1331 resultaten.
Toekomst?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
566 Een wachten met voortekens
op een naakt valend bed,
zo leeg gelegen,
afgeschreven, slapers eruit gezet,
alle vruchten weggegeven.
Moet nu de kilte komen
in koud grijze lucht,
waarin onttroonde bomen
met ijzige zucht
hun bladeren ontnomen?
Requiem zonder vlucht.…
Bij 'The Nursery' van John Currin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
509 Één sprong naar voren en klem je vast
aan de voedzame driedubbele rondingen
van de lekkerste vrucht op aarde.…
vrij me met liefde
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
863 horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
met liefde troost me vandaag
in het blauw van de lucht
geef me het voorjaar als vrucht…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
De liberale mensenaard
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Vol ijdelheid neemt en bemachtigt de mens
alles wat hij op zijn pad kan vinden,
stelt zich daarbij slechts dan een vaste grens
als de vruchten van gebruik hem niet zinden.…
Teer geluk
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
963 dit is een dag van teer geluk
je merkt het aan het brosse licht
de dageraad met pret gevulde ogen
lach en lees en zeg me wie ik ben
waarom ik vliegen wil en vragen
om je hand en nooit meer honger ken
luister naar het hooglied
van late avondlanden
van bijten in geboden vruchten
onder de lijvige levensboom
laat ons vlinderen tussen bloemen…
zont zomer in jouw sierlijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 ik zie je vlinderzacht
weer wieken
vleugels van fluweel
je pauwenoogt
in stil genieten
terwijl je tong
de bloemen zoogt
je droogt nektar
uit hun kelken en
de kleur verschiet
bladeren verwelken
als de herfst
zijn oogst
in vruchten biedt
weer is de cirkel rond
zont zomer
in jouw sierlijkheid
voortbestaan
is de cocon
van komen…
wij
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
553 Er is geen school hier waar je leert
de letters te omschrijven
geen cijfers om te meten
noem dit liefde
Geen kleur zo blauw zo zoet
zo bruin zo mooi als ooit omschreven
Geen altijd groene struik
kan deze rode vruchten brengen
zeker niet nu niemand hierom vraagt
Aan tafel de sigarenrook
de stoelen hoog het vragen
mag ik gaan
Ga ga…
fruit de la reve
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
1.977 Mijn lief
Welkom in mijn keuken
Waar alles gratis is
Eet van mijn ziel
Gevuld door mijn gemis
Met jou wil ik delen
De vruchten van mijn droom
Rijk gevuld met liefde
Mon fruit de la reve
Jouw hart de drum
Mijn hart de bass
Ik dans weg van de realiteit
Waar ik voor vrees
Zacht melkwitte huid
Die ik streel met deze woorden
Uit een…
Onafgemaakt sterven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.892 Als een boom die wel de bloesems draagt
maar zijn vruchten ziet bederven
aan de takken reeds verwerven
zij de verrotting die het eind aandraagt.
Maar iedere dag voel ik mijn geschraagd
door te leven op de middellijn
die voert naar wat ik zou kunnen zijn,
of mijn voltooiing juist vertraagt
en van beloftes mij berooft.…
Verwerken
netgedicht
4.0 met 138 stemmen
13.891 Nu de mist is veranderd
In een helder blauwe lucht
Nu de wonden zijn gaan helen
Werpt verdriet zijn laatste vrucht
De pijn maakte plaats voor leegte
Die leegte bleef niet lang
Want niet alles in het leven
Is is kil, donker en wrang
Eenzaamheid werd weggevaagd
Door een streling van geluk
En ik begin te vergeten
Wat nu heel is was toen…
Herinneringsdag
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.536 Nu staat mijn tuin gerijpt,
De vrucht hangt vol en vredig;
Moe keer 'k naar 't huis der rust-
Ach wat al plaatsen ledig!
En huivrend zit ik neer
Terwijl mij de ogen branden...
Doch zorgzaam opgewacht,
Stil grijp ik trouwe handen.
Met onweerhouden traan
Stil zegen 'k hen die bleven;
En alles, alles keert
Wat wegviel uit mijn leven.…
TV-ACTIE
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.225 drie omroepkwajongens
in de sneeuw op het scherm
beginnen heel enthousiast
te rollen van minuscuul naar
groter en groter en groter
112 miljoen over de breedte
vrucht van veler inspanning
met glimmend gelaat kijkt
bekend/onbekend Nederland
naar het geweldige resultaat
ieder gluurt nog eens goed
naar de immense sneeuwbal
die abrupt door…
Leeftijd..
