Alle inzendingen over ouderdom

727 resultaten.

Sorteren op:

Verduistering

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 983
ze weefde een gordijn uit haar gedachten en maasde er zorgvuldig het verleden in het aller-langste deed ze over het begin omdat ze toen nog dikwijls zat te wachten doch op een dag had zij dat opgegeven want er kwam immers niemand op bezoek ze schreven enkel nog hun namen in een boek en bezwoeren dat ze lang waren gebleven maar zij het allemaal…
sacrajewa26 oktober 2009Lees meer >

overgang 2

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.045
gebukt gaand onder het laatste restje leven verherfst ik in de kromming van tijd in afwachting van winterdood verlang ik naar een gewichtloos voorjaar om tijdloos het rijpe te kunnen proeven van een eeuwig zoete zomer…

Leven aan mijn dagen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
Ze hield niet van verhulde taal uiteindelijk gaan we allemaal we kunnen veel zei ze ik leefde zo intens met liefde en genoegen maar kan geen dagen aan het leven toevoegen wel leven aan mijn dagen zei ze zacht daar zal ik om vragen ja zo was ze dat was haar kracht…

Zwaar beroep?

snelsonnet
2.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.686
Uit Brussel komt dit keer een goed bericht: Ons aller Neelie gaat nog vijf jaar door, Al stelt haar functie dit keer weinig voor; Haar nieuwe portefeuille geldt als licht. Want voor een vrouw van achtenzestig jaar Vond men haar oude baan blijkbaar te zwaar.…

voetje voor voetje

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 744
zij sloft en sloft schoon haar spoor van bed naar stoel en van stoel naar bed heen en weer de wereld om haar heen is verdwenen en komt verborgen onder stof nimmer meer…

Ouder...

hartenkreet
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Laat mij ziende voelen de geuren van jouw lichaam. Laat mij sprekend horen een deel van jouw bestaan. Laat mij voelend kijken naar elke stap die je zal gaan. Laat mij zien, spreken, voelen, horen nu mijn ogen, mijn mond, mijn handen nog tot mijn jeugd behoren, want later... later zijn het niet meer onze oude lijven die bekoren maar slechts…
Katty10 januari 2010Lees meer >

oude fabriek

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.237
wat nog hangt in de oude fabriekshal is de leegte maar nu zonder het gestamp van zware machines een verlaten overall hangt eenzaam aan een roestige spijker 'een symbool van verlatenheid' het laatste teken van leven is misschien wel 't jonge berkje dat zich heeft genesteld in de scheef hangende dakgoot…

INFARCT

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Altijd een sterke vrouw Nu rond de tachtig jaar Gaat het niet goed met haar Ze vindt hem niet, haar mouw Haar ogen staan zo flauw Links heeft ze last van staar Ze krijgt haar maal niet gaar Iets drijft haar in het nauw De geur van gas, nerveuze handen Waarom loopt ze maar op één schoen Lukt het niet zelf het haar te doen Laten ze haar…

Uit vrije wil

snelsonnet
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.681
Ik ging laatst in mijn eentje naar mijn grootje, Want zij werd zeventig. Dus was het feest. Maar zelf vond ze het nu wel mooi geweest En daarom had ik ook een mooi cadeautje. Ik zei haar: “Pak maar aan en pak maar uit!” En o, wat was ze dankbaar voor mijn spuit.…

Zo lang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 687
Solange denkt de dingen op zij hoort niet meer zo goed haar ogen fladderen naar binnen gaan een eigen innerlijke weg Buiten schijnt de zon de noordenwind bijt in een ontbloot gezicht het wit tot avondrood Aan de ronde tafel maakt zij opnieuw de cirkelgang weer een jaar, twaalf maanden twee en vijftig weken Om haar heen vloeit de tijd…

Zien oude mensen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Zien oude mensen Herinneringen, De werkelijkheid met Een geschiedenis Verloren wanneer deze Afbrokkelt Personen vervagende Contouren De wereld wordt vluchtig…

WIE SCHRIJFT, DIE BLIJFT

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
terzijde schuiven van narigheden die iedere dag weer tot mij komen mijn gedachten herhalen zich in een zekere rangorde daar ontkom ik niet aan het zijn vleugjes onvolkomenheden die regelmatig mijn leven beheersen het kunnen de kinderen of familie zijn vaak is het materiële aan de beurt mijn houding in dit leven acceptatie van mijn ouderdom…

Repeterend verleden

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 868
Gisteren blijkt verder weg dan toen die dag op school en andere herinneringen even verjongen ze de oude geest die steeds meer vernauwt tot een repeterend verleden de paden terug naar het heden blijken verzande sporen dwaalwegen in de tijd die stilaan terugloopt naar een eeuwige jeugd…

Babyboomers

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Soms ontmoet je iemand van vroeger het tandeloze verval eiste zijn tol tropische regenwoudschedels werden kale steppen stralend lachend gelaat verschrompelde tot gelooide rimpelgrijns een hard schonkig stram lichaam is de parasitaire voortzetting van voorgoed verdwenen soepelheid en jeugdig elan leeggevreten is het beloftevolle geheel gelouterd…

Jij

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.022
ach ik ben oud niet alle wonden kunnen nog helen al meer littekens heb ik nu dan huid maar jij blijft jong althans in mijn ogen ook al evenaar je bijna al mijn jaren je zonnestraalt me door de donkere nacht bedekt rauwe wonden met een fluwelen korst je lach stilt de pijn van botte messen die het lange leven almeer in me stak…
Geeraardt28 augustus 2010Lees meer >

