941 resultaten.
dansen op het water
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
734 bruisend
de kiezelstenen wast
de melodie de je zingt
ik was vergeten
het speelse klotsen
als je verstoppertje speelt
onder de overhangende rotsen
ik hou van je zeegroene kleur
de eeuwige deining, je zilte geur
laten we geen tijd verdoen
want het nu.... is zo later
ik wil dansen, dansen op het water
je lange lieve golven
heten me welkom…
Genegeerd en doodgezwegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.647 Twee jongens verloren we
Die zo ontzettend welkom
Waren geweest - door de
Omgeving werden niet alleen
Zij, maar ook wij, genegeerd
En doodgezwegen - immers
Verdriet om te vroeg geboren
Baby's - zoiets bestaat toch niet
Zelfs de gemeenschap die zich
Kerk durfde te noemen reageerde niet
' t Stelde immers niet zo veel voor
Kinderen…
de wilde zwanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
714 een vlucht zwanen
tekent witte
wieken in de zwaarte
van de lucht
eens droeg het
meisje paarlen
gevlochten door het
haar
nu staat ze daar
en tuurt
een koningsdochter in
de rouw
trouw aan haar lieve
broers
de wind neemt haar
bittere tranen mee
gevangen door
gespreide vleugels
gebaar van welkom in
hun harten
te lang getart…
Je strijd is nu gestreden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.633 Je wordt verwacht en bent er welkom,
en ziet daar ook familie weer.
Wij moeten je nu missen hier,
maar danken voor jouw leven.
Een broer,een oom,een vriend
was jij, een mens was ons gegeven.
Ketemoe lagi.…
Beminnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
618 In het lenteatelier van de afwezige artiest
vult een zwevend standbeeld
een netwerk vol van wonderen
een koorddansende suppoost
bewaakt de fleurige zalen
waar niemand binnentreedt
alleen de kruipende en bukkende mens
is welkom in dit lokaal
een enkeling heeft moed genoeg
kwetsbaarheid is de enige kracht
en de eenzame weg die tot ontdekken…
Max
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.023 heerlijk zoet
En je huidje is zo zacht
Van die hele kleine handjes
jij die naar me lacht
Je zult je gaan verbazen
Over hele kleine dingen
Van de wind die naar je blaast
En vlinders die op je springen
Je oogjes knijpen toe
Bij de eerste zonnestralen
En straks rond middernacht
Vertelt de maan mooie verhalen
Zo kwetsbaar
En zo klein
Zo welkom…
Queeste
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
630 Aan de achterkant
van het welkom
nam ik ruimteloos
mijn plaats in
bij mijn geboorte
raakte ik verweesd
en mijn ouders hadden
het eeuwige leven
de weinige woorden
die ik had
verdwaalden
tijdens het spreken
zelfs in mijn dromen
had mijn stem geen naam
doofstom liet gebarentaal
niets van zich horen
ach, ik voelde…
Waar oranje vlagt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
781 waar oranje vlagt
en bier een welkom lacht
in weer getolereerd ervaren
lijkt de finale onze slag
op lichte voeten
spelen zij hun spel
gedragen door succes vlijt
elke bal zich gaarne in het net
toch was er ook
naast geel en rood de
zwarte kaart van dood voor
leven dat geen blijven bood
laat haar maar zien khalid
zij weet nu al dat…
Loot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Nog onbewust of blij,
maar wel verrast
zeg ik: welkom dan nieuwe gast!…
uit vuur en de hel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
923 verbeelding tekort
ik blaas vuur
zij wetten ijzers
sommige zijn door de toets
der kritiek ook geen blijvers
vaak roest ook
het edelste staal
en gaan hun ideeën
met de tijd aan de haal
er is een museum
diep onder de grond
waar O2 is verbannen
in een eeuwig verbond
daar staat kunst
uit vuur en de hel
alleen u bent niet welkom…
Restmensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Niet welkom
is hij de nummer vijftien
buiten het gros.
