6137 resultaten.
Transit
gedicht
2.4 met 153 stemmen
36.000 We zien een stipt vervallen huis
een meer, een horizon
maar niet gemeend
eerder terloops, buiten bedrijf.
Twee zwoegende figuren
in het landschap uitgezet.
Straks, in dat derderangs pension
waar wij weer andere poses imiteren
brengen wij elkaar dit uur
in rekening.
-------------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001…
Bezoek aan Malang
gedicht
2.3 met 35 stemmen
28.909 Mijn grootmoeders huis had een tuin vol geheimen,
verborgen viooltjes die ik mocht zoeken.
Zij maakte mijn kop chocola in haar kamer,
die vol stond met foto's, diepzinnige boeken.
Mijn grootmoeder wist zich omgeven door geesten.
Zij zag de kleuren van het goed en kwade
en las je gedachten.…
Gelukkig gedicht
gedicht
3.6 met 20 stemmen
14.327 Nam haar
mee naar mijn huis bij de zee met water en brood,
steekmuggen, leerde haar koken,
schoonmaken, zingen.…
Dromen en wensen
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.671 Auto’s schieten ons voorbij,
de een nog harder dan de ander,
we hebben geen haast,
moeten alleen naar huis
en ik droom verder.
Nog een uurtje, dan zijn we er,
sommige delen van ons wegen- net
zijn onverlicht wat het verder
dromen makkelijker maakt.
Ineens schrik ik op,
van een flits opzij, zie je dat,
rechts voor?…
Orkaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.172 boven de tropen
de knokkels zien wit van woede
ingesloten door denkbeeldige cirkels
tussen steenbok en kreeft
hij zet warm en koud listig tegen elkaar op
in een vlaag die aanzwelt tot windkracht twaalf
ik hoor de dreun in mijn krop
de zee zet een hoge borst op
regen stort kletterend neer
druppels als kogels in mijn kop
mijn lemen huis…
Onvermogen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.787 een steen zich rechten kan of bukken,
Zo weinig als een trom vanzelf slaan geluid,
Zo weinig zonder vocht opschieten kan het kruid,
Zo weinig zonder zaad de landbouw kan gelukken,
Zo weinig als een pot zelf wasset uit de aard'
Zo weinig als een kind zichzelve teelt of baart,
Zo weinig als een lijk kan ploegen ofte delven,
Zo weinig als een huis…
De week voordat
gedicht
3.7 met 62 stemmen
20.584 vroeg ze mij
ik liet de plaat spelen
mijn zoontje begon te schommelen
zie je wel
zei mijn moeder
hij is muzikaal
na de oorlog zal ik hem muziekles geven
en week later was ze opgesloten in
het huis van bewaring en bij haar
vervoer naar westerbork stuurde ze een
kladje met het gaat mij goed
toen we een jaar later
haar bezittingen kregen…
suïcide
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.234 het lijkt of ik steeds cirkels maak
rondreizend door verloren land
zonder begin of einde
ik ben voor eeuwig onderweg
en voel me nergens thuis
de vijand sluit mij langzaam in
geen enkel veilig huis
ik dool door dit verloren land
en ken de grenzen niet
ontmoet slechts pijn en het verdriet
van leven
niets voldoet aan de verwachting
geen…
'k Zag steeds een bleke Christus
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.006 Maar 'k zie hem thans, door 't buldrend stormgedruis,
in volle luister op de watren schrijden,
de sjacheraar verjagen uit Gods huis,
de dode wekken en de slaaf bevrijden.
Hoe heerlijk daagt de grote Liefdegod,
vergeving zaaiend met zijn milde handen
en Liefde prijzend als het hoogst gebod.…
Zee
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.987 Begraaf mijn hart maar met je mee
Want als jij sterft, lust ik
Geen koffie meer, geen thee
En geen bon-bon
Die laat ik smelten in de zon
En 'k schrijf jouw naam
In chocola
Geen rok draag ik meer op de knie
Geen krul meer in m'n haar
Geen lach hoor ik meer in m'n huis
Jij was de vrolijkste vandaar
Dat ik je missen zal
Ik mis je armen…
Doodsvuisten...
