9918 resultaten.
de gek gooit kleuren stuk
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
951 de gek gooit kleuren stuk
zoekt scherven van geluk
hoort stemmen in zijn kop
smijt zijn spiegelbeeld kapot
speelt met schaduw
verduistert licht de nacht
leugens klinken sluw
zijn waarheid heeft de macht
hij heeft verdriet dat nooit
een ander ziet omdat hij
niemand kan bereiken zijn
tranen kunnen niemand spijten…
damp van mijn adem
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.442 verloren gaat mijn stem
in deze koude wereld
waar de damp van mijn adem
tegen de spiegel aanslaat
tranen wandelen rustig
het pad der wangen af
voordat het tikken van de klok
mij vraagt
of het wel goed met me gaat
stilte fluistert
in eenzame nachten
waar zelfs jij
in dromen verdwijnt…
a dreaming dance
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.158 mijn vingers missen
het strelend raken
ogen staren ver
van mij weg
zoekend naar
jouw tranen
geen woord verlaat
mijn mond
want al wat ik zeg
zweeft door stervende
eikenlanen
of draait slechts in mijn
nabijheid rond
daarom stuur ik
je een wens;
i am still here
in a dreaming dance…
en nu is ze dood
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
3.249 gebroken staar ik naar de sterrenhemel
en voldoe in gedachten als ik mijmer
over sterven en de dag
op Golgota
niet meer de pijnen dragen
van het leven, in rust gekomen
ontmoet ik nog een laatste traan
de uren leken dagen
de dagen waren als jaren
de kerst heeft gehaald
en misschien wel op gewacht
haar laatste snik
heeft zij persoonlijk…
Wolkbreuk
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.356 Huil niet om de woeste wolk
die zijn kroost verloren ziet
wanneer het als verliefd verdriet
neervalt als de laatste regen
op klootjesvolk, ruisend riet
Huil niet om de tere traan
die wegrolt op de oude brug
vertrouw de zon, zij wijst hem vlug
als hij moet gaan in waterdamp
de weg weer naar jouw wolk terug…
Mijn edelsteen...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.033 Waar diamanten tranen
van herkenning
aaneen geregen parelen,
onzichtbaar verweven
met draden van puur goud
Waar bronzen klokken
zonder wanklank
hun helder geluid in echo
laten weerklinken
Daar kan ik mezelf zijn,
ondergaan en bovenkomen,
mij wentelen en keren,
Geloven, vertrouwen,
eeuwig op bouwen,
omdat ik mezelf kan zijn
in jou…
licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 tranen breken mij open
onder de bladertooi
aan het ruige klif.
op een Scandinavisch scheer
verkorrelt het bittere water
eenzaam in een vliet,
verkrampte lucht bokst
tegen het licht
en ligt erna zalig te wezen.
ik ben het die geluk proeft
en het helder weer meebrengt
als lachende kinderogen.…
verlies
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.503 een kind staat stil te kijken
mamma huilt, zegt heel zacht
pappa is nu bij de sterren
het kindje kijkt haar niet begrijpend aan
maar pappa is toch sterk
hij is toch een soldaat
waarom is hij dan dood gegaan
hebben die mensen daar
hem dan pijn gedaan
in zijn ogen blinkt een traan
hij drukt zich heel verdrietig
en verward
dicht tegen…
de hemel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
977 De stilte van de nacht
de maan die mij toelacht
een vallende ster
hij komt van ver
de zon verdwijnt achter de maan
het begint te regenen
laat de hemel nu een traan
daar boven is het een pracht tafereel
het lijkt wel een podium of een toneel
met de sterren als acteur
de maan is dan de souffleur
en ik ben het publiek
het is prachtig gewoon…
You go your way
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.656 Tranen,
die wellen,
want afscheid
doet zeer.
Maar waarom
dat kwellen:
ik wil toch
steeds meer?
De rust
is vervlogen,
de onrust
zet in.
Is dit
overwogen?
Is dit
het begin?
Ik zweef
boven
het afscheid,
mijn lief
in mijn hart.
Ik ruik
de dood komen:
hij komt
zonder smart.…
De wind heeft zo zijn richtingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 Op een manier,
overtuig je me
dat mijn gapen
geen echte tranen maken.