De resten of de afgetesten
voor het leven binnen het
grotere geheel zijn als laatsten
de misplaatsten op dat plekje
van hun deel.…
ik slotgracht mijn kasteel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
875 omdat
niemand het komt halen
ik zoek de torenkamer
want mijn gram zoekt snel
een hamer zonder roze blik
de trap verwentelt
langs het klokkentouw
en wint zo hoogte
ik wankel als mijn
laatste uurtje luidt, kijk
wat aarzelend over alles uit
lach nog even stoer voordat
ik spring, mijn schaduw is me
al vooruit, zwaait welkom…
Oogsttijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
462 Van harte welkom favoriet seizoen
Bereid ben ik om bladeren te drogen
Je wind maakt me geestdriftig en bevlogen
Ik zou je eeuwig over willen doen
Je vliegenzwam, je web en je pompoen
De dood van groen met opstanding voor ogen
Je spreeuwen naar elkander toegezogen
Je winterslaap, je bosdier op rantsoen
Alleen voor jou zou ik reïncarneren…
Wonen in het bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 daar niemand
misschien kabouters, onzichtbaar
omdat ze achter de bomen blijven
Ik kom graag in het grote bos
de bomen staan op mij te wachten
en ze lopen altijd met me mee
totdat ik het bos uit ben
Dan blijven ze weer staan
en ze kijken me na --
sinds ik zeven werd
Toen kwamen ze 's nachts
op bezoek om te zeggen
dat ik altijd welkom…
Zeesprookje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
507 De oester was jaren dicht geweest
Zó dicht, ze ging bijna niet open
Totdat een kreeft kwam aangelopen
Hij tikte op haar robuuste schelp
Alsof hij wist van de kostbare schat
Die binnenin verborgen zat
Voorzichtig opende zij haar veilige huis
Hij gaf haar zijn schaar
Zij liet hem binnen
Een welkom thuis
Hij is daarna niet meer…
Dwalen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
433 Je weet het misschien al
het is een gevoel diep in jezelf
een eeuwigdurend welkom
als je eindelijk loskomt
handen zwaaiend
zonder woorden
nu je verlangt naar geluk
dwalend in jouw dromen
de mooiste dwaalvlinders
op zoek naar jouw hart.…
Dagdroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
449 langs je elleboog
Vingers op je arm
Een hand die glijdt over je rug
Je vingers die mijn haar
naar achteren strijken
Onze benen verstrengeld
je hand op mijn knie
Lepeltje lepeltje
terwijl het buiten licht wordt
luisterend naar je hartslag
mijn hoofd op je borst
Onze blikken
die elkaar ontmoeten
een twinkeling in je ogen
dat ik welkom…
Zuidparadijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
116 weten het nog niet
van de steekmuggen, de steekvliegen
en het hoge water over de akkers
die lange maanden
waarin ze zullen moeten ploeteren
om stenen te hakken of te bakken
voor het Grote Huis
Ze weten niets
van de gezinnen in hun hutten
die stierven aan mazelen en pokken
niets van de honger
door hagel en sprinkhanen
Iedereen is er welkom…
De heide
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
170 De heide bloeit nu nog, ondanks de regen
die toch heel welkom is na al die droogte.
Het mooie paars weent nu omdat de zomer
voorgoed voorbij is en de herfst straks komt.
Zo is het leven vaak zo anders dan we dromen
maar alles gaat voorbij en keert niet weer.…
Liefde
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
2.413 Zou ik bij jou altijd welkom zijn?
Staat je hart boven menselijke principes?
Wil je je ego achter je gooien en liefhebben?
Ik wil een vriend zijn voor mezelf
Maar ik vind mezelf niet zo tof
Wil jij dat dan in'm plaats doen?…
In samen verdelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 ik heb altijd
gedacht dat als jij
binnenkomt de lucht
even uit elkaar gaat
om jou door te laten
geen gaten maar
met minder weerstand
in een hartelijk welkom
ook lijkt de omgeving
waarin jij verkeert
warmer te zijn dan op
andere plaatsten alsof
een ongeziene twinkeling
van vrolijke kleuren
herhaaldelijk plaatsvindt
die weerkaatst in…
Terug waar je vandaan kwam...
