2054 resultaten.
Afbluuve!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Dat drassig land van Sluis tot Tiengemeten,
Van windkracht acht en 'drie keer met de boot',
In die provincie woon ik, werd ik groot,
En ik verwacht dat Zeeland zo blijft heten.
't Is jammer Ronald, zonde van je werk,
Maar Zeeland bij Zuid-Holland? Lijkt me sterk!…
De glazen buren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 jij groeit
in glas met
transparante vleugels
licht draagt
jouw pracht in
brekende kleuren
jij fladdert
speels naar
hemelse geuren
in doorzichtige
sculpturen wonen
de glazen buren
tot het glas barst
wordt gebroken omdat
het seizoen is afgelopen…
Ergens anders
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
676 Zo maar even zomer
gauw de wollen wintertrui in de wasmand
en snel in je korte broek naar het strand
je moet je haasten
dit is jouw land
korte zomers, weinig zon
je wou soms dat je ergens anders wonen kon
maar hier leef je in vrijheid
die wil je toch voor geen zonnestraal kwijt?…
Geen hier of daar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Geen wonen hier, geen gisteren of morgen
maar enkel nu en daarin geborgen.
Tot geen woorden bereid, enkel een vuur
dat niets verbrandt en toch blijft branden.
Geen beeld of teken, enkel niets.…
gazelle (voor Gert-Jan en zijn zusje)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 onder steile
zandkleurige haartjes
zie ik je tederheid jongetje
in glanzende ogen
als van een gazelle
voorzichtig tast je
ademloos bijna
vermoeid zo vermoeid
naar houvast
nog altijd heb ik je
lief jongetje jongetje
met de gazelle ogen
roerloos woon je
rust je slaap je
in mijn hart…
In mijn huis wonen dooie dieren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 In mijn huis wonen
dooie dieren
verstopt onder
de bank
of kasten.
Twee verdacht
van massamoord
hullen zich
geniepig
in stilzwijgen.
Zij die ik niet
vond gaan ruiken,
of herrijzen
in een ooghoek
van de kamer.
Medeplichtig
moffel ik lijkjes
weg, en ruim
ik ongenode
gasten.…
Als een zon in de steen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 De steen die door
Bittere kou bevangen is,
De barre winter
Ter nauwer nood doorstaan,
Voelt de zon
Van het nieuwe licht
In zich groeien,
Komt langzaam tot leven -
De lijnen die in haar wonen
Roepen haar op in beweging te komen
Op naar nieuwe verten te gaan…
Zwaarwegend
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
640 Noch Dafne noch Ranomi won dus goud
Hoewel de kans - door media gedreven -
Haast boven elke twijfel was verheven
Op voorhand werd er al een feest gebouwd
Ze werden in de titelstrijd verslagen
Maar hadden wel een loden last te dragen…
Muren van huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 Een dakloze ben ik
In 't diepst van
Mijn gedachten
Ben niet
Van hout of steen
Maar van mezelf
Vervreemd
Muren van huid
Staan overeind
Maar dakloos blijf ik
In 't diepst
Van mijn gedachten
Ben zonder huis,
Ben zonder dak -
Slechts in woorden
Woon ik nog,
Alleen de taal
Verleent mij nog
Onderdak…
Autoloze zondag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
387 Een vrede daalde neer op 's heren wegen
Geen woon- en werkverkeer maar Dag des Heren
Gevoel van negentiende-eeuwse sferen
'k Was autoloos, maar 't voelde als een zegen
Ik nam de fiets om boodschappen te doen
En op een slof werd Ajax kampioen…
Expansie
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
538 We kunnen er misschien in kuilen leven
Dan gaan we vrolijk dansen op de maan
En hebben we een plek om heen te gaan
Tussen de sterren gaan we ons begeven
De Duitsers sturen we als eerste want
Die wonen graag in kuilen in het zand…
Trump bless America
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Ik ben rijk en groot.
Een God in Manhattan.
Ik ga u rijk maken.
God bless America!
Ik ben supergezond en fit.
Ik leef met vlag en wimpel.
Ik rook en drink niet meer.
Verder houd ik het simpel.
Ieder mens gun ik een leven,
zoals ik dat gezegend leef.
I practise what I preach!…
Benidorm op een november-zondag-morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Het is half negen
de zon verheft zich
en ik aanschouw
die onmetelijke
architectuur van Benidorm
aan de Spaanse Middelandsezee
Ik ga naar de Nederlandse kerk
om tien uur
en zal bidden dat de aarde niet gaat beven
en wij met onmetelijke
architectuur ´Nenidorm´ gaan bouwen
aan de Nederlandse Noordzee…
wonen heel even in dromen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
800 ik kleur je even
uit de saaiheid vandaag
je lach in de klas
was vol dromen
hun stemmen
ze gaan je niet aan
je plukt hun gedachten
praat als ze komen
ik streel je met woorden
laat kleuren je donkere
ogen opfleuren met leven
dat nooit zal bestaan
we hebben samen
een wereld gemaakt
zonder angst we wonen
voor nu heel even in dromen…
In dit huis wil je blijven wonen en sterven.
gedicht
3.3 met 64 stemmen
24.630 In dit huis wil je blijven wonen en sterven.
Je moeder schonk je de luiken, je vader
Heeft tot zijn tachtigste in de tuin gespit.
Nu zijn ze verdwenen ergens in jou, op een plek
Waar ze niet moeten dubben en peinzen
En waar ze in een lieve stilte luisteren
Naar een lang ironisch verhaal.…
Zo lang ik dit nog kan (na een bezoek aan het woon-en zorgentrum)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
599 Zo lang ik dit nog kan: dit huis opnieuw verlaten,
de weg weer gaan, de vogels horen en de madeliefjes
zien die her en der ontluiken en dit niet enkel
weten van horen zeggen. Heel rustig de krant weer
wegleggen en hoopvol wegdromen en plannen maken
voor morgen en overmorgen, hopend dat misschien
toch iets ervan wel kan, al is er Syrië ook en…
Omdat we op een even etage wonen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.495 Omdat we op een even etage wonen
en de lift alleen de even etages aandoet
ken ik maar 24 vrouwengezichten
een paar mannengezichten
een paar kindergezichten en
babygezichten
ook twee hondengezichten
de oneven gezichten onder onze etage
ken ik niet
wel hoor ik ze 's nachts soms schreeuwen
tenslotte moet er iets aan de fantasie
worden overgelaten…
Wonen aan erven, straten en kades
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Archeologen van onze tijd
monsteren het blootgelegde zand
tussen de funderingen
voor de toekomst
Retro is modern
auto's worden geweerd
toeristen consumeren
de oude stad
Het grote geld rolt
buiten het centrum
Binnen de grachtengordel
romen vergunningen het af
De bewoners verlaten
de harde wereld
van steen, glas en beton
ze wijken…
Uitkomst
gedicht
3.0 met 46 stemmen
27.132 toen ik jonger was
droomde ik dat er niets
van me terecht zou komen
twaalf ambachten enzovoorts
alleen blijven zou ik
op honderd huurkamers wonen
bespioneerd door Duitse hospita's
en zie
vierenvijftig ben ik
ál mijn dromen
werden ten volle bewaarheid
wat wil ik nog meer?…
Winnaar
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
2.433 En ja, ik vocht en won
een warm plekje waar alles begon.
Het is ongelooflijk mooi en waar.
Want ik besta al bijna 40 jaar.…
Vrijheid?
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.442 Ik woon in een land
waar bijna alles kan
Je kunt je vrijuit uiten,
dat vind ik het heerlijke ervan...
Je kunt hier alles zeggen,
maar niet alles wordt