11282 resultaten.
de nacht is een kat op trage poten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
621 de nacht is mijn kat op trage poten
ze woont in een wit kasteel
met dikke muren die kluisteren
als we buigen naar zware wind
sterrenbeelden vallen uiteen
in ovale ogen breder dan de maan
het verre licht, fijn wit zand
ooit valt alles uit elkaar
zweeft alles zacht met iedereen
ik raak de dag
hij is van steen…
Het voelde vrij
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.191 Toen was het de tijd
Gebruiken werden gebroken
Bezwaren aangedragen
tegen voorgeschreven gevaren
Het voelde vrij
zo vlak voor de ontsnapping
De plaats waar je heen ging
kende je beter
dan de plek die je zou verlaten
Het bleef bij dromen
over het stukje aarde
dat de zomerregen dronk
Vanwaar de muziek
vredig zweefde in de wind
En in het…
Gesponnen draden
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.664 In zachte tederheid
gesponnen draden
warmte
door handen gedragen
ogen vertellen
wat de mond
niet zeggen kan
Een warme glimlach
krult lippen kersenrood
Zo is het goed
fluistert de wind
Twee paar donkere ogen
blikken
in iets
wat liefde lijkt
en heel warm voelt
als stoppelhaartjes kriebelen
op een tere huid
en hartstocht brandt…
Zij draagt het voelen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.624 Zij draagt het voelen
in haar vingertoppen
Zij draagt het zien
in de palm van haar hand
Zij draagt de fluister
in het horen zingen van de wind
Zij draagt haar tranen
in bijna blinde ogen
Zij draagt het hoopvolle
in haar harteklop
Zij draagt de smeekbede
in de stilte van haar stem
Zij draagt de vraag
aan de doktoren
redt mijn ogen…
En ik kus de nacht dromerig
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.972 schemert
Als de maan de zon welterusten kust
De regendruppels glinsteren als parelmoer
In het lichtschijnsel van de lantaarns
Sinterklaas op weg naar de zuiderburen
Met zijn Pieten en zijn paard
De kinderen verwend
Slapen met blosjes op de wangen
Klaas Vaak
Strooit slaap zandkorrels en
De schaapjes worden geteld
Slaap lekker fluistert de wind…
In lucht terug te gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
887 druppels
slaan weer stuk
gedragen door de wind
tegen mijn raam
ik zie ze gaan
in weer verbinden
licht meevoerend in hun baan
het eindeloze stromen
tot de tragiek
van grote plassen
waar alle uitgelopen druppels
moeiteloos in water passen
om aan het oppervlak
te misten of verdampen
hun weg in lucht terug te gaan
tezamen met mijn…
voor een fotografe
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.458 toestel aan borst geklemd
uit invalshoek van camera
en haar ooghoogte
legt zij talentvol
de natuur bloot
vanuit bewogen inspiratie
etst zij het landschap
in een totaalshot
door fluitende wind
pakt zij haar kansen
in een onweerstaanbaar spel
laat ze het licht glanzen
als een engel in het struweel
het bos bespeelt haar
in juichende…
witte vogels van papier
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.430 ik vouw gedachten
tot witte vogels
van papier
beschrijf emoties
kleur met stilte
op a-vier
ze drijven op de wind
gaan omhoog
op wat thermiek
ze zullen landen
in de open handen
van het lezende publiek
dan gaan letters
woorden dansen
in zinnen vol plezier
u zult de zachte
melodieën horen van
mijn witte vogels hier…
Onzichtbaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.583 ik wil me niet opsluiten
niet achter nacht
waar schaduw heerst
en donker lacht
toch wacht ik hier
het hoofd gebogen
in de luister van de stilte
op een verlossend woord
geen wind die stem verwacht
op de kleine ik die alleen
zijn angsten telt
niet op de klok
die zich verborgen houdt
niet op het wezen
dat naar muren klauwt
onzichtbaar…
Zee...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.425 Ik zie de golven,
woest en onstuimig,
net zo onstuimig ,
als mijn gevoel voor jou
Ik zie een meeuw,
gedragen door de wind,
net zoals ik jou,
altijd met me mee zal dragen
Op mijn lippen, proef ik,
het zout van de zee,
of zullen het,
mijn tranen zijn...…
Vluchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.408 Wind til mij hoger als je kunt,
tot het oneindige heelal is bereikt.
Nog hoger dan het hoogste punt,
waar niemand op me neerkijkt.
Laat de zon mij achtervolgen,
tot de aarde in duister verdwijnt.
Tot de zee door mist is verzwolgen,
maar de zon wel voor mij schijnt.…
Een kindergrafje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.776 Een kistje op maat gemaakt
voor een lief klein kind
keihard door de wereld geraakt
en nu meegenomen door de wind
Jij mocht hier niet langer zijn
de rede blijft onzichtbaar
jij voelt gelukkig geen pijn
die ligt nu voor ons klaar
Rest ons nu niets anders dan rouwen
kleine bloemetjes bij de poort
we zullen altijd van je houden
in dromenland…
Vliegen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.447 alleen - berg ik je in mijn huls
trek traag met jou door mensenland
tot aan die bovenzinnelijke impuls
van wieken naar de overkant
alleen - draag ik je in mijn schoot
spui je spreken de wereld in
vlieg je vleugels arendgroot
tot ik aan vrije hoogte win
zo breek ik uit identieke dagen
naar dat wezenlijk moment
rond wijdte, wind en vlagen…
ik wil aaien
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.652 mocht ik de wind zijn
kan ik dan wat waaien
zomaar door je haren
zonder echte reden
of moet het zijn
dat ik je lief heb?…
Perfect Day
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
708 De regen
gaat liggen
met de wind,
Als een labrador
die zich nestelt
in je woorden.
