14990 resultaten.
Ik denk aan je, kon ik maar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Nu je stem vanuit ver verleden me weer ontroert,
denk ik aan je, verlangend in verlatenheid.
Ik denk aan je en zie sterren kwijnend gloeien,
niemand weet waarheen mijn dromen vloeien.
Ze gaan naar je, geschreven romance in de wolken
Ze gaan naar je, broze vrijage in lieflijke draaikolken.…
Hun fijnste uur,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 gerangschikt naar de akkoorden
van wederzijdse bereidwilligheid
streeft anderzijds naar herkenning
wat in ieder z’n eigen verleden vormt.
op dat idee stileert de zon zijn bouwstenen,
voor ieder mens die bakt naar eigen norm
model van door de tijd gebarsten voegen, de
specie in geaardheid als ieder zijn kleuren droeg.…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 In de herfst schuilt de vrouwelijkheid,
winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ik ben in de zomer tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, het levensbit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
uit silhouetten vanuit het verleden,
want er bestaat geen verlies aan tijd.…
boekerij van herrinnering
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
587 dat ik een bijzonder moment krijg
een klein deel slechts van mijn verleden
dat ik voor altijd dichtbij houden kan
ik zou met als woonplaats mijn hart
het moment in een kluis leggen
die ik openen kan wanneer ik dat wil
zo kan ik de tijd van terughalen kiezen
van momenten van geluk en plezier
bij alles wat wij hebben gedaan
daarover mijmerend…
TERREURVERDACHTE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Onze rechtssysteem wil roomser zijn dan de paus, terwijl we, aan de ander kant, zo is gebleken in het verleden mensen te vaak ten onrechte voor jaren opsluit.…
Hersenspinsels.
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
564 Gebeurtenissen uit het verleden grijnzen
glashelder uit de donker diepe krochten
van mijn geheugen en geweten.
Foutieve en verborgen daden sluimeren,
vragen me telkens weer naar het waarom?
Steeds weer. Waarom? Waarom toch?…
Liefstinghsbroek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
475 De fee voegt zich erbij:
ik zag het wel dat jij
nu en in het verleden
met je auto
hard hebt gereden
je hoort er niet bij.…
DE ZEGGINGSKRACHT VAN VERVAL
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
411 niet strak ongetekend kaal
nee zij is een persoonlijkheid
die ons toespreekt met haar schors
noestig soms timide een beetje nors
maar ze heeft een doorleefd verhaal
net als een opa op dat bankje
in wiens vertrokken rimpels je kunt lezen
dat hij daar in dromen van toen zit rond te varen
ze verraden misschien waar hij wil wezen
z’n verleden…
Besmettelijke ziekte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
450 alsof de man was mijn beminde
Ik voel mij bedrogen, en wil zijn lichtschuwe ogen trotseren; sta op en vlucht als een hinde
Naar mijn huisje tegenover de boerderijen ordelijk gerijd
In de stille straat de sleutel tevoorschijn straalt; verblijd
Maar och, grote schrik , voor mijn raam blijf ik stokstijf en bedroefd staan
Och heden ; dierbaar verleden…
Grensland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 prikkeldraad
monddood gemaakt
wie vluchtte
door kogels geraakt
als beesten afgemaakt
magere lijven
slepen zich voort
in leven te blijven
te vluchten over de grens
naar Westerwolde
meestal solde
Nederland met hen
stuurde hen terug
grensland
een rillende rug
denkt steeds terug
aan wat gebeurde
bomen gras bloemengeuren
bedekken het verleden…
Mooi grijs
hartenkreet
2.4 met 25 stemmen
965 Hoe ik in een herfst mijn doos gevuld met verschillende
herinneringen en verhalen nog even rustig kan openen en uitpakken
Een verleden waarin ik heb genoten van een rijkdom aan inzicht, liefde en wijsheid
Maar wanneer tijd van vaarwel tot ziens is gekomen, zal ik uit mij een bloempje geven aan jou.…
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ze luistert,
verdwijnt waar de wind haar van 't verleden lost.
Haar koude adem,
pijnen van haar ziel bevriest
in het verlangen naar eenvoudig voortbestaan,
niet verblind door met nevelen bedamte ramen,
ogen als poorten naar haar inner bestaan.
