727 resultaten.
Verduistering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
983 ze weefde een gordijn uit haar gedachten
en maasde er zorgvuldig het verleden in
het aller-langste deed ze over het begin
omdat ze toen nog dikwijls zat te wachten
doch op een dag had zij dat opgegeven
want er kwam immers niemand op bezoek
ze schreven enkel nog hun namen in een boek
en bezwoeren dat ze lang waren gebleven
maar zij het allemaal…
overgang 2
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.045 gebukt gaand
onder het laatste restje leven
verherfst ik
in de kromming van tijd
in afwachting
van winterdood
verlang ik
naar een
gewichtloos voorjaar
om tijdloos
het rijpe
te kunnen proeven
van een
eeuwig zoete zomer…
Leven aan mijn dagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 Ze hield niet van verhulde taal
uiteindelijk gaan we allemaal
we kunnen veel zei ze
ik leefde zo intens
met liefde en genoegen
maar kan geen dagen
aan het leven toevoegen
wel leven aan mijn dagen
zei ze zacht
daar zal ik om vragen
ja zo was ze
dat was haar kracht…
Zwaar beroep?
snelsonnet
2.6 met 15 stemmen
1.686 Uit Brussel komt dit keer een goed bericht:
Ons aller Neelie gaat nog vijf jaar door,
Al stelt haar functie dit keer weinig voor;
Haar nieuwe portefeuille geldt als licht.
Want voor een vrouw van achtenzestig jaar
Vond men haar oude baan blijkbaar te zwaar.…
voetje voor voetje
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
744 zij sloft en sloft
schoon haar spoor
van bed naar stoel
en van stoel naar bed
heen en weer
de wereld om haar heen
is verdwenen
en komt
verborgen onder stof
nimmer meer…
Ouder...
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
1.440 Laat mij ziende voelen
de geuren van jouw lichaam.
Laat mij sprekend horen
een deel van jouw bestaan.
Laat mij voelend kijken
naar elke stap die je zal gaan.
Laat mij zien, spreken, voelen, horen
nu mijn ogen, mijn mond, mijn handen
nog tot mijn jeugd behoren,
want later... later
zijn het niet meer onze oude lijven die bekoren
maar slechts…
oude fabriek
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.237 wat nog hangt
in de oude fabriekshal
is de leegte
maar nu zonder
het gestamp
van zware machines
een verlaten overall
hangt eenzaam
aan een roestige spijker
'een symbool van verlatenheid'
het laatste teken van leven
is misschien wel 't jonge berkje
dat zich heeft genesteld
in de scheef hangende dakgoot…
INFARCT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 Altijd een sterke vrouw
Nu rond de tachtig jaar
Gaat het niet goed met haar
Ze vindt hem niet, haar mouw
Haar ogen staan zo flauw
Links heeft ze last van staar
Ze krijgt haar maal niet gaar
Iets drijft haar in het nauw
De geur van gas, nerveuze handen
Waarom loopt ze maar op één schoen
Lukt het niet zelf het haar te doen
Laten ze haar…
Uit vrije wil
snelsonnet
3.1 met 11 stemmen
1.681 Ik ging laatst in mijn eentje naar mijn grootje,
Want zij werd zeventig. Dus was het feest.
Maar zelf vond ze het nu wel mooi geweest
En daarom had ik ook een mooi cadeautje.
Ik zei haar: “Pak maar aan en pak maar uit!”