"Je kent me
veel te goed."
En op de achtergrond
zingt Lou Reed
Oh such a perfect day,
I'm glad I spent it with you.…
Laat me verstillen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 – al was het maar
de eenvoud die me was beloofd – toch
splijt ik de neergaande dagen en deel
mijn hoop en vrees
Neem nu mijn hart en neem
wat je wilt, want al wat ik heb
is meer van jou – al zijn de lege
kamers wel de longen waardoor ik adem –
Dus laat mijn leven door
de wolken schijnen maar
laat me verstillen wanneer
een satijnen wind…
Herfstoever
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
804 Aan de waterkant, zijn kromme benen
het riet nog zomers, de lucht wat zoet
weerspiegeling, wat ooit zijn leven was
eenden kwetterend, brutale snaters
motregen, een zuchtje wind
handenwrijvend, glimlach lijkend
wat dieper in de capuchon
wenkbrauwen ernstig in zicht
daar ligt de oude roeiboot
dat zijn de roeispanen
je kunt gaan varen…
zwaarmoedig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 de herfst draaft aan mijn voorbij
weemoedig staar ik naar de grond
en luister naar alle treurnis om me heen
het donker schalmt steeds vroeger
en ergens botst nog een late motvlinder
tegen het raam
de bruine massa van de dood walmt
zelfs tegen alle winden in
ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl
m'n handen hopeloos
iets van voldoening…
Maandagochtend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 de stad te zien ontwaken
bij Florencia voor de deur
terras wordt uitgezet
de wind verwaait iedere sleur
tram zeventien piept voorbij
daarachter kronkelt een sliert auto's
al in 'n lange rij
zo ontwaakt het schone Haagse
terwijl het zonnetje schijnt
met uitzicht op de Haagse toren
hopend dat deze schoonheid nooit verdwijnt…
VLEUGELS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.163 .'
Mijn droom van vleugels wenkt aan de wind
in het gras buitelende opgestreken pluimveren
('aangescherpte slagpennen').…
vervlogen land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 ik hou van hagen in het land
van hondsroos aan de zonnekant
van mei- en sleedoorn
aan de milde akkerrand
ik hou van hagen in de wind
als vogels lager willen nesten
als de merel 't oosten opportuner vindt
voor 't vluchtgat dan het westen
van beukenhagen hield ik ook als kind
om te schudden tegen valavond
meikevers vielen ons dan in de…
ssssssssst
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
814 in het zachte
malse gras
vertoeft mijn lijf
op zoek naar rust
ik zie een bloempje
zonder blaren
dat bedeesd wil zeggen
sssssssst
kom toch tot bedaren
kijk naar mij
en ruik
je onrust wordt gesust
en je dromen zullen
met de wolken varen
sluit dan je ogen
luister naar het
teder zuchten
van de wind
nog even
dan zijn jij
en…
rake typeringen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
797 soms raak ik mijzelf kwijt
in mijn treurige verzen
aarzelend stap ik rond in afwezigheid
oneindig op zoek naar stukken van puzzel
klinkers raspen in monoloog
boosachtig begaafd
in een onstuimige halsopening
van rake typeringen
waarin frisse winden waaien
in nieuwe beelden van expressie
overwoekerd in het licht…
ik zou
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
2.267 het volle daglicht
tekent vlinders
in rotsen
wanneer
je het baren wiegt
gereed om te gaan
hou van me
tot waar de zee ons
breekt
of geef me korrels
als eilanden
tussen bruidsbloemen en
avondmaal
raak me even aan
tot de maan ons
in de wind zal scheiden
schrei geen rozen
of stranden vol
wolken
in een laatste, witte stilte…
lachten ondeugende gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
543 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
en sloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen…
De strijd als licht tegen schaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 Als vierkant wiel,
als realiteit (met masker van illusies)
beveelt zeggenschap der onzekerheid:
filter de galopperende wind,
blad van duister, blad van gif,
verwijder zijn afdrukken
die dienen als doodslag op rust.…
herkent u de glimlach
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
926 wanneer een gedicht opent
als raakte het de hemel
in een zucht en met
rood doorweven
treur dan niet om herfst
of wind die aan de winter tast
sluier schaduwen met stemmen van de zee
of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen
u hebt immers uw zielenkracht gevonden
omhoog, omlaag, als trillende vleugels
stil gefluisterd in het bloemenblad…
Terg niet langer mijn hoop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
843 Terg niet langer mijn hoop
zelfs de wind verdraagt mij niet
de hemel staat in mijn ogen
als een rimpelig oud geschrift
hoe schromelijk gekleed
mijn gedachten lijken meer
feitelijk zuigt macht hard
Maar er is de zee zonder
conformisme maar schuimend
zij spoelt zout op mijn huid
in een land waar mijn
thuis betwist blijft
ben niet ik degene…
droomkasteeltjes
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.181 de avond tuimelt
roze flamingos
kleuren de lagune
aan de hemel
palmen wiegen
op de wind
blauw wordt groen
groen stil zilvergrijs
witte huisjes
knielen deemoedig
als devote nonnetjes
op de bidbank van het strand
stilte kruipt genadig
tussen hopeloos gestrande schelpen
de zee knabbelt aan
de droomkasteeltjes van nat zand…
negen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
732 O negen
getal van alles
zovelen
nog wat jaren
van lessen en testen
we gaan het beleven
ooit komt de mens zichzelf
keihard tegen
loop in de wind
of in de regen
het is je gegeven
wachten op de zon doe ik niet
het is het moment zelf
waar ik graag voor kies
wachten op niks
of niemand
of toch wel
stiekem
de negen
let``````````````s
go…