Alle inzendingen over schouders

1857 resultaten.

Sorteren op:

Stilzwijgend grijs

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
je schemerde stilzwijgend grijs alleen je blik uit vochtige ogen kleurde zwart wit schouders licht gebogen je zachte stem sprak over hem met ondertonen van verdriet hij was er niet al maanden geen bericht en niemand die ook maar iets van zijn verblijfplaats wist na duizend handen en gezichten ben jij hier beland wachtend…
wil melker28 januari 2017Lees meer >

Glimlach

hartenkreet
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 2.549
Bergen te verzetten Ruimen van de geest Achter kunnen laten Wat eens is geweest Luchten van je hart Verschonen van pijn Vrijheid van de ziel En jezelf kunnen zijn Last van je schouders Zucht van verlichting Glimlach om je mond Kies de juiste richting Vrij kunnen ademen Vier je eigen teugels Om de simpele reden Je leven krijgt vleugels…
car7 mei 2007Lees meer >

spiegelende realiteit

netgedicht
4.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.899
ik zie jou staan in de piste van een lingerieboetiek als kwetsbare figurante op het wedijverend glas de verbeelding zoekend die een weg naar jezelf baant of iemand die je ooit was je draait je half om of kijkt over de schouder naar elke starende blik die je ego tracht te vangen aldoor wisselend van pose om de bevestiging te vinden…

glibber

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 607
Staan op een schouder probeer de aanwijzingen te vinden ontdekking van land een eindeloos spel verlaten en binden water tot zand zang op het schip de kleuren als een begrip gevoed door het licht glipt het leven op het dek langzaam van normaal tot lekker gek golven dansen zoals altijd niets is onbegrijpbaar of buiten bereik.…

Draai bogen

gedicht
2.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 14.759
Draag haar op schouders naar de verte. Verte? Dat had papa wel eens kunnen zeggen. Spring haar los, touw. Draai bogen om haar diepe tonen. Meng haar lievelingsroze door de schemer. ----------------------------------------------- Maastricht International Patry Nights, 2006.…

Blauwe ogen

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 942
Blauwe ogen Sproetje op je schouder Heb je altijd gemogen Samen worden we ouder Handen zo bruin Glimlach als de zon Kusje op je kruin Jij die ik won Je haar waait in de wind Een traan op je wang Jij die mij bemint Bij jou ben ik niet bang In mijn buik een vlinder Heeft het zo ontzettend druk Van hier en niet ginder Jij bent mijn…

Kermis opsmuk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
Over haar schouder kijk ik mee Hoor! het lied van mijn kind Dat geluk ziet en vindt In het wiel van geluk De geuren Kermis opsmuk De kleuren Deze dag kan niet meer stuk "Papa, kijk je niet, waarom, heb je verdriet?" Toen zag ik en keek tevree Nu kijk ik maar zie het niet Ik lach en neem haar mee: we zijn weer met ons twee.…

jij en ik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 648
het strand draagt ons gewicht zweeft boven water slechts dat, want onze liefde is, maakt licht gebogen rond mijn schouder ver weeft jouw stem de traagheid van de opgekomen maan haar baan volgt duizend golven in een warme liefdesnacht morgen wacht maar houdt zich lang verborgen…
switi lobi9 december 2011Lees meer >

bij terugkeer aan het meer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
bij terugkeer aan het meer graast onrust ben ik wankel onbewoonbaar en verjaag een vlinder wie mij zich herinnert liegt of is gebrandmerkt lacht de wind ik haal mijn schouders op en kerf hun namen in de banken aan het meer eerder je gezicht warm je huid niemand die ons herkent als de stad wakker wordt en licht gelooft wandel ik als…

vraag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 386
Heb je zelf wel eens een vrouw in je armen gehad zo aantrekkelijk waar je zo gek op was gek op alles van haar haar kont, haar borsten, haar buik, haar haar haar gezicht, haar lippen, haar lach, haar geur haar stem, haar schouders, haar armen, en weer haar stem alles wat ze zei en niet te vergeten haar ogen, altijd weer haar ogen…

De kleine wereld

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
ik las veel sprookjes in je ogen met handgebaar en lach vertelde je het warm beleven de kleine wereld die alleen aan kinderen is gegeven monsters die wij tegenkomen in nachtmerries en dromen horen daar niet bij toch schemeren zij in donkere randen als mist in tranen vloeit jij mijn schouder vindt en ik het kind in je…
wil melker1 december 2011Lees meer >

de schors van de nacht

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 738
laat me als een kleine vlam mezelf zijn want hoe anders kan ik uitleggen dat de nacht zich niet vergist naakt op mijn schouders hij is een reiziger -ik ken zijn gewoonte- en komt binnen via schemerlicht berooft een boom van zijn bladeren en ebt dan weg in het oog van alledag laat me het ruisen legt zich neer ik klink zachter op…

Hooggehakt en kortgerokt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
ongelovig kijkt hij om blikken kruisen haalt schouders op en lacht verlegen stoer en kwetsbaar tegelijk.…

De enorme schrik www.nederlands.nl stopt!

