Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

Uitbanning

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.351
Ik zal niet langer om jouw vergeving smeken Al mijn hoop is vergaan Er zal geen jij en ik meer zijn Te veel tijd is voorbij gegaan Niets zal achterblijven als herinnering aan jou Zelfs niet de ring die jij me schonk Spoedig zal alles verdwenen zijn Voor mij zal jij niet langer bestaan Stop die ring in de doos, doe de doos weg Doe het!…
Marije17 april 2009Lees meer >

In gods naam

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
weer gooien slang en appel het paradijs te grabbel is er crisis tussen euphraat en tigris in het mesopotamische land verslaafd aan macht claimen zij waarheid die vrijheid dodelijk verkracht in vroegere tuinen vallen andersdenkenden onder hun moordende hand het paradijs was al vergaan laat in gods naam die hel niet naar onze wereld…
wil melker8 januari 2015Lees meer >

Dit was het nieuws

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
Kinderlijfjes spoelen aan Van boten die zijn vergaan Mensen met de moed der wanhoop Voor een oorlog op de loop Crisis Europa voorbij Koppen alle kranten blij Alsof we blij kunnen zijn Mensen verdrinken per dozijn Hoe moet ik dat met welvaart rijmen Hoe kunnen we de wereld lijmen Hoe komt het ooit nog een keer goed Ik weet echt niet meer…

40

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 10.916
Horen en zien zullen me vergaan als de rukwind van de dood me van mijn adem berooft. En mijn woorden? De wind zal ze meevoeren en over de aarde verspreiden ------------------------------- uit: 'Verloop van jaren', 2015.…

LAIS CLXXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
Het heeft de kroon met doornen afgedaan en zwart zijn hoofd bloedt uit in haar bestaan. ’t Malen der motoren heeft het afgezet het zweeft en glijdt en zal in haar vergaan: haar git is zijn licht, zijn plicht is haar wet.…
Dirk Vekemans17 december 2020Lees meer >

LAISCCC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan, stof tot korrels ons in ons vergaan. Ons is de droeve pracht herinnering, ons de luister van verdwenen bestaan. Hun git is glans in ons, een purperring.…
Dirk Vekemans21 februari 2021Lees meer >

LAIS CCLXXX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
Het is een einde dat niet kan vergaan. Het telt zichzelf als druppels in een plas.…

schubert pianosonate D. 960 andante

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 285
de eerst klank komt zonder aarzeling uit de hemel vallen als de zachte emotie die me rustig ingetogen laat bewegen bewogen zit je naast me en fluistert nee dit niet het is te veel jaren later bij diezelfde eerste toon het gevoel van klein geluk dat kleeft aan herinnering die niet is vergaan in alle snelle gewoel van plaats en tijd…

Gratie

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.202
Mijn droom bedekt met wollen dekens, de nacht vergrijpt zich aan mijn strijd Het lichtloos dreunen van de twijfels, verspreid doorheen een radeloze tijd Het hoorbaar kloppen van mijn polsen, verloochend door een nutteloos bestaan Mijn graf zal de gebreken stelpen, in droom en daad tot rust vergaan De nacht zal gratie schenken…

Gestrande idealen

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
Afscheid nemend van verzande idealen die gestrand illusies bleken zonder tastbaar resultaat is langzaam de hoop vergaan op verbetering van de wereld met meer van het goede van de mens alleen geleid door de waarheid waarvoor hij zelf openstaat rest zorgen om eigen bestaan waarin geluk samenhangt met breekbare gezondheid en bereikbare…
Gerardo7 augustus 2005Lees meer >

Vrienden

hartenkreet
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 3.407
Zonder vrienden ben je nergens, de wereld zou vergaan. Als ik geen vrienden heb: heb ik geen been meer om op te staan. Zorg dus dat je vrienden hebt, zorg dat je ze houdt. Zorg ervoor dat ze jou houden, laat het je niet koud.…

dood als bevrijder

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
kruisen staan haaks op het groen rust wortelt in vrede stiller dan wit lijken vergaan de strijd is gedaan laarzen marcheren blikken vooruit de dood daagt ze uit het grote gelijk van heersen en macht die het leven veracht ze vliegen in V- de lucht is nog vrij als ganzen op rij naar het rood van de einder dood als bevrijder…

verloren ziel

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.621
een kille stilte nadert de dam ik proef de droefheid die mijn oog vernam verloren grond zwevend in de hel lucht is een gevoel van armoe het voelt zich onwel een stem in de geesten in de ziel verniel vergaan niet meer bestaan verlaten en verloren niet voor geluk geboren de ziel nadert de dam en springt de diepte in het leven nooit…

moeten laten gaan

hartenkreet
2.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.888
had ik dan ja moeten zeggen tegen beter weten in mij begeven in een wereld zonder eind en geen begin een wereld die mooi lijkt maar eindigen gaat met een traan dat wat in minderheid kwam zal dan met veel meer vergaan…
lin b28 november 2004Lees meer >

De strijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
rede en dwaasheid wisselen elkaar af ouder en anders daarom niet verstandiger onbedwingbaar hart vraagt wat onmogelijk is in plotseling oplaaiend vuur wenkt het avontuur dagen vergaan in een waan van weemoedigheid broze gedachten over onbezonnen lentes gevolgd door bittere inkeer ontbreekt echter nog steeds de weerbaarheid tegen…
Nadine25 november 2005Lees meer >

