Netgedichten over wereld

Heel bijzonder hoe die Inuit hun igluigaq bouwen ze beginnen gewoon zoals wij onder wel typisch zonder kruip en sluiten boven met ronding af niet met plat dak De kunst is dus de laatste loodjes niet naar beneden te laten vallen maar ze vast te houden en toch te bewegen om aan elkaar vast te laten vriesplakken Igluigaq worden in…

Voor hen die bijna durven Als je nu gewoon probeert Zoals een kind al doende leert Een keertje vallen en weer opstaan Drempels nemen en weer verder gaan Kijken naar een mooie bloem Lachen om insectgezoem Spelen met een rode bal Alsof er nooit een avond komen zal Snel vergeten als je je bezeert Elke dag een dag dat je weer leert En…

nachtenlang zingen de wolven hun dodenlied langs wakende uilen tot de maan verschiet in de rivier vallende woudreuzen bedolven verpletterend hun weerloze jongen nachtenlang huilen de wolven om hun bloed op stuwende stammen dat kleeft aan de grondontwikkelaar vreeemde geurvlaggen geroken vrezen zij de mens, het dodelijk gevaar…

Blank Europeaan kwam met z’ argumenten als kanonnen zo groot Kolonialisme! * Blank Europa staat voor vier eeuwen brutale wereld heerschappij koloniën * Leeg zuidelijk land met handvol blanken op het Aziatisch achterwerk Australië! * Leeg noordelijk land met handvol blanken op de Aziatische schedel Siberië * Belangen…

De wereld van mijn ouders, mijn wereld, valt in puin. Het nieuwe China raast vlakbij voorbij. Mijn oude ogen zien, begrijpen doe ik niet. Nog even zal ik langs de straat de laatste groenten uit de laatste tuin te venten staan. Angst grijpt mij aan: mijn oude China ligt in puin.…

we gaan door met bouwen kloven en schaafwondjes doen niet zeer het kasteel wederopgebouwd met een punt zo hoog als de wolken waar liefde zal spreken in vertaling gezongen door tolken van ver iedereen is welkom bij de oplevering van het kasteel de weg is lang maar als u goed kijkt heel ver daar aan de horizon ziet de toren al blinken in…

Er is geen toekomst meer Geen heden of verleden De mensheid heeft zijn taak volbracht Zijn laatste strijd gestreden Wat overblijft is alles wat hen rest Gedachteloze stilten, in oneindig grote cirkels De macht, door de mensheid nooit aanschouwd Heeft door wraak, hun toekomst omgebouwd Het leven zoals wij dat kennen, zal noot meer bestaan…

is een reis naar tibet boeken al de goden daar verzoeken nu geldt ook nog daktarief pakket met prijzen inclusief voor elk een eigen afhaalchinees wel buitenskamers naar ik lees voorlopig tot na de spelen misschien hopen ze op den duur dat het gaat vervelen…

ik schuif mijn hoofd vitrages uiteen een wereld wolkt en regent tranen de straat nat het wenen gaat onverdroten voort ik kijk vanuit mijn raam glimmend en klinkerend de roos buigt…

zwaar weegt alle gram allengs in mij afgestort zo drukkend dat dit zijn vol zwarte gaten schiet en al het licht verdwijnt mij rest laatste kracht dankzij voorbije zonnen ik zag ze moedig ondergaan in eigen dagen opgeslokt door hun diepste nacht nog verwerk ik loden grein maar schijn nu eindelijk lang verhoopte supernova trek…

De inhalige stad lacht in z'n vuist, werpt de dagelijkse residuen af, de gieren vluchten in hun klucht, een uittocht gelijk een intrede kruist voor hen die het geluk willen beproeven en de stank van welvaart rondwaart als fata morgana in de verschraalde lucht een illusionair visioen beslaat wat maakt tot een gedwongen hel onuitgesproken in…

dag breek op en scheid van kleuren ik zie niets meer sla nu dicht je beschamend licht houd ik voor gezien nader komen al de uren die ik helder binnenkijk in lichtend antidromen zonder laffe ondertonen spijt en werelds ongelijk open gaan nog blanco zijden waarin onschuld houvast vindt en tegenstand niet hindert maar tot…

De derde tel, een beetje slepend na de tweede is de lome swing van de tropen Net iets later dan je soms zou denken met je Bakra mind verademend traag, deze moeiteloze slow-motion. Waarin de tijd verstilt en verdicht in het lome der tropen als een oerbeeld van ver in mijn noordelijke vaderlanden. Selamat datang No spang…

