1421 resultaten.
Uitbanning
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.351 Ik zal niet langer om jouw vergeving smeken
Al mijn hoop is vergaan
Er zal geen jij en ik meer zijn
Te veel tijd is voorbij gegaan
Niets zal achterblijven als herinnering aan jou
Zelfs niet de ring die jij me schonk
Spoedig zal alles verdwenen zijn
Voor mij zal jij niet langer bestaan
Stop die ring in de doos, doe de doos weg
Doe het!…
In gods naam
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
540 weer gooien
slang en appel
het paradijs te grabbel
is er crisis
tussen euphraat en tigris
in het mesopotamische land
verslaafd aan macht
claimen zij waarheid die
vrijheid dodelijk verkracht
in vroegere tuinen
vallen andersdenkenden
onder hun moordende hand
het paradijs was al vergaan
laat in gods naam die hel
niet naar onze wereld…
Dit was het nieuws
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
696 Kinderlijfjes spoelen aan
Van boten die zijn vergaan
Mensen met de moed der wanhoop
Voor een oorlog op de loop
Crisis Europa voorbij
Koppen alle kranten blij
Alsof we blij kunnen zijn
Mensen verdrinken per dozijn
Hoe moet ik dat met welvaart rijmen
Hoe kunnen we de wereld lijmen
Hoe komt het ooit nog een keer goed
Ik weet echt niet meer…
40
gedicht
5.0 met 2 stemmen
10.916 Horen en zien zullen me vergaan
als de rukwind van de dood
me van mijn adem berooft.
En mijn woorden?
De wind zal ze meevoeren
en over de aarde verspreiden
-------------------------------
uit: 'Verloop van jaren', 2015.…
LAIS CLXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Het heeft de kroon met doornen afgedaan
en zwart zijn hoofd bloedt uit in haar bestaan.
’t Malen der motoren heeft het afgezet
het zweeft en glijdt en zal in haar vergaan:
haar git is zijn licht, zijn plicht is haar wet.…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.
Hun git is glans in ons, een purperring.…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het is een einde dat niet kan vergaan.
Het telt zichzelf als druppels in een plas.…
schubert pianosonate D. 960 andante
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
285 de eerst klank komt zonder aarzeling
uit de hemel vallen als de zachte emotie
die me rustig ingetogen laat bewegen
bewogen zit je naast me en fluistert
nee dit niet het is te veel
jaren later bij diezelfde eerste toon
het gevoel van klein geluk dat kleeft
aan herinnering die niet is vergaan
in alle snelle gewoel
van plaats en tijd…
Gratie
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.202 Mijn droom bedekt
met wollen dekens,
de nacht vergrijpt
zich aan mijn strijd
Het lichtloos dreunen
van de twijfels,
verspreid doorheen
een radeloze tijd
Het hoorbaar kloppen
van mijn polsen,
verloochend door
een nutteloos bestaan
Mijn graf zal de
gebreken stelpen,
in droom en daad
tot rust vergaan
De nacht zal
gratie schenken…
Gestrande idealen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
780 Afscheid nemend van
verzande idealen
die gestrand illusies bleken
zonder tastbaar resultaat
is langzaam de hoop vergaan
op verbetering van de wereld
met meer van het goede van de mens
alleen geleid door de waarheid
waarvoor hij zelf openstaat
rest zorgen om eigen bestaan
waarin geluk samenhangt
met breekbare gezondheid
en bereikbare…
Vrienden
hartenkreet
3.6 met 34 stemmen
3.407 Zonder vrienden ben je nergens,
de wereld zou vergaan.
Als ik geen vrienden heb:
heb ik geen been meer om op te staan.
Zorg dus dat je vrienden hebt,
zorg dat je ze houdt.
Zorg ervoor dat ze jou houden,
laat het je niet koud.…
dood als bevrijder
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.075 kruisen staan
haaks op het groen
rust wortelt in vrede
stiller dan wit
lijken vergaan
de strijd is gedaan
laarzen marcheren
blikken vooruit
de dood daagt ze uit
het grote gelijk van
heersen en macht
die het leven veracht
ze vliegen in V-
de lucht is nog vrij
als ganzen op rij
naar het rood
van de einder
dood als bevrijder…
verloren ziel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.621 een kille stilte
nadert de dam
ik proef de droefheid
die mijn oog vernam
verloren grond
zwevend in de hel
lucht is een gevoel van armoe
het voelt zich onwel
een stem in de geesten
in de ziel
verniel
vergaan
niet meer bestaan
verlaten en verloren
niet voor geluk geboren
de ziel nadert de dam
en springt de diepte in
het leven
nooit…
moeten laten gaan
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.888 had ik dan ja moeten zeggen
tegen beter weten in
mij begeven in een wereld
zonder eind en geen begin
een wereld die mooi lijkt
maar eindigen gaat met een traan
dat wat in minderheid kwam
zal dan met veel meer vergaan…
De strijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 rede en dwaasheid
wisselen elkaar af
ouder en anders
daarom niet verstandiger
onbedwingbaar hart
vraagt wat onmogelijk is
in plotseling oplaaiend vuur
wenkt het avontuur
dagen vergaan in een waan
van weemoedigheid
broze gedachten
over onbezonnen lentes
gevolgd door bittere inkeer
ontbreekt echter nog steeds
de weerbaarheid tegen…
Een schaduw van vriendschap
hartenkreet
1.8 met 11 stemmen
4.157 Vertrokken zie ik de lege schaduw vergaan tot een
afdruk van een verloren moment
en een afscheid
van een oude droom
die ik wilde delen
met de vreemdeling die
me wilde volgen
als ik zijn schaduw
met vriendschap
zou
vullen.…
Later
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.941 De aarde wordt te oud en ijziger,
haar korst zakt rimpelig in onderzeese
troggen ineen, snel bezig te vergaan.
