8676 resultaten.
In transparantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 ik wil de
kleine wondertjes
weer terug uit de
tijd van verbazing
het onbevangen oog
nog niet afgeschermd
door de ratio van een
cynische benadering
weg zijn de jaren dat
toeval de rode draad
was in het leven van velen
berusting voelde als helen
de mystieke kantjes
werden altijd keurig
gerand door het gebed
van dominees en prelaten…
Orakelt delphi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 weer duikt
feniks in zijn as
orakelt delphi
dat de mensheid
terug gaat naar af
waar geschiedenis
ontwricht wordt
uit gevest en tijd
breekt tolerantie in
wankelmoedigheid
stof en stenen
vuurstormen verhaal
van hoe ook zij door
ongebreidelde agressie
ten onder zijn gegaan
zwarte vlaggen
dekken gaten af die
tot het doodsgezicht…
Vluchtig passeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 ik keek om me heen
raakte steen en cement
maar voelde op dat moment
geen enkele vibratie
zag wolken en zon
in hun herfstig gaan
de wereld vluchtig passeren
alleen ik bleef daar staan
tot een beweging mij riep
in het verstoren van stilte
door een paar ogen met
de soepele gang van geniep
een jagende kat
bracht mij godzijdank
terug…
Een duinpan
gedicht
3.4 met 7 stemmen
4.798 En door de regen terug naar
huis. Verdreven. De kust
was onveilig geworden.
--------------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
Uit een bron van inspiratie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Nieuwe krachten opdoen is
terug naar de bron in het
nieuwe jaar. Het verlangen
daar iets nieuws te ontmoeten
spiegelt zich in het heldere
water; integer en in een
transparante ontmoeting
met elkaar.
Een transparante verbondenheid in
een ontmoeting met een verbeelde
toekomstige tijd.…
Lente
gedicht
4.6 met 5 stemmen
8.370 Wij schrokken nergens voor terug
met onze manden en spaden. Weide
stond in plaggen voor het keukenraam
te sterven, te snakken naar water.
Nu kweekt mijn zoon zijn geurend
riet op het balkon. Mijn dochter
spaart haar rozen. Al wat ik liefheb
heeft gebloeid, het is zover
geweest voor ik het wist.…
Een hele weg ligt open
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 Terwijl ik mijn weg bloemrijk
voortzet sluit achter mij een rode weg
uit nog immer terug te gaan.…
Verval
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 beschermingsmuur
is nog steeds intact
Maar wij zien de scheuren
de gaten, het verval
hij sukkelt telkens weg
als je met hem praat
herhaalt zichzelf te vaak
kan nog steeds niet lopen
heeft met alles hulp nodig
en ruikt naar oude pis
De eens zo vitale man
altijd vrolijk en voorkomend
is geen schim meer van zichzelf
maar denkt binnenkort
al terug…
Een trage zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 je wuifde
ik lachte terug
herinner me wolken
drijvend op hun rug
een trage zon
waarvan de stralen
stil leken te staan in het
verloren gaan van tijd
in wachten bevroren
keken we naar elkaar
het moment van breken
kwam snel daarna
jouw transparantie
knapte toen ik met een
woordloos afscheid
jou diep op je ziel trapte
onoverbrugbaar…
speciale man
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
934 Maar ik pak hem wel terug.
Als ik hem tegenkom en hij maakt de fout om:
‘Ha, wie we daar hebben’ te roepen
trakteer ik hem op een voorleessessie
uit de Wikipedia-pagina.
Want geloof me,
Ik heb meer talent in flauwekul
dan hij vermoedt.
En dan zit het geheim ‘m natuurlijk in de frontale aanval.…
Geertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Wat was en niet meer terug komt.
Dan ontspant je gelaat
Alles wat ooit in je samen dromde
Komt tot staan en staat.
Kan alleen nog door de natuur worden ontbonden.
Het leven had je geraakt
Het lijden voorbij
De Aarde achter gelaten
Het graf toegedekt
Het boek dicht.…
Aanbidden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 dat de zon
op decemberdagen
wordt gesmeekt
terug te keren
naar onze keerkring
Blijf zelf
niet hangen
-in deze zon-arme dagen-
in navelstaren
Zoek de zon op
hul je kop
in 'n sjaal
zet je kraag op
en probeer je
z'n schijnsel
voor te stellen
onder je mantel.…
Tijd heelt niet alle wonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 De meeste wonden helen
Maar sommige wonden niet
Diepgeworteld in het hart
Voeden zij zich met verdriet
Ze lijken te verdwijnen
Met de jaren raak je ze kwijt
Maar de herinnering is sterker
Dan de werking van de tijd
Zo keren schimmen uit het verleden
Terug in jouw bestaan
Nestelen zich in je gedachten
Stilte is niet te verstaan
de kalmte…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 Ooit verliest alles zijn waarde
maar wat is is nu
de zonneschijn
In zorgen was het dat
men mij baarde
gevoelig veel te fijn
leerde mijn plek toch te aanvaarden
leerde mijzelf te aarden
en wilde ‘gelukkig’ zijn
Sombere verhalen en gedichten
nodigen soms uit om op te knopen
maar zoek altijd naar het verlichtte
en wie weet komt de zon
terug…
Jouw eigen weg
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
640 Een ontdekkingstocht
die je elke dag opnieuw begint
om je eigen weg te zoeken
om nu en dan je balans te ervaren
die je vast wel ergens vindt
om zo de gedrevenheid van het leven
op waarde te schatten
ook de ruimte wilt geven
terug te laten stromen naar de bron
het eigen innerlijk te laten spreken
wat je eerder niet kon
niet elk pijntje…
Wij schetsten jouw beeld
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
904 Wij schetsten jouw beeld