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
2.262 Welkom wordt je daar geheten
Want dan ben je eind'lijk thuis
En in liefde ook ontvangen, want,
Je bent weer in je Vaders huis.
Daar bevinden zich je echte vrienden
Daar ontmoet je die je verloor
Dus een machtige ontmoeting,
Verwelkomd worden door een hemels koor.…
Herfst mag komen.
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.104 Herfst met navelstreng verbonden,
komt traag uit z,n barensnood,
een vogel schelle welkoms schreeuw,
bomen wachten stam aan stam.
Weemoedsklank in zachte kleuren,
't is zomers afscheids symfonie,
herfst kan nu zijn troon bestijgen,
regeren in het nieuwe jaargetij.…
Mitridat gebergte
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
702 Mitridat gebergte - òù 2
Angstig verlaat ik vlakte
Dreigend welkom mij ten deel
Het te nemen wenkt tartend
Waagt het mij te schenden
Spottend tonen zij het dak
Met aflatend grauw wit
Gehard ineen klemmend ijs
Onvermurwbaar in hoogte
Kleuren krachtig schuwend
Trots brakend weerstand
Weigerd schending vreemd
Medogenloos afstraffend…
WIE HEEFT DE KLOK GELUID?
poëzie
4.1 met 15 stemmen
3.545 Diep in mijn wezen leeft
liefde, die liefde geeft,
wie riep mij welkom hier,
heide vol zonnevier?
Wie heeft de klok geluid,
wachter in ’t heidekruid,
zeg mij, ik weifel nog,
Zeg het mij toch!…
de dode spreeuw-ballade
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
561 op een veldsla-bed
2
gebraden spreeuwtje
nooit meer onder de pannen
geen gemurmel meer
3
een beladen bord
in restaurant du Soleil
geen ander viel stil
5
de vogel-eter
at de gevederde dood
het veldbed bleef over
6
‘s nachts neuriede iets
binnenin zijn dikke buik
zo onheilspellend
6
de angst is een geest
die je altijd welkom…
Hemels
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
834 vlijtige werker poets je handen
schraap je tanden beweeg tot
ontroeren wek met open mond
de lentebloesem waakt zowaar
tussen je gevleugelde dromen
laat het meel maar stuiven
ik zie je op de wind hommelen
bedrijf je schone kunsten
met zwermende woorden
vallen de hemels keer op keer
aanschouw je tempel
van regenboog geluk
wees welkom…
Vrolijke waterval
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
465 niet je hand
heeft die kracht
maar in je vingers zit
de macht om de media
goedlachs te bespelen
juist waar
saaiheid en
verveling dreigt
klikken zij op skype
voor de leukste contacten
geen anderhalve
meter of meer niet
te zake doend gezever
maar een heerlijke lach
als warm welkom bad
de vrolijke
waterval van
wetenswaardigheden…
Salaam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
714 bebaarde man
begeeft zich door
stoffig landschap
waar duizenden vragen fluisteren
in verte
de heilige stad Qom
een gouden koepel glanst
sprookjesachtig in opkomende zon
de temperatuur stijgt
naar veertig graden
bestemming
is bereikt
een man in zandkleurige aba
buigt met handen op zijn hart
toont een stralende lach
en spreekt welkom…
Prelude
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
786 In stralend blauw heb ik gemis gevoeld
veel meer nog dan ik ooit vermoedde
waar nevelslierten frêle en zacht
zich aarzelend kleefden aan wat zon
Grasgroen oogde voluit de brede laan
nog zoveel malser dan ik ooit kon vatten
waar ochtenddauw na vurige nacht
me welkom heette aarzelend en fris
Aan romig wit heb ik me gulzig gelaafd
nog meer…