En o, wat was ze dankbaar voor mijn spuit.…
Zo lang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
687 Solange denkt de dingen op
zij hoort niet meer zo goed
haar ogen fladderen naar binnen
gaan een eigen innerlijke weg
Buiten schijnt de zon
de noordenwind bijt
in een ontbloot gezicht
het wit tot avondrood
Aan de ronde tafel maakt zij
opnieuw de cirkelgang
weer een jaar, twaalf maanden
twee en vijftig weken
Om haar heen vloeit de tijd…
Zien oude mensen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 Zien oude mensen
Herinneringen,
De werkelijkheid met
Een geschiedenis
Verloren wanneer deze
Afbrokkelt
Personen vervagende
Contouren
De wereld wordt
vluchtig…
WIE SCHRIJFT, DIE BLIJFT
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
677 terzijde schuiven van narigheden
die iedere dag weer tot mij komen
mijn gedachten herhalen zich
in een zekere rangorde
daar ontkom ik niet aan
het zijn vleugjes onvolkomenheden
die regelmatig mijn leven beheersen
het kunnen de kinderen of familie zijn
vaak is het materiële aan de beurt
mijn houding in dit leven
acceptatie van mijn ouderdom…
doodop
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
793 gedrapeerd hangen
haar laatste levenslinten
lonkend naar eeuwig
senryu…
Repeterend verleden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
868 Gisteren blijkt verder weg
dan toen die dag op school
en andere herinneringen
even verjongen ze de oude geest
die steeds meer vernauwt
tot een repeterend verleden
de paden terug naar het heden
blijken verzande sporen
dwaalwegen in de tijd
die stilaan terugloopt
naar een eeuwige jeugd…
Babyboomers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
640 Soms ontmoet je iemand van vroeger
het tandeloze verval eiste zijn tol
tropische regenwoudschedels werden kale steppen
stralend lachend gelaat verschrompelde tot gelooide rimpelgrijns
een hard schonkig stram lichaam is de parasitaire voortzetting
van voorgoed verdwenen soepelheid en jeugdig elan
leeggevreten is het beloftevolle geheel
gelouterd…
Jij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.022 ach ik ben oud
niet alle wonden
kunnen nog helen
al meer littekens
heb ik nu dan huid
maar jij blijft jong
althans in mijn ogen
ook al evenaar je
bijna al mijn jaren
je zonnestraalt me
door de donkere nacht
bedekt rauwe wonden
met een fluwelen korst
je lach stilt de pijn
van botte messen
die het lange leven
almeer in me stak…
Als jaren wegen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
784 Als jaren wegen
en ogen zo maar tranen,
verstommen klanken in kartonnen kelen.
Als longen stikken
en neuzen snotteren,
versmoren woorden in rochelakkoorden.
Als knieën verkrampen
en benen stotteren,
verstijven spieren en schrompelen klieren.
Als wervels krimpen
en knoken kraken,
lacht magere Hein in je suffe brein.…
Meneer Jeronimo kijkt zijn ogen uit
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
509 Eén knie wil niet meer zo. Jeronimo moet onder het mes.
Gebit is ook aan revisie toe. Hopelijk geen extractie.
Zijn hoofd, zijn schedel lijkt op een berg boven de boomgrens.
En zo sombert hij maar door.
Tien keer reciteren ‘minder is meer’ helpt niet.
Dan maar naar buiten. Zijn ogen uitkijken. Weg uit
dat keurslijf van gedachten.
o…
OUD NOU OP !
snelsonnet
4.3 met 20 stemmen
1.417 Als ik dat afgeleefde viertal zie
en dan die zaal vol ouderen van dagen
zit ik me steeds vertwijfeld af te vragen
wat moéten wij toch met die nostalgie…
Dezelfde sound uit zelfde microfoons;
alleen de naam is nieuw: Rollator Stones.…
de tijd als veelvraat
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
578 plots groeien er haren
uit je oor
vallen schilfers
op je kraag
het zijn signalen
van verval
die ons drukken
op de feiten
niets valt iemand
te verwijten
eeuwig gaat 't knagen door
de tand des tijds
als omnivoor…
Op
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
793 Ik kijk de seconden na
Één voor één verdwijnen ze
zo snel als ze gekomen zijn
De klokt die blijft maar tikken
Toch doet me dat geen pijn
Ik kijk de uren na
Ze komen en ze gaan
maar ik zal ze niet stoppen
Ondanks mijn goed verstand
Blijft de tijd me foppen
Ik kijk de dagen na
En de dagen worden weken
Maar ik zie geen verschil
Ik…
Kamer 234b
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
956 Terwijl ze met het kastje speelt
kreunt ze, licht voorovergebogen
‘natuurlijk heb ik rode ogen
van al dat staren naar dat beeld !’