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.421 Zwijgend verlaten de mensen je graf
Nemen deze zinloze dood mee naar huis
Je liep toevallig langs de doodsvuisten
wetend er is hier iets niet pluis…
De klap liet je duizelen in zwarte angst
en voelde het leven kreunen van pijn
Lachend slaan en stompen de geweldenaren
je tot bloedens toe buiten bewustzijn…
Omstanders staan genageld aan de…
Niet thuis
gedicht
3.1 met 110 stemmen
31.758 voorgoed vanuit de verte
niet telkens elkaar vragend hoe het met ons gaat
ik ken geen taal waarin wij moeten praten
ik had een mooi grijs schimmenspel ergens op
zolder van je staan tussen een lappenpop
een doos vol ongeschreven brieven
een snoertje krokodillentranen en
gedroogde kindergrieven
tenslotte ben ik nog en weer alleen alleen in huis…
Tijhaven
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.298 Zij voeten stampen over de vloeren van het huis,
zoals olifantjes dreunend hun poten laten neerkomen.
Kom, kom, roep ik blozend
maar omdat de tijd veranderd is
keert het kind zich om en vangt de wind van de haven
met zijn oorschelpen.
-----------------------------------
uit: 'God bewogen', 1997.…
Halfstok
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
829 neergeschoten op politiebureau
Pastoor verdacht van kinderporno
Treurende mensen in een stille tocht
Balkenende heeft een nieuwe auto gekocht
Vliegtuig neergestort geen overlevenden
Aids en hongersnood miljoenen stervenden
Scholier van veertien steekt medeleerling neer
Topman Wouter Bos te magertjes beloond dit keer
Honderden verliezen huis…
Denk goed na!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.349 Oma bedankt voor alle mooie tijden die ik met jou heb gehad,
deze zin heb ik aan jou te danken,
ik heb er ook al heel veel aan gehad,
altijd als ik iets doe en het gaat niet lekker,
denk ik weer aan deze zin,
denk ik terug aan de mooie tijd,
als ik weer binnen loop is het zo stil in huis,
zie ik dat ene bordje weer met de zin (morgen komt altijd…
"Gestolen momenten"
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.622 Daarna weer naar huis, je hand op m'n been
ze zijn weer voorbij, onze paar uur "alleen".…
Shot!
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
984 Ik huil als ik lach en ik lach als ik huil
Ik zie dit als kwaliteiten waarachter ik me verschuil
Bang noch boos noch bedroeft noch blij
Ik ben zelf niet langer ook maar een onderdeel van mij
Het enige solide in mijn leven is gevaar
Ik ben opvallend onopvallend en zichtbaar onzichtbaar
Een lichaam als een huis dat aftakelt van villa naar krot…
Herstel
netgedicht
4.7 met 22 stemmen
1.345 Mijn nieuwe buren hebben hoeven
Met grote ogen kijken ze mij aan
Hun hoofden grazen in een stille cadans
De herfst krijgt met hun hulp een buitenkans
Intussen is mijn heg gans kaal gegeten
tussen de bomen gloort thans de horizon
in de verte kauwen hooglanders op de bosrand
mijn huis staat nu in psychisch vaderland
rust valt versterkend…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 schijnen, doelloos
wiegen van kaalgekrenkte ranke takken
vergruizelt in het winterwoelen tot een wind
grasgefezel tot een vlakte
een bos baart, een duister hol
thuisloze sterren kraken
door het neergestorte meer
ijszwarte spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een houten huis…
Adem in mijn nek
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
2.997 Aan de oppervlakte van de gracht
Plots zie ik een tweede schaduw
Een stem fluistert mijn naam
Voetstappen stoppen achter me
Voel haar adem in mijn nek
Warm en aangenaam
Ik draai me snel om
Ze legt haar handen in mijn zij
Haar lippen komen langzaam
Dichter bij die van mij
Lachend fluistert ze in mijn oor
"Kom, laten we naar jouw huis…
Verhuizen en stress
hartenkreet
2.8 met 27 stemmen
8.523 Maar de stress van een verhuizing is een
kleine ramp op zich
nog een paar weekjes en als de dozen leeg
zijn de kasten gevuld, is het huis in rust
weer gehuld,
Dan kun je zeggen: welkom thuis.…
Deel je brood met mij
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
2.587 De familie ontpakt kadootjes in huis
Met gelach onder de kerstboom
en Andrew ligt bibberend in de kou
Er schijnt slechts licht in zijn droom
De maan schijnt lieflijk door het raam
Geen blik wordt binnen hem gegund
Te druk een iedereen met elkaar
Het had niet plezieriger gekund
Daar ligt een jongen klein van stuk
In de kou, in die donkere…
Dode woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
753 Wanneer ik ga slapen
heeft het licht mijn huis
langs de ramen verlaten.
