9828 resultaten.
Schoenmaker
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
739 Hassan, ik voel je pijn.
Men wilde geen Hassan in haar familie
Ik wenste met heel mijn hart dat het
anders voor jullie had mogen zijn.
Zij was niet sterk genoeg om voor jou
te kiezen…ze wilde in geen geval haar
familie verliezen.
Want schoenmakers blijven bij hun leest.…
Ik Wil
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
491 aan
Zacht
Rustig
Veilig
In ontspanning
In overgave
In open hart
In je armen
Jij
in mijn armen
In elkaars holletje
In zwijgen
In stilte
In slaap
In ontwaken
Met mijn onveilig voelen
Met mijn diepe verlangen
Me veilig voelen
bij jou
In mij
Ik open
nu al
Zo ver
Mijn angst
Zo dichtbij
Ik blijf dicht
in mij
mijn pijn…
Voor het zondagskind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 ik in je
landschap dwalen
waar langs zachte heuvels
holle wegen dalen
beukenhagen om
rechtschapenheid vragen
het grint geharkt wordt
voor het zondagskind
waar wind het
klokgelui langs wei en
gaarden draagt de boer
tot rust en eten maant
mag ik bij je zijn
mijn monument van stilte
en natuurlijke geluiden
weg van alle stress en pijn…
Tijdloos zwevend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 Het aarden doet pijn
in dat eigen landschap
vol haken en ogen
vallen en opstaan
dan zou hij zo graag zweven
boven anderen en zichzelf
naar een soort van hemel
waar het landen zacht is
nog liever blijven zweven
alleen maar doorzweven
slechts zijdelings op zoek
naar een tijdloos doel
om die tijd te vullen
met wat eeuwigheid
zonder…
Eerlijke mensen, hoe gaan we er mee om?
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.070 Dan stuit je op onbegrip, dat doet pijn.
Gelukkig heeft het me sterk gemaakt.
Er is bijna niemand meer die me raakt.
Nu leef ik mijn leven met de mensen
Die niet alleen maar een gelukkig persoon wensen…
Teloorgang van een jong talent
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.057 Voor J. 1967-1995
Jij was nog
in woelige schemering
waarin tijd versmolt met
wat ooit gebroken werd
Ontluikend als subtiel licht
in warme ogen
Op tere huid drogen
tranen zich als fijn stof
der herinnering
Als een vervlogen
zondagskind
in pijn verdronken
Zo een jong
fragiel
weerbarstig talent
Jij was nog
niet aan…
herfstweefsels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 overal verschenen lichte huizen; vol van zon
een overvloed aan witte draden spon
hun sprookje in de bomen
hoe dood toch schoonheid weeft
in weergaloze rondingen, doorschoten met die pijn
om wat verloren lijkt
als dan herfst in volle kleuren prijkt
verliest die glans de euforie
van immer jong en levend zijn: de evenknie
van lente
sluimert…
Een treffen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
712 Ongemerkt wil ik mij
op het roestbruine herfstbed
naast je schikken
om de pijn van het breken
de angst bij het vallen
met je te delen
Je slaapt hier om te sterven
een ijle lijn scheidt je
van onzichtbaarheid
draden van wit
zuigen toverachtig
het houten hart weg
Ik laat je hier stil achter
– in de verademing –
gun je weer terug te…
Hoe dor ook nu nog alles is...
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
559 Maar eerst moet er nog stilte zijn,
verbeiden van wat zich zal tonen
en soms doet dat verlangen pijn -
we schromen daarin lang te wonen;
de bomen zijn al aan ’t herleven,
dus wat geduld, wat meer dan even.…
Zolang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
595 Ik weet het wordt niet altijd begrepen
soms doet het ongewild pijn, maar
mijn hart gaat weer zachtjes zingen.…
Verlies wat je niet kunt vinden
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
794 Verlies het geluk dat druppelend
jouw scherven zonder pijn wakker maakt
in de droom die je geduldig tekent.
Want je bent de schim die niets verzamelt
maar zijn schaduw zoekt.…
afscheid van leven
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
753 toen de wereld haar verlaten had
vergat ze dat ze mooi was, ze vergat
de kleine schelp vol troost die toch de
zachtste glans kon hebben
dat witte bloemen langs de weg zich terugtrokken
gaf de dood een kleine kans om extra
zwaar te zijn
maar tussen pijn en levend lijden
schikt nog een moment voor zon
strijden geeft de kracht het hart…
vroeger en later
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
564 toen…. liet ik eindelijk los
al wat ik verloren wist
al wat diep verborgen was
alles wat ik had gemist
toen…. liet ik eindelijk toe
alles wat ik niet zal zijn
alles wat voor altijd is
de wortel van de pijn
terwijl dit woeden wat bedaarde
groeiden hart en ziel en geest
tot een warmer wijzer wezen
door het leven enigszins verweesd…
TE
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.322 Terug wat pijn en ook chagrijn
Capituleren vond ik nooit echt fijn.
Rusten, niet veel kunnen doen, onmacht
Medicatie, rusten, staren in de nacht.
Saai, je voelt je ook niet nuttig
Hulp inroepen, tuttig.
Hoogmoed is zelden doeltreffend, een eng karaktertrekje
Nederig worden, mijn volgend werkje...…
Wees welkom DOOD!
