1062 resultaten.
Voorjaarsrief
gedicht
3.3 met 19 stemmen
17.237 Gerrit ik schrijf je het wordt lente,
er ligt bros ijs op de tafel - gaan we
dit jaar weer van rotsblokken springen,
vrolijke rookvanen wegblazen, verdwenen
dichters bezingen? Nu, het wordt lente,
het schrijnt waar zij weggescheurd werden,
de onzen, we staan nog te trillen; veel
vocht verloren, pijn onder de kleren.
Het verborgene vlijtig…
21 maart
gedicht
2.5 met 22 stemmen
10.029 Op de voorgrond een verzamelplaats
van lege jassen, een teruggekeerd plein
waar in het weekend weer allerhande
hartelijkheden kunnen worden uitgewisseld
iemand kijkt naar wat hij waarschijnlijk
de best gelukte benen vindt, iemand
al plannen aan het smeden slaat maar
de eerste stap nog moet zetten, iemand
even een paar passende woorden…
Voorjaarsperikelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
656 Een zotte wind blaast het
voorjaar door de takken
die naarstig bloesemen
in een wazig rozerood
Ik adem lenterig
voel een lichte stuwing
door mijn aderen
Zou willen dansen
maar hier op straat
lijkt dat toch wel idioot
Wat miezerregen smeedt
echter snode plannen
Geselt dikke hagelbollen
in mijn oneindig blij gezicht
Maar door zo’n opponent…
Voorjaarsblues
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.720 (voor Karin)
Het water blikkerde in lentelicht.
De grutto's schreeuwden weer luid.
De volle knoppen braken open. Duizenden
paardenbloemen en fluitenkruid.
Ik zag het weidse veld. En miste jouw
blote rug vol sproeten, waarop ik
nog lang niet was uitgeteld.…
Ach er komen wel weer bloemen
gedicht
3.7 met 15 stemmen
17.014 Ach
er komen
wel weer bloemen.
Heb je ooit
zoveel honger gehad
als nu?
Als er weer bloemen komen
zal het brood zijn.
Dan komen alle dromen
terug.
Boze dromen
van honger
zullen weer terugkomen.
Er komen weer bloemen
van lente
en angst voor de winter.
-------------------------
uit: Vrijgezel', 2003…
Nachtrust
gedicht
4.8 met 20 stemmen
9.647 Twee tuinen verder woedt het voorjaar
en sluipen kapers door het donker.
Ergens vechten nagels om een vacht. Gekrijs
om kruimels liefde. Stukgebeten oren.
De krolse oorlog van een voorjaarsnacht.
Bijna vergeten hoe ik met dezelfde woede
door het donker joeg, hoe jij nog valser
dan een kat je nagels in drie harten sloeg.…
Spinnenrag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 Spinnenrag vangt beelden
uit de verste hoeken,
opgerakeld door mijn adem,
hoewel ik al vertrokken ben,
van dat luxe matras, die dag
hoef je mij niet meer te zoeken.
Op de beslagen ramen verschijnt
nog eenmaal de wasem van mijn stem,
één voorjaarbeurt en de kamer
maakt zich vrij van stof of spoor
in waar mijn schaduw snel verscheen,
in…
Voorjaarsglim...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
919 Op vleugels van de lente
laat ik mij dragen door
kleurrijke strelingen voor
het oog, die vanuit zwarte
gronden mij betoveren
Mijn wintergaap verandert
in een voorjaarsglim,
de dorre maanden lijken
slechts een hersenschim
Wéér is het de lente gelukt
om mijn gevoelens
te veroveren.…
mannetjesmerel
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 mannetjesmerel
tussen de meidoornknoppen
vragend is zijn lied…
Wilg
gedicht
3.1 met 35 stemmen
11.037 De zon is opgekomen.
De wilg, nog zonder blad,
wordt in het licht gevat
en laat zijn takken stromen.
Traag breekt de middag aan.
Heeft iemand zoveel uren
met naar een wilg te turen
ooit vruchteloos verdaan?
De lucht trekt rose dicht.
Niets valt nog te verlangen
dan dat de wilg zal vangen
de laatste schilfers licht.
----------------…
Boomleunen
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.045 Gras smaakt, het voorjaar proeft lichtgroen
boterbloemen smaken niet naar boter
en paardenbloemen niet naar paard
kabbelwater aan mijn voeten, in de sloot
kikkerdril drilt zachtjes, een karper
stuurt zijn rugvin door het eendenkroos
schitterschijn van de zon door wolkenwaas
en bladerdak van de oude boom boven mijn hoofd.…
Nog barsten er geen bomen en bloemen uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 Ik zie hun geraamtes van bladertooi ontdaan
wolken vol regen aan het hemeldek staan,
glans op planten in het groen
ook dagen steeds ontvankelijk open doen.
Wat is zien en getroffen worden door ontroering
Nu kwartiermakers van storm de lucht betrekken
als ik buiten ook binnen het nut tracht te ontdekken.
Kwetsbaarheid van leven onthult alle…
Uit het raam
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
718 Ik zou wensen dat het voorjaar kwam
Het geel en goud komende dagen omarmd
Nu vormt het weer nog steeds een dam
Zonder dat dit ons gemoed verwarmt.
