648 resultaten.
ontluikende lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
742 Achter de sluiers van de winter
houdt de lente nog even haar adem in
voordat ze herrijst als een feniks uit haar as
en het zonnelicht
de crocussen en narcissen
openkust in het gras
en de vogels vol overgave zingen
uit hun zoetgevoisde keeltjes
die als sonates klinken
als kleine juweeltjes
Alles zal groeien
Alles zal bloeien
in prachtige…
Octopus
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 (bij een houtsnede van Hokusai, 1814)
Als veelarmig zeedier heb je een streepje voor
in de minnekunst en dat weten de zoete vrouwen
die zich in jouw domein laten vangen,
zonder kieuwen wagen ze de dieptesprong en
eenmaal op de bodemrotsen van de oceaan gaan ze
vol overgave in op jouw zoutwatervischarmes,
omdat de Chinese landmannen hen…
Wij verwazen de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 tegen mij
het lijkt wel of jij erin huist
okay ik geef mijn zwakte toe
dat ik jou in pastelkleuren herken
waar jij mij telkens inluist
als kwestie van zien en gewen
dan geef ik mij aan minnen over
als ik jou in voorbodes zie
van opgaande lente in perken
van prille voorjaarsbloemen
ik krokus jou waarin ik wil
in al mijn bejaarde overgave…
Ochtend-troost
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 Ik verdrink me in de zilte gewichtloosheid
naar totale overgave,
gewiegd tussen de golvingen van je borsten
waar jouw doffe hartslag het moment bekleedt.
Seconden gaan als uren denken in het "NU"
tot een fluistering het eindeloze beven breekt
en rust zich zoekt in binding !…
GEEST EN GEBEENTE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 dienstbaar op bazuinen
de tonen beduiden
dat men bereid moet zijn
op het grote gebeuren
maar niet omhoog kijken
in alle rust het werk
van zaaien planten
arbeiden en denken
blijven doen
niettemin
met de gelatenheid
der reeds ontslapenen
wier beenderen
onder de grond liggen
of door wind verstrooid zijn
terwijl hun zielen
vol lijdzame overgave…
Een frêle pose?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 onvoorzichtigheid te besluiten, want
de gekozen draad ben ik weer kwijt
maar zij draait er middenin, zij keert
zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand
roerloos uit haar baan te drijven,
als goddelijke lampion hangt ze daar,
volmaakt en zwaar en als muziek vanuit de
uitgediepte kraters klinkt als overgave…
SUBMISSIE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 van overvliegende
storm op weg naar eeuwige vrieskou
er branden weer ontelbare kaarsen
want kerst en nieuwjaar sympathiseren
dwars door diep donkere dalen
waar het licht troost tracht te schenken
boven gedwongen hartverscheurende
onderwerping welke alleen nog spreekt
van vallen en opstaan en de gesel slaat
onder het mom van totale overgave…
Goddelijke lampion?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
427 onvoorzichtigheid te besluiten, want
de gekozen draad ben ik weer kwijt
maar zij draait er middenin, zij keert
zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand
roerloos uit haar baan te gedreven,
als goddelijke lampion hangt ze daar,
volmaakt en zwaar en als muziek vanuit de
uitgediepte kraters klinkt als overgave…
Geen ontsnapping
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
610 Moedeloosheid en strijd in 1 kamer bevrijd
Al het andere telt niet meer
Hoe te leren kijken naar andere wegen
Stilstand zal nimmer voor vooruitgang zorgen
Maar hoe en waar en waarom
Vrijheid zonder grenzen
Smachtend naar structuur
Alles wat bereikt is
Door mee te gaan in wat kwam
Nutteloosheid in de dimensionale wereld
Overgave aan…
Schommelingen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 makkelijk; even gauw
hadden mijn gedachten niet deze moeilijke taak
bleef de onrust achterwege
sprak mijn hart de waarheid
stopte deze niet halverwege
kwam alles tot dat ene feit
werd mijn verstand weer de baas
kreeg deze weer vat op mijn leven
veroverde het ook mijn geraas
bedwong alles samen het nemen en geven
klopte mijn hart vol overgave…
