1206 resultaten.
Veel dichter kan je niet komen ...
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
531 woorden
Als dichter zoekend naar de juiste stijl
Terwijl ‘k plagend met hem de vloer aandweil
Ontaardt dit soms in valse slotakkoorden
Dit is zijn lied, dat mij nooit toebehoorde
Zijn plek, zijn plaats waar ik geen poos verwijl
Voor dromen ga ik nimmer voor de bijl
Voor mij geen verre onbekende oorden
De wegen van een dichter zijn vaak grillig…
De laatste act,
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 Ik zit begraven in deze eeuw, ik
teken mijn gebreken in de tijd,
op witte grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, niet moedwillig want
morgen valt de eerste voorjaarsregen en
worden schetsen van mijn zonden grillig.…
ONGESCHREVEN GESCHIEDENIS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 De prins uit vroeger tijd
gaat op een briesend paard
door gevreesde woestenij
tart loerende gevaren
zijn zwaard en diadeem
blinken van strijdlust
blijmoedig zoekt hij
moeizaam veroverd geluk
en geheel zelf behaalde roem
diens dapper vertrouwen
woont in het dennenzaad
dat zich berustend _ toch vol hoop
aan de grillige wind geeft
als haast…
Ik kan uren
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.141 Ik kan uren
Zitten turen
Naar het grillig twijggewoel,
Dat zich spiegelt
En zich wiegelt
In een zonnig-eff'ne poel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar der wolken hoge drom,
Statig zeilend,
Of verwijlend
Aan de helle hemeldom.…
VERSCHIJNING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
534 't Evangelie zal zich statig voordoen
bij hen die het Woord aandachtig lezen,
kan in dagelijks leven grillig wezen,
het gewaad van een spitse mop omdoen.
De engel geeft een opbeurende zoen
op het gemoed, uit zwaar peinzen herrezen,
is niettemin een onvatbaar wezen,
snelt soms heen als een angstig waterhoen.…
- Groen van vilten tapijt -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Roodborstjes,
pikken zaadjes op velden,
groen van vilten tapijt
laatste krommingen schitteren
als grillig gevormde perken,
onuitsprekelijk kraken de ijsbergen
niets achterlatende droppels
verspreiden het geboomte,
bladeren begrenzen ongebroken
gehuld in zonderlinge wijde blik,
kijken nevelsluiers met groet terug.…
wat zie 'k je graag.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
804 sterren of de gloed van de volle maan
Alles vervuld met honende holle lach
Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan
Gedaan met universum en dans of droom
Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje
Eb en vloed weg, dof en killig
Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse bladeren
Deugddoende warmte ver weg en alles koud grillig…
ANTWERPEN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.087 De verschillende entrepots en hangars aan de
kaaien zijn
erg mooi: een
ondoorgrondelijke warboel, grillig, eigenaardig –
desillusionerend. Doch – het is een goed oudhollands spreekwoord:
despereert
niet.
--------------------------------
uit: ' De Gids', februari 2009.…
DE GEEST IS GEWILLIG, MAAR HET VLEES IS ZWAK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
707 voel me af en toe ’n wrak
Lichamelijk klaar voor de sloop
Maar dan spreekt m’n geest
En geeft het lichaam een duwtje
En dat zijn duwtjes in de goede richting
Zonder navigatie vind ik ook mijn wegen
En mijn wegen zijn talrijk en kleurrijk
Ik blijf nog steeds door de bomen het bos zien
Want mijn geest is niet alleen gewillig maar ook grillig…
op schilderachtige panelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
788 we werkten samen
aan het oude jaar
op schilderachtige panelen
uren dagen waren ingevuld
fragmenten zijn er velen
we hebben kleuren opgehaald
de horizon reliëf gegeven
jij penseelde meestal weken
en ik streelde maanden glad
nu kan dat nog in klad
de meeste zijn al klaar
gevernist en onderschreven
maar in het perspectief van
volgend…
Ik draag je mee in mijn dromen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.371 Terwijl je slaapt kijk ik naar je
het licht van de straatlantaarn
laat zien dat de rimpeltjes
op je voorhoofd
zijn glad gestreken
je snurkt zachtjes
ik druk een kus op je wang
je mompelt iets
er welt een traan
in mijn ogen
dit moment vast kunnen houden
stil blijf ik kijken
een moment van geluk
en de wind fluistert
de glans van je…
Mooi
gedicht
4.9 met 221 stemmen
6.715 Ik zeg:
als er stenen zijn, gladde
stenen, als benen onder
zomerjurkjes in de lente –
niet out of character – geen
september, herfst nog niet
in zicht. Heb je dat? Zeg,
zeg mij eens na.…
Snorkelen
gedicht
2.5 met 46 stemmen
11.652 Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benul van het immense droge.
-------------------------------
uit: 'Half in de zee', 2012.…
Winterwending
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Op schoenen met lederen zool
en zijn iets te zware lijf
laveert hij tussen nat en glad,
onderwijl de sneeuw,
maar meer nog zichzelf, verwensend.
Geen oog voor het smetteloos wit
dat zich kuis aan hem toont.
Doof voor het opgetogen geroep van het kind
dat zich verwondert om het geschenk van de nacht.…
Een doorgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Warme stenen of glad asfalt.
Opengebroken straten, verlaten.
