6445 resultaten.
Zouden ze wel komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 Om kennis te hebben, beslist te onthouden
van dingen die bijna als lood gevoelsmatig
als dikke mist over een trekvaart eeuwig zijn
dan weer aan de rand van daar zee te staan
continenten van en voor duizenden jaren
echt in je ziel bewaard vredig willen schilderen
ik eigenlijk mijn ogen wil sluiten, gewoon
in de tegenovergestelde richting wil…
De leegte voorbij...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
771 Niets meer willen
alles laten 'zijn'
onomkeerbaar lot,
een leegte,
niet wetend waarheen...
In die stilte
hoor ik jouw stem
zacht eerbiedig,
de volheid,
wetend waarheen...
Jouw licht in mijn duisternis
onzichtbare kracht
laat mij geloven,
de volheid,
wetend waarheen...…
Mama kijk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
509 Ze zwaait naar mij mama kijk
speelt in het gras de aarde draait
rond kraait door zomer en regen
van wit zand naar zwart zand
een varkentje is ze knorknor
en nog een keer nog een keer
een twee drie sier sijf
singers heeft ze en siese soeten
die overal op klimmen mama kijk
handen willen alles pakken
heel het grotemensenleven
zelf voelen…
In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Terwijl ik tussen 't groen vogels zie kijken
ik niet laat merken dat ik ze hoor
al tonen ze zich als een volledig koor
alsof zij onsterfelijk willen lijken
vraag ik mij in gedachten af wie zij bereiken.…
Inleg Kruisje
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
629 Daarom zou ik hen willen vragen,
hun onderbroek aan het eind van de dag,
eens over hun hoofd te dragen.
Van hun eigen bokken lucht geschrokken,
gaan zij misschien anders denken en
de vrouwen iets meer respect schenken.
Het wordt met die reclame en dit soort onzin,
steeds gekker,
als je namelijk genoeg zin hebt,
ruikt alles lekker.…
mijn hart groot of klein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 Op stabiele ondergrond
Waar mijn ondergrond niet verdwijnt
Ik spreek uit een diepte van mijn hart
Noem mijn hart klein of groot
Uitgesproken door een kleine mond
gekomen uit een hart in nood
het bloed dat uit mijn hart vloeit
de liefde dat meer en meer in mijn hart groeit
prikkels van en naar mijn zintuigen
die voor vernieuwing willen…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Zonder jou, een troosteloos leven,
Waarom moest jij gaan
Voor mij een eindeloos streven
van eenzaamheid vergaan
Zoals wolken drijven in de luchten
gaat alles, als een mooie droom voorbij
Ik zou uit die wereld willen vluchten
laten verdriet, miserie,
weemoed onder mij.…
Mijn vriend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
521 Natuurlijk had ik nog
vele jaren met je verder
willen
gaan.
Een ding is zeker:
vergeten,
doe ik je niet.
Rust zacht lieve vriend.
Liefs je vriendin?…
Levensvraagstuk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
608 meer wilt lezen en begrijpen
in die droeve begeerte naar affiniteit
zonder het dilemma van onwetendheid
en onbegrip die woekert en terroriseert
alleen op de weg naar de kust
waar de zee dichters verstaat
zoals alleen de zee dat kan
heb ik je bij me of niet
lief rugzakje, zakdoekje, handtasje
het levensvraagstuk opnieuw paraat
hoe willen…
Wat je krijgt, dat ligt op je weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Leven lijkt dan te willen zeggen,
wat je krijgt, dat ligt op je weg.
Leven is geven,
en voltrekt zich veelal als een loterij.
Het leert je jouw lot te accepteren.
Je te schikken met je eigen partij.…
slechts de openheid van een vrijmoedig hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 Totdat jouw
empathie mij nieuwe vreugde gaf;
mij minder pijnigde door jouw trouw,
om het willen vergeten van de kilte
in berouw.
Een empathisch invoelende stelt doelen;
tast de ziel af voor een nieuwe start.