Ik probeer je te vangen,
maar je vliegt
van m’n pen
naar het puntje van m’n tong.
Je waait me droog.
Op een manier...
kan ik
nu slapen door jou.…
Als ijspegels
hartenkreet
4.9 met 20 stemmen
1.759 Ik staar in het water
Een bevroren gelaat
Tranen als ijspegels
Voor troost nu te laat
Ik staar in het water
Spiegel van mijn zijn
Verwoestend en kil
De schaduw van pijn
Ik staar in het water
Aura vol met verdriet
Voel enkel nog leegte
Ik ben er en toch niet
Ik staar in het water
Laat mijn leven varen
Golven van wanhoop
Die de dood…
Inquisitie
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
689 Sterk verzwakt wankelt
het geraamte van
de eeuwenoude kerk
in haar laatste uur
Wilde wingerd
bedekt het grauw gelaat
waaruit miljoenen
tranen zweten
Haar middenschip
draagt nog het geluid
van diep begraven leed
onder de rotte gewelven
Kermende geesten
kunnen hun doodsangst
voor het helse vuur
nooit meer vergeten…
rookgordijn
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
823 geen mens die de wanhoop
in je wezen vermoedt
wie telt de tranen in de nacht
van een wereld
onder een wolk
zwart van het verdriet
van miljoenen, miljarden
zolang je functioneert
fabriceert
taken vervult
en verwachte antwoorden geeft
kraait geen haan
naar het gat in je hart
blijft het verborgen
achter het rookgordijn
dat je optrekt…
afscheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.154 telkens groter gaapt het gat
tussen trein en perron
wij roepen bij vertrek woorden
die flarden in de wind
weldra door de wissels
is het gaan een feit
rest jij ginds op het
door mij verlaten perron
en ik hier in het late uur
treinen zijn er voor het vertrek
de leemte echter tussen
trein en perron voor de tranen…
In mezelf
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.819 Ik mis je,
Ga door het licht,
Er valt een ster uit mijn droom
Ik ben stil,
Sluit mijn ogen,
Er valt een blaadje van de boom
Ik voel je,
Zwijg de woorden,
Er valt een streling uit mijn mond
Ik ben blij,
Keer naar de zon,
Er valt een traan op de grond
Ik mis je
In de stilte van de sterren
In het zacht gekleurde licht
Ik mis…
Wat heeft bestaan
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.080 in eenzaamheid
verdwijnen kleuren
als tranen gaan rillen
in mijn gespreide hand
in donkerheid
doven mijn ogen
als strelingen huiveren
in de laatste samenzang
door uitgeputte woorden
verdwijnt het leven
als mijn hart stuk gaat springen
in wat mij lief is
door verwrongen schaduwen
zwijgt de tijd
als mijn adem gaat rusten
in wat voor…
altijd
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.299 ik gooide mijn brieven in het water
het verschil tussen nu en later
in mijn hart draag ik haar nog mee
pijn werp je niet zomaar in zee
ik huilde tranen aan de vloedlijn
wenste dat het anders zou zijn
maar niets brengt haar tot leven
ik heb de zee mijn liefde gegeven
de inkt vervloeit nu in het water
het papier zal eens vergaan
maar ik…
gefluister in de wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.201 in die eeuwig strelende wind
aanhoor ik jouw gefluister
raakt mij als lichte regen
tranen, immer zacht
schenken ogen hun diepste kleur
aan gebroken regenbogen
verdrijven zij de helderheid
als de nacht ze langzaam sluit
herleeft jouw lach in dromen
kleurt zij al het grijs
toch zal ik het horen
als de fluistering der wind…
weer leven
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.133 eenzaam was zijn leven
verlaten door een hart
ogen verborgen tranen
hij huilde ze elke nacht
emotie ging verloren
levenszin verdween
verwoest waren zijn dromen
de dag geluk verdween
tot ongeremd verlangen
zijn hart vulde met hoop
de drang om weer te leven
verborgen lag
in jouw schoot…
bijna dierlijk
hartenkreet
1.8 met 10 stemmen
1.507 mijn fantasie brengt me overal
aardbeien met slagroom combineren ondeugend lekker
mijn batterij opgeladen door jou
werkt veel beter dan een stekker
woorden die vanzelf gaan spelen
betekenissen nemen nieuwe vormen aan
denken met mijn hart in mijn hoofd
lachen met een traan
al deze inspirerende dingen
wakkeren mijn vuurtje
hartverwarmend…
hoe het was
netgedicht
3.8 met 45 stemmen
3.585 iemand huilt
een dal vol tranen
in een zee van stil verdriet
ik zal troostend woorden schrijven
want te spreken lukt mij niet
het zijn gedachten
die mij doen zwijgen
en mijn herinnering
aan hoe het was
en dat ik nooit
genoeg kon krijgen
van wat ik in
jouw ogen las
niemand wil
de dag begroeten
na een nacht van eenzaamheid
ik zoek…
Hartenkoningin-moeder
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.494 Je lach, je traan, ze werden de onze...
