7973 resultaten.
de klank van mijn hart
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.469 voorbij het vervaagde landschap
richt ik mijn blik naar het zuiden
terwijl dromen hun glans verliezen
grauwe wolken razen door de lucht
nemen de gedachten met zich mee
het gevoel verbergt zich achter mij
niet onzichtbaar, slechts beschermd
te kwetsbaar voor de openheid
deze weg voert naar oneindigheid
ver van wat ik nu nog weten kan
zelfs…
Moeder
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.808 De dagen kruipen traag de seizoenen door,
Vitrage achter en cactussen voor.
Op diepe afstand lantaarnlicht en kale bomen,
Auto’s, wandelaars, schoolgaande kinderen die gaan en komen.
Voor het einde vreesde zij het meest
En ging zij; het is mooi geweest.…
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 ik schraap wat sneeuw bij elkaar
druk koelte tegen mijn voorhoofd
ik voel me groot worden ik voel me een soldaat
(ver achter de vijandelijke linies)
ik recht mijn schouders en
marcheer noordwaarts.
------------------------------------------------
Uit: 'Toendra', 2006.…
Zou je
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.106 Zou je tijd en geduld hebben om te weten wie er achter dit masker schuilt?
Me weten te troosten, de tranen op te vangen als ik huil?
Zou je de eenzaamheid willen zijn als ik me alleen voel?
Zou je durven leven in mijn levensdagboek?…
Werkelijkheid
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
902 Zes lantaarns op een rijtje
Lichtpunten achter vensterglas
Als ik met mijn leesbril kijk
Zie ik zes verlichte klokken
Of een verlichte wielstructuur
In ieder van de geel-oranje zes
Alleen herken ik niet het uur
Wel is het weer een wijze les
De werkelijk toont zich sterk
Op vele en meerdere wijzen
Geen mens kan vaak bewijzen
Dat zijn…
Terugblik
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.159 vaak niet vertaalt
in zachtheid zonder norm
maar heil ziet in de regels
waartegen jij als jonge hond
wild te hoop liep in verzet
Je was voor hen het liefste
op de wereld en corrigeren
ging gepaard met pijn
Want tolerantie houdt op
bij de voordeur,
de buitenwereld oordeelt
hard en fel en neemt je niet
zoals je bent, met fouten
maar achter…
Meeuwen.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.554 hun zijlende vlucht
duikend met veel geschreeuw
brullend als een zeeleeuw
de zandplaat is droog gevallen
met vele aangespoelde kwallen
zeehonden aan het zonnebaden
op de nieuwe wadden kade
strand in grillig wadden water
tijdelijk eiland met veel gesnater
de natte vloedlijn vol voedsel
voor het binnenduin broedsel
meeuwen vissen achter…
Maar hij vergat
gedicht
3.4 met 42 stemmen
21.883 Maar hij vergat haar te kussen
en toen hij het kasteel verliet was het stil
achter hem,
de lucht was grijs,
de rozenhagen hoog en stijf,
er scharrelden wat mussen rond,
maar hij had haast, wist niet waarom,
en toen iemand hem staande hield en vroeg
of het al donker was
wist hij ook dat niet
en zei dat het waarschijnlijk nog licht was
en dat…
Waar ben je?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.358 Ik heb haar even mogen beleven
Geschrokken van haar kracht
Heb ik haar opgegeven
Afgesloten van de wereld
Heb ik mijn liefde doen verdwijnen
Achter mijn muur verscholen
Heb ik haar doen wegkwijnen
En met mijn hart in mijn handen
vraag ik:
Mijn liefste waar ben je nu?…
Veel meer dan nieuwe liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.500 Tederheid en passie,
Verscholen achter iedere kus.
De drempel zo vaak betreden.
Alle nieuwheid is versleten.
Nu de haven van veiligheid.
Het is zoveel intenser.
En nu je er niet bent,
Snakken mijn lippen naar je kus.