Ook jouw tastzin kent hier in geen grenzen;
slechts de openheid van een vrijmoedig hart.…
Satijn?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 Achter de vergrijsde wolken
die zich spiegelen in de sloot
haar buren zijn de kraaien van
de velden waarin aan de
onbesliste einder zich in
een kleur verbond met
nevel en de schemering in alle
tinten grijs, een nuance bood
men zou wel schilder willen zijn
om dit gebrek of overvloed
van deze kleur op linnen te
bewaren of op te…
bestierend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 wanhoop ook wordt
aangehinkt, bestierd met radeloze
verschijn-woorden die uit het niets
op de filmrol wordt versneld al ware
het een opname uit de jaren dertig
het hakken in het ijs dat nog bevroren
dient te worden, het zoeken naar de bijl
die nog bij de smidse in het vuur wacht
op het modelleren, het kruid tegen alle
gewassen die we niet willen…
VLINDER DOOR HET LEVEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
524 wees blij
leef als de vlinder
ontwapen iedereen
die rondloopt met
een hart van steen
met je eerlijkheid
met je eenvoud en levenslust
met je kleurenpracht
met je ongedwongenheid
met een vrijheid zoals zij ook
ieder bloempje kust
met je heerlijkheid
met je onschuld
met het ook zo willen zijn
met verbazing en sympathieke lach
met verwondering…
het jeugdig schrijven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
407 de vulpen gedoopt in
blauwe inkt, aap noot
mies en de stilte in de klas
het vloeipapier sprekend aanwezig
of ik zou willen of
het nog net zo was, het
uitzicht op de vijver met eenden
en een toevoeging van
verbeeldende gedachten
doch, het heden is als
een lente die het voorjaar
ontwijkt in een collectief
doch eenzaam verhaal
het speerpunt…
stof tot nadenken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
433 blijft tikken
natuurlijk herinner ik mij
verjaardagen en grootse feesten
of een tragisch overlijden
maar mijn eerste logeerpartij niet
ik kan jou gewoon niet vertellen
of hij wel of niet belangrijk is
omdat het mij ontschoten is
of liever toch vergeten wordt
mij de jonge jaren herinneren
de gebeurtenissen groot of klein
ik zou willen…
María, 18 jaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 lag
Ik heb je gekust, jouw voorhoofd
dat ijskoud gloeide op mijn lippen
ik kuste de hand op jouw buik
en ook je witte schoenen, nee
ik kon geen afscheid nemen
Ach María, je liep de rivier in
waar je van liefde bent gestorven
omdat je mij hebt gezien
terug in jouw stad, getrouwd
met Carmen uit Mexico, de vrouw
die jij zo graag had willen…
pluk de dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 losbandig leven
de volle vrijheid geniet hij
eenzaam maar niet alleen
in het stil luisterend kijken
naar de immer bonte stoet
die de vele maskers draagt
van mensen in maskerade
alles wat hen bezigt ziet hij
van de liefde die bevredigt
tot het verdriet van afscheid
met naast angst voor later
het pure blij van kinderen
die daarvan dromen willen…
Ik nam jouw hand, niet jouw naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Wanneer de zon nog geen warmte geeft
sta ik op met het dekbed om me heen
en kijk ik half achter het gordijn
de straat in, de eerste mensen
lopen nergens heen, een blokje om
met honden die geuren volgen
Ik vind het altijd eng
of ze me willen bijten
Weer denk ik aan jou, aan de uren
dat ik tussen verwijten en verlangen
half achter het gordijn…
stervende zwanen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 staan zij in poldergrond genageld
met de vleugels lamgeslagen stil
zwijgend de boodschap te getuigen
van een op apegapen liggend land
kortwiekt geketend waggelen zij
in het moeras van winst en verlies
dat hen langzaam verzwelgen zal
als niet diepe zakken en rijk gevuld
van het zwart gepekte verenkleed
de zware last lenigen of nemen willen…
samenzwering
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 ijdel eigenwijs openbaart hij
de blond gekuifde president
van de verzamelde staten
als in de meest slechte film
het niet bestaande bewijs
dat het virus wat ons dreigt
geen natuurlijke afwijking is
maar met opzet ons gemaakt
door vreemde mogendheden
die macht veroveren willen
door onzichtbaar op de radar
wereldwijd verderf te zaaien
uit…
Die ene mooie ster
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Als ik een vogel was zou ik samen willen zijn als glas en wijn.
