711 resultaten.
Het bevreesde leven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
790 leer mij ook hoe jij met je
vingers door de bladeren van een boek
schuifelt en als een stille sopraan
het belezende temt in jouw eigen sfeer
terwijl de koffie dampend jouw silhouet
verheerlijkt in mijn droom
ik kan geen nacht meer in jou bespeuren
terwijl mijn ogen nog kleven aan de schepping
waar ik nog drijvende was in een alsmaar zinkende…
Nieuwe goden der onmacht
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
515 Men doolt over hun schepping
toetsen opnieuw verzonnen wiel
kniel niet voor opgeklommen licht
zotteklap; men spot de nieuwe god
buiten te weten; nooit geleerd
dat het sowieso nog steeds bestaat
waar het omdraait is zo onzeker
zonder creatie niet geëerd
dan siert een wonder hen de lippen
uit woelnacht en smeekgebed
die hun hersens…
Praalgraf
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
764 uit de ranke glazen tombe
ontspruit een hemels bloesem
groots toont de schepping
schoonheid van stervende blaren
opdat de ziel gevoelde eeuwigheid
blijvend in ons kan bewaren.…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 De wind wist de sporen
van de schepping uit, zaad
wortelt zich tot boom waaruit
de onbespoten appel viel,
tweedeling van een vrucht in
gelijke helften, wit of zwart
gelijk gestemde monden,
het klokhuis ging verloren.…
Hartstochtelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
604 jij, mijn muze
ziet mij niet
voel je wel;
mijn schepping in het verschiet
mooi, zo mooi
waarover ik vertel
of droom in het gras
drijven op jouw wolk
zuchten, zij aan zij
wij zijn een
samen zijn we te leen
altijd toeven in mei
de woorden gemeen
je gaat ver
de morgen vooruit
dat hoort ook zo
ik verlang naar je
mijn kunstige bruid…
Wijze Domheid
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
896 Zo Dom te zijn als Utrecht, Trier of Keulen
zo stevig vastgenageld, zo alleen
te staan, bereid je af te laten beulen
door wind en kou en regen, stil als steen
Je hoofd een koepel met twee hemisferen
de binnenwand van engelen bekleed
waar het gezang weergalmt, het exulteren
van heel de schepping die zich heilig weet
Zo dom: geen redenering…
Glorie aan God
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
617 Glorie aan God, alle lof en eer
Want Hij heeft aan ons gedacht
En heel de schepping volbracht
Geprezen zij God, onze Heer.
Glorie aan God, die ons lief heeft
Want Hij is met ons, dag en nacht
En houdt trouw over ons de wacht
Hij die in ons hart Zijn vrede geeft.…
Bronzen wereld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
494 Stijfjes in haar web
Zit een goudkleurige spin
Geheel onopvallend
In een schepping van koper en tin
De spichtige vorm van haar poten
Vier stuks aan elk haar zij
Is in het juiste patroon gegoten
Geheel keurig op rij
Haar web weeft zij aan bronzen bladeren
Elke herfst weer hetzelfde ontwerp
Binnen haar vaste kaderen
Het is al sedert…
die geschreven staat in steen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
817 zon brandt openingen
in de tijd zie profeten
het volk laten weten
dat de schepping eindig is
ze spiegelen een
eeuwigheid die verder reikt
dan ondermaans bestaan
slechts doden pleiten hun gelijk
geloven is de boodschap
die geschreven staat in steen
hopen op hiernamaals want
waar moeten mensen anders heen
bezit en macht
nemen zij…
De anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 we klokken heden
willen terug naar een
verleden waarin de
schepping door de
mens te begrijpen was
aangesproken kon worden
in de zielentaal die
universeel door
zielsbegiftigden
communiceerbaar was
in onze hoogmoed
dachten wij meer en
beter dan andere zielen
te zijn hebben de
raakvlakken door de
eeuwen heen laten
vervagen tot alleen…
De lente
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.752 Het vuur van de lente
Doorstroomt ook de boezem
Van 't jeugdige meisje,
Vertedert haar harte;
Hoe zuchtend, hoe peinzend,
Hoe zacht melancholisch
Gevoelt zij de vreugde
Der juichende schepping;
En juicht toch niet mee.
Ik, vrolijke lente!…
troostprijs
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
793 ach heren van de schepping, de tragedie
waarmee u vroeg of laat te maken krijgt
en die het aardse leed bijkans ontstijgt
is onomkeerbaar, kent dus geen remedie
natuurlijk kunt u alles camoufleren
met handgevlochten ijdele toupet
maar weet u, die moet telkens af in bed
en zal het vrouwvolk vast niet inspireren
ook staat het vrij de scheiding…
Aanhalig vleit langs mijn schreden
gedicht
3.9 met 31 stemmen
17.220 Daar ik niemands gunsten weiger
Vier ik feest bij sluwen, wreden -
Vorsten liefst, vol boze lusten,
Schenders, die de schepping Gods
Vertrappen, met zoveel trots
Of zij de sterren zelfs blusten.…
Verlichte nacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
3.055 Met haastig weggedraaid gelaat
schuilen de zonnebloemen voor het poollicht
Het geluid van hoog afgestemde harpen
sterft weg over de juichende steppen van weleer
een schrale wind, een jammerlijk knarpen
omlijst de schepping van de vroegste Ambachtsheer
De engelen, ze zijn wat verlaat
zo dachten de grijzen onder het oostenlicht
Voor een…
grondgedachte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
891 hoe weerzinwekkend is het wereldbeeld
t is slecht zoals het op de aarde gaat
oneerlijk is de wortel van het kwaad
bij wat de kroon der schepping heet verdeeld
er wordt wat op de wereld afgeleden
de een crepeert de ander vreet zich vol
voortdurend is er oorlog op die bol
verneem nu hoe die bol kan staan van vrede
belasting wordt van iedereen…
Een projectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 ik blaas wolken op