maar dit beeld kwam niet tot leven
Wij keerden terug in het verleden
Maar haalden jou niet naar het heden
Het lukte Orfeus’ gezang evenmin
In Paradisum voor jou, de hel hier voor ons
Wij ervaarden de nood om bij jouw dood stil te staan, maar
Het dagelijkse leven holde voort, ons voorbij en bijna omver
Woorden…
Je bent er weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 We zitten omarmd in het bad
van onze vriendschap, ongedeerd
door de nieuwsgierigheid
van mijn familie te strelen
Jij dwaalt af
naar de ogen van mijn zus
waarin we begeerlijk naakt
zijn met een fier geslacht
Ik zie het en keer terug
je bent er weer, dichtbij…
westwaarts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
622 de wilgen houden hun
gezichten naar de zon gekeerd
ze kijken over water,
rietveld en moeras, als was
de tijd van eeuwen terug
verstild in ogen
blijven staan
zo tussen woeste takken
schuilend, al een simpel nest
als oorsprong voor wat klein geluk
in stukken eierschaal en veren
blauw gekleurd
gelijk de lucht, een zucht
van welbevinden…
gespiegeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 je komt en gaat, ongevraagd
naast iemand staan
zijn letters in gedachten
of woorden in de hand
het is enkel de eigen ziel
welke laag voor laag
vaak wordt uitgedaagd
stormen beheersen
eb en vloed
doen je wankelen
of schenken gif of
laten je drinken
uit tranenbloed
klem je vast aan de aarde
ook al voelt het als mul zand
en adem terug…
Solide?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
365 dan het nest van de karekiet,
instinkt als solide fundament
zelfvertrouwen als onderdak
op doelstelling gericht,
vertrouwd het aardse slik
op wuivende stengels riet
wat trilt, niet wankelt in haar
evenwicht, niet in de heetste
zonnehitte, de zwaarste storm
of de stilste stilte breekt het
uiteindelijk niet, valt het
terug op geloof…
Hitte aan de vaart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 Nu de wind is gaan liggen
en de stad weer ruikt
naar oude giraffes
trek ik me terug in ledigheid
en koester ik de zomertijd.
Geef me een hangmat en een wahwah gitaar
geef me coctails met ijs
en een plekje aan de vaart.…
knipoog naar boven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 geen afscheidswoorden waren er
geen tijd om "tot ziens" te zeggen
weg was je voor wij het wisten
en nog weet niemand waarom
als tranen een trap konden bouwen
of herinneringen mij een weg
dan zou ik naar de hemel lopen
om direct jou terug te halen
ons hart pijnt nog van verdriet
dat in stilte tranen stromen doet
want elke dag meer dan toen…
goudsbloem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 trompetmuziek schalt
hartverscheurende corridas
over de begraafplaats
de hemelpoorten gaan open
de geesten van de gestorven
angelitos komen thuis
vanuit zijn tuinstoeltje
gebaart een oude man: méér
leg er méér goudsbloemen op
flor de muerto bloem van de dood
je lijkt op de zon je kleur en
geur wijzen de doden de weg
de weg terug…
Het boek der eeuwigheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
547 Zij keren nooit ofte nimmer terug
toch levenslang met ons verbonden
ook dood - vliegt de tijd heel vlug
moeizamer genezen - de open wonden
van die te jong of plots zijn weggerukt
een naam op een steen zijn gebleven
een foto op een gedachtenis gedrukt
zo houden wij hun afscheid ten leven
hun ziel die naar 't hogere is gestegen
onder Gods…
Op kot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 'k Ben in mijn kot gebleven
'k luister naar de stemmen die er niet meer zijn
het duurt nu al even
en ik vind het eigenlijk wel fijn
ach, wees niet bang
het grote misbaar keert terug
en dan wordt leven aan een slakkengang
weer snel herinnering, denk maar millenniumbug
maar jou zal ik dan wel weer horen
ondanks het geloop en ondanks het gedoe…
Vogelvlucht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
403 talloze wijsneuzen
die constant wezen
naar steeds dezelfde kant
de aarde was gebarsten
toonde haar dorheid
in tal van scheuren door
een immens verlies van
kracht in verbondenheid
daar waar het laatste
groen verbrandde aan
boom en struik vocht men
zelfs om schaduw voor ieder
stukje onbeschermde huid
in snelle vogelvlucht
wat dagen terug…
Koperdieven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Hasje de heks is terug
maar van ijzer
het bord bij de Giezelbaarg
ook ander materiaal
dat is wijzer
want koperdieven
hebben geen cultureel besef
alleen maar
op winst gerichte
lef.…
Wandeling
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
696 Praten over hout
en de stenen in het bos
bomen stevig in de schoenen
het verschil als je niet kijkt
een wandeling, een tijdje terug
het zandpad op de oude rug
fluisteren over houden van
en de bloemen in de wei
schoenen stevig in de wind
verandering met ogen dicht
een wandeling, niet lang geleden
zinnen die buiten paden treden
luisteren…
Waar gelukkige mensen wonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
401 Totdat het de hoogste tijd werd,
om weer terug naar huis te gaan.
Naar waar domweg gelukkig zijn
op zuivere liefde heeft gewacht.…
Angst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
542 zijn we vrij
Tot gedachten trachten te rennen
en ze rennen, rennen hard
Harder, harder tot ik bijna
doodvermoeid raak in mijn hart
En het rennen gaat naar zweven
en na zweven vliegen komt
en nu kan ik niet meer stoppen
want mijn dansen is verstomd
Dan dansen naar vliegen en vliegen naar
zweven en zweven naar rennen, want ik keer
terug…