolken zweven
en naar de vogels in hun vlucht
zie de schoonheid van alles om je heen
al ben je alleen en heb je verdriet
rijs als een feniks
want een ander doet het niet
ga mee met de stroom van het leven
zie het bijzondere in het…
VROEGE VOORJAARSMORGEN
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.223 Toch eet ik dankbaar mijn genadebrood
en ben ik blij dat ik het ochtendgloren
weer mag aanschouwen, en de buurthaan horen,
en dat ik tot bestaan ben uitverkoren:
een ander is zijn hele leven dood.…
Rivier
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
642 Door het als door een god geschapen landschap
meandert een smalle rivier
zij voedt de bloemen, het gras langs de kant
zij voedt het koren op het land
kinderen spelen graag in het water
zo maken zij een herinnering voor later
kikkers kwaken het uit
wat voor de een puur lawaai is
is voor de ander een pure symfonie
een door de natuur gegeven…
Nooit geknakt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
466 ik heb haar
zien groeien
op de kale rots
altijd winderig
in armetierig licht
met nauwelijks zon
waar anderen
wiegden schichtte
bliksem in donderslag
zag hoe fier
zij bloeide terwijl
toch alles tegen zat
zij is nooit geknakt
tegenslagen kleurden
haar karakter strak
zij heeft vrucht
gegeven om haar
kracht door te laten leven…
kinder-crash
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
628 mijn naam is Max Verstappen
en al ben ik nog een kind
het gaspedaal intrappen
is wat ik het leukste vind
het liefst zonder te remmen
want dat is voor oude wijven
ik ben niet meer te temmen
en dat zal ook wel zo blijven
deze zondag ging het fout
en ik knalde op een ander
maar dat laat me toch wel koud
want het was een buitenlander
ik…
Gevallen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 Lag voor dood op de grond
Kon niet meer opstaan
Kou waarschuwde dat het niet goed was
de hele nacht op de plavuizen te blijven liggen
Kon niet anders
Pas toen de heer des huizes de volgende ochtend
ontbijt kwam maken, en hem uit zijn ooghoek
plotseling, in een vreemde draai, gevonden had
hoestend weer aan het haakje gehangen.…
Uw Vaderlijk gebed
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
674 Zo leerde U ook schulden van de ander
als die van ons te zien,
U gaf ons zelfs nog meer in wat U leerde,
want alles wat wij vragen
in Uw Vaderlijk gebed
het is niet voor ons zelf
maar voor elkander,
zo brengt U door dat woordje ons
ons kindschap in verbondenheid
in wat wij aan U vragen.
Geef dat Uw wil door ons
mag worden uitgedragen.…
virtueel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Je ziet dat bijna niet meer
iemand die zich verspreekt
en daarna alles ontzegt
alleen een luizige sorry
tegenwoordig is alles in
is schrijven een vensterbank
in demi weerklank op het scherm
semi inblazing
op ‘s anders gedachte
luchtig als een blad papier
dat doorloopt over tafel door het raam
tot in de horizon over de rand
dot com Helsinki…
Schuilen in de plooien van de tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
843 Leer mij te schuilen
als het buiten niet meer gaat
Leer mij mijn blik
naar binnen te richten,
Inzicht te krijgen
in de keuzes die ik
in naam van de vrijheid
heb gemaakt,
Leer mij mijzelf
rust te gunnen
als het buiten niet meer gaat,
Te zoeken naar verdraagzaamheid
waarin ik niet alleen de ander,
maar ook mezelf verdragen kan,…
muziek van gas
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.072 alles is zo onmiddellijk anders.
ook het niets, dat mij zo makkelijk naar je reling lokt.
---------------------
uit: 'Hulp', 2004.…
Vechten met vuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
497 Het verraste toch weer
hoe het donkere uur
golven onzekerheid bracht
lam slaan van leven
verassing van vuur
Is er nog hoop
vroeg hij hoopvol
in de verwachting
dat het er was
of anders snel
zou komen
Hoop valt te winnen
als de wil aanwezig is
maar die ligt willoos
te wachten op vuur
sprak de binnenstem
dus moet je vechten
met meer…
Pogingen tot relaties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Ik heb niet geleerd
om te leven, ik ben
eraan gewend geraakt
en probeer om mezelf te zijn
bij vrienden die geen eisen stellen
en beschikbaar zijn
wanneer ik kom of roep
dat ik eenzaam ben
maar met jou is het anders
Soms weet ik achteraf niet
of we verbonden waren
en dan verdwaal ik
in mijn gepeins, dan
is er dus geen contact
moet…
GO, JOHNNY, GO
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Stenen kwamen op,
voeten voelden waar
het anders werd. Dan
tastte ik, schuifelde. En
raadpleegde de cellen
boven, de hersenzolder.