Odysseus bij Calypso
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
557 lach, je flux de bouche
galmden na en klonken door,
gonsden aldoor in mijn oor,
stromend als een warme douche
en in mijn lijf een tinteling
die daags erna nog dieper ging
mijn haar, waar zoete geur in hing
van jouw parfum, betovering
door jou bezeten, in jouw macht
ben ik bedwelmd door jouw demonen,
nevelwaas beneemt mij kracht
om overgave…
Het juiste vat?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 De vroege morgen zegt, dat ik
een fust moet zijn, gebouwd in
aparte duigen, geringd door ijzer,
hout doordrenkt met
schuimend bier, turend door
het spongat, waaruit jij
alleen je eigenheid kan
tappen waarop
geen vooroordeel berust,
mijn intuïtief gevoel op doelt,
dat alleen de overgave
telt in een moment van
gelaafd vertier…
Synthese?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Uit de aardse kleur van je ogen
lees ik de geaardheid van je ziel
elke gespannen vezel wilde het waarop
mijn ongetemde genot kan bogen,
uit lichamelijkheid ontdaan
van iedere willekeur, uit
het wiel van overgave, niet
door vanzelfsprekendheid
uit de mond en over lippen
inhaleer ik je uitnodiging, stil
zwijgend zonder voorkennis,…
Onzekerheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 geen mens ontkomt aan overgave
immers zijn zelfredzaamheid
vertoeft doorgaans in ijle lucht
doch om zich weer aan
enig zelfvertrouwen te laven
is saamhorigheid vereist
als een helende vrucht…
de gang was donkerlang
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
5.610 ik mocht je huis betreden
de gang was donkerlang
je kamer was een lach en
in je ogen zag ik alle kleuren
van het bloemetjesbehang
je lippen kusten uitzicht
op een verre horizon
die pijlsnel nader zwom
toen zwoele blikken liefde
vroegen zonder schikken
ik opende in diepte die
de tijd verzegeld had
jouw overgave maakte
passie los…
weer ochtend geeft aan onze dromen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.846 nonchalante lachje
woorden stellen me gerust
je lichaam zegt ik mag je
ik raak je met onzekerheid
op de haargrens van verlangen
ik kus je voorhoofd zacht
mijn vingers langs je wangen
je ziet in mij het kind
nog spelend aan je voeten
je tederheid die wint
er is geen dwingend moeten
mijn handen dansen langs je lijf
voel zacht je overgave…
het kleine jochie uit mijn dromen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.447 schreven
je een welkom toe
ik was op zoek en jij
passeerde me heel even
je draalde en keek om
een glimlach en herkenning
in de regels op papier
was je maar hier dansten
de zinnen, het was al zo
vertrouwd, we konden niet
meer aan iets nieuws beginnen
je gaf mij handen
in een opening naar jou
ik zag een mooie vrouw
haar hunkering en overgave…
Lokken
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
2.369 Zoals gordijnen draperen als ze dichten
liggen krullen als een pauwencanto gestreept
over zucht en rondingen gesleept
tussen ademsnood door te laveren lichten
Wazige ogen, niets meer ziend, snellen
- bewogen achter wilde tochten verdiepen
zij de overgave waarin ze pas nog sliepen -
huiverend als de tintelende waaier blijft kwellen
Slagen…
Binnenvuren
gedicht
2.7 met 258 stemmen
160.208 vogel zingt, en in zijn droeve toon
hoor ik de weemoed van mijn eigen klacht:
'k heb niet geheeld wat ik te helen dacht
ik was niet schitterend maar doodgewoon
op wijsheid in mijn hart heb ik vergeefs gewacht
nu hef ik dus mijn handen niet om loon
maar leg mijn oogst neer, simpel en gering
en buig het hoofd, en vind mijn eerste rust
in overgave…
Lichaamstalen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 de stomste grappen
op een slijmerige manier
de contrasten zijn al
neergezet en de spelers
trappen in de valkuil van
de goed gecamoufleerde sloot
daar vertellen lichaamstalen
hun droomverhalen die
in vergelijken op een
ontzettend lief sprookje lijken
toch worden ook zij
snel blij want de ontdekker
van het water komt al snel
vol overgave…
L' image de la Croix
