8180 resultaten.
Zo bijzonder
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.512 Als er geen mensen zijn
valt alles weg om iets
te kunnen schrijven.
Zij maken dat we leven
van elkaar, zonder gemeen
te hoeven zijn.
Alleen om die reden
voelen we ons
zo bijzonder
in deze aardse wereld.…
dreiging
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
627 Er hangt een dreiging in de lucht,
een diepe zucht, blik naar de hemel,
alsof we wachten op de schemer,
of scheuring van ons warm cocon.
We leven door en maken plannen,
toch zijn we onderhuids gespannen
en voelen we de tijdsgeest drukken,
die scheurt ons fundament aan stukken.
Er sluipt een angst door het gewelf,
een vage vrees die maakt…
Je schrikt je een aap!
snelsonnet
3.8 met 16 stemmen
1.292 Maar die veronderstelling was dus fout:
Er liep een mens rond in ons nevelwoud!”…
'Mens ontstond door koken'
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 dat het mensdom afstamt van de apen
wordt door menig darwinist erkend
de oorzaak van die afstand - nu bekend:
het vuur ontstond, we koken onze rapen
dat doen we nu zo'n 3, 4 miljoen jaar
zo langzaamaan zijn alle rapen gaar…
antimaterie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 Herinneringen
het voorbije leven
en daarvoor
ijl als hoge lucht
azuur en de vlucht
het stuwen
en het dragen
flinterdun
denkbeeld van bijna niets
sierlijke zwaan
boven
alle verdenking
van de wolken
en de bakstenen mens
de nek krommen
om de vergissing
het zware trekken
van verheven verzuchtingen
de mens is wel degelijk daar…
Deterministe
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
639 Ze waant zich
een kardinaal
van gotische strekking
het kattenluik is haar te min
deuren
kunnen niet gigantisch
genoeg zijn
en ik kom slechts
met het pakketje van
het schuivende terrasraam
driehonderd kilo
droog gewogen
het vraagt slechts
het lichte gezwel
van de biceps
van haar eunuch
of speelt daar
het wringen
van…
Makke
hartenkreet
1.4 met 18 stemmen
2.393 ik schouw de wereld
wat een teringzooi
ik schouw de mensheid
want daar komt het door
ik schouw mijzelve
ja, daar ligt de makke
geen beginnen aan dus
en derhalve ...…
huizen tussen kelder en zolder
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
815 mijn rug
mijn voeten schoten vol gaten
tussen alle andere dingen in
sprak de trap niets dan waarheid
en nam een loopje met mij
de achterstevoren gedachte
ook al de rest was te zwaar
om dragen, zoals het plafond
mij drukt in de tegenwoordigheid
alsof ik mij eeuwig op de vliering
bevind, mijn handen verstrengeld
in de duisternis van de mens…
onwetendheid zij gezegend
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
570 Soms zou ik me wel eens
willen uitspannen
over een aantal gevlochten tegels
alsof ik de wereld zelf afbaken
tussen vier armen oneindig strekkend
de aap in mij spelenderwijs
en op de rand daarvan
in het gras
worden zelfs tuinkabouters
deel van een wereldgeschiedenis
die ik zelf verzonnen heb
maar mijn bestaan is gezolderd
in een aantal…
leven op aarde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 het leven heeft ijzeren knuisten
de zon speelt en draait een koperen
melodie over de aarde
waar mens en dier vechten voor
hun leven.…
Gelijk
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
518 ik ben bereid
de stelling aan te nemen
dat elke mens
gelijkwaardig is
aan de ander
op voorwaarde
dat we het dan wel over
hetzelfde geslacht hebben
remy…
reiziger
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.176 uiteindelijk ben je eenzaam
ieder mens staat toch alleen
er zijn altijd wel vrienden
of familie om je heen
maar wie je eigenlijk bent
en wat je werkelijk voelt
en hoe je al die dingen
in je leven hebt bedoeld
dat weet alleen maar jij
soms wil er iemand mee
maar het blijft een eenzame reis
in een altijd lege coupé…
Gevaarlijke wapens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
985 De mens kan “rustig” slapen,
of geen vuiltje aan de hemel was.
Hoe komt men toch aan dat wapen
waar men zelf dikwijls bang voor is?
Ziet men niet de wonden die gapen,
door vernietiging en door gemis?
Niet in laboratorium zijn wapens geboren.
Niet in werkplaats en/of fabriek.
Maar ze ontstaan tussen onze oren.…
KERSTWENS 2009
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
3.781 ligt verscholen in de mens!…
wereldverbeteraars
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
629 Ondanks de kennis die men had verworven
- men noemde zich zelfs homo sapiens –
ontstond de nogal dwingende tendens
de aarde te beschouwen als gestorven.
Of dood op sterven na, al naar gelang
hoe fundamentalistisch groen ze waren,
de mensenhaters en cultuurbarbaren
in éénstemmige bio-ecozang.