Als jaren wegen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 784
Als jaren wegen en ogen zo maar tranen, verstommen klanken in kartonnen kelen. Als longen stikken en neuzen snotteren, versmoren woorden in rochelakkoorden. Als knieën verkrampen en benen stotteren, verstijven spieren en schrompelen klieren. Als wervels krimpen en knoken kraken, lacht magere Hein in je suffe brein.…
ORFO4 september 2010Lees meer >

Meneer Jeronimo kijkt zijn ogen uit

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
Eén knie wil niet meer zo. Jeronimo moet onder het mes. Gebit is ook aan revisie toe. Hopelijk geen extractie. Zijn hoofd, zijn schedel lijkt op een berg boven de boomgrens. En zo sombert hij maar door. Tien keer reciteren ‘minder is meer’ helpt niet. Dan maar naar buiten. Zijn ogen uitkijken. Weg uit dat keurslijf van gedachten. o…

OUD NOU OP !

snelsonnet
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.417
Als ik dat afgeleefde viertal zie en dan die zaal vol ouderen van dagen zit ik me steeds vertwijfeld af te vragen wat moéten wij toch met die nostalgie… Dezelfde sound uit zelfde microfoons; alleen de naam is nieuw: Rollator Stones.…
Hans Mooi7 november 2010Lees meer >

de tijd als veelvraat

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 578
plots groeien er haren uit je oor vallen schilfers op je kraag het zijn signalen van verval die ons drukken op de feiten niets valt iemand te verwijten eeuwig gaat 't knagen door de tand des tijds als omnivoor…

Op

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 793
Ik kijk de seconden na Één voor één verdwijnen ze zo snel als ze gekomen zijn De klokt die blijft maar tikken Toch doet me dat geen pijn Ik kijk de uren na Ze komen en ze gaan maar ik zal ze niet stoppen Ondanks mijn goed verstand Blijft de tijd me foppen Ik kijk de dagen na En de dagen worden weken Maar ik zie geen verschil Ik…
E.16 november 2010Lees meer >

Kamer 234b

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 956
Terwijl ze met het kastje speelt kreunt ze, licht voorovergebogen ‘natuurlijk heb ik rode ogen van al dat staren naar dat beeld !’ ze had hem graag een klap bedeeld ooit was zij wel zozeer bevlogen nu leeft ze dankzij mededogen terwijl ze zich hier dood verveelt maar doodgaan kan soms heel lang duren ze kijkt naar beelden op TV het moet…
bert deben31 december 2010Lees meer >

Genoeg aan de nacht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
Vader, niet dagdromen in het holst van de nacht Het is de maan, m’n kind dat is soms je enige vrind vaak is het geen overmacht als de slaap niet wil komen Vader, wordt toch wakker het is midden op de dag Het is de dag, m’n kind leven is een wrange klucht wie het donker waardeert heeft genoeg aan de nacht…

HERFSTDAG

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.031
Het kerkje heft zijn toren In 't nevelig verschiet En uit den hagedoren Trilt zacht een vogellied. Er bloeit op veld en wegen Geen enkel bloempje meer; De zwarte najaarsregen Sloeg 't laatste knopje neêr. Een grijsaard gaat al hijgend, Met wankelenden voet Het smalle pad bestijgend, Het kerkje tegemoet. De blaadren vallen neder,…

Alzheimer

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 744
Verten lachen toekomst dichterbij en tijden verdwijnen in luchtledig verleden door gaten zo zwart als nacht zonder kennis of weten. Rumoer verstomt tot weeïg zwijgen lachen stort zijn tranen uit en spreken vraagt om stille aandacht luisteren onwezenlijkheid in klanken. Waar mensen waren die verzorgen zijn nu wezens angstaanjagend vreemd…

Twittergesprek pa dochter

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
Ben ik wellicht te oud Voor gezellig kwetteren En digitaal jongleren Een stormvloed aan rollators Zal mij weldra verpletteren Het tij is niet te keren Ach pa zover is ‘t nog niet hoor Blijf jij maar digitetteren ’t helpt tegen dementeren. ---------------------------------------------------------- Het gebruik van het internet kan een…

grijze ganzen in de winter

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 935
grijze ganzen kondigen de winter aan ploegen voren in een angstige lucht met daarachter de contouren van de dom en de leegte van de stad na sluitingstijd lege agenda in zwart leer gevangen argwanend de onbeschreven pagina’s wachtend op wat gaat en is geweest de Alzheimers van de nieuwe tijd vader en moeder nog even samen als kinderen spelend…
wim euser3 november 2011Lees meer >

Soms helderen je ogen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
stofjes dansen in de middagzon met op de achtergrond het ruisen van de populieren handen in je schoot vingers nog altijd snel met hun onvermoeibaar pluizen pakken spel soms helderen je ogen als herinneringen in gebroken glas hun scherven laten glinsteren je zit zoals je was sprankelend en transparant maar nu fragiel het zonnetje…

Heden en herinnering

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
en weer is hij onhandelbaar omdat er niemand is die hem begrijpt hem leidt op zijn onzeker pad als benen hem niet kunnen dragen antwoord weet op zijn nog ongestelde vragen de angst wegneemt voor leven loslaten is zijn overgave maar heden en herinnering strijden heftig met elkaar hij is nog lang niet klaar roep de zuster maar…
wil melker11 februari 2012Lees meer >

Zoet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
Alles ruikt naar chocola de pepermunt is voor na achten die mevrouw van nummer 112 steekt een stukje puur tussen haar kunsttanden, haar lippen donkerbruin zelfs de donshaartjes op haar bovenlip kleven zoetgeurend aan elkaar als ware het een gel die een breekbaar gezicht bij elkaar houdt Ze likt haar lippen, de mondhoeken krullen alles…