19025 resultaten.
Weeskind van zijn eigenwaarde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Van wie het gevoel
Van zelf en eigen
Al gestorven was
Toen hij nog maar
Een kleine jongen was,
Die vanaf dat moment opgroeide
In een andere waarheid -
Hem werd doorgaans verteld
Dat hij zich vergiste in de
Werkelijkheid, omdat hij
Er voornamelijk buiten stond -
Vluchtte in dromen
En gedichten, in verzen die
Zijn verloren gegane…
Hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Kom
mijn liefste kom
laat mij je leiden
kijk niet om
maar voorbij
de horizon
Er rest je niets
dan wat verloren
idealen
Je dromen
komen ooit wel uit
Verlies geen tijd
aan verbittering
of teloorgegane
vriendschap
Diegene die naast
je staat
je tranen vangt
zaait het
nieuw gewas
dat de zomer
rijkelijk oogsten zal…
overwegend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 ik denk je na
en leef door alle dromen heen
geheel in lijn
met achterstallige toekomst
gaande over een afslag
in het landschap
doorverwezen vanaf
ons punt van vertrek
zien we onszelf verloren
geografische gezien
in denkbeeldig
nagekomen bestaan
als toestand van
voornachtelijke spiegeling
louter emblematisch
vooralsnog…
Nu komt de tijd
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
959 Nu komt de tijd van herfst en van verlangen,
van regen en van wind, van ergens blijven hangen
omdat het sterke licht verdwenen is
en nachten vol van dromen, zwanger van geheimenis,
het denken en het voelen weer bevolken.
Welk woord kan wat vermoed wordt, hier vertolken,
welk beeld het teken zijn van droom en daad?…
Mijn zwarte sprookje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.063 gaat altijd verloren
ik droom mijn zwarte sprookje
van de smidse en het helse vuur
wacht wel op de knallen van het eerste uur…
Valentijnsdromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
992 Dromen worden geboren
in een vergeten land
een land waar geen smart bestaat...
Koester die dromen
bouw ze om tot paleizen,
bloemenparadijzen
wolkenwegen
rivieren van magisch licht...
Een lieflijk glorende dageraad
Dauwparels op een rode eglantier
Kom lief en dans...
dans onder de witte zonnevlam...
de gouden hemelbomen...…
de kruisende cirkel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
545 ze kijkt terug
naar haar die ik ben
die ik ben, jij die ik ook ben
droom de wereld van toen
weet minder van wat ik nu ken
onze blikken vinden geen zoen
gedachten gaan naar verwachten
naar de verloren jonge nachten
en ontmoeten elkaar
niet helemaal in ons doen
terwijl wij toch harten delen
onze ogen weerkaatsen,
is het elkaar voelen…
weer leven
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.133 eenzaam was zijn leven
verlaten door een hart
ogen verborgen tranen
hij huilde ze elke nacht
emotie ging verloren
levenszin verdween
verwoest waren zijn dromen
de dag geluk verdween
tot ongeremd verlangen
zijn hart vulde met hoop
de drang om weer te leven
verborgen lag
in jouw schoot…
waar was jij
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.791 waar ik val voor die ogen
duizel van jouw stem
zwijmel door gefluister
in mezelf
verloren loop
voel ik hartsverlangen
in mijn zoektocht
naar dromen
hoor jouw zacht gefluister
in het ritme
van mijn hart
en verdwaal ik in mezelf
vervaagt de eenzaamheid
vraag ik jou
heel zacht
waar was jij
mijn leven…
damp van mijn adem
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.442 verloren gaat mijn stem
in deze koude wereld
waar de damp van mijn adem
tegen de spiegel aanslaat
tranen wandelen rustig
het pad der wangen af
voordat het tikken van de klok
mij vraagt
of het wel goed met me gaat
stilte fluistert
in eenzame nachten
waar zelfs jij
in dromen verdwijnt…
Een klein boeket
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 ik heb de bloemen geraapt
die jij verloor
op het pad naar geluk
er een klein
boeket van gemaakt
vormen in ieder formaat
talenten die
nog niet wilden bloeien
oordelen die maar bleven groeien
verpakt in
doorzichtig papier
linten erbij voor de sier
jij hebt het genomen
verrast en verbaasd
dit geschenk uit vroegere dromen…
De dichter sprak
gedicht
2.9 met 7 stemmen
3.249 De dichter sprak, beklijft zijn woord
dan zijn jouw ogen voor een tijd
gewijd tot mooie ogen, heeft je mond
de lippen waarvan generaties dromen.
