9929 resultaten.
Weerkaatsende lenteglimlach
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
620 De zon scheen zo aanlokkelijk
dat ik na mijn bezoek
aan de bieb
even op mijn tuinstoel neerzeeg
het was een regelrechte uitnodiging
van moedertje natuur
die lente zong in mijn fluistering
was het aantrekkingskracht
dat ik mijn broekspijpen oprolde
en mijn witte benen
de kans gaf al een klein beetje te bruinen
wie zal het zeggen
in jouw…
Het oog van Pasen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Toch raakt de zon mijn huid
zo anders nu je handen me
zalven, me raken
tot aan de bodem
van het geluk
je lach bloeit in het oog
van Pasen en al het nieuwe groen
is de pleister die de herinnering bedekt
aan de lente die slechts boze dromen baarde
en onze harten uit elkander dreef
maar het anker haakte aan het besef
dat liefde onvoorwaardelijk…
Diep geworteld
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 Alleen de diep gewortelde
boom laat staan zien we
uit naar de lente
als bloesems openspringen,
Bij snarenspel vol melancholie
in een lusthof van kostelijke
vruchten,
Een nieuwe kans, een nieuw begin.…
Dan toch
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
449 in waanzinnige vibraties
van fantasie en illusies
het laatste koppige wintervuur
uiteindelijk toch gebroken
ijzig wit neigt
naar kleurig golvend licht
stilte wordt gebroken
in luidruchtig vogelgekwetter
het immer groene gras
krokuskleurig opgefleurd
aarzelend hul ik mij
in geuren noordenwind
mijn hoop volhardend aardend
bloeit lente…
Oorzaak en gevolg
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
609 deze lente kaart met herinneringen
die de dood rijpt aan vluchtige
momenten spijt – witte kopjes
steken al boven de zwarte klei
bebaard en afgebakend
tussen zachte wallen vlees
met vroege stoppels waarvan het zwart
veranderd is in een loodgrijs warm vest
klampt emotie zich vast
aan het duister en ejaculeert
zijn angst met pijnlijke scheuten…
eeuwige rijen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 verbeelden verspilling
van ontluikende levens
stenen in strakke rijen
het verloren perspectief
vermalen en uitgevaagd
stenen in strakke rijen
verre gebroken moeders
zonen in vreemde grond
stenen in strakke rijen
kort beheerst verdriet in
honderdtwintig seconden
luister naar de vogels
tijdens de twee minuten
stilte in de prille lente…
- NOSTALGISCHE VINTAGE -
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
742 Het braambessenstruik met zijn doren,
gevaarlijk en prikkend en toch zo wonderzoet
ontluikte perfect in de lente,
om wilde bitternis
in zijn zoetheid te aanschouwen.
Bijzonder de maand
van het rijpen van de bessen
een schouwspel met uitzicht op kleur
in het wilde braambessenbos,
verheerlijkt in onberoerde zichtbaarheid.…
waarin rozenbottels geuren
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
639 is het spreken
een daad van geluk wanneer
het licht lente schrijft, vloeiend
in het uur van
een helderwitte dag
en jij, in al jouw naaktheid,
het hoge gras volgt naar volmaakte
zeebloesems
tot diep in de hoeken
van het omgebogen getij
dat bevrucht en reeds ontelbare malen
stoeit met het hart
zoals de zon met het nieuwe hooi
voluit…
Foto van vroeger
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.344 Je raapte het leven
als dwarrelende bloesems
van bomen in de lente,
gevangen door de zachte bries
van Astarte.
Je had er een in je haar gestoken,
als symbool van vruchtbaarheid
en eeuwige vreugde.…
Ik hang de noten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 ik hang de noten aan de bomen
en leg de takken in het gras
zet de zon hier op de tafel
heerlijk binnen op 't terras
ik hang de wolken aan de waslijn
en doe de regenboog op slot
gooi alle bloemen in de leegte
plant een linde in 'n fagot
ik hang de lente aan de kapstok
en veeg de vogels van de pui
plak grimassen aan het plafond
naakt…
Winter?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 van koning Winter
lijkt te zijn afgelast
geen sneeuw
geen vorst
geen ijspret
waarmee hij ons verrast
ook geen koude nachten
en dagen met stralende zon
in een strak blauwe lucht
de hemel is nu
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
Tja, je weet het maar nooit
wat koning winter nog zal doen
toch verlang ik al naar de lente…
Longyearbyen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 De zon gaat na de lente niet meer onder.
In de winter is het altijd nacht.
De stad wordt omgeven door spitse bergen,
en de zee van Willem Barentsz.
Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee.
Wie er verwonderd rondliep raakt besmet.
Het virus nam ik met me mee.
Naar dichtbevolkte landen.
Naar de Lage Landen bij de Zee.…
Deze winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 het waait als de herfst
er wordt nauwelijks
van de mezenbolletjes gegeten
de natuur loopt weken voor
sneeuwklokjes laten al tijden
hun kopjes hangen in de regen
katjes vallen massaal van de bomen
eenden paren er op los
zag al meerkoetjes
bouwen aan hun nest
met zoveel miezerig grijs
ben ik eigenlijk ook
dringend aan wat lente…
Sprookje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
602 En hoe we liepen
Over besneeuwde velden
En later wij twee
En samen
Ingekuild in een decemberhuis
Ons slechts verwarmend aan woorden
Waarmee we een verhaal verzonnen
Van een veel te vroege lente.
