1614 resultaten.
Witte deken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Witte deken wijkt
voor kleurig bloementapijt
De natuur ontwaakt…
Winter warmte...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
758 Buiten zo grillig ijzig koud
overladen in een wit tapijt,
verwarmt door jou mijn hart,
ware liefde ik was het kwijt.
Lente ontspringt zacht in mij
wanneer jij naar mij glimlacht,
diepe intense gevoelens ontluiken,
ik heb er vele jaren op gewacht.
Zomerse vurige ontbrandingen,
laten mij zijn in wie ik wil zijn,
onze liefde puur laten stromen…
en het gebeurde
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.602 En het gebeurde opnieuw - de wind waaide
het gras loste zijn zaad en zaaide
over de vlakte torende hoog
stof in wolken dat voortbewoog
en even later langzaam daalde
tussen het zand - tot het zich herhaalde
en het weer gebeurde, de wind waaide
en het gras zij zaad loste en zaaide.
--------------------------------
uit: 'Spinrag van…
Vergankelijkheid-1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In de lucht weerklinkt
het geluid van ganzen
de letter die ze vormen
tijdens hun hemelreis
is meteen het begin
van vergankelijkheid
de zomer is dood
leve de herfst…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Daar, waar ’k over IJssel zie
terwijl ik met mijn blik
veerkrachtig 't water oversteek
zijn het al de uiterwaarden die
hier dravende in kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen…
Aandacht voor de aarde...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 Seizoenen sneuvelen als het leven.
Eenvoud in al haar pracht, vogelgezang en
sterren in de nacht die betekenis geven aan
een bestaan waar langs men beter kan gaan...
Rivieren die blijven stromen naar zee en oceaan.
De duinen en stranden of een laan met aan weerszij
populieren.…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 De wind waait langs de heide,
Waar 't korte daglicht vliedt,
En donkre wolken glijden
Langs 't zilvergrauw verschiet.
Op verre molen draaien
De wieken loom ál-door;
Er zwermen bonte kraaien
Om 't kronklend wagenspoor.
Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
Bekoring van herfst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
772 Met je pracht aan warme kleuren
weet je stad en buiten op te fleuren,
de diepste tinten oogstrelend mooi
die de wind speels door de lucht verstrooit
en als zwevend blad in groten getale
dwarrelend naar de grond laat dalen
Genietend struin ik door het bladertapijt
van jou, mijn geliefde herfsttijd…
Het donkerrode sluiten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 er knapt iets
en je valt cirkelt
kleuren op de wind
vult het herfsttapijt
met donkerrood het is
geen sterven en of dood
jij die groen ontlook
in lentes eerste zon
en naar de zomer groeide
de bloemen ruikerde
in volle zon hun vrucht
beschermend weer omsloot
het donkerrode sluiten
geeft jou de levensrust om
als voorjaarsgroen weer…
Grijs landschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.047 Het landschap ligt, een droom zo onbewogen,
Door't ijle floers van dampen overtogen.
De dag is stil en fijne regen leekt
Wiens zoete ruising vage treurnis kweekt.
De bomen staan ontloverd en gebogen,
Hun zwarte takken grillig voor de hoge
En strakke hemel die, tot grijs verbleekt,
Geen milde zon of troost van blauwte breekt.
En hier…
In een schrale wind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 zomerbloei
sprokkel ik
de vruchten
van mijn bestaan
bij elkaar
opkomend groen
verdroogde in
een schrale wind
tot zorgenkind
een zomer die
niet warmen wilde
betrokken luchten
die het hart verkilden
ik las de aren
van het veld
heb als volwassene
geoogst in geld
de herfstmand is opgemaakt
in kleuren van het leven
nog één seizoen…
zomernachten in Juli ( 2013 )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
563 beloftes werden gedaan
op windstille dagen
gepassioneerde nachten
laten ons nu geeuwen
steden betraden we met
gretige nieuwsgierigheid
ik herinner me de dame met
een zwarte hoofddoek
bijna ongepast in de felle zon
ze verkocht rozen in een mandje
jij kocht ze gul
strooide ze over mijn lichaam in de
nacht die kwam
ach, ze waren…
We leven nog...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.058 Ik staar naar de wolken en geniet intens.
Problemen zie ik in de verte verdwijnen.
Ik hoor het zachte suizen van de wind.
Wind, op weg van hier naar nergens.
De zon breekt af en toe door.
De eerste bladeren vallen.
Het gaat zo regenen.
Ik ruik de herfst al.
De winter komt.
Zo ging het en zo gaat het.
Zo zal het altijd gaan.
We leven nog…
Geestverschijning van de meikersenboom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.668 Tegels de velden op het suizend wiel
van de winter, de pottenbakker. Maar
winters gieten nu ook de ijskruik van
oogopslagen, blauwe tegelvloeren en
-wanden, kwik in de thermometers van
de zomer; onderwereld steelt nu smaak,
licht; vlekt het waas van de druiven;
roof in volle bloei zwaait zijn bijl.