Jij warmt je arm hart er niet aan.
Je gaat verloren. Ook voor hem. De dichter sterft
vereenzaamd.…
Icht
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
606 een open blik was gericht
op uiterlijk gewicht
ik verloor tijdelijk zicht
op een innerlijk gedicht
werd in een droom gelicht
waar zwaartekracht om niet is gezwicht
voor pronkend schaduwlicht:
ik raakte gaandeweg ontwricht
*
de dag stuurde een bericht,
“van ijdelheid wordt u beticht,
als verblind door een nakend wicht,
hervat derhalve…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 teruggebracht naar een
verdwenen wereld
zie ik de schommel in
het desolate landschap
achter het struikgewas
vind ik het kind
dat zwijgend scharrelt
op droge dode grond
takjes plant in
weerbarstige aarde
mijn verstarde ogen
kleven vast
vast aan wat
verloren ging
de radeloze ratel
helpt me oorverdovend
uit de droom…
Stil is de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Nevelslierten langs de bomen
Geur van vergeten dagen
Zaad van verloren bloemen
Het verre zoemen van een bij
Fluister, ruis en wapper
Door de populieren die mij laten slapen
Voor het bidden van de valk
De nesten in jouw haar
En het zout op mijn lippen
En breng mij
De dromen van de vogels
De muziek van de bomen
De woorden van de wijzen…
Teder vertier
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
420 het droombestaan leeft voort
in ogenblikken van vertier
om droom te worden ben ik alles
waar ik nooit aan heb gedacht
speel ik de hoofdrol in het zwijgen
kruipt er stilte onder jouw huid
en alles wat geen vorm krijgt
blijft inhoudsloos verloren
ver weg van het verlangen
zonder werkelijkheid te horen
in somber droom bekoren.…
tranen van mij
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.074 waar intens verlangen
zichzelf zoekt in tranen
een nacht vol dromen
geen voldoening schenkt
is liefde verloren
zoek in verdriet
zal een ster niet bekoren
door de wens die zij biedt
verdwijnt hoop
in gevallen tranen
het diepste verlangen
op zoek naar een roos
die bloeit voor een leven
samen met mij
gevoed door tranen
tranen van…
een streling van woorden
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.461 jouw stem in verlangen
oneindig zacht
alles blijft hangen
tolt om mij heen
een streling van woorden
geschreeuw uit het hart
fluisterende liefde
weergalmt in de nacht
en het duister breekt
verzucht in dromen
de stilte verloor
haar eigenheid
ontwaakt in mijn armen
koester haar zacht
de stem in verlangen
fluistert heel zacht…
Die zomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Zoals de zon
tussen vele woorden opgaat
Kan ik nog dromen
van je handen en je ogen
elke buiging in je gestalte
Zoals wij samen voorbij
de wereld gingen
zwervend langs water
reddeloos verloren liepen
In de grote zee
dreven we
en mijn hart bloedde
open
zie ook: www.josevanrosmalen.nl…
Gedicht bij foto
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 waar licht verschraalt
en dromen stollen
land tot welke macht
versteend platgetreden
dwaas van gedachten
de wind monddood
geen vogel vliegt nog
verwoest luchtkastelen
aarde stilzwijgend stil
veert onder voeten
schaduwen verloren
lijviger dan ooit
de stad onbebouwd
waait er een boom voorbij
ik was nimmer hier…
Sinds jij mij hebt verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 Mijn hart is stuk getrapt
ik weet niets meer te zeggen
er is niemand die het snapt
omdat ik het niet uit kan leggen
Mijn ziel is bijna bevroren
de zin van het leven is weggenomen
ik heb een deel van mezelf verloren
