Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

Nevelen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 583
ontwaken in slowmotion onder een wollen deken van zeven tinten grijs pikzwart wordt langzaam lichter een dikke mist verdwijnt waar Avalon verschijnt gerechtigheid wint altijd waar ridders rond een tafel Godinnen eren en begeren vergeten lijkt de tijd…

Op vleugels gedragen

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 625
hoog in de lucht gaan staart en vleugels als in vogelvlucht in blauw en grijs tussen witte wolken naar een paradijs jouw voetafdruk op een eiland van warm geluk -- och kon ik even steels daar zijn die pracht meebeleven -- zonlicht op je ogen aarde in zicht tijd voorbijgevlogen…

Stil gemis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 332
De zon die geen huid meer warmt, die alle kleur in grijs heeft doen vervagen. Slechts nog sprekend tegen de stilte, muziek die geen lading meer kan dragen. Loos bestaan, monotonie. Geen schreeuw, geen emotie. Geluiden verstommen zacht. Het verval van pijn in de leegheid van de kilte. Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
Mierdelel25 januari 2026Lees meer >

Winterschreeuw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Een laatste winterschreeuw verstomt in wit, grijs, grauw De lente wacht geduldig ze lacht, al gauw verschijnt ze In volle glorie zal ze stralen je ziet het aan de bomen je ruikt het in de lucht De winter zucht plaatsmakend, van binnen tot buiten stromen zijn laatste snikken over de ruiten…
Erna Kagenaar22 februari 2026Lees meer >

Marine

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
Dit aquarel in alle tonen grijs Lijkt wel allegorisch voor deze laatste eeuw Vooraleer ’t millennium zich sluit, Berouwvol om ’t vele leed Dat deze laatste honderd jaar De mensen drukte. Toch verzacht het grijs der lage wolken De rimpeling op ’t water laat op ’t strand een grillig zandspoor na, dat oplicht in een vage avondzon.…
robE20 augustus 2002Lees meer >

de toekomst was van edelsteen

netgedicht
3.7 met 295 stemmen aantal keer bekeken 46.206
jij bent niet hier vanbinnen niets meer een omhulsel ben ik slechts een krot voor afbraak in de steek gelaten leeggehaald tot op het bot lamgeslagen, zwaar gehavend voelt mijn hart, mijn lichaam aan wankel zoek ik naar een houvast struikelend over kruiend ijs maar de toekomst ligt in duister voor mijn ogen doemt het grijs waar is onze…
joke schilling29 september 2005Lees meer >

Vakantieverlangen

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.331
Het Noorden krijst in het grijs met draaiende polen, Het Zuiden galmt het paradijs en zet me op hete kolen, De zon-zee-strand-gigant bedwelmt ons met mooie oorden, Laat ons los op menig vreemd land met paleizen en glooiende togen, Maar wie rust nastreeft kan gemakkelijk zonder het spenderen van een godsvermogen, Desondanks is het wonder…

met in het vooruitzicht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
het gras dat zo fris en groen was voorbij… we wisten het natuurlijk wel maar nu de regen meedogenloos valt als een grijs gordijn zwaaien we de zomer weemoedig uit de zondag, het is zeker al bij de klok van elf uur geeft ons vast een voorproefje van wat komen gaat grijs is de lucht opoe herfst komt op kousenvoeten maar toch met…
fairouz8 september 2013Lees meer >

September, blauwe zondagmorgen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Net nog geen winter, net iets te Grijs wentelt de wereld zich op weg voor Zijn winterse reis.…

onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Net nog geen winter, net iets te grijs; wentelt de wereld zich op weg voor zijn winterse reis.…

Grauw Gaza

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 588
Grijs aangrauwend ontwaakt de dag die druipend opstaat uit de nacht het huis ademt nog de kilte van het duister en de stilte die ik dromend voorbij gaan zag met hun ziel verlammende kracht die mij ‘n ogenblik verziltte en mijn levenslust verviltte grijs en grauw verloopt het etmaal druilerig zonder zonnestraal huizen huilen langs…

De Don

snelsonnet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 919
Een nazaat van een regentesk geslacht En zelf bestuurlijk ook royaal ervaren Mag nu het onderkoningschap gaan klaren Al was de procedure wel verdacht Hier rapt Piet Hein zich fietsend vast wat los Voor eigentijds advies in Huis Ten Bosch…

Bui

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.503
Ik voel me wat lentetriestig Het grijs wordt zwart na een dag van voortdurende zachte regen Door wortels heen stroomt, ruist het vocht, het blad richt zich op De dingen gaan zoals ze gaan als Venus, een inktzwarte stip op de zon en toch waar ben jij wie ben ik word jij als het regent nat?…

kerkhof

netgedicht
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.297
treurende wolken benevelen grijs de zon de dag playbackt de avond ingekerfde stenen rij aan rij uiten gedateerd het verlaten half vergane bloemen rotten boven lijken diep begraven stil knerpt het grind schuifelend de dood aanvaardend.…
Anja O.2 januari 2004Lees meer >

Hersenspinsels

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
Ik sleutel in gedachten aan stemmen in mijn hoofd zij verwoorden de ideeën die ik jaren heb geloofd Maar nu blijk ik veranderd wat zwart was is nu grijs gedachten moeten anders als op een verre reis Neem het me niet kwalijk, hoop dat ik niks bederf mijn hoofd niet langer kleurloos 'k kom beter uit de verf!…