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
Heeft er nog iemand schouders, die eronder gezet kunnen worden, heeft er iemand een goed argument, zodat we straks kunnen zeggen: kom op Johan, Vent: het gaat LUKKEN.…
Johanna19 september 2015Lees meer >

Opvoeden

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 708
Een blinde muur een vader kindje op zijn schouders zeg me wat je ziet vraagt hij handen met mensen eraan ze willen mij nee liefje ze willen jouw broodje gul als ze is breekt ze stukjes af en gooit zo ver als ze kan het is net als eendjes voeren zegt ze blij hoe leg je een kind uit dat mensen geen beesten zijn…
Inte feelders21 september 2015Lees meer >

Het koppie gebogen

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 609
je polsde mijn hand sprak in het spreiden van vingers duimde voor dieper verband heb je omarmd je schouders geraakt zag je ogen het koppie gebogen onze liefde heeft lippen gesmaakt opgetogen zijn we gegaan hebben minuten tot uren gewogen de klok wederom horen slaan wij kunnen de wereld weer aan…
wil melker1 oktober 2008Lees meer >

Dat liefde leidt

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 817
wat is waarheid in het samen stappen van de stenen op een pad dat liefde leidt dwars door alle stromen druppelen de bomen hun nat dat hopelijk van onze schouders glijdt wij hebben onze route genomen handen in elkaar weet dat niemand daar ooit kan tussen komen want onze waarheid kent geen liefdestrijd…

verdoopt

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.339
Ik leef met de naam, lig erop, hang hem over mijn schouders, verleid hem zich thuis te voelen. Rolde na voortdurend haken hem bollend heen en terug. Voor het andere deel van mij nam ik hem aan en nu siert hij als tatoeage bundels in de kast. -------------------------- uit: 'Verzoenen', 2014.…

Herinnering

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
Als ze verdrietig zijn dan valt dat soms niet mee en dan is een arm om je schouders vaak heel fijn. Herinneringen met gevoelens en momenten die zijn geweest kun je koesteren, je hele leven lang.…

in godvergeten zeer

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
vragen malen schouders ophalen vluchten voor alles alweer ik draai me om kom ga met me mee ogen vragen handen klagen zeg geen nee we graven ontdekken openen zacht de gestorven tijd van mijn jeugd die niet mag je gebaar die aai over mijn haar je bent er we delen in godvergeten zeer…
wil melker21 november 2006Lees meer >

Als ze leest

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Genoeg nu, het boek klapt dicht, zal de ziel ooit rusten denk ik wanneer ik teder haar schouders streel en me aan haar trage tranen laaf.…

blijspel

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
het is zo moeilijk voor hun ouders die daar leven en daar werken gaan omdat het droevig blijspel weegt op schouders, maar daar trekken ze zich geen moer van aan!…

Vriendschap

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 764
Een schouder om bij te schuilen. Vriendschap is soms zwijgen. Vriendschap is vertrouwen. Vriendschap is respect. Op zo'n vriendschap kun je bouwen. Misbruik je vriendschap dan gaat het vertrouwen weg. Dan kom je heel alleen te staan. Terwijl het toch wel veel fijner is je levensweg met vrienden te gaan.…

Compliment aan de vrouw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Vrouwen zorgen voor geluk en voor gezelligheid Ze kunnen ook veel lachen om de onbeholpenheid, het schuchterige, nuchterige van mannen Vrouwen zijn als bloemen Zij redden mannen door hen hun redders te noemen De sterke arm, schouder, hand, uitvinders van de apparaten, stofzuigers, wasmachines, leidingen Zonder mannen zouden ze niet zo kunnen…
Ralameimaar13 september 2022Lees meer >

Helaas, de leeftijd... 1+2

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
lopen langs die rivier genietend van watervogels of planten, met gewoon plezier in alledaagse landschap met koeien kalveren paarden of schapen in de wei wijzend op springende vissen in het water samen kijkend naar vogels in de lucht de verschillende vormen van de wilgen dikwijls denk ik daaraan met een zucht samen de armen om elkaars schouder…

Zoveel en toch

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Neem de schouder die ze je geven pak 'm met twee handen aan want je zult zien met meer mensen zal alles veel makkelijker gaan. De regie hou je zelf.…
Johanna10 augustus 2016Lees meer >

De kaaiwerker

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 259
De schouders werden licht. Toch strijkt de wind nog langs de oude kade. In het water beweegt iets na: een dorp, eeuwenlang gedragen door mannen die nauwelijks een spoor achterlieten.…

verdriet

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.145
een schouder om uit te huilen een arm van omhelzing een knuffel van troost ach had ik dit maar dan was ik er mee klaar. eens komt er een dag dat sommige mij wel zien staan dan ben ik blij en kan ik er tegen aan.…
mariska18 juli 2003Lees meer >

Blik in de spiegel

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.413
Een kruisspin kijkt toe, haalt zijn schouders op, herstelt het web dat gehavend tussen kin en haarlijn zachtjes heen en weer deint. Mijn mond opent zich. Een vlieg verlegt zijn koers en zweeft elegant de geopende ruimte binnen. Ik slik.…