Alle inzendingen over zomer winter

7480 resultaten.

Sorteren op:

Bij de dood van slager Griffioen

gedicht
2.8 met 61 stemmen aantal keer bekeken 43.040
Nu is de meesterknecht van dood de weg van alle vlees gegaan, gedenk zijn naam veelvuldig De hogepriester van de slacht, in zijn tempel heersten winter en de wetten van het mes De schepper van de blinde vink, de hoeder van de varkenshaas; grootmoedig in zijn offergaven Gedenken wij de slager dus maar bovenal zijn oude ziel die los…
Ton Peters21 december 2005Lees meer >

Turkse Bruiloft

gedicht
2.3 met 202 stemmen aantal keer bekeken 51.301
een zachte fluit, een dreigende trom zijn plotseling in de maartse straat waar bomen nog kaal zijn en mensen moe van wijn en winter daar komt de bruid ze stapt in een bakbeest haar familie staat er biddend bij en heel haar Barentszstraat stroomt vol van heimwee naar een warm land van herkomst stroomt vol van hoop dat een vertrouwde vreemde…

drie zondagse koningen

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.114
daar lopen ze weer de honderden driekoningen met hun zakjes van Delhaize en af en toe van de GB hun scheefgezakte kroontjes boven verheugde koontjes rood van het winters temperament er wordt wat aangebeld vandaag, een luie zondag dag te laat, vergeet het maar met kleine oogjes aan de deur zal er geluisterd worden naar zoetgevooisde kinderstemmen…

lente

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.262
overstemt het licht de avond intrede doet nog door voorjaars kou beklemd lente trekt de mensen voort in buiten zijn en bezig wezen de stilte van de buurt verstoord door zagende mannen en zingende mezen geen seizoen zo fijn om aan te beginnen als lente met al zijn pril geluk alles draait om voortplanten en beminnen daar vriest geen winter…
r kroon19 april 2004Lees meer >

Berusting

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
Niets verraadt enige emotie anders dan de kilheid van een ingetreden winter. En vanuit het gevoelloos zijn treedt een rust naar voren die de verlatenheid van het landschap zijn gelatenheid geeft. Het is een vredig wachten zonder de zekerheid over de vanzelfsprekendheid van de seizoenen. Het hart is leeg en berust.…

Nachtgedicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
‘De winter sneeuwt gebroken wit in jouw beslagen ogen. Blikken vervagen. Het matglazen beeld neemt nu bezit van het scherpe zicht. Vlokken vragen’. ‘Dichten is dromen’, laat ik haar nog even weten. Ze knikt en schikt haar kussen, ze schokt en ondertussen is ze mij en heel mijn woordenbrij al eeuwenlang vergeten.…

toekomstwijze

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
toekomstwijze in tijd geleende kennis die uit het onrijpe groeit op zoek naar juister en dieper dan de zon die zo oud klimt dat ze iedere dag haar treden telt en ze steeds vergeet ook in de winter spant het hoofd zich in boeken van het ijsbloemenraam door het donkere heen en weer de lamp volgend tot het hoofd moe is en zich gewonnen…

Zo mooi zij

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 843
Zo bijzonder is zij niet althans volgens haar maar als ik haar beschrijf in een winter te Heverlee schudt zij de rood geverfde haren uit rinkelt met ringen om haar middelvingers De borsten in haar trui ajour zich voortzetten zonder genade door het spleetje van haar kin Zij leest het nieuws voor van de morgen in de ochtendkranten zeeft…

In Medias Res

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Het roestbruin bloeiend bedolven onder het witte laken van de continue geboorte De stem van de stilte zweefde over het open veld zelfs de kraaien vluchtten Zout was de dauw de tranen van het ontwaken deden de ramen beslaan Zacht glooiend plooide het landschap zich ondertussen naar het afscheid van de winter Haar groene vacht werd…

Voetpad naar de voordeur

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 752
De winter heeft voor vannacht Flink wat vorst begroot Het maanlicht weerspiegelt in de ijspegels hangend aan de getarte dakgoot De wind deelt sneeuwvlokken Op tot grote scholen Met elke voetstap kermt het ijs Onder mijn schoenzolen Maar… Op het voetpad naar de voordeur Krijg ik een vrolijk humeur Binnen wacht mijn vrouw op mij Met…
Namasté10 december 2010Lees meer >