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.036 Leeftijd is niet het avondrood van het bestaan, het
is de dageraad der wijsheid in de menselijk geest
Uw grijze haren sieren u, u biedt uw talenten, bekwaamheden en wijsheid aan, die u in de loop der jaren heeft vergaard
De vruchten van de hoge leeftijd zijn liefde, blijdschap, vriendelijkheid, goedheid, geloof, bescheidenheid en matigheid…
Het stralende
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
482 ik pluk geen bloemen meer
om weg te geven ook zij
willen bloeien en leven
ik neem je mee naar
de plaats waar zij groeien
zacht door alle seizoenen vloeien
zij openen en wiegen
op de wind die wij voelen
kleuren in warme zon
vertellen in vruchten
hoe generaties vluchten voor
noodweer en onvruchtbare grond
zij overleven en willen…
de liefde wint
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.511 nu is de tijd
dat vrucht van ringen
in jouw hand weer rijpt;
een hemel kijkt
licht brandend
wijd
en schemer is je al genoeg
waar toch een bad in overvloed
je anders in vervoering brengt;
wees sterk
ook in je kwetsbaarheid
want ooit erf je de maan
laat hem onrustig om je draaien
zoals ‘t vermoeden, kort voor dat zij spreekt:
het…
Hun lentedromen
netgedicht
3.9 met 183 stemmen
433 rijpend hangt
de oogst in
aromatisch
zachte wolken
voortgedreven
door een
warme wind
jij liet ons
dwalen door
dit sprookjesland
de mooiste vruchten
in je slanke hand
kijkend waar de
smakelijkste hangt
daar waar
de seizoenen
samenkomen
met de producten
van hun lentedromen
is het uitbundig
jaarmarktfeest
de natuur
kleurt…
Kleine regenbogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 ik bladerde door
wat bladmuziek
zag in herkenning je lach
wist waar je aan dacht
die liefelijke herfstsonate
vol rust en serene pracht
ik bespeelde zwart wit
in een nog zomers begin
liet bloemen bloeien
pas later kwamen
de vruchten en oogst
groeiden bladertapijten in rood
in die volheid van tonen
zag ik de tranen komen met
in je…
‘ Op een steen gewet ’
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
542 Schilder creëert de
vrucht, tot de honger hem dwingt
te eten van zijn stilleven.
De nacht is gesluierd
in het fluister ligt de smart
van ieder dichters hart.
Boom beklopt z’n bast,
in z’n talent gerustgesteld
draagt hij de takkenlast.
In de kleur van een
gevleugeld paard, vlecht ik
verlangen in een ponystaart.…
Moeras van Verdriet.
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.230 Gisteren praalden daar fris groen vol met vrucht.
Vandaag overstromen de tranen in mijn hart
in dit desolate landschap blijven wolken donkerzwart.
Ik mis je!…
Vrijheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 We zijn op ‘n koers
Die de wind
Voor ons bepaalt
We zijn jaloers
Op die wind
Ze verhaalt
Van ‘n vrijheid
Die bij onszelf
Nooit is ingedaald
Als de vrucht
Van onze schoot
Maken we groot
Wat klein hoort
Vergeten we subiet
Het kleine
Dat groot mag zijn
Slepen ons voort
Blijven grijpen
In die wind
Om toch
Steeds weer
In gebakken lucht…
Een aangeschoten leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 je had de bloesem
hoger ingeschat
bij het loslaten
van jouw jongste tak
haar veerkracht groot
met volle kleur
van wit naar rood
tussen het prille groen
zij wiegde
op warme lentewind
keerde naar licht
en mooie ogen
gaf gevoeligheid
aan woorden
die haar vrouw-zijn
zomers wogen
dit onbezonnen zaad
gaat geen vruchten geven
realiteit…
Blij wezen...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
870 Nu echter pluk ik de vruchten van mijn verleden
Ik kan het écht, genieten van iets kleins en heel erg blij wezen!…
Hete illusie
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
760 Neem jouw watermeloenen, je bomborsten,
die mij hevig deden watertanden,
hoe is het in godsnaam mogelijk
dat die vruchten mij voorbijliepen,
waarschijnlijk te heet om aan te raken.…
Ontbijt
gedicht
2.8 met 8 stemmen
6.783 De bramenjam roept de emmer vol blauwzwarte vruchten op,
de struik met lichtvlekjes, gevuld met grijpbare schatten.
Vandaag kan het feest zijn. Het riet prijst
de schepper om het goede dat hij gemaakt heeft.
de dorens zijn vergeten, de schrammen genezen.
Eenzijdig, meerzinnig. Het denken is digitaal.…
Verzinnebeelden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Symbool voor slechts het einde
in overtreffende trap nieuw begin
het volk ging voorwaarts, maar niet
iedereen proefde toen de vruchten
Gestudeerden blijven hangen in
een tijd die hen niet kwijt wil
maar toch is deze Nieuwe Tijd
voor best veel van hen, echt een
eeuwige strijd
Dit mooi monument verzinnebeeldt
staat symbool voor het verleden…
Daar hangen de emoties
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 Aan het vervallen huis
hangen nog
de verveloze luiken
en haveloze voordeur
in verschoten donkergroen
aan het gebint
wapperen spinnenwebben in de wind
de tuin ligt er chaotisch bij
emoties hangen
als druppels aan de struiken
hoe vredig was het leven toen
de notenboom draagt
nog steeds haar vrucht
door de takken kijk ik
naar de blauwe…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
wieg maar in lentes uren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
882 ik zag je bloem
het korenblauw
tegen het grauw van
opgetrokken muren
je bloeide
daar alleen en
wortelde in puin
van het verleden
het armetierig groen
gaf toch een
schitterende bloem
halsreikend naar het heden
kom open maar
laat zon je warmen
draag vrucht in wind
en rust in sterke armen
wieg maar
in lentes uren
jouw groen…
Voila, ik ben wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 De morgenstond stond koud en blond
Bij mij op het venster te kloppen
Bomen en vogels besproken haar naam
Als hielp ze beholpen de rozen uit knoppen
De wind preste haar boezem ineen op het glas
Nieuw besef kwam als zuurstof mijn lijf in gegleden
Dat onder de dekens, gekruld als een vrucht
Naar het diepere land van de droom was gevlucht…