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.203 Dood de
helse pijnen
en bied
de stervende
de hemelse zijnen
de dierbaren
die hem of haar
zijn voorgegaan
vooruitzicht
tot spoedige
hereniging!…
oh oh Den Haag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 pakken zijn wit
gezichten zonder lach
op handen wordt gewacht
zelden geeft een stem
nog antwoord op een
zacht gefluisterd goedemorgen
verzorgen is een klus
die ook met minder geld
geklaard zal moeten worden
het werk gaat voor
maar dat men hem vergeet
kan hij maar niet begrijpen
hij mist de ogen die verstaan
een zachte hand die pijn…
Klaagzang
hartenkreet
2.3 met 15 stemmen
2.474 Ik ban ze uit
De zielepoten
Weg ermee
Wat sneu wil zijn
Word eens wakker
Krijg eens kloten
Stop met zeuren over pijn
Hou op met janken, zeiken, klagen
Ga er nou eens wat aan doen
Je begint nu langzaam door te zagen
Dat gejammer over nu en toen
Het is genoeg nu
Word volwassen
Je zuigt me leeg
Ja, keer op keer
Ik stop ermee
Val mij niet…
Nee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 Het woordje nee
daar zit ik zo mee
het accepteren
huilend proberen
want nee moeten zeggen
is je grenzen verleggen
gewoon omdat je lichaam weigert
in je hooft het allemaal steigert
van woede en verdriet
de pijn die men niet ziet
weer een stapje naar benee
het antwoord moet en het is nee
sorry, er komt een hele dikke traan
ik weet even niet…
mijn ultimatum
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
631 verloren kansen, maar zoveel mogelijkheden
vol met kwaliteiten, onderdrukt door mijn demonen
zo ontevreden, maar toch lijkt dit schijn
geluk, pijn, keuzes en opties
je wilt het anders, maar toch ook niet.
gemengde gevoelens schieten door mijn hoofd,
en weer spreek ik mijzelf tegen.…
Je lippen, die ik heb gekust
gedicht
2.6 met 71 stemmen
25.950 Wie weet, hoe ver, in leed en pijn,
Wij zullen hebben rondgezworven,
Voordat wij weer tezamen zijn.
--------------------------------------------------------
Anoniem gepubliceerd in toen het illegale Het Parool,
10 september 1943.…
Laat je hart (voor verjaardag)
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
2.543 Laat je hart
zijn dank vertolken
om een jaar
dat weer begint;
om de zon
en om de wolken,
om de vogels
en het kind;
om de regen
en de sterren,
om de bloemen,
en het licht;
om de vele
lieve mensen,
om de vriendschap
en de plicht;
laat je hart
van vreugde zingen
ook al is er
soms ook pijn.…
marieke
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Vertel, laat maar horen
wij zullen samen zijn
en even delen
in kleine
ietwat burgerlijke pijn…
Houvast
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
947 Voor een peuter,
die zich heeft bezeerd,
leiden een aaiend gebaar
over de pijnlijke plek
én lieve woordjes
tot minder pijn.
Je bent op het juiste moment
een wonderdoener,
een tovenaar.
Voor een persoon,
met een intens verdriet,
voelt jouw luisterend oor
of het tonen van begrip
als verzachtende balsem,
of als troost.…
En zo gewenst gekomen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 Voor mijn dochter
Zo verlaat nog
En zo gewenst gekomen
Sta jij daar
In het volle
Ochtendlicht te glanzen met
Vlinders die jou omringen -
Vlinder met de kleur
Van vrijheid om je heen
Die na pijn en verdriet
Zo veel vreugde bracht
En vrede voor iedereen
In liefde opgedragen aan onze dochter Oetske Alke Frederiek,
Casa…
Spreek me niet... .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
908 Spreek me niet aan
over pijn, over verdriet...
Spreek me niet over Lijden,
over eenzame uren, momenten...
Spreek me niet over vreugde,
over hoge bergen...
Maar spreek me aan
met jouw liefdevolle, stille
zwijgen, begrip, medeleven.
Spreek mij aan met jouw ogen
vol van menselijk meegaand Beleven!…
Couveuse
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
611 leg mijn hoofd
in de couveuse
met alleen wat warmte
en veel rust
het was lang
het was zwaar
tussen scherven
in het mulle zand
waar het wel deerde
wat ik niet weten wilde
dat het pijn doet
zonder jou
leg mijn hoofd
in de couveuse
voor wat warmte
en misschien wat rust
maar dim wel de lamp
sluit de gordijnen
het vertrouwen…
besluit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
789 vandaag nam ik een besluit
het zat er al veel langer
maar de woorden kwamen er niet uit
ik leef niet meer voor jou
neem het me alstublieft niet kwalijk
het is niet dat ik niet van je hou
maar zo is het voor mij wat draaglijk
het doet gewoon minder pijn
als ik niet verwacht van je
er altijd te zijn
als ik nood heb aan een schouderklop…
Tóch...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
514 Kou, dood en kilte in de grond
waren niet bij machte
dat warmte die de hemel zond
pijn en lijden niet verzachtte.…
Hollandsche Schouwburg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
760 Koffers zinloze bagage
weg zonder woorden,
de laatste illusies
voor het zielloos vermoorden
Wij wisten het
wisten het uit ons brein,
we wisten het niet
waren onwetend van de pijn.
Wij konden ‘t niet helpen
het zijn toch die anderen,
kon ik er wat aan doen
zal dat ooit, ooit veranderen?…
Bruuskerend met ontrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 het wortelde diep
maar was nooit opgeschoten
in de weelderig bloeiende tuin
pas toen zon en warmte
het genadeloos lieten afweten
ging het onderaardse leven schuin
vuurrood knalde zonde
door regenstorm en kou
hemelsblauw bruuskerend met ontrouw
toen het hellevuur de eigen pijn
verbrandde en doelloos strandde
doken de wortels weer…