en dat overspoelt nu al mijn dromen
Als ik ’s ochtends opsta
kan ik het daglicht intens haten
het gevoel alsof ik langzaam…
Onzichtbare hand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
510 Uit jouw stilte
plukt leegte grijze bloemen
maar in ieder hoofdstuk
van jouw armoedig bestaan
bezingt een erudiete nachtegaal
mysteriën van de duisternacht
tot aan de laatste woorden
van het verloren boek
probeer je
uit de waanzinnige droom
te ontsnappen
maar een onzichtbare hand
brengt je terug naar de mystiek
die in jouw ziel…
het gebed van een vogel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
527 een zachte morgen breidt zich uit
in windloos kransen leggen
slechts de ochtendnevel huivert nog
rond stille witte stammen, want
de berken dragen stram de kou, verloren
na de nacht
van buiten af
verdringt de tijd haar zonderlinge droom
een vogel wacht,
verlaat de nacht
en zingt
vanuit de hoogste boom…
Amira
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
575 door het cyberbos waart deze vroegte
een verwaaide droom
met ochtendhonger onder de arm
komt de dag op stoom
boterhammen mee, tegen
een galmende maag
wat verloren ging, ging opeens, het
geheugen is echter traag
voor ontwaken is het al laat, hier
scheiden meerdere wegen
aleen jouw naam bleef
-kom ik je ooit nog ergens tegen?…
Geliefden..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
409 Herinneringen vliegen voorbij
aan een licht beschadigd hart
vol met liefdevolle gevoelens
die door de jaren heen
onafgebroken bleven schijnen
niet verloren zijn gegaan
wel verder uit ‘t licht
van die ene mooie lantaarn
waaronder jonge geliefden
hun toeverlaat vinden
in niets meer dan zoete dromen
van een lang bemind bestaan.…
Witte Seringen
hartenkreet
4.3 met 54 stemmen
3.582 Witte seringen
Eeuwig geurend
Verlangend mooi
Bloeiend van liefde
Fluweelzachte huid
Tintelende vingers
Gebrand aan passie
Ontembaar hart
Gedachten dromen
Slapeloze nachten
Tranen van emoties
Stromen vol tederheid
Vol van jou steeds weer
In liefde verloren
Plots verdween jij
Op een zomerdag
In juli van dat jaar
En ik bleef achter
Eenzaam…
Veraf of dichterbij?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
513 Bereisd van horizon tot horizon
als ik daar achter komen kan, ben
ik verdwaald in de kwetsbaarheid
van een eierschaal, verlangend
uitgekomen in de realiteit van
alle zoetste dromen, de directe
en de kortste weg tussen beider
polen, bleek een dwalend spoor
tussen beide oren, in elke stap of
verloren print werd ik zwaarder
uitgelicht…
Beeld aan zee
gedicht
3.1 met 149 stemmen
38.318 We vinden iets terug, het is niet meer
dan een scherf van die veel te jonge en te mooie
te grote god van de liefde
alsof hij brak toen onze handen loslieten
we hebben hem niet gezocht maar
daar ligt een verdwaald stuk van zijn gezicht
alsof we misschien toch
om ons heen is alles hetzelfde gebleven
de wind het waaiende helmgras het witte…
Eenzame vreugden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
348 Alleen zijn
en van jou dromen
is geen troost,
maar een gewoonte
waaraan ik mij vastklamp,
zoals een leuning
in een huis dat al brandt.
Jij bent geen persoon meer,
maar een idee
dat mij langzaam verteert.
Niet jouw schuld.
Dit is hoe ik liefheb:
door vast te houden
aan wat mij
afwezig maakt.…
Voor
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
338 Voor het kind
Dat niet mocht leven
En de verloren liefde
Die ik niet mocht geven
Had je graag verwend
Je zacht gekust
Maar het mocht niet zijn
Doet nog dagelijks pijn…