En verschuilt zich een leegte in mijn hart.
Nog nooit miste ik je zo erg.…
Weekend van tranen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.022 Zoveel gebeurtenissen
Achter elkaar.
Van het ene verhaal in het ander.
Het waren de gevoelens
Die mij zo bruut de grond in boorden.
Nog nooit snakte ik zo naar vrijheid.
En nog nooit settelde ik me zo graag.
Nog nooit heb ik zo van iemand gehouden.
En nog nooit iemand zo gehaat.
Alles draait nu rond
In mijn onvoorbereide geest.…
Vreemde vent
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.455 Hij liep over straat
achter een fles aan
te slingeren.
Moest af en toe
van een straatlamp
een liedje zingen.
Wist bij God niet waarom hij
waar dan ook was
en plaste huilend
een plas in een plas.…
Storm aan het strand
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.352 Als Hunnen stormen zij aan, golvende
horden, schuimbekkend van woede naar
wat hen teweer staat: dit land Bavaria
dat laf zich schuilhoudt achter de vadzige
buiken der duinen.
‘’Val aan!’’ brult de gong van de Khan
van de Wind.
‘’Wees hen een gesel!…
kalmte van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 het grote meer dat leven heet
vooroverbuigend zie ik
in voortdurende beweging
het in- en uitschuiven van mijn gezicht
weerspiegeld in de vriendelijke plooien
van het kalm schommelende water
onzichtbaar varen al die jaren
vele dierbare verstekelingen
-wier eigen bootje ooit verging-
aanwezig en zwijgend met mij mee
dan onverwacht achter…
De hoer en de non
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.328 Door kristallen ruiten
kijkt de non met fiere blik
de vogel fluit zijn lied
aanlokkelijke ogen van buiten
veilige kloostermuren
laat zij achter zich
en rent naar vrij.
Als een parel in de oester
nestelt zij in zijn armen
hij leert haar hoer te zijn
geile mannen warmen.…
De eerste keer kerst
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.903 Toch hoef je het niet alleen te vieren,
kijk eens wat hij hier achter liet,
een fijn en dierbaar gezinnetje,
die verzachten jouw verdriet.
Hij weet, je zult hem nooit vergeten,
je zult hem missen elke dag,
hij zou toch zo graag willen,
dat je de "Kerstdagen" viert met een lach.…
Valsheid in geschriften
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
650 Wanneer zij vals met woorden slaat
de redelijkheid de taal verlaat
zullen dolgedraaid zachte zinnen
niet meer leiden tot bezinnen
nooit zal het zwart meer kunnen schuilen
achter vuige roddels of marmeren zuilen
de val die met kleine letters wordt gezet
bevuilt alleen het eigen twijfelbed
is de laffe opdracht niettemin toch geslaagd
als…
Oud geluk
gedicht
4.2 met 71 stemmen
17.693 Je sloot de deur, keek me aan met ogen van fluweel,
glanzend glad van ouderdom,
en achter de deur stierf men er op los,
als beesten, als gekken, als lemmingen,
als gestrande potvissen, alsof het niets is,
alsof wij de deur niet al veel eerder hadden gesloten.
------------------------------------------------------
uit: 'Zo helder zagen we…
woorden uit St-Laureis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 in het niemandsland achter haar ogen
wast hij zich de handen
zodat zijn dromen hem onherroepelijk
ontvallen en verzengen in zijn vleesgeworden
stem.…
Wie, oh wie .....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 In het duister hoor ik alleen de regen
geen voetstappen op de grond, geen geluid
ik sta op de brug, het water nodigt uit
niets, maar dan ook niets lijkt te bewegen
handen op mijn schouders houden mij tegen
een stem klinkt achter mij, donker doch luid
stevige vingers raken mijn naakte huid
ik wil, maar kan mij niet meer bewegen
elk gebaar…
Begripvol
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
951 Door goed kunnen luisteren
naar het fluisteren achter het praten
van iemands hartconditie,
het voelen van de smart,
het weerkaatsen van mijn ogen,
mijn handen en woorden,
die rust vinden in betogen,
en ruimte bieden in hiaten
van andermans verhaal.