De liefde die je gaf, deed harten sneller bonzen.
In goede of slechte tijden,
verzachtte je de pijn en het lijden.
Een hele natie wist je te binden,
omdat je steeds een oplossing wist te vinden.
Een mensenleven gaf je steeds weer zin,
jij, de liefste, de hartenkoningin.…
Vertrek
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.103 Onbegrijpelijk brandden de tranen
in zijn keel.
Hij droomde van
wouden en wolken.
Vanwaar de wind en
zou de zon zo purper elders schijnen,
blikten zijn ogen langs het waaien der bomen.
Hij huilde en hij legde zich
op de bloemen om de vogels niet te horen,
die riepen, die riepen.....…
de gordijnen sluiten bijna
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
706 de gordijnen sluiten bijna
in een rillend houvast
grijp ik om mij heen
maar de dood treedt binnen
het onlicht doet mij trillen
de warme dood omhelst mij
in een dribbelend blauw
zwenk ik de melkweg op
op weg naar een nieuw landschap
veldboeketten in velours zie ik
in een trechter van licht
en jonge vrouwen met warme tranen…
Linnen handen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.212 Linnen handen
Klemmen zich vast met al hun kracht
Maar nemen de pijn niet op
Eeuwige blik geworpen
In de grauwe diepte van het raam
Waar zich geen beelden meer vormen
Zilveren tranen
Worden gesponnen tot
Mijn levensdraad
Waarheen jij ging
Hier rest verdwenen stilte
Vertrokken in de mist
Vergaan zijn ze
Jouw linnen handen…
Osmose
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
502 Ik zag haar bij de bron
duizend schonen in het gras
oase in bloesem en groen
leek het precies zoals het was
water, satijnen waterplas
gedronken liefde zoveel dat kon,
verdroogd, verdronken in de woestijn,
reeds verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen getemd
in een ander gezicht, om te zien,
je bestemming in een
osmose van licht…
IN ONS
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.297 Ik verdwaal
in het duister
omgeven
door bittere tranen.
Jij die
je angstig
naar me richt.
Het medelijden
vervaagt
want hartstochtelijk
beminnen
streelt onze
verlangende zinnen.
Worden zwanger
van LIEFDE
het tilt ons
met barensweeën omhoog
en maakt ons
meer dan één.
Schreeuwen het uit
met volle overgave.…
Maria Magdalena
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
946 toen de maan gesmolten was
legde zij de eerste steen
bouwde een huis van tranen
ze ging door de tunnel heen
het bidden
op boterbloemblaadjes
in het gras
bleef dag aan dag
gelijk
tot het graf haar ving
met kleine siersteekjes
over haar geweven doodskleed
en nog weerkaatsten
de uitgehouwen wanden
zijn stem
eloï, eloï, lema sabachtani…
assortiment
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
916 je mag wat tranen van me lenen
een frons of zenuwtrekjes rond de mond
en als je aandringt ook een portie weemoed
die uitloopt op gepieker in de avondstond
of heb je liever muizenissen
met rare beelden in het hoofd
een kloppend bloedvat aan de slapen
en brand van binnen die niet dooft
dat alles is bij mij te krijgen
in goede staat en welbeproefd…