Jij kwam vanuit het noorden,
Brak de ijskristallen in mijn ogen.
Je bent slechts één winter lang
Gebleven.…
Herfstzon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 In welke lente zullen we
na deze winter onze kinderen
ontvangen?…
Lopend vuur van geel
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
493 De Hout geurt en kleurt
de lente is los gegaan
alles bloeit, groeit nu
geen tocht door de woestijn, noch
verloren wachttijd.
Een lopend vuur van geel
fris groen, sprankelend wit
lepelend naar vis
de hemel strakblauw, is
verbeelding van geluk.…
Extra Heren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
441 Ook Pluto deed het, met Proserpina
Niet zomaar vrouw of nimf,
maar een godin
Zij was slechts elk half jaar
zijn gemalin
Die in de lente terug mocht
naar haar ma
Of zij emoties ook ècht
kon beleven
Vertelt de mythe niet,
't was maar voor even...…
Herfst
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
545 Sommige blijven groen,
zoals in de prille lente
en bloeiende zomer.
Sommige blaadjes vallen,
in afwachting
van een winter vol beloftes
die komen gaat.
We weten wie we zijn
en wat we willen.
Een najaarszon
vertelt ons
van het leven te genieten.
We komen thuis
in het spiegelbeeld
van de ander.…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Iets van lente
zat in de lucht.
Mijn gemoed werd lichter,
energie voor een fikse wandeling
in het drooggelegde Breeven.
In de middag
haperde het hart
van een vriend,
onheil trof de oma
van mijn kleinkind.
Nevelsluiers legden zich
over de weiden van het ven.
Het licht deemsterde weg.
Vrieskou werd voelbaar.…
Word wakker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 Niet zieltogend
zoals al de mensen
met droevige ogen
maar zoals de hond
die in het raam danst
Word wakker en kijk
Er is zon, er zijn sterren
er zijn madeliefjes
en het wervelt
in je geslacht
Laat je wekken
door een gedicht
Je bloed stroomt
Het wordt lente en
er ligt brood in de oven
Ik zeg niets nieuws
Mijn woorden zijn helder…
BOSANEMONENZIEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
588 De kleine woudbloempjes
van de vroege lente
bloeien dicht bij elkaar
geven met hun glanzend wit
de kleur der reinheid
kale bomen en struiken
in de omgeving
bemoediging voor weldra
alvorens zelf te gaan
de blanke kronen hebben soms
wazige wijnvlekken
waaruit de vreugde
van licht dronken-zijn straalt
genieters van het voorjaar…
IM (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Ze dacht kom op de lente is begonnen
Laat ik ook maar als ware ik een bloem
Mij openvouwen, me daarmee gewonnen
Gaan geven aan wat ik De Hemel noem
Ze sluimerde, haar wereld werd verdonkerd
Ze worstelde zich langzaam naar het licht
Werd aangevuurd, er werd voor haar geflonkerd
Nog even en het einde was in zicht
De Ogen van De Tuinman gingen…
Liefdesgedicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
108 Gedichten zijn het woord
en in het woord is licht
het licht van het leven
het leven van liefde
en nu het donker begint
te worden, schijnt het
weer net zo helder
als toen wij trouwden
alsof het ineens weer lente wordt
in het ogenblik tussen de flits
en de donderslag, en een veulen
zijn benen opgooit
het voor ons weer bloesemt
en we…
Herfst-mijmering
poëzie
2.9 met 65 stemmen
5.630 't Schudt, dag en nacht,
Het sterfbed zacht,
En rooft de dood haar pijn.
------------------------------------
uit: Lente en Herfst (1842)…
Onze kat doet gek
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.168 ze rolt over de vloer
zit haar staart achterna
scherpt haar nagels aan mijn trui
(die nieuw was)
is lief
ze lijkt
op me te wachten als ik thuis kom
me te willen troosten als ik verdriet heb
me te willen sterken als ik ziek ben
in mijn verbeelding
want onze kat
doet toch vooral gek…
niet toegedicht
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.670 toch komt het dicht
bij een gedicht
en ach, wat geeft 't
welk' naam het heeft
een kreet, een dicht
een vers, verlicht
't is relatief
dit perspectief
een hartendief
neemt het voor lief.…
Het weten
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.587 Door het woud aan twijfels heen
bereikte ik het zeggen, mijn lief:
‘de antwoorden heb je al’.…
Trio
hartenkreet
3.3 met 34 stemmen
4.567 Je was er lepeltje
je lag er knus tussenin
mijn hand op jouw zijde
jouw vingers licht op de mijne
viel in slaap en ´s morgens
was je weg, ik vroeg me af
wat we hadden gedaan
je antwoordde met een lach
lief, niets we waren samen…
een droom
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
818 eens droomde ik van jou
een stralende lach
een blik vol vreugde en geluk
je was als een parel in een oester
vol mysteries
maar iedere keer ik dichterbij kwam
klapte je dicht
toen zag ik hoe iemand je meenam
en je aan een ketting hing
mijn parel
het was een droom
en toch ben ik je kwijt
mijn lief…
Blind
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
851 Pijn
In mijn ziel
Zielsveel pijn
De dader is bekend
Jouw signalement
Pijn
Je snijdt zonder geweten
Zonder te voelen
Zonder te zien
Je doet me pijn
Onzichtbaar veel
Pijn
Meer dan lief
Ik voel verdriet
Voel verwarring
En kou
Maar ik ben blind
Blind van jou…