Haar schommelstoel schommelt haar voort.…
in de lucht, zo ruim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 ik zal het niet verder duiden
dat is al laat die klok luiden
alhoewel een zwaargewicht
die klanken aan de hemel schenkt
ja, slechts denkbaar in gedachten
of tastbaar in gevoel
het is ook als op een verleden wachten
die blijvend wenkt
een enkele ziel weet wat ik bedoel
maar daar ga ik niet heen
onder 't blauwe dak, wellicht grijs
draag ik…
De appel-app
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Ooit in de vorige eeuw, dus een hele tijd geleden
was digitalisatie een heel ver fenomeen
het was in mijn verre verre verleden
iets wat niemand wist of over hoorde, echt geen een!…
De volheid van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Overpeinzingen over een toekomst zo ver weg maar
toch dichtbij, met uitgestrekte handen in een bepaalde richting
vertrouwen in het lot, bij toeval zet ik kleine stapjes vooruit tegelijkertijd
laat het verleden zich meestromen met de door veranderlijke wind opgewekte golven.…
Ze heet Poëzie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
547 Dagen en nachten gaan voorbij, wat is het heerlijk
om te drijven op jouw vloeibare inkt waar rijm en vers op bezoek
komen op een klein stukje papier maar ook enige sporen van verleden nalaat
die ik stuk voor stuk zal bewaren en opslaan als een herinnering om nooit meer te vergeten.…
Tijd om te gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
560 Ik zou een deur van een tuin willen openen waarin ik
vrij kan wandelen en mijn flink gevulde rugzak met een voltooid
verleden tijd erin die ik altijd heb meegenomen om het even waar neerzet
Een eigen hof met stukje aarde waar de zaadjes van mijn winters groeien en bloeien.…
Het laatste blad
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
510 Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.…
Siddhartha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 ik dwing deze dwaze zonlicht
om mijn gedachten te laten
rijmen op het onwezenlijk
gebeuren dat al in een
ver verleden gestalte
had genomen, dromen
spaarden deze momenten
tot aan het kleinste behagen
van een minuscule valuta
eenvoud bracht mij de macht
over mijn onmacht, liet het vermeende
gebeuren en trooste me met de
diepgang van Shakespeare…
FOBISCH VINGERWERK OP M’N SMARTPHONE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Een postzegel likken, een enveloppe
Vlijmschep waardoor ‘n bloedend sneetje in je lip
Maar ik zal eraan moeten geloven
Niet me traditioneel opstellen maar digitaal
Een taal die ik toch steeds beter gaan spreken
En als ze komen met die chip in je lijf
Sta ik vooraan in de rij
Dat is dan ook weer het gekke bij mij
Ik hang niet in het verleden…
Nu achteraf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Gedurende de winter maak ik aandenkens van dit
rijk leven waarin het vervlogen verleden met de daarbij horende
traandruppels heel lang wordt bewaard en zo optimaal mogelijk opgeslagen
Op een dag word ik verstild en versteend, zowaar gekomen en gegaan; waar zal jij zijn?…
De zin van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Geen dag en geen nacht
alleen adem van natuur
het eeuwige nu
Hoe ik me steeds weer laat meereizen op de golven
van het leven waar onverwacht en verrassend hoogtij vieren
Menig stroming met een voortgaande beweging waarin jij ook even kan
stilstaan bij iets uit het verleden zo ver weg maar toch zo dichtbij in een zee van nu.…
Verstilling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Overpeinzingen over een toekomst zo ver weg maar
toch dichtbij, met uitgestrekte handen in een bepaalde richting
vertrouwen in het lot, bij toeval zet ik kleine stapjes vooruit tegelijkertijd
laat het verleden zich meestromen met de door veranderlijke wind opgewekte golven.…
SIMSON
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Hij was voortaan gedoemd met trage voeten
de tredmolen te treden van het lot
en in den blinde, tastend naar 't verleden,
te draaien rond Delila als zijn god.
Toch kwam de dag dat hij zou zegevieren,
want in hem groeide stil een grote kracht.
Hij trok zijn godentempel in de dood
en als een held herrees hij uit de nacht.…
Ooit
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
459 Ik maak aandenkens van onze rijke jaren aan, koester
een vervlogen verleden van omhelzingen, stiltes en zuchten die
zo optimaal mogelijk worden beschermd en heel lang intact worden bewaard
Op een dag ben ik oud en versleten zowaar afgeschreven en onopgemerkt; waar zal jij zijn?…
HALTE EDE-AMSTERDAM in BENIDORM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 zee
De bankjes
De mensen op de bankjes
Halte Ede-Amsterdam
’t is niet alleen de flard Nederlands
Het is ook haar bril
“Wat een prachtig montuur”
Is mijn reactie en ik mag gaan zitten
Niet in de stilte Coupé
Dan komt de praattrein in beweging
Ik ben een kletskous, dat heb ik van mijn moeder
En mijn moeder weer van haar verborgen verleden…
Hoe het voelt om oud te zijn
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
532 Ik maak aandenkens van onze rijke jaren aan, koester
een vervlogen verleden van omhelzingen, stiltes en zuchten die
zo optimaal mogelijk worden beschermd en heel lang intact worden bewaard
Op een dag ben ik oud en versleten zowaar afgeschreven en onopgemerkt; waar zal jij zijn?…
Warrig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 niet denken
wat wil ik
gevoel
van falen
van niet weten
wat te doen
van stemmen
van verleden
van ja en nee
Niet weten wie er spreekt.
De waarheid in mijzelf,
de stem van verwarring.
Niet weten,
is niet erg.
Niet weten.....
Mag ik je even vragen?
Mag ik mens zijn.
mag ik falen.
Mag ik helemaal fout zijn.…
Monday monday
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 Vandaag is het weer monday rainy monday
een mega toppophit uit het
verleden
van adje en z'n super
dreammachine
die spic and span en clean was
bovendien
maar nu, vandaag de dag, verwart
het heden
soms lijkt het meer op sunday
bloody sunday
Vandaag is gisteren voorbij
geraasd
op x schiet lucky luke weer eens
een tweet
voor henk en…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Laat ons die sporen volgen, waar het verleden blijft ademen,
en hun echo in de wind ons steeds opnieuw beroert.
Geschiedenis roept ons op hun verhalen te blijven dragen,
zodat geen stilte hun lot verzegelt, geen vergetelheid hen ontvoert.…