Een triomf

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
in het duister van een stille doorwaakte nacht verloor de straffe winter zijn laatste beetje kracht een mens vocht in een aardse zucht triomfeert weer, bloost leven in de morgenlucht een sterke schouder draagt wiekjes fijn besnaard naar een kersenroze bloesemrijke boomgaard het licht tekent zijn glans over het schaduwblad de…

waarom huil je ?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 753
dus huil niet meisje met je mooie haren na de winter komt steeds weer het voorjaar het leven trekt in al zijn facetten voorbij…aan een ieder van ons en al zullen je tranen de hemel bereiken dan nog…. meisje met je mooie haren alles wat je tegenkomt in dit leven dat gaat weer voorbij. toe, huil niet.…
Fairouz30 augustus 2011Lees meer >

Voetstappen helder in de vrieslucht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
Voetstappen helder in de vrieslucht, zon die alles blij maakt en kleurt al is de winter niet voorbij, de regen is nu weg en stemmen lachen. Dit kleine hart is plots weer daar en voelt de weemoed krimpen. Liefde blijkt toch meer dan enkel maar een woord; er is vergeving.…
Adeleyd15 januari 2012Lees meer >

geheel het leven

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 750
kan je alles betasten zoals een blij vers of een gebroken vijver waarin woorden zijn verdronken het fluitje van de winter dat met stille tonen de brok in mijn keel overneemt kan je wanneer ik huil en de dag te donker is jouw hand leggen op de mijne tot leven brengen zonder wijzer en woorden worden mij tegemoet in een witte winterochtend…

Beste vriend

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Als jij een visser zou zijn ben ik misschien de vijver die in de winter bevriest om te bezinnen met jouw ijver als jij een schrijver zou zijn ben ik de literaire ganzenveer waarmee je streelt over het papier op het landschap tot aan mijn tenen schrijf je over toekomstig verlangen als jij een geleerde dokter zou zijn ben ik jouw zeldzaamste…
mobar29 mei 2013Lees meer >

opstanding

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 496
onder de oude herfst beweegt al nieuwe lente, spaarzaam krijgt gestorven blad een glinstering vol kleur dwars doorheen de broze nerven verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al en laten mensen glanzen het geeft niet dat het koud is de treurzin van de kortste dag verlangt niet meer…
switi lobi27 februari 2016Lees meer >

Grijze straten

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 655
de straten zijn grijzer geworden er is weer mist, regen en wind mensen dragen weer de zorgen van hun werk en huiselijke plicht de vakantievrijheid is nu voorbij het leven krijgt zijn gewone sleur de schilderachtige herfst is nabij en de winter staat voor de deur we zoeken binnenshuis behagen met verse vruchtentaart en wijn maar de terrasjesmensen…

beeld van dit moment

hartenkreet
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 670
wat een zielig weer donkergrijs, koud en veel te nat de winter zwaait hier reeds de plak mijn neus verstopt en zoveel meer hou ook veel liever van de zon met al haar warmte stralen maar nu blijft enkel het water dalen en dat bewijst een overvolle regenton het weer blijft extra consequent begint wel heel erg te vervelen koude regen…

Tijd

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
De lente brengt bloeien tijd stelt ons tevree, maar dan in de winter neemt tijd alles mee. En ook al weet ik dat het nergens op slaat, doet het me toch pijn dat alles weer gaat. Ook voor de mensen had tijd een idee, hij liet ze kort leven en stemt ze tevree.…
T.C.M.S8 april 2018Lees meer >

korte schittering

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
haar bed de verre planeet waarin ze met heldere ogen de randen van het leven registreert in haar voltrekt zich de trage kleine tijd haar ogen reizen naar de dwaze wegen die ze ging van alle winters ter wereld is deze dieper dan de stilte hij vindt zijn hart in de dood een ijle toon van weemoed fluistert hoe het gras de sneeuw…
J.Bakx10 oktober 2019Lees meer >