's avonds laat

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 846
met snelle passen loop ik door de met plassen bezaaide straten mijn hoofd zit vol en frustratie zoekt een uitweg langs de hoeken van mijn ogen nergens naartoe ergens vandaan in een plas zie ik de maan in dit witte schijnsel kleuren zwarte gedachten vrolijk grijs…
JoHa3 oktober 2005Lees meer >

Rosse streling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 20
De takken houden stil Stil staat het bos te staren, grijs en koud.…
tikzin7 november 2026Lees meer >

Onze oma

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.840
Mooi gerimpeld, nog niet echt grijs. Ogen die glimmen, oud en wijs. Wijsheid van de jaren, die niet altijd even makkelijk waren. Net mantelpak, wat gouden sieraden. op de salontafel, wat damesbladen. In het midden een pot drop, en voor je een halfvolle theekop. Ze gaat rond met chocola. Dit is nu typisch onze oma.…
Jos Poot22 oktober 2006Lees meer >

Aan het trefpunt

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
gedachten verstarren via inkt van een pen waarmee het is afgedrukt al verder en verder maakt deel uit vanwaar het over gaat de boog lijkt gespannen aan het trefpunt de lucht kleurt grijs langzaam drijf je weg tussen gedachten en denken stilte neemt toe…

zo maar een dag

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 999
Als de dag haar gouden glans heeft verloren en het daglicht bijna is gedoofd wordt de hemel toegedekt met donkere wolken grijs en grauw waar geen sprankje te ontdekken is van het hemelse blauw dan ontmoeten we de nacht langzaam verglijdend in een nieuwe dag die ons stralend toelacht en weer zal bekoren…
ria16 juni 2009Lees meer >

herfst

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 625
Mij zegt dat gene moer ik zie wel regen en wind meer rimpels in de singel dan strikt noodzakelijk en wat meer grijs in de lucht dan gebruikelijk maar somber is dat niet herfst is niets.…

Op de koers van de wind

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
op de koers van de wind ligt de zee de regen is zoutig en grijs gerommel schrikt de hemel tot in het slijk zandtapijten herschikken zich traag maar gestadig ze wandelt hier om te ontsnappen aan de rondjes in haar hoofd maar haar dromen stranden telkens weer in de schuimende vraagtekens en de wind die blijft op de koers van de…
Nadine28 november 2009Lees meer >

Het Lauwersland

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 659
Een grijs vlak ganzen rust uit in golvend wit, sneeuw stuift van land naar land, we rijden glijdend, de Schepper prijzend over de winterduinen door het ruime Lauwersland.…

Afscheid

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 811
het laatste radeloze licht verzinkt in een brandende schemer het grijs te moe een opgemaakte opalen glimlach uitdrukkingsloze ogen sponzige wolken in rukwinden verdriet je voelt weinig tijdens de vloedgolf van omhelzingen je doorstaat het gewoon straks wend je je wel tot een huilende maan…
Nadine29 maart 2010Lees meer >

Onverhoopt

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 536
eertijds schreef ik je nog brieven aan jouw lippen hangend van verlangen glipte onvrede onverhoopt ons leven binnen sporen nalatend kleurde al snel alle dagen grijs werden blikken al gauw bliksemschichten sijpelde wat eens liefde was dralend in een zee van kilte en vergetelheid…
LadyLove28 maart 2011Lees meer >

Dick Swaab

snelsonnet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 816
In ‘Zomergasten’ zag ik pas Dick Swaab De schrijver van het boek ‘Wij zijn ons brein’ Achter zijn lach hing steeds een grijs gordijn ‘De vrije wil ontbreekt’ zegt blije knaap Bij óns thuis werd het eventjes heel stil De buis ging uit, geheel uit vrije wil…
Aar Noordam7 augustus 2011Lees meer >

Plotseling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 651
Grijs! Manifesteert ruis door gefluister. Gesloten! Vangen mijn ogen verlichting. Het licht! De boventoon van verrijking. Ik kende jou als een eiland in open zee. Als een zacht, fris maar krachtige rosé Maar na een vloed over het fijne zand. Plotseling als schipbreukeling gestrand.…

Anijshorizon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
mijn schaduwen werpen vooruit volgen in volle vlucht geruisloos wegen waar ieder gaat in ritme dat echo's herhaalt van toekomst die ik moet vergaren ik zucht mijn adem in een vorm van blauwe lucht en doe alsof geen mist bestaat geen grijs dat daalt over verloren kinderjaren…

In vluchtig schoonschrift

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
ik zweef en weef gedachten uit het grijs van as en in mijn hersenen verschijnen de verrassingen jij was er al toen ik je droomde kwam naar mij als schuchtere realiteit uit stof van jaren binnenvetten in vluchtig schoonschrift op papier een aangeschoten dier met bloed beschreven uit een vorig leven jouw liefde reisde al vooruit…

Stil liggen......

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Zomer is met zon vertrokken luchten met herfst eerder grijs dan blauw Kou heeft de toeristen de dagjesmensen van kade en oever verdreven Ik schrijf en heb geschreven over zomerzon de stroom,de schepen die er -dagelijks- voeren Nu liggen ze er nog wel stoer maar stil en verlaten motorgeronk... alleen in mijn geheugen.…