ze had hem graag een klap bedeeld
ooit was zij wel zozeer bevlogen
nu leeft ze dankzij mededogen
terwijl ze zich hier dood verveelt
maar doodgaan kan soms heel lang duren
ze kijkt naar beelden op TV
het moet…
Genoeg aan de nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 Vader, niet dagdromen
in het holst van de nacht
Het is de maan, m’n kind
dat is soms je enige vrind
vaak is het geen overmacht
als de slaap niet wil komen
Vader, wordt toch wakker
het is midden op de dag
Het is de dag, m’n kind
leven is een wrange klucht
wie het donker waardeert
heeft genoeg aan de nacht…
HERFSTDAG
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.031 Het kerkje heft zijn toren
In 't nevelig verschiet
En uit den hagedoren
Trilt zacht een vogellied.
Er bloeit op veld en wegen
Geen enkel bloempje meer;
De zwarte najaarsregen
Sloeg 't laatste knopje neêr.
Een grijsaard gaat al hijgend,
Met wankelenden voet
Het smalle pad bestijgend,
Het kerkje tegemoet.
De blaadren vallen neder,…
Alzheimer
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
744 Verten lachen toekomst dichterbij
en tijden verdwijnen in luchtledig
verleden door gaten zo zwart
als nacht zonder kennis of weten.
Rumoer verstomt tot weeïg zwijgen
lachen stort zijn tranen uit en spreken
vraagt om stille aandacht luisteren
onwezenlijkheid in klanken.
Waar mensen waren die verzorgen
zijn nu wezens angstaanjagend vreemd…
Twittergesprek pa dochter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Ben ik wellicht te oud
Voor gezellig kwetteren
En digitaal jongleren
Een stormvloed aan rollators
Zal mij weldra verpletteren
Het tij is niet te keren
Ach pa zover is ‘t nog niet hoor
Blijf jij maar digitetteren
’t helpt tegen dementeren.
----------------------------------------------------------
Het gebruik van het internet kan een…
grijze ganzen in de winter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
935 grijze ganzen kondigen de winter aan
ploegen voren in een angstige lucht
met daarachter de contouren van de dom
en de leegte van de stad na sluitingstijd
lege agenda in zwart leer gevangen
argwanend de onbeschreven pagina’s
wachtend op wat gaat en is geweest
de Alzheimers van de nieuwe tijd
vader en moeder nog even samen
als kinderen spelend…
Soms helderen je ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
628 stofjes dansen
in de middagzon
met op de achtergrond
het ruisen van de populieren
handen in je schoot
vingers nog altijd snel
met hun onvermoeibaar
pluizen pakken spel
soms helderen je ogen
als herinneringen
in gebroken glas
hun scherven laten glinsteren
je zit zoals je was
sprankelend en transparant
maar nu fragiel
het zonnetje…
Heden en herinnering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 en weer is hij onhandelbaar
omdat er niemand is
die hem begrijpt
hem leidt
op zijn onzeker pad als
benen hem niet kunnen dragen
antwoord weet
op zijn nog ongestelde vragen
de angst wegneemt voor leven
loslaten is zijn overgave
maar heden en herinnering
strijden heftig met elkaar
hij is nog lang niet klaar
roep de zuster maar…
Zoet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Alles ruikt naar chocola
de pepermunt is voor na achten
die mevrouw van nummer 112
steekt een stukje puur
tussen haar kunsttanden, haar
lippen donkerbruin
zelfs de donshaartjes op
haar bovenlip kleven zoetgeurend
aan elkaar als ware het een gel
die een breekbaar gezicht
bij elkaar houdt
Ze likt haar lippen, de
mondhoeken krullen
alles…