Rimpelloos in de holte van je hand

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
worden met ‘n kogelronde buik waar geen jurk meer overheen past met driedubbele kin en hangborsten die tot je navel reiken en dat dat dan niet erg is omdat toch niemand meer kijkt maar ‘t zou ook anders kunnen langzaam en bijna ongemerkt met een craquelé gezicht of doorschijnend als het gevallen blad van de Ginko Biloba dat de winter…

Stiefeltje, mijn prachtige lentemerel

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
met je zorgeloze zuivere zang breek je de winter en het ijs om mijn hart versplintert onder het plotse verlangen naar jouw belofte van lome warmte dagen zo licht als de tonen van jouw zang Zonder besef dat jouw lichte lied deze donderende gevolgen heeft bezing je de terugkeer van leven Herinnering verlangen Stuiterend geluk…
Cindy Doggen16 augustus 2022Lees meer >

WACHTEN OP EEN HEMELS BERICHT

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 806
De nachten worden koud en guur De winter nadert in verstilde straten binnen zijn mensen aan het waken met in hun hart een brandend liefdesvuur een Kind wordt eerstdaags geboren dat op aarde zijn tempel zal bouwen om ons met hoop en vertrouwen nieuwe kansen in het leven te tonen de derde kaars wordt nu ontstoken en helderder wordt steeds…
Greta Casier14 december 2022Lees meer >

TWIJFELGETIJ

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 288
In het lauwe wintergrauw staan lange dunne takken kromgebogen dwingende zwaarte zucht vanuit hun bruingroene bast maar kleine lichtgele vingers hangen in grote getale overal tussen hen in strooien poeder van opwekking naar het neerslachtige hout de elzenkatjes voeren gezamenlijk ingetogen stille strijd tegen winter die aarzelt…
Han Messie23 januari 2026Lees meer >

zomervrouwen in het bos

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.276
vrouwen krijgen in de zomer de verontrustende vorm van bewustzijnsverruimende hersenschimmen op een koele plek in het zwoele bos wat zij doen met hun vrijelijk toebedeelde rondingen gestifte lippen lila nagels onbebrild niet waarneembare strings is een groot raadsel voor d’argeloze dwaalgast die zich haast-je-rep-je uitkleedt al zijn…

Steelde godvergeten trots

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
kom ik ben de zon weer even zat wil je oogsten zien wat vruchten ons beloven ik schil je niet pel nooit je nieuwe bast maar wacht je opengaan en weet jouw zomer is nog niet gedaan je kleurde lente blauw en groen in ogen bent de wildste bloem die mijn hemel ooit nog zal gedogen je kiemde na het vurig rood van de papavers ze maaiden…
wil melker5 augustus 2007Lees meer >

Azuur beklimt ligusterhagen

gedicht
2.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 16.056
Azuur beklimt ligusterhagen en naast de bessenstruik het luie land ontplofbaar haast van hitte de zon hangt in het kraaiennest het asfalt dampt als paardenlucht een rookpluim naar de overkant concerto voor de gulle rozen honingbrood voor bedelaars het staat met vuurpijlen op wolken geschreven: hoe glansrijk de aarde hoe moe de…

Land van Lieverlee

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Mijn grote witte pluizenfee vloog over land van Lieverlee voorbij de paardenbloemenzee en zucht van bonte koe waar jij je paardenbloemenhaar liet waaien in de wolkenschaar die opstak en in handgebaar je meenam - je werd moe Je was niet ver van mij vandaan toen ik je zacht voorbij zag gaan met slechts één pluisje er nog aan ik lachte je…

Verkoeling

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
groene gebladerte als gras zij is daar even gebleven in haar natuurlijke hart hij was als aarde zo bleek ontstegen aan de plas in warme hitte dromen die in rietkragen komen zong hij de branding in het gras laaf lief laaf de lust langs lommerende baaien in zeeverbanning zoeken wij voortdurende vuren in avondverkoeling van een zomerse…

Het labyrint van het verlangen

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 850
Even nog en de zomer is alweer voorbij; de weemoed hangt roerloos in de bomen die stilaan bladeren loslaten, door de storm of de droogte, door de tijd of omdat het nu eenmaal altijd zo is geweest. De zwaluwen plannen ook nu weer hun verre reizen want hier is nog weinig voor hen te beleven.…
Adeleyd31 augustus 2010Lees meer >