Ze moesten achter hun computers strijden
voor…
overwinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.027 Hoe de draagkracht
in het donker schrijft
uit het diep in de aarde
zich tot schollen verheft
het zwarte gat gapend
het begrijpen en de angst
op fragiele vleugels
met kunstig geduld
verworven uit de mens
hoe soms heel de wereld
aan je trekt met voeten
wortelend in het drijfzand
van schouders die naar
beneden hangen
de zucht het eeuwige…
Mirakel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
619 hoe klein het mensje
overlevingskans miniem
herboren wonder…
Passen in het zand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
603 verdwaald
in niemandsland
groette mijn hand
de wolken in
hun door de wind
bijeen geveegd verband
lege einders
keken terug zonder
de ogen neer te slaan
en voeten maten
passen in het zand
zonder te gaan
mijn menselijkheid
had afgedaan
werd niet gevoed
toch heb ik jou
ontmoet in niemandsland
mijn broeder jij maakt alles goed…
Hoe vaak?
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.030 vervoering
wil ik niet af van mijn zwakte
Ik schoon mij in het regulerend water der tijden
en zie nu de naakte waarheid in spiegelbeeld
al mijn bewegingen sla ik gade
ik ben mijzelf in die ander
bespeur nu aandacht en doortastendheid
mijn vragen zijn al beantwoord
langzaam vervaagt het beeld
mengt zich met mij
tot het volmaakte een
dat mijn mens…
Homo Sum I
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.935 Ik was de gróte Minnaar zonder ruste,
Die ging hoog-heerlijk in triomf door 't Leven,
Jeugdig omklemmend in een stórm van beven
Al zielen, gróte en kleine, naar het lustte
Dit Hoog Hart, dat toch nóoit zijn droefheid suste,
Droefheid om Liéfde's wil, die géén kon geven:
Nu weêr om Zélf's wil, wijl ik zelf moest sneven,
Dán wijl ik…
beschaving
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
602 en daar kwamen zij
de mensheid
met de borst vooruit
de grote trom slaand
het universum in
op zoek naar hun aard
om ooit
weer ongehoord
te verdwijnen
in het oneindige
als een zuchtje
in de eeuwigheid
een hoop rommel achterlatend…
homo imperfectus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 zeker te weten
bleek later soms finaal verkeerd
steeds in de weer ondernemen we veel
maar laten lastige taken graag staan
en van wat we deden was ’n goed deel
beter nooit of anders gedaan
felle emoties en stiekem venijn
zijn vaak sterker dan het koele verstand
wilde acties van ons reptielenbrein
maken relaties feilloos van kant
de mens…
Ontregeld
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
505 De regen is boos
diagonaal giert zij
de zon negerend
gedoogt zij geen boog
Haar ritme is verstoord
zo laat zij rivieren overstromen
bergen veranderen in modderstromen
en brengt zij doodt en verderf
Op Afghanistan regent het TNT
in een eindeloze dorre vlakte
Beursgenoteerd
waarvan akte…
to be or not to be redelijkerwijs
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
678 meer dan men redelijkerwijs
van een man verwachten kan
het is als het velijn dat me
van het vlees getrokken wordt
nog voor ik slachtrijp ben
en dat in ogenschouw neemt
en soms ben ik een schaap
in wolvenvacht doend alsof ik
een wolf in schapenvacht ben
ondertussen aanstalten makend
te zijn wie ik ben zonder enig fingeren
of zonder te menen…
inzicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
714 Wil men vandaag het tij nog keren
dan moet de mens zijn lessen leren.
Door schade, schande en ontberen
uiteindelijk U weer gaan eren.…
overschotten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 Het is er teveel aan, soms
het onzegbare
(met klompen aan de vingers)
hoe de jonge veulens
alles liggen op te hopen
in het verslijten op heuvels van morgen
en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb
ergens hier waart het in alledaagse gestaltes
het herkennen in de vlakte van de poëzie
hoe het trekt aan het panorama
(het zich tot vleugels…
EN GOD ZEI
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
2.142 En God zei:Vrede op aarde in de mensen een welbehagen
en de mens zegt: Oh ja, sinds wanneer?…
EZELSVREUGD
hartenkreet
1.6 met 7 stemmen
867 Ezelsvreugd
in
ezelsleven
mensen vergelijk
met dier
zal nooit
groter schande dalen
op een mens,
die dierlijk leeft…
Ik heb een mooi mens ontmoet!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
670 Ik heb een mooi mens ontmoet
ineens was ze daar
Als door de hemel gezonden, geheel onverwacht, nooit durven dromen
zo echt en zo waar
Ik heb een mooi mens ontmoet
Het leven deed zeer
Geen geloof meer in morgen, vertrouwen was weg, de hoop was verdwenen
zij geeft het me weer
Ik heb een mooi mens ontmoet
Ze heelt en ze maakt
Wonden genezen…
Dierentuin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
618 Slangen traag in bomen soepel tussen
takken door, slissend, olifanten log
met hun slurf heen en weer passend
op de kleintjes, maar vooral met
de apen wanneer ze schreeuwen
tegen elkaar hun krijsende geluid
voel ik verwantschap, weet ik de
mens weer en waar die vanaf stamt.…