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
788 lijden
de linker kent de vreugde
de zonnestralen in de
ogen van een kind
de schitterende hoop
eeuwig te worden bemind
drijvend op een zoete waterloop
de lange lengte schuift
heen en weer
waar de wind van het lot,
onweerhoudbaar,
mij in een richting wuift
keer op keer
het valt mij zwaar
gelijk elk mens
de balans te vinden
met overgave…
S.O.S.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.657 de wereld was niet groter dan het hier
toen wij bij avondlicht de kust bezochten
en wijzers wezen lang niet elk kwartier
hoewel we om een eeuwigheid verzochten
we voelden ons als opgejaagde dieren
die dorstig smachten naar een heilzaam vocht
vol overgave streken we banieren
elk middel was geheiligd, alles mocht
gehaast persten we druiven…
ENCORE
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
885 de lente doet me denken aan verlies
er zijn weer negen maanden dood, begraven
wat overschoot is voedsel voor de raven
de bron van al wat leeft is vuil en vies
de lucht is zwanger van het zaad, ik nies
en druppels vinden in de grond een haven
een groef ontvangt het vocht vol overgave
er rijst iets op, er scheurt een maagdenvlies
zoals…
Reinigend
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
502 "Oh, volmaakte slaap
aan liefde gebonden,
beschonken rust,weerspiegelt
in tweespalt van gedachten,
beklonken sprong in beider
ongewisse golfstroom,
blijft ongeschonden, berust
in een omvattende droom,
waar lust een kunst is
van totale overgave, streeft
naar gelukzaligheid,
vernieuw en overleefd,
zich verlicht in zwakheid.…
Ultiem intiem
hartenkreet
3.2 met 34 stemmen
6.472 Je schoenen op de vloer
Je zomerjurk op de stoel
Op het kussen ligt je blouse
Wij er zomaar tussenin, zalige roes
We snakten naar de adem
Die we vol overgave pakten
Ad rem , alsof als laatste gewenst
Geen hinder van begrensde vlakten
We zakten weg
Bij ‘t zoenen van ons diepste doel
Een verstrengeling van engelen
Aanzwengelen van het…
Stilleven
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
901 verdeeld
kijkt neer op de
volmaakte mens
zonder ledematen:
de torso van een man
zo toont een bescheiden deel
ik aanschouw de gekruisigde
zijn borst deels ontbloot
opdat ik zijn hart maar zie
door een schaduwrijk
getint spectrum
heelal wordt getoond
door kwetsbare schoonheid
te verbeelden
in denkbare ledematen
en een oppermachtige overgave…
Jezus wil meer tijd
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
682 Dat ik "de weg, de waarheid" ben
dat heb ik wel geweten
zei Jezus toen hij hing aan 't kruis
enigzins verbeten
Had ik maar wat tijd gehad
om dit uit te leggen:
want ieder die een lichaam heeft
kan precies hetzelfde zeggen
Iedereen op deze wereld
is voor iemand wel het pad
die hem leidt tot overgave
dat ie nog niet heeft gehad
die hem…
Ochtend kus
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
648 met nog wat kreukels op haar wangen
van het kussen dat zo heerlijk opgerold
onder haar hoofd lag
wordt ze wakker
juist op het moment dat de nacht
zich vol overgave geeft
aan de nieuwe lentemorgen
de vrouw ze knippert nog slaapdronken
rekt zich uit
haar haren nog wat verward
de poes aan het voeteneind rekt mee
een grote gaap en roets…
Vreugdedansje
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.260 toen zwaartekracht er langzaam won
en zij haar hagelwitte borsten
die zij wintervast bewaarde
nu liet gaan als jonge vogels
fladderend in lentezon
O lentezon
O lentezon
een vreugdedansje op balkon
ik kon beslist niet langer wachten
dan mijn hart er hebben kon
omdat ik wist dat zij wel vaker
na het zwaaien van haar lakens
in gepaste overgave…
Gerstenat
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
805 De duivel zegt, dat ik
een fust moet zijn met
houten duigen, met een
ruggengraat geringd met
ijzer, tot rand gevuld met
gerstenat, verlichting
vanuit het tapgat, waaruit
ik alleen mag tappen, alleen
daarop rust het voordeel
van de twijfel, de overgave
telt in onverzadigbare teugen
van gelagerd bokkig bier, de
grappen te weerleggen…