Tot het uiteindelijk accepteren
dat niets te weten,
de naakte waarheid is.…
New York City
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.317 Achter een uitstalraam
serveerde een neger warme hamburgers.
In de verte loeide
een brandweersirene.
---------------------------------------------------
uit: 'Het orakel van New York City' 1969.…
Ons
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.051 Ik sluit mijn ogen
Ik probeer me voor te stellen,
hoe het had kunnen aflopen met ons
Ik open mijn ogen weer
Ze prikken
Het stel op het strand is weg
Ik probeer op te staan
Opeens rust er een hand op mijn schouder
Geschrokken kijk ik achter me
Jij staat daar met een paraplu
en een lieve glimlach
We zitten op het strand
Ons is terug...…
Haat
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.170 Achter het stuur zit zij, wat in elkaar gedoken.
De wolken huilen al. Haar tranen zijn hun buit.
Een hete haat is juist in haar ontloken.
Zij is paraat, het besluit is nu genomen.
De hete haat verkoelt en wordt als schrapend ijs.
Glashelder is haar geest. Haar eer is haar ontnomen.
Ze heeft zich sterk vergist, het was geen paradijs.…
Wij samen.
hartenkreet
2.7 met 19 stemmen
2.653 de jonge generatie komt achter ons aan.
We hebben elkaar nog genoeg te vertellen
en hopen nog veel jaren verder te mogen gaan.
De liefde is niet over, gaat ook niet voorbij.
De hartstocht zit ergens nog diep verscholen.
Je hart klopt nog steeds in hetzelfde ritme voor mij,
want eens hebben wij elkaars harten gestolen.…
Wereld!
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.002 Heb je nog iets achter de hand?
Met zoveel heb je ons al bestreden
en nog steeds bewonen wij jouw land
O Wereld!
Wat was je bedoeling?
Hoe wou je zijn in het begin?
Kun je ons stoppen en laten bloeden
of nemen wij jouw leven in?…
Liefde
hartenkreet
4.8 met 31 stemmen
2.143 Liefde maakt je kwetsbaar
de pijn gaan dieper dan bij haat
Maar daar kom je pas achter
als de liefde je verlaat
Als ik nu iets begin te voelen
wat liefde zou kunnen zijn
dan begin ik alvast te vluchten
voor de naderende pijn
Of ik ooit nog van iemand houden zal
dat is nog maar de vraag
In tegenstelling tot het breken
geneest mijn hart…
Ode
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
842 waarachter de wereld haar vormen verliest,
terwijl onze glimlach een brug slaat
in het schemerlicht van stofgebloemde kappen
hete chocolademelk op het pluche kleed
slaat dampende pluimen de lucht in en
afgezien van plonzende aardappelen
die jij zacht in de pan laat glijden, is er
slechts het hoorspel op de achtergrond
en knappend haardvuur achter…
Voorjaar '06
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
858 in het takkendek
Families die naar Engeland trokken omdat
het lelijkste volk ter wereld ruimdenkender is
We schaatsen stug door en vervloeken onze verpakking
de zon lijkt soms wel een walkure
De stad ligt open en is nooit klaar met
diepgaand gehamer en drinken met elkaar
Een carillonspeler weert mijn voorjaarsangst
ik zit later achter…
IJlbode
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.715 De postduif trok gelaten veren
achter zijn zwoegend vlerken aan
op naar thermiek om kort te gaan
sneed hij zich lelijk bij het scheren
Hij schampte langs een wendend haan
die zich geen blikken scheen te deren
aan ons koerier die val en keren
alleen nog kerfstok uit kon slaan.…