Komen was gaan, paden
bewandelen. Voor keuzen
stond ik bij kruispunten.
Waar ging ik toch heen?
Mijn voeten brachten mij.
Verrassingen volgden.
Ik leerde werelden kennen.…
Vergeef het me
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
594 laat je niet
gevangen houden door wettische
gebouwen met ogen vet
en wil is wet
die noch van mens of broeder
houden
de getrouwen hun woord
de strot in douwen
roofzuchtig hun aardse huisje
bouwen
de begerige ogen astraal
gaan ze keer op keer met dat
wat een ander toebehoort
aan de
haal met een hart van staal…
Mijn liefde bloot
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
436 Lakens tot mijn knieën
de man die mij wil wil ik
niet wakker maken
voor mijn eigen verlangens
Dan maar in gedachten
handtastelijk van het een
het ander laten komen
en wegglijden in slaapgenot
Opstaan in een nieuw leven:
hoe ben jij naast mij beland
na al die avonden bij mijzelf
voelen hoe jij zou voelen
wie ik ben?…
lelijke kunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 laat de stilte maar even
niet alles heeft woorden
niet alles is te omschrijven
te verklaren, te rijmen
laat het maar helend zijn
als zodanig beklijven
want als de woorden zouden komen
als niet meer te houden stortvloed
zal geen kabbelend beekje
meer beeldvormend veilig zijn
dus laat de woorden maar even
anders verbleek je
de kunst…
Oktober
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
863 Nu is weer een ander duren
in de plooien van een tijd
met vroege schemeruren
en dakloze bomen
in hun houterige pose
ben ik weer gevangen
in een vreemd verdriet
om dat achterlaten
van wie of wat ooit kwam of ging
in vreemde traagheid
sluit ik ramen en deuren
de avond kijkt me aan
met koolzwarte ogen
ik moet met het donker
de herfst weer…
Hoe gaat het?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Zomaar een vraag
Voor mij
Soms bedreigend
Drukkend
Dwingend
Onrust opwekkend
Vaak hou ik niet
Van die vraag
En toch
Ik zou graag
Het echt
Willen delen
Er over
Praten
Hoe het gaat met mij
Ik zou graag
Willen voelen
Dat de ander
Echt wil horen
Hoe het mij vergaat
Me niet bezwaard voel
Om te zeggen hoe het gaat
Omdat het vaak…
Gelijk gestemde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
460 Ik zoek
Gelijk
Gestemde
Ik ontmoet
Gelijk
Gestemde
En toch
Achteraf
Schijnt dat
Toch
Weer niet
Zo te zijn
De ander
Zoekt
Ook
Gelijk
Gestemde
Vind mij
Als
Gelijk gestemde
En toch
Achteraf
Blijken we
Toch weer niet
Gelijk
Te stemmen
Wat een gedoe
Ik word er
Een beetje
Moe van
Ik denk
Dat ik
Maar ff.stop…
LAIS CCXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Dat ’s ochtends de liefde zich ontplooit;
dat het in haar zo blij en levend is;
dat het zich te vaak aan twijfel vergooit;
dat het nooit is zoals zij wil dat het is;
dat alleen zij, LAIS zijn einde is;
dat al de schoonheid veel te snel vergaat;
dat het zich in niemand anders nog ziet;
dat de mens vrij denkt maar briest als een paard;
dat het…
Dromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
473 Toveren, zweven of iets geven
wat je een ander gunt.
Dat kleine mooie ding op aarde
zijn je dromen.
Je maakt een verhaaltje dat
je zou willen dat gaat komen.
In je dromen heb je het altijd fijn.
Nou ja, de nachtmerries maken je
bang en doen pijn.
Maar weet dat je de dromen zelf maakt.…
De waaier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 moleculen
schuurden
vreemde kleuren
uit de zonne-energie
in het nog
nooit gebeuren
zag ongezien de
merkwaardige waterval
in rood groen
profileerde zich
noorderlicht maar de
waaier kende ander licht
het was niet
buitenaards maar
ontsnapte aan de trage
vaart van de natuur
die in middeling
van evenwicht
compensatie zocht
voor…
Twee vogels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
431 vlogen op, voor de rietkraag
De ene ver voor,
de ander gehaast erachteraan
Dan samen,
blij,
leek het
Wij op een bankje,
aten brood, dronken wat
Onverteerd verleden lag
stil op de maag
De hemel staalblauw
weerkaatstend in sloten
Mooi hè, zei ik. Ja zei je…