Bij de geknotte linden is doorzichtig…
perfecte bloesem
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
681 Ik geloof in liefde
Liefde komt als je het niet verwacht.
Liefde is onvoorwaardelijk in iemand geloven
Een vertrouwen zo sterk niet te geloven.
Maar het nadeel van deze gevoelens is dat ze irritaties opwekken.
Vooral in deze tijd nu niets is wat het lijkt.
Liefde is puur en zo mooi als de perfecte bloesem in de natuur, maar je moet geluk hebben…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?
Niet alleen…
Jij bent mijn levenslicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
670 Als een boom geworteld aan het water,
zo is onze liefde voor elkaar
Elk seizoen van het jaar
brengt ze haar vruchten voort.
Ik besef hoe wij met elkaar
verstrengeld zijn.
Zou niets anders willen dan dat.
Jij bent mijn...,levenslicht.…
PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 En dan drukt
winter
zijn stempel
op pad en perk
in mijn tuin
Jaagt wind
en metgezel sneeuw
tussen struik en boom
hun laatste blad verloren
De prietpraat
tussen fris groen
van bol en knol
met stilte bedekt
De tafel voor vogels
door mij
gedekt, de vetbollen
gehangen
Dempt even...
even maar
mijn verlangen
naar voorjaar, lentelicht…
Voorjaar!
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 't is lente, 't is lente!
Ik zie weer geel in het groen
Niet langer die grijzige prenten
Maar een pimpelpaars plantsoen
't is lente, 't is lente!
Ik hoor gezoem in de zon
Niet langer die lege momenten
Maar een nestje op mijn balkon…
EEN VROEGE LENTE....?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Een vroege lente
kunnen we
op onze buik schrijven
Op het terras
geen enkel glas
met ijsblokjes
Geen blote lijven
van de meisjes-van-de-bank
van een argeloze studente
Geen stukje bloot
van de heer-op-leeftijd
de dame-van-stand
Mijn ochtendkrant
meldt een wind
die aanwakkert
De tulpjes
en narcissen
gaan tegen de grond…
Universeel donor
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
748 Tot vreugde van het leger van insecten,
Zoals de teek, de sandfly en de vlo
Ben ik gezegend met de bloedgroep O,
Wat mug en daas veel eerder al ontdekten.
Kan je als donor ook nog dieper zinken?
Ze kunnen allemaal mijn bloed wel drinken.…
Intrede
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 Een bruin blad valt neer
op een nazomerse dag
door een zachte bries.…
Herfst van het leven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.493 Dat zijn de wetten van de natuur,
de vier seizoenen,
de wet van het leven.
Dus nee, we sterven niet.
We laten onze bladeren los,
we bezinnen,
we vernieuwen,
en bloeien weer op.…
Nazomer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.085 Lang voor ’t verdorrende seizoen beginnen moet,
speuren haar scherpe ogen naar de onderhuid.
De bloemen van haar bloed schreeuwen haar kleuren uit.
Ze gaat uitdagender dan ooit van hoofd tot voet.
Er is een leven dat zij in den spiegel voedt.…
zo'n hang naar...
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
888 een behaaglijke hang
naar warmte en tederheid
maakte zich van mij meester
geen vermoeden waar dit
door werd aangewakkerd
maar het was er ineens
op onverklaarbare wijze
wat kon ik anders
dan het koesteren
als ware het puur geluk
gelijk een schitterende glans
in de chronische dofheid
van het verstrijken van tijd…
Leegstand....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Ze staan
leeg
badder-en zwemseizoen
nog niet begonnen
Zon heeft
de aarde
met prille lentevingers
aangeraakt
Ze vragen
om
wielen
wielen van fietsen
Kijken uit
naar fietsers
die een rustpunt
aan deze plas zoeken
Binnensmonds
even vloeken
want ze staan
er nu wel:
onbewaakt.…
Droef
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 tranen hangen aan de takken
nu de hemel onophoudelijk huilt
kijk haar lopen op hoge hakken
hoe de fietser onder een galerij schuilt
kindervoetjes vinden plassen
om in te stampen bovendien
loopt hij harder met hond en plu
de vrijdag is droef begonnen zo te zien…
Je opgestoken wind
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
844 je opgestoken wind
huilt regen in ons
bloemenbed waar borders
de seizoenen kanten
jaren hebben
daar patronen
in gelegd gesteund
door vaste planten
er was te weinig
ruimte voor eenjarig
bloeien het almaar
snoeien bleek funest
mag ik je vragen
de opgestoken wind
in minder vlagen te laten
regenen op ons bloemenbed
krijgen…
Twee februari
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
601 Het licht wordt sterker
de dagen blijven lengen
tot het hoogste punt.…
Februarilicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
939 Ze vertelt over het donker,
duister van de winter,
dat de heimwee naar de zomer
ternauwernood verdraagt;
ze zweeft in een soort gedicht
over 't bruinverkleurde klimopblad
waar de herfst het hart uit at
maar de nervatuur vergat
en door het frêle raster
valt het bleke Februarilicht
op knoppen barstensvol lente.…