Ik zou uit sloten en zeeën foerageren mezelf van alles leren.
Maar ik vraag het mij toch af van die schaduw en dit op aard
sterren geven geen schaduw is wat de maan ons ook gebaart.…
Echo uit onszelf?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
375 Als we willen weten
wat en wie we zijn laat
het waaien met de kop
in toekomstige tegenwind
het uit te schreeuwen in
stil geluid in het achterland
migratie tussen eb en vloed
onderhuids wat we niet zien,
niet alles strandt wat we vinden
hebben aanrollende golven een
eigen naam, benoemde entiteit
als ziel van de oceaan, vloeibare…
Ja in de wolken dat voelt zo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
427 Ik zou liegen als ik zou zeggen
je even nu niet te willen wiegen als kind
domweg evenals vanouds zo zeer bemind.
Even samen liggen wellicht op de hei
gewoon even samen zij aan zij.
Genieten als de wolken simultaan langsdrijven
zonder dat een schaduw er ook wil verblijven.…
‘S nachts zijn alle wolven grijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 ’s nachts zijn alle wolven grijs
en willen dat tot elke prijs
maar al te graag zo houden
ze lopen met hun ogen dicht
’s nachts zijn alle wolven grijs
iedereen is dan gelijk
iedereen is te vertrouwen
of wordt opgelicht
’s nachts zijn alle wolven grijs
en huilen dan bij volle maan
zien deze voor zonnig aan
waar zij haar licht slechts leent…
God is zwart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
581 Hij is de roek die achteloos zijn nest bouwt
in de top van een hoge boom
en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen
De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten
En de nachtwezens zo hun ruimte geeft
Hij is de steeds veranderende schaduw
voor hen die schuilen willen
tegen de aldoor brandende zon…
KOEKOEKSWALS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Het rond vliegende dier geeft steeds vragen
aan wandelaars, die hem willen ontdekken.
Hun wens moet meestal echter vervagen.
Wat mag diens klare stemklank verstrekken?
Omringend geheim blijft de mens plagen,
maar zal spreuken, verhalen opwekken.…
het minderwaardigheidscomplex
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
831 als behang met ogen weten we alles
van de jochies die nu mannen zijn,
waar onze vingertoppen overheen willen glijden.
wisten we eerder niet hoe we zwelgen in hun lach?
hoe we kijken door onze wimperharen
naar het irreële slag?
op geeltjes zingen we hen hymnen toe,
naast een bord vol fastfoodzwijn.…
Kees Akerboom sr.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 als hij weer eens flink op stoom kwam
echt elke pot door zijn gescoor bezwoer
Dat ‘kwam’ rijmt niet zo mooi op ‘van’: wat krom,
dus nee: de schoonheidsprijs verdient het niet,
dat brengt ons weer bij Kees, want als hij schiet
is ’t altijd raak en ja: daar gaat het om
Gracieus bewegen is niet zo zijn ding,
een danser zou ik hem niet willen…
DE REDDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 januari is de maand van bezinnen
met goede voornemens op een rij
willen wij er liefst vlug aan beginnen
nu al het feestrumoer bijna is voorbij
Zijn Licht heeft ons weer doen hopen
om samen opnieuw op weg te gaan
Hij deed wijd de staldeur voor ons open
zodat wij dicht bij Hem konden staan
Hij ontving ons in Zijn open armen
en leidde ons…