tot ware luchtkastelen
laat witte schepen zeilen
in een blauwe oceaan
het is een spel
waarbij ik ongestoord
naar eigen fantasie de
schepping bij kan schaven
in een projectie
die mijn stemming en
emoties kunnen dragen
tot alles weer verwaait
maar de speelse wind
was niet mijn vriend
ook de zon verdween
achter…
al was het maar eenmalig
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
779 ik ween
om het onbereikbare
zoals vogels in herfst,
gevleugeld, de steekwonden
in schaduw van eenzaamheid
ik zie
een schaal van volle manen
hoe ze de tijd verzwijgen
het zachte kussen, de ontrouw
wit of zwart, dat door de nacht
liefde weegt, de schepping
overeind houdt
en waar het bloed vloeit,
keert en draait in donkere
stromen…
Goede Voornemens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
952 Voor heel uw schepping wil ik vragen.
Ontfermt U en blijf ons dicht nabij!…
Uniek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
433 Ik schilder en bezing
het levendige
kleuren
carroussel
dat uitziet in droefenis
naar de
leliebloem
de geur van de hoop
in de malle molen van
het leven
zijn lied rondom de tarwevelden
goudgeel in
het ochtendgloren
heen en weer langs ons huis
volhardend in de liefde
de toekomst
melodie van een nieuwe schepping
uit de wolken…
Mode verandert
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
556 wacht op warme tijden,
waarop het zonlicht oprijzend voldaan zingt,
en magisch verschijnend blij is,
waar de mens langs komt)
mode verandert
kleurig en vrolijk het straatbeeld
die ook blinkt in het uur
wakker, wakker en wakker
onder warme zonnoten
van oerkracht,(is mij een wonder)
waarop de klok verder tikt
op haar zonnevuur
van schepping…
Als apotheose
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
481 jij liet je
handen dansen
opende tussen
je vingers de meest
fantastische kleuren
die zich mengden
met exotische
geurvlagen die
de vormen in
hun magische
composities
hebben gedragen
in een uitbundige
zomerregie van de
mooiste zaken
die de lente
in haar schepping
met subtiele
kracht en uiterst
verfijnde pracht
tot paradijselijke…
De hoorn des overvloeds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Haar parelende ogen
kijken de mensheid aan
Er is van alles wat zij als schepping biedt
en waar haar vol treffende blik
de oevers van de ziel langsgaan
verdrinken vloeiend alle gevoelens
in een immens ademend gebied,
van kleurrijke tuinen,
afgewaaide kruinen van
krom gewaaide bomen in verbintenis
met de Aarde en het Leven
Ze geeft opnieuw…
Onuitputtelijke waansystemen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
470 Slimste uitvinding sinds
De schepping, toegerust
Met woorden, gedachten,
Verstand dat als geen
Ander liegen kan,
De onwaarheid zeggen kan
Waar de honden geen brood
Van lusten, omdat zij dat
Niet kunnen, niet kunnen liegen,
Alleen de waarheid kunnen zien
Zoals die feitelijk voor hen ligt,
Lief is lief, slecht is slecht,
Er is…
WACHTENDE STAP
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 De bezoekers
van Antwerpens trots gebouw
vol schilder- en beeldhouwkunsten
lopen misschien haastig
door enige zalen heen
blijven dan lange tijd stilstaan
bij een schone schepping
die hun zinnen streelt
de zuigende ogen
brengen in het denkende hart
een nevelig purper
dat zich steeds anders toont
het versnipperde bont
van een vervellende…
De winter wacht weer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Kijk zo zal ik het zien: 'elk detail,
elk element zal zichtbaar worden;
en het besef te verkeren in een
stille wereld zal in mij groeien;
over hoe groot de schepping is
en hoe klein je als mens bent
Ik zal stappen in een wereld vol
kristallen, heel voorzichtig; en ik
ruik dan de geur van de winterpracht.…
Leven is het bewijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 Slechts Één schenkt ieder wezen
De liefde en het leven hier op aard
Zoveel gunsten heeft Hij reeds bewezen
In Zijn lankmoedigheid ons bewaard
Welk Wezen kan schoner aarde bedenken
Met meer verschil in vorm en kleur
Of zou Zijn schepping beter schenken
Zo volmaakt, zo superieur.…
stemadvies
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 wanneer mag ik je flanellen broek zijn
jouw huidomspannend heelal
de lengterichting van je lijf
jij daar, vleesetende plant in polderland
je bent elke tik van mijn uitgemergelde hart
mijn diepgravend zielevuur in maag en botten
je zit in elke vezel van mijn dagdroom
in elke hersencel van de nacht
smeltend poolijs dat je bent
jij, genade der schepping…
gedachten vol met stilte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn
eigen horizon vermaakte
we gingen terug
naar paradijselijke sferen
de schepping…
parelde een hoge lach
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
994 dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn
eigen horizon vermaakte
we gingen terug
naar paradijselijke sferen
de schepping…
Ufoïde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
406 .
___________________________________
UFOÏDE
Titanenzonen zouden 't
kunnen zijn
Of goden, honderdmaal geïncarneerd
De schepping gadeslaand,
waar niets ontbeert
Alleen de mens leeft er
constant in schijn
Het wachten is op een humanoïde
Onfeilbaar, zeker, als een androïde…