Want de lente is als een mooie droom
Hoe sterfelijk is ook het heden
Is als levendige muziek komt op stoom
We trekken voorwaarts en weg uit het verleden.…
overgang
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
564 na strenge koude
eventjes een dooie boel
tot lente weer warmt…
voorjaarshaiku 4 - 8
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
485 in de koelkast
groeit zelfs de venkelknol door
waarom nog somber?
stelpend:
om mij wattige wolken
zon op mijn huid
bij de stille sloot
steekt hij zelf de loftrompet
narcissus
dat verre duin
in de zon op haar rug
een lome vrouw
kijk nou die meerkoet
met plastic overschoenen
pvd!…
nanodicht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
507 in de droom
een school donkere ruggen
onbenoembaar
springvloedbestendig
paviljoen in badplaatsstijl
geweldig toch?
ijzige dag
over de wetering
wandelt een ral
verstijfd van de kou
wil die iele narcis
zon en nog eens zon
dor eikenblad
het blijft maar hangen
net als de winter
om en om
worden wilgen hier geknot
het oog wil ook…
Voorjaarslommer
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
686 Soms bespringen je vreemde dagen
van sombere wolken, prille voorjaarszon
je blijft dan zitten met vele levensvragen
en ziet de papegaaien op het droombalkon
dommer dan de nacht zal ik nooit worden
wanneer jij mij aanzet tot de liefdesdaad
zal ik niet in prille onbekommerdheid zwijgen
maar houdt ik mijn kartonnen zwaard paraat
doch de voorjaarslommer…
Zen attitudes au coeur de l'hiver
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
628 De dag opent als een boterbloem
sodeju ik ben een vink en fluit
het is stil op de Blauwburgwal
de baggerboot is aan het verkassen
Een westlander tot het dek grijs vol
drap huisraad fietsen auto's en matrassen
mannen mager staan in overall
gebogen roerloos stil afgemat
dof te kijk aan de rand van de schuit
Dit is de gracht dit is de stad…
- De Waterhyacint -
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
807 Ze had er geen betrouwen in,
de kleine hyacint,
toen het voorjaar kwam
en kriebelde tussen de wortels
ze wenste dat alle mannen haar op handen
zouden kunnen dragen
en voelde enkel de zware aarde die haar bedekte,
eenzaam was ze en niet op haar plaats.…
Van duizend madelieven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 ieder jaar weer
word ik verliefd
op jouw lentemuziek
die klinkt in je stem
waarvan de kristallen tonen
verwaaien in warme wind
speels fonkelt
de melodie van je ogen
in kleuren die alles beloven
zacht dirigeert lichaamstaal
het bloeien van onze bloemen
naar de voorjaarsfinale
weer luidt het geel wit
van duizend madelieven
jou in…
Een wijze les
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Achter de wolken
slaapt in het bos
‘t droomproces
een wijze les
het voorjaar wint
opnieuw aan kracht
een ieder heeft hier
lang op gewacht
gordijnen waaien open
winter is gelopen
lentezon geeft vreugde
aan kleine trage schaduwen
werkelijkheid bekoort dromen
er klinken stemmen in de natuur
dit is een andere stad…
Als de zon schijnt
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
859 Het voorjaar dat met het zonnetje
ons verwent
kracht geeft en ons ook laat genieten
hiermee
met de mensen en dingen die je dan
kent
en menigeen ondanks problemen
verwent.…
lentebode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 Onder de hazelaar
op het restje grauwe sneeuw
een vleugje stuifmeel…
De dagen lengen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Hoog nasaal gakkend
het voorjaarsteken schrijvend
welgemoed noordwaarts…
HET KOELTJE
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.548 In de lentemorgenzwoelte
Streelt me een labberende koelte,
Luwend, stuwend, loddrend stoeiend,
Zachtkens âmend, floddrend vloeiend,
Kussend voorhoofd mij en konen,
Schuddend tengere anemonen,
Die in duizendtallen beven,
Waar zij langs de grond komt zweven,
Voertuig voor der bijen wieken,
Die met haar de honing rieken.
Op haar golving zweeft…
Vroege Voorjaarsavond
gedicht
3.4 met 41 stemmen
18.346 Het ongelezen boek viel naast hem neder;
Hij streek langs de ogen met een vage hand,
En keek naar buiten: 't eerste lenteweder
Betoverde het schemerende land.
Er was een waas van het aanvanklijk lover
Om het afzonderlijke, zwarte hout,
En iets als zoelte zweemde de avond over,
Maar waar de wind zijn vleugel sloeg was 't koud…
haiku
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 onderhuids roze
verstopt in magnolia
belooft nog veel meer…
voorjaarssonnet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
548 de zon verrast met gouden stralen
het landschap wordt innig gekust
ik zou niet langer moeten dralen
daarvan ben ik mij goed bewust
als het voorjaar zich doet gelden
kunnen wij straks weer zonder jas
over de Esch richting Delden
en geeft somberheid geen pas
het is de drang van binnenuit
die ik thans openlijk durf tonen
een gevoel dat naar…
voorjaarszonnetje
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
627 bescheiden warmt zij
tussen wimperharen door
langzaam kleurt het hart…
Wiegend ontwaken
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
525 Laat mij wiegend wiegen
op de takken van de treurwilg
tussen het ritselend gebladerte
en het jonge groen van zijn lentekleed.
Laat mij wiegend wiegen
luisterend naar de taal
van de licht wervelende wind
en zijn eeuwenoude verhalen
van moeder aarde en het Lentekind.
Laat mij wiegend wiegen
op de melodie van tokkelende, druppelende…