Er is veel moois te zien als je langs de weg loopt laat de weg met je meelopen zal jij jezelf niet ontzien. Luister naar de klanken die je in het leven hoort vanzelf ga je God danken geen noot die je stoort. De lucht geurt heerlijk een vlinder lacht je toe deze weg is onontbeerlijk hier word je nooit moe. Hier is de schepping mooi…

ligt het aan mezelf dat de wereld niet meer draait alleen nog spint en tolt zodat het enkel maar vasthouden en hopen dat ik er niet af zal duizend uren in de nacht en niet één ervan geslapen zoveel zorgen over morgen zonder dat er iets verandert daarvoor ben ik helaas met veel te weinig ligt het aan de ander die niet wil veranderen…

wimpers zonder klontjes auto-emocion Karin cholesterol vlieg toch op ga fietsen vreet vette vis ik mis de hand, een kus, aai over de bol deze wereld gaat volkomen mis…

Wat zou de wereld zijn zonder dieren zonder water zonder bergen? Wat zou de wereld zijn zonder liefde, zonder mensen? Kijk naar ’t positieve, dan blijft er niets meer te wensen.…

Verdrijf het licht, sprak een stem tot Hem en de zon versteende straalde in zacht zilver tussen vonken die het vuur doofden verstil het leven, sprak een stem tot Hem en het leven vond haar rust geborgen in met huid beklede ogen, even donker als daarbuiten met dromen over sterren en de maan in een wreed ogenblik verzwolgen door…

je hebt weet van het hoogste, het diepste, het meest mysterieuze je hebt het aan den lijve ervaren: leven dat mens wil worden rijk ben je, een ingewijde, een gezegende…

naast mij rust de wind fluistert hoe zij was die kust bijna raak ik aan de stilte van eenvoud en van groei maar veer terug in kilte van evolutiesommen denk ik hoor de bommen vallen en het geloei waar niemand meer naar luistert de eerste maandag van de maand ik had me even teruggewaand in een vroeger element van nu verloren…

stoppen met gespeelde kansen wil ik hopen dat het goed komt wat is dat goed voor jou voor mij kunnen wij elkaar vertrouwen leg jij je kaarten open laat ik je ook de mijne zien doen we niet aan zwartepieten steken overtroeven bieden we elkaar de tien en geven vrede handen…

metsel ik met gedachtenspecie de grillige stenen van de taal tot een wankel zinnenbouwwerk zwak getuigt het mijn verhaal kon ik regels laten zingen met waarachtig toverklanken zodat er sterke ranken groeien en bloeien tot in ver verschiet met een verlichtend levenslied deze gewillige betermaker ontbreekt node de magie die getijen…

Hoge bergen besneeuwde toppen wit geeft naam aan de Libanon in Balabakk bij Jupiter Baäl van Beka met romeinse ruines op drie monolieten als enige onbebouwd de Hajar el Hibla Steen van de Zwangere Vrouw Kijk omhoog in het Bos der ceders van God driehonderd torens boven de Qadisha valei straks in China bij olympisch vlagvertoon zal er één…

Utopia? Al lang vergaan! de schedelinhoud naar de maan het gabberdom penoze de tekstballonnen uit de mond zijn leger, maar wel lekker rond want méér telt nu de pose verloedering van de moraal wordt door de kekke turbotaal zo goed als niet verborgen helaas,mentale RSI beperkt - de macht van Pi - de horizon van morgen ---------------…

terwijl de maan geen bloemen mist en in storm haar helderste gezicht vertoont, hult een zaaltje zich in het halfdonker voor een dramatisch stuk met lichte spot.…

Zonnewind kometenregen meteorietenstorm sterrenslag de oplichtende melkweg verhult de zwarte bron van het heelal. Blauwe boeg met witte linten de boot doorklieft het water een mes door de roomboter aminozuren vetzuren schuim. Röntgenbombardementen ultravioletverschuivingen vuurvaste infraroodstraling radiogolven op windkracht 9. In…

voor het dagen vloog ik uit vanuit een zonnig oosten en daalde in het duister neer trof daar weer hetzelfde aan dat matgeregeld leven in afgepaste middelmaat alles meer zo nors gegeven alsof een wereld dan vergaat hier mis ik zeer de monden vol gul geschonken lach van mensen zonder zekerheid die geven om het geven en leven…

Op de tijdsbrug die de jongen droeg, waarop hij een vals liedje leekt te zingen toen dit wankel brugje bezweek voer daaronder een boot en waaruit de scheepshoorn een uitnodigend wijsje floot. Hij weigerde te springen in de richting van het hem aangeboden geluid om de diepe sprong te wagen, de angst doorboorde z'n gepijnigde huid door…

de beste dingen in het leven win je niet in slechts een dag ze zijn product van falen, geven heel veel tranen, soms een lach een mooie wereld groeit niet even bloeit niet met een stoot en slag draagt geen wapens, trotse vlag als teken van een opperstreven legerlaarzen trappen plat wat kans moet krijgen zich te rechten eenheid laat zich…

"de Volkskrant"5 februari 2008 "Heel rustig ingeslapen- met de wereldvrede op zijn lippen." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ in vrede is de ziener ontslapen na zijn werken dag en nacht. met meditatie als zijn wapen heeft hij de wereld vrede gebracht. vooralsnog slechts op zijn lippen, aangezien daar de wereldvrede lag, in onvermogen daaraan…