Waardoor scheiding vervalt.
Verboden plaatsen, bedrukte emotie.
Opklaringen links als rechtsom.
Op asfalt voelt grind als een parodie.
Besproken wonderen illustreren.
Als bijzaak van de realiteit.
Eén doorgang valt niet te evalueren.…
Snorkelen
gedicht
4.3 met 204 stemmen
13.038 Half in zee, half in de lucht, gedragen
een schoorsteen op en naar beneden kijken
vragende vingers van de waterplanten
Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er een te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benut van het immense…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Nee, het is de regen
wonder van water, zacht en glad
glippend, niet te pakken
maar spat hard op een blad
geheimzinnig tussen takken
slechts kort een vuurwerk van beweging,
een zegening van druppels,
alsof niets gedaan,
alsof niets aan,
maar ik ben steeds te laat
met mijn fotoapparaat.…
Krassen op de ziel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
517 ik heb ze allemaal
weer bijgespoten
rimpels wallen en
soms ware goten
vol verwachting
kijken ze me aan
maar hoever
moet ik nog gaan
huid veroudert
verliest souplesse
strakker trekken
helpt maar voor even
lijnen willen spreken
ervaringen niet vergeten
vertellen van het leven
en de krassen op de ziel
een glad gezicht
zal zo…
navigatie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
583 ik trotseer
distels en doornen
op zoek naar de liefde
wegen bezaaid
met spijkers en schroeven
ze ogen gevaarlijk en glad
maar niets
houd me tegen
ik ben moeilijk te stoppen
op zoek naar
een weg tot
jouw hart
ik spring
en ik vlieg
ik zwem en ik val
maar blijf doorgaan
op deze plaats
onbekend, in t'heelal…
Waternimf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Het was fascinerend hoe het water
weer een gladde spiegel werd.
Ik zou mijn dromen even uitdagen.
Ik boog me langzaam voorover,
keek vol spanning naar het onmogelijke,
maar de nimfen waren er niet,
alleen mijn alledaagse ik-beeld.…
De fobische wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 in het verlopen
van golfjes herkenden
gevoelens het spreiden
van strak geleide emoties
naar een glad
oppervlak dat rust in zijn
spiegeling had waar niets
zomaar buiten zijn oevers trad
een diepe zucht
gaf eindelijk lucht
aan al tijdenlang steeds
weer oplopende spanningen
even vrij zijn zonder belaagd
te worden door de fobische…
Herhaling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 We waren in een nauwe duinpan weer,
droog helm prikte,
en keken naar de gladde zee
en één lange rand van schuim en golven,
hoe rollend ze de volgende bedolven
ik vroeg vaag over het herhalen van dingen
hoe lang hoe vaak,
jouw gedachten daar ook heen gingen.
weleens. Nee.…
waternimf
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
925 Het was fascinerend hoe het water,
weer een gladde spiegel werd.
Ik zou mijn dromen even uitdagen.
Ik boog me langzaam voorover,
keek vol spanning, naar het onmogelijke,
maar de nimfen waren er niet,
alleen mijn alledaagse ik beeld.…
Waterspiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
969 Hout versplintert
valt ten prooi
aan waterzooi
in ’t grote bad;
laatste ding
een rimpeling
strijkt de plooien glad.
Op bodem diep
heel stil
een enkele ril
verraad het koude water:
aan een enkeling
herinnering
gedachten zijn voor later.…
JUNIORENLEED
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.323 De bal was hard en glad
al 9 maal ging hij naar het net
en niemand die wist dat hij in stilte bad
o, heer, lag ik maar in bed.
De kleine keeper in het grote doel
werd nog 7 maal gepasseerd
en toen, in het algemeen strijdgewoel
is hij hem heel stilletjes gesmeerd.…
van dag tot dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.965 ik ga zitten op mijn groene stoel
met mijn knieën over elkaar
strijk ik mijn haar glad als een trotse pauw
vorm ik een gesprek en lach mezelf toe.
schommelend en wiegend om wat ik heb gemist
vraag ik hem met mijn donkerste blik om mijn uitwis.…
Onderzoek
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.753 De onrust
vlug gesust:
het gave staal
een veilig graf
de gladde wand
een koele schoot.
Al snel stoot hij mij uit.
Daar lig ik uitgestrekt
op 't stalen bed
dodelijk ziek herboren.…
Wintersprookje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
894 de winter traint zijn stembanden
een lied van kille noten maakt
het sprookje verrassend eenzaam
de wandelaar waagt
zich stiekem op glad ijs
een dunne laag een bleke zon
en enkele dappere volgelingen
rond zijn voeten
terwijl de vijver
huivert in haar ijzige zelf
vinden eenden hun weg
naar elkaar tussen
broodkruimels
ligt er hoop…
Vooruitgang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.082 (2)
3 Lekker glad. (2)
Verticaal
1 Vrouwelijke kant. (2)
2 Gesneden stier die in Oss te horen is.…
Mopperen op het weer.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
643 Van deze regen wordt een mens zo nat,
de sneeuw maakt alles wit en glad,
de zon, is wat we willen zien,
zou die op afroep komen dan misschien.
Al is ’t dan alleen maar,
om van die mopperende mensen af te zijn?
Alleen:
waar moet men ’t dan nog over hebben?…