Een schaduw van vriendschap

hartenkreet
1.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.157
Vertrokken zie ik de lege schaduw vergaan tot een afdruk van een verloren moment en een afscheid van een oude droom die ik wilde delen met de vreemdeling die me wilde volgen als ik zijn schaduw met vriendschap zou vullen.…
proficiens5 januari 2008Lees meer >

Later

gedicht
3.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 12.941
De aarde wordt te oud en ijziger, haar korst zakt rimpelig in onderzeese troggen ineen, snel bezig te vergaan. De majesteit der bergen niets dan vlucht voor het gewelf der uitgebluste vuren, wanhoopssein aan steeds doodswittere maan. Later worden wij weergevonden, kille afgietsels van vreemde oerreptielen.…

Overnachten

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
Verdoofd lig ik, genegeerd door het waarnemen, mij thuis voelend in vergane momenten, beleef ik voor de zoveelste keer een déja vu in bed. Ik ben een eenheid, verenigd in twee delen, zoals een droom en zijn werkelijkheid, die elkaar voortdurend in de weg lopen.…
Chadia2 februari 2004Lees meer >

Anderstaligen

hartenkreet
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 907
op het wad komen woorden samen van anderstaligen deinend dobberend in golven van hoog hoogtelijnen scheren door ons achterland uit de fles wordt geschonken berenburg of hooghoud woorden in half vergane taal bekoren ons op bogen van wilgenhout krassen wij onze gedichten eb drijft letters uiteen wat blijft zijn de pieren die…
Klaes26 mei 2006Lees meer >

Op die leeftijd

gedicht
1.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 12.233
Op die leeftijd waren dingen in het water niet gezien maar beseft als uitslag van een soort waarnemen dat veel scherper en nauwkeuriger werkt het belang daarvan werd niet onderschat wel gevreesd en vermeden totdat, na een nacht van klam bewegen het vergaan van ochtendnevels werd geconstateerd toch is het leven van zulke verschijnselen eindeloos…

Zielzwerver

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.657
Ik verloor de tijd toen ik een zwerver hoorde spreken over onwerkelijkheid en het vergaan der dingen. Hij sprak over vroeger en verborgen blauw over versnipperde gedachten weggeworpen in de mist.…

Tegenpolen ?

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
Adem het uit of in, dat laatste woord is een begin van een regel of zin, dat allemaal vormt de zekerheid in taal, resoneert de tekst, verbaal in de tegen – polen in een ware zegetocht in de ringen van de ‘nibelungen’ en de poëzie en op‘ de schaal van richter’, in de dingen die zijn vergaan, blijft een mens een vrome dichter…
pama15 oktober 2009Lees meer >

Eerst,

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 741
Eerst was er alleen het zwijgen, uit niets bestond het ruisen van de woordenzee, en een gong, een klank uit eerste mond en bron, onberoerd in natuurlijk stof, nog onbeschreven zonder woord in de voetprint van het leven, daarna kwam er meer dan iets, daar bleek veel van te bestaan, je kon rapen, of weer vegen, van wat nog komen zou of vergaan…
pama17 december 2009Lees meer >

Roosvenster

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
een roestig ornament op een witgekalkte muur getuige van verlating van een eens bedrijvige cultuur doorstaan het donderen der kanonnen gesmolten ijzer blinkt als bloedstaal druipend nu geronnen nog uit haar hart het doodslied klinkt waar in de Notre Dame uw zuster haar glazen stralen nog immer schenkt siert uw vergane pracht bewuster…

Speeltijd

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 598
De zolder krijt vergeten uit en weeft er draden tijd tot stof over kartonnen dozen waarin jeugd geborgen ouder wordt zoals de tinnen trommelslager in zijn houding lang verstramd of de pop wiens tule bruidskleed in vergelen is vergaan ze leefden eens zo zij verbeelden maar het spelen ging voorbij vergleed zoals de jaren waarin…

Ook niet veel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 872
Omdat ik niet meer ben dan de troostrijke schaduw die niet zal vergaan. Of de stem die sprekend de kou van het ontwaken in elk verhaal van gisteren laat terugkeren.…
proficiens1 november 2010Lees meer >

Synergie,

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Van niets te leven dan van de lucht en van de zwijgzame schoonheid uit de aarde om weer tot humus te vergaan, waaruit een purperen zon hem baarde, de vlucht te vinden in het ruisen van ontelbaar blad, energie geladen in de lichte nerven van hun dromen.…
pama17 mei 2011Lees meer >

TOEKOMSTGEZICHT

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Half wakend zie ik mijn wachtende oude dag als een liggende molme boomstam op de vergane schors bloeien witte bloempjes tussen jong mos met jeugdige kracht maar uit de dode begroeide boom verrijst één felle reuze oerwoudbloem die ene gave vol wonderbeleven door hemelse machten mij alleen toevertrouwd.…

Sascha 1980-2003

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
jaardag eenendertig jaren later vraagt jouw kinderhand om kleine daden, kleurrijk in de glimlach van een mooi bestaan er vergaan geen lieve ogen, die hun spreken in mijn hart hebben gelegd ze kleuren nog als toen en geven alles wat je wilde éénmaal, tweemaal rondt de maan haar kleine kringen maar de zon verlicht je haar in zacht…
switi lobi15 september 2011Lees meer >

Door de polder

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 721
In het land bij de rivier volgden wij de polderroute oude roeiboten aan vergane steigers stoere knotbomen aangetast door de zaag geen nostalgie kon ons bekoren in wat wij zagen zat een vraag hoe lang nog in een droom verloren daar in de polder van vandaag hoe veel nog om er bij te horen met vragend dromen in de maag door de polder…
mobar14 april 2012Lees meer >