1824 resultaten.
Nevelen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
583 ontwaken in slowmotion
onder een wollen deken
van zeven tinten grijs
pikzwart wordt langzaam lichter
een dikke mist verdwijnt
waar Avalon verschijnt
gerechtigheid wint altijd
waar ridders rond een tafel
Godinnen eren en begeren
vergeten lijkt de tijd…
Op vleugels gedragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
625 hoog in de lucht
gaan staart en vleugels
als in vogelvlucht
in blauw en grijs
tussen witte wolken
naar een paradijs
jouw voetafdruk
op een eiland
van warm geluk
--
och kon ik even
steels daar zijn
die pracht meebeleven
--
zonlicht op je ogen
aarde in zicht
tijd voorbijgevlogen…
Stil gemis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
332 De zon die geen huid meer warmt,
die alle kleur in grijs heeft doen vervagen.
Slechts nog sprekend tegen de stilte,
muziek die geen lading meer kan dragen.
Loos bestaan, monotonie. Geen schreeuw,
geen emotie. Geluiden verstommen zacht.
Het verval van pijn in de leegheid van de kilte.
Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
Winterschreeuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Een laatste winterschreeuw verstomt
in wit, grijs, grauw
De lente wacht geduldig
ze lacht, al gauw verschijnt ze
In volle glorie zal ze stralen
je ziet het aan de bomen
je ruikt het in de lucht
De winter zucht
plaatsmakend, van binnen tot buiten
stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
Marine
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
785 Dit aquarel in alle tonen grijs
Lijkt wel allegorisch voor deze laatste eeuw
Vooraleer ’t millennium zich sluit,
Berouwvol om ’t vele leed
Dat deze laatste honderd jaar
De mensen drukte.
Toch verzacht het grijs der lage wolken
De rimpeling op ’t water laat op ’t strand
een grillig zandspoor na, dat oplicht in een vage avondzon.…
de toekomst was van edelsteen
netgedicht
3.7 met 295 stemmen
46.206 jij bent niet hier
vanbinnen niets meer
een omhulsel ben ik slechts
een krot
voor afbraak in de steek gelaten
leeggehaald tot op het bot
lamgeslagen, zwaar gehavend
voelt mijn hart, mijn lichaam aan
wankel zoek ik naar een houvast
struikelend over kruiend ijs
maar de toekomst ligt in duister
voor mijn ogen doemt het grijs
waar is onze…
Vakantieverlangen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.331 Het Noorden krijst in het grijs
met draaiende polen,
Het Zuiden galmt het paradijs
en zet me op hete kolen,
De zon-zee-strand-gigant
bedwelmt ons met mooie oorden,
Laat ons los op menig vreemd land
met paleizen en glooiende togen,
Maar wie rust nastreeft
kan gemakkelijk zonder
het spenderen
van een godsvermogen,
Desondanks is het wonder…
met in het vooruitzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 het gras dat zo fris en groen was
voorbij…
we wisten het natuurlijk wel
maar nu de regen meedogenloos
valt als een grijs gordijn
zwaaien we de zomer weemoedig uit
de zondag, het is zeker al bij
de klok van elf uur
geeft ons vast een voorproefje
van wat komen gaat
grijs is de lucht
opoe herfst komt op kousenvoeten
maar toch met…
September, blauwe zondagmorgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 Net nog geen winter, net iets te
Grijs wentelt de wereld zich op weg voor
Zijn winterse reis.…
onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Net nog geen winter, net iets te grijs;
wentelt de wereld zich op weg voor zijn winterse reis.…
Grauw Gaza
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
588 Grijs aangrauwend ontwaakt de dag
die druipend opstaat uit de nacht
het huis ademt nog de kilte
van het duister en de stilte
die ik dromend voorbij gaan zag
met hun ziel verlammende kracht
die mij ‘n ogenblik verziltte
en mijn levenslust verviltte
grijs en grauw verloopt het etmaal
druilerig zonder zonnestraal
huizen huilen langs…
De Don
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
919 Een nazaat van een regentesk geslacht
En zelf bestuurlijk ook royaal ervaren
Mag nu het onderkoningschap gaan klaren
Al was de procedure wel verdacht
Hier rapt Piet Hein zich fietsend vast wat los
Voor eigentijds advies in Huis Ten Bosch…
Bui
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.503 Ik voel me wat lentetriestig
Het grijs wordt zwart na een dag
van voortdurende zachte regen
Door wortels heen stroomt, ruist
het vocht, het blad richt zich op
De dingen gaan zoals ze gaan
als Venus, een inktzwarte stip
op de zon en toch
waar ben jij wie ben ik
word jij als het regent nat?…
kerkhof
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.297 treurende wolken
benevelen grijs de zon
de dag playbackt de avond
ingekerfde stenen rij aan rij
uiten gedateerd het verlaten
half vergane bloemen rotten
boven lijken diep begraven
stil knerpt het grind
schuifelend de dood aanvaardend.…
Hersenspinsels
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
818 Ik sleutel in gedachten
aan stemmen in mijn hoofd
zij verwoorden de ideeën
die ik jaren heb geloofd
Maar nu blijk ik veranderd
wat zwart was is nu grijs
gedachten moeten anders
als op een verre reis
Neem het me niet kwalijk,
hoop dat ik niks bederf
mijn hoofd niet langer kleurloos
'k kom beter uit de verf!…
's avonds laat
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
846 met snelle passen
loop ik door de met plassen
bezaaide straten
mijn hoofd zit vol
en frustratie zoekt een uitweg
langs de hoeken van mijn ogen
nergens naartoe
ergens vandaan
in een plas zie ik de maan
in dit witte schijnsel
kleuren zwarte gedachten
vrolijk grijs…
Rosse streling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
20 De takken houden stil
Stil staat het bos te staren, grijs en koud.…
Onze oma
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
5.840 Mooi gerimpeld, nog niet echt grijs.
Ogen die glimmen, oud en wijs.
