13325 resultaten.
Venita
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.169 de rotan stoel bij het achterhuis
schommelt door wind bezeten
zacht krakend en bijna vergeten
op het terras van schelpengruis
een man door zwart gedragen
wordt zichtbaar tegen het blauw
van loze adem en diepe rouw
die het dagend licht vertragen
uit zijn brieven vallen wonden
als losse blaadjes uit het leven
door zijn verre kind gebonden…
Heerlijke wandelvriend
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
587 Ja, maak een lied en
heel mijn hart zodat ik de
stilte van je stem
heel diep kan horen.…
Doodmoe
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.527 Ze roept me weer, zegt
dat ze even niet weet wat ze vergeet
en staart naar het oude behang
alsof in het diepe blauw
het antwoord ligt.
Oh, ik weet het weer,
haar gezicht klaart op.
Er ligt een kaart van pappa in de gang.…
Bevrijd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
627 we dreven op
dezelfde wind
heel even voelden
wij ons nog een kind
onbekommerd
naar de zon
aarde groenig blauw
diep onder ons
jij hebt nu
alles losgelaten
eindelijk kun jij
zonder zorgen praten
lachen en
genieten van bestaan
al is het in die andere
vorm al gedaan
geen belemmeringen
of zwaarwegende zaken
in deze nieuwe entiteit…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.
Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend,
vervullen mijn hart
met de diepe droefheid
en de tederheid van 30 jaren,
onuitgesproken, mijn moeder.…
Maartse Sonate
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Toch wel ontstellend: dat de oudere mens
gaandeweg diep-serieus kan worden,
metafysisch in zwaar weer geraakt,
nauwelijks meer kan achterhalen
wat voor kind hij is geweest.
Hoe nostalgisch moet hij zijn om dit
hardop te constateren!…
Wolkenbeeltenis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
378 Als ik mijn ogen weer open doe,
Zijn de wolken weg,
Daarom doe ik ze gauw weer toe,
Maar ze is voorgoed uit mijn zicht,
Verdwenen in ’t diepe blauw,
Opgegaan in 'n eindeloos vergezicht…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In het veld met irissen blauw
grijs groen geel en paars
een plaats om lang te liggen
een oefening in verdwijnen…
Regen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.777 De bui is afgedreven;
aan de gezonken horizont
trekt weg het opgestapelde, de rond-
gewelfde wolken; over is gebleven
het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen
een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen.…
Regen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.481 De bui is afgedreven;
aan de gezonken horizont
trekt weg het opgestapelde, de rond-
gewelfde wolken; over is gebleven
het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen
een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen.…
Tussen kat en hond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
642 Diep gevallen, hoe kon het eigelijk ook anders
Het was min of meer al gezegd
Door een zwerver met een lange baard
Gestrand in de prullenbak
Ja, in de steeg ernaast
Lege flesjes bier op de grond,
Tranen eindeloos gevloeid
Nu zijn ze droog, hoe kon het eigenlijk ook anders
Opgedroogd in mijn ogen, mijn hand vermoeid van het vegen
Het wegvegen…
Lofzang op Het Leven I - Het Ontwaken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
649 Na de twaalfde zomerwende
voleindigde mijn welpentijd
en overheerste ’t onbekende;
‘k begon de reis oningewijd
Een gulle gift van oude gronden,
door de Tijdstroom zelf gevoed.
Rede en waanzin zijn verbonden
in Darckheims ambrozijne bloed.
Van oudsher woedt de Meersenwind,
die aangevuurd werd door mijn geest
en nimfenvrouwen heeft bemind…
Lofzang op Het Leven II - Openbaring
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
631 Diep in ’t onberoerde korenveld…
Met elke stroeve, onbeholpen wending
verzwijgen wij elkander steeds opnieuw,
voor ’t verleden, vóór wat nóg moet komen.…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Herschapen na de grote knal – werd mij ’t heelal
geopenbaard in diepe crypten der creatie.
De kosmos kolkt en ademt weer ‘wijl ik verval
in sopor, in een solitaire isolatie.
Als laatste dichter, als getuige van het eind’
en het begin, van zonnewind en sterrenstroom.…
Lofzang op het Leven III - Niet langer van de Oude Wereld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
623 Land van diep verlangen naar
wat niet van deze wereld was.
Tussen beide rijken, sprak de
Lethe recht, als koning Minos.
Ginds gedijde onze gouw, daar
dansten wij onaardse walsen.