De majesteit der bergen niets dan vlucht
voor het gewelf der uitgebluste vuren,
wanhoopssein aan steeds doodswittere maan.
Later worden wij weergevonden, kille
afgietsels van vreemde oerreptielen.…
Overnachten
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
793 Verdoofd lig ik, genegeerd door het waarnemen,
mij thuis voelend in vergane momenten, beleef
ik voor de zoveelste keer een déja vu in bed.
Ik ben een eenheid, verenigd in twee delen,
zoals een droom en zijn werkelijkheid,
die elkaar voortdurend in de weg lopen.…
Anderstaligen
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
907 op het wad komen woorden
samen van anderstaligen
deinend dobberend
in golven van hoog
hoogtelijnen scheren
door ons achterland
uit de fles wordt geschonken
berenburg of hooghoud
woorden in half vergane taal
bekoren ons
op bogen van wilgenhout
krassen wij onze gedichten
eb drijft letters uiteen
wat blijft zijn de pieren
die…
Op die leeftijd
gedicht
1.9 met 17 stemmen
12.233 Op die leeftijd waren dingen in het water
niet gezien maar beseft
als uitslag van een soort waarnemen
dat veel scherper en nauwkeuriger werkt
het belang daarvan werd niet onderschat
wel gevreesd en vermeden
totdat, na een nacht van klam bewegen
het vergaan van ochtendnevels werd geconstateerd
toch is het leven van zulke verschijnselen
eindeloos…
Zielzwerver
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.657 Ik verloor de tijd
toen ik een zwerver hoorde spreken
over onwerkelijkheid
en het vergaan der dingen.
Hij sprak over vroeger
en verborgen blauw
over versnipperde gedachten
weggeworpen in de mist.…
Tegenpolen ?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
649 Adem het uit of in,
dat laatste woord
is een begin van een
regel of zin, dat
allemaal vormt de
zekerheid in taal,
resoneert de tekst,
verbaal in de tegen –
polen in een ware
zegetocht in de
ringen van de ‘nibelungen’
en de poëzie en op‘ de
schaal van richter’, in
de dingen die zijn vergaan,
blijft een mens een vrome
dichter…
Eerst,
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
741 Eerst was er alleen het zwijgen,
uit niets bestond het ruisen van
de woordenzee, en een gong, een
klank uit eerste mond en bron,
onberoerd in natuurlijk stof,
nog onbeschreven zonder woord
in de voetprint van het leven,
daarna kwam er meer dan iets,
daar bleek veel van te bestaan,
je kon rapen, of weer vegen, van
wat nog komen zou of vergaan…
Roosvenster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 een roestig ornament
op een witgekalkte muur
getuige van verlating
van een eens bedrijvige cultuur
doorstaan het donderen der kanonnen
gesmolten ijzer blinkt
als bloedstaal druipend nu geronnen
nog uit haar hart het doodslied klinkt
waar in de Notre Dame uw zuster
haar glazen stralen nog immer schenkt
siert uw vergane pracht bewuster…
Speeltijd
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
598 De zolder krijt vergeten uit
en weeft er draden tijd tot stof
over kartonnen dozen
waarin jeugd geborgen
ouder wordt
zoals de tinnen trommelslager
in zijn houding lang verstramd
of de pop wiens tule bruidskleed
in vergelen is vergaan
ze leefden eens zo zij verbeelden
maar het spelen ging voorbij
vergleed
zoals de jaren
waarin…
Ook niet veel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Omdat ik niet meer ben dan de troostrijke schaduw die
niet zal vergaan.
Of de stem die sprekend de kou van het ontwaken in elk verhaal van gisteren laat terugkeren.…
Synergie,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
489 Van niets te leven dan
van de lucht en van de
zwijgzame schoonheid uit
de aarde om weer tot
humus te vergaan, waaruit
een purperen zon hem baarde,
de vlucht te vinden in het
ruisen van ontelbaar blad,
energie geladen in de lichte
nerven van hun dromen.…
TOEKOMSTGEZICHT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Half wakend zie ik mijn wachtende oude dag
als een liggende molme boomstam
op de vergane schors bloeien witte bloempjes
tussen jong mos met jeugdige kracht
maar uit de dode begroeide boom
verrijst één felle reuze oerwoudbloem
die ene gave vol wonderbeleven
door hemelse machten mij alleen toevertrouwd.…
Sascha 1980-2003
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
572 jaardag
eenendertig jaren later vraagt
jouw kinderhand om kleine daden, kleurrijk
in de glimlach van een mooi bestaan
er vergaan geen lieve ogen, die
hun spreken in mijn hart hebben gelegd
ze kleuren nog als toen en geven alles
wat je wilde
éénmaal,
tweemaal rondt de maan haar kleine kringen
maar de zon verlicht je haar
in zacht…
Door de polder
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
721 In het land bij de rivier
volgden wij de polderroute
oude roeiboten aan vergane steigers
stoere knotbomen
aangetast door de zaag
geen nostalgie kon ons bekoren
in wat wij zagen zat een vraag
hoe lang nog in een droom verloren
daar in de polder van vandaag
hoe veel nog om er bij te horen
met vragend dromen in de maag
door de polder…