Wijsheid van de jaren,
die niet altijd even makkelijk waren.
Net mantelpak, wat gouden sieraden.
op de salontafel, wat damesbladen.
In het midden een pot drop,
en voor je een halfvolle theekop.
Ze gaat rond met chocola.
Dit is nu typisch onze oma.…
Aan het trefpunt
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
573 gedachten verstarren
via inkt van een pen
waarmee het is afgedrukt
al verder en verder
maakt deel uit
vanwaar het over gaat
de boog lijkt gespannen
aan het trefpunt
de lucht kleurt grijs
langzaam drijf je weg
tussen gedachten en denken
stilte neemt toe…
zo maar een dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
999 Als de dag haar gouden glans
heeft verloren
en het daglicht bijna is gedoofd
wordt de hemel toegedekt
met donkere wolken
grijs en grauw
waar geen sprankje
te ontdekken is
van het hemelse blauw
dan ontmoeten we de nacht
langzaam verglijdend
in een nieuwe dag
die ons stralend
toelacht
en weer zal bekoren…
herfst
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
625 Mij zegt dat gene moer
ik zie wel regen en wind
meer rimpels in de singel
dan strikt noodzakelijk
en wat meer grijs in de
lucht dan gebruikelijk
maar somber is dat niet
herfst is niets.…
Op de koers van de wind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 op de koers van de wind
ligt de zee
de regen is zoutig en grijs
gerommel schrikt de hemel
tot in het slijk
zandtapijten herschikken zich
traag maar gestadig
ze wandelt hier
om te ontsnappen
aan de rondjes in haar hoofd
maar haar dromen
stranden telkens weer
in de schuimende vraagtekens
en de wind die blijft
op de koers van de…
Het Lauwersland
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
659 Een grijs vlak ganzen
rust uit in golvend wit,
sneeuw stuift van land
naar land, we rijden glijdend,
de Schepper prijzend
over de winterduinen
door het ruime Lauwersland.…
Afscheid
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
811 het laatste radeloze licht
verzinkt in een brandende schemer
het grijs te moe
een opgemaakte opalen glimlach
uitdrukkingsloze ogen
sponzige wolken in rukwinden verdriet
je voelt weinig tijdens
de vloedgolf van omhelzingen
je doorstaat het gewoon
straks wend je je wel
tot een huilende maan…
Onverhoopt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
536 eertijds schreef ik je nog brieven
aan jouw lippen hangend
van verlangen
glipte onvrede onverhoopt
ons leven binnen
sporen nalatend
kleurde al snel alle dagen grijs
werden blikken al gauw
bliksemschichten
sijpelde wat eens liefde was
dralend in een zee van kilte
en vergetelheid…
Dick Swaab
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
816 In ‘Zomergasten’ zag ik pas Dick Swaab
De schrijver van het boek ‘Wij zijn ons brein’
Achter zijn lach hing steeds een grijs gordijn
‘De vrije wil ontbreekt’ zegt blije knaap
Bij óns thuis werd het eventjes heel stil
De buis ging uit, geheel uit vrije wil…
Plotseling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Grijs!
Manifesteert ruis door gefluister.
Gesloten!
Vangen mijn ogen verlichting.
Het licht!
De boventoon van verrijking.
Ik kende jou als een eiland in open zee.
Als een zacht, fris maar krachtige rosé
Maar na een vloed over het fijne zand.
Plotseling als schipbreukeling gestrand.…
Anijshorizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 mijn schaduwen werpen vooruit
volgen in volle vlucht
geruisloos wegen waar ieder gaat
in ritme dat echo's herhaalt
van toekomst die ik moet vergaren
ik zucht mijn adem
in een vorm van blauwe lucht
en doe alsof geen mist bestaat
geen grijs dat daalt
over verloren kinderjaren…
In vluchtig schoonschrift
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
616 ik zweef en weef
gedachten uit het grijs
van as en in mijn hersenen
verschijnen de verrassingen
jij was er al
toen ik je droomde
kwam naar mij
als schuchtere realiteit
uit stof van jaren
binnenvetten in vluchtig
schoonschrift op papier
een aangeschoten dier
met bloed beschreven
uit een vorig leven
jouw liefde reisde
al vooruit…
Stil liggen......
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Zomer is
met zon vertrokken
luchten met herfst
eerder grijs
dan blauw
Kou heeft
de toeristen
de dagjesmensen
van kade en oever
verdreven
Ik schrijf
en heb geschreven
over zomerzon
de stroom,de schepen
die er -dagelijks- voeren
Nu liggen ze er
nog wel stoer
maar stil
en verlaten
motorgeronk...
alleen in mijn geheugen.…