Onder vreemde sterren, gaven
wij de Oude Wereld op.…
Danser in Elysion
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
662 Mijn zus beitelde haar afscheidswoorden
diep in mijn hart, in het eelt op mijn ziel
was vrij toen ze in vergetelheid viel
zoekend naar het licht dat elders gloorde
Zag haar weer in droom - vanop 'n grazig strand
haar drijvende graf deinde zachtjes mee
op Darckheims groen-golvende meersenzee
'n wijze wind blies d'r naar de overkant
Want…
Nocturne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 verhulde dromendaad
licht en schaduw intermezzo
wezenloze schimmenschijn
zalig in de zondigheid
en onbezonnenheid
sluimerend de diep gedachte
nachtverzonkenheid…
Zinderend samenkomen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.019 metalen spiegels gras gelegen gaan
groen versprongen het juiste tijdstip aan
met verwachtingen, angst, liefde en ik
Piepend komt er beweging in mijn verlangen
struikelen gedachten over wisselend rail
zuchtend kreunend door een bochtig deel
langs zenuwachtig rinkelende overgangen
Tijdenlang doorkruist mijn gevoel oneindigheid
ritmisch vibrerend…
Google helpt
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
2.363 Bedoelde u: "ik hou van jou en de licht is blauw tot aan het ochtendgroet"
Geen resultaten gevonden voor "ik hou van jou en de licht is blauw tot aan het ochtendgroet".
ik hou van jou
en de licht is blauw
tot aan het ochtendgroet…
Ik wil geen liposuctie
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.778 Ik ben net zo nuchter dus
als een lid van de blauwe knoop
dus aan mijn lijf geen polonaise
want dat scheelt een hele hoop.…
Ze hebben
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
941 Het raam gebroken
en mijn naam gestolen
Naamloos en onbekend
trek ik doelloos de heuvels in
waar de uren dagen duren
en de schemering even
hardnekkig is als poolijs
de zomerwarmte slechts
mijn droge huid maar niet
mijn verlaten hart verwarmt
De lege nachten vul ik met
poëzie over gebroken
Delfts blauw
en over de zeven zwanen
die…
Missen
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.338 In wijsheid
steeds het verlangen ontkend
van zoveel schoonheid
en ontembare passie
twee werelden
en niet één om in te leven
zweef ik dolend rond
als geest
een bedachte goocheltruc
om te verdwijnen
of doormidden te zagen
twee delen om te verdelen
dit lichaam
klopt van binnen
op de maten van het leven
maar de blik is vertroebeld…
droomstart
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.107 Donkerwitte luchten drukken
op mijn gemoed.
Mijn motor slaat vandaag niet aan.
De vliegende start vind ik in
de schittering van jouw helderblauwe
droomogen.
Zo reik ik snel naar de tropische tuin
waarin ik je mag minnen.
Jij verzet je niet
en reist me stralend achterna…
mijn blauwe lucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.304 en met een zucht, gezocht naar 't blauwe rood
ik stikte haast in al dat grijs geweld
was door mijn angst voor liefde reeds gedood
als jij niet zocht, niet tijdig had verteld
van niet veel minder dan geluk voor mij
je weet niet half hoe reuzetrots ik was
dat jij mij hoger achtte (zelfs de zon voorbij)
die trouwens mooi stond bij jouw blauwe…
Dinsdag, 15 oktober 2002
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.534 Wees niet bang en vertrouw
op gemeentelijk blauw.
Deze dag spande Délfts blauw de kroon.…
zet het blauw
gedicht
3.2 met 44 stemmen
12.437 zet het blauw
van de zee
tegen het
blauw van de
hemel veeg
er het wit van een zeil
in en de
wind steekt op
----------------------------
uit: 'In druk', 1965.…
De blauwe lipbloemige
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.204 Schrijf vandaag zeg jij
over de naaktzadige
de blauwe lipbloemige
de afdruk van geuren
het gezicht dat ontroerd
over hoe mijn handen jou ontdekken
het blote spelen in de schemering
hoe gulzig je uit mij eet
en jij zingt in mijn slaap
Schrijf vandaag zeg jij
hoe we vochtig liggen te zoenen
strelen hijgen bijten
in eenzelfde blindheid…
Perspectief
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.222 De nacht staat ver onder de zon
toch treurt ook zij niet om zichzelf
het fundament van de berg bedekt
de stroom die haar langzaam slijt
de vogel leerde de honger overwinnen
oneindig blauw versterkt een sterrenleger
in de borst sterft de denkers droom
verdiept het inzicht via omwegen
is de zachtzinnige glimlach geluk…
Stil blauw
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
2.278 ik weet niet of er een lied bestaat
dat de melancholie wil bezingen
die mijn ogen sluit en meevoert
naar jouw zuchten aan mijn zijde
dat me tot leven beweegt als vrouw
wachtend op een tastbaar teken
nauwelijks een glimp laat zien
me voelen laat hoe in herinnering
ons beeld van liefde smaakt
zonder het gemis…
een zwart blauwtje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
867 trap eens een zwartje
om een blauwtje te lopen
de sympathieke gast
vergast en verguist
hij is zowaar racist
elke pacifist heeft zich vergist
er is hier niets dat niemand wist
de wereld ieders achtertuin
met groenwachters achter elke boom
om vast te stellen wie
ze daar heeft onder gepiest
lachen mag, lachen moet, lachen
is gezond, de…