Zonder afscheid schuifelen
mijn vermoeide voeten
naar de lege achterkamer.
Ik sta stil en twijfel
of ik samen met de
duisternis wil verhuizen.
Met langzame ogen staar ik
in het schemerdonker en hoor
enkel verre, vergeten geluiden.…
Machteloosheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.102 Je stapt binnen in ons huis ,ik loop de koelte tegemoet.
De warmte ontglipt en ik vraag me af hoe je dat doet.
Ik kan het niet omschrijven maar ik voel het in me broeien.
Jou dominante persoonlijkheid krijgt weer de kans te groeien.
Ik voel de woede in me en ik zou wel willen slaan.…
Dode woorden
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.222 Wanneer ik ga slapen
heeft het licht mijn huis
langs de ramen verlaten.
Zonder afscheid schuifelen
mijn vermoeide voeten
naar de lege achterkamer.
Ik sta stil en twijfel
of ik samen met de
duisternis wil verhuizen.
Met langzame ogen staar ik
in het schemerdonker en hoor
enkel verre, vergeten geluiden.…
Marskramer
netgedicht
2.3 met 84 stemmen
31.994 Klanken doorstoten gedachten
als dolken
Drommen samen op steen
in huis van dichter.…
alleen
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
1.873 van het verlaten
De pijn van alleen, alleen te moeten zijn
Waarom draag ik je al jaren mee
Zelfs al weet ik dat we niet samen horen
Zelf als je tegen me roept
Houdt mijn hart je nog steeds vast
Het overvalt me nog steeds
Kom ik weer eens iemand anders tegen
En de vergelijking met jou valt in het niets
En weer ga ik alleen naar huis…
Wielerroem (een kinderdroom)
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
2.092 In het koele huis
aan de radio gekluisterd
meng ik me onweerstaanbaar
in de eindsprint.
Met een machtige jump
gooi ik mijn stalen ros naar voor
pak de rit
en ook de maillot jaune
voor Van Steenbergen
en Van Looy.
Op het schavotje
de kusjuffrouwen aan mijn zij
ik word er zowaar verlegen bij.…
Ik kon het niet geloven
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.990 Ik rijd naar je huis,
wetend dat jij er niet bent,
er ook nooit meer zult zijn.
De straat, de stoep,
die mij zo goed kent.
Lijken plotseling verdwenen,
verbannen uit m'n herinnering.
Ik wil het niet weten,
zeker nooit kunnen zien.
Dat jij verloren bent met de wind.…
Sprankelend begin
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.131 Laat de wind maar om het huis loeien,
ramen worden gegeseld door de regen.
Maar vannacht kan het me niet zo boeien,
met jou hier zijn ervaar ik als 'n zegen.
We laten het haardvuur zachtjes branden,
net als het vuur hier diep in ons hart.
Glinsterende ogen en strelende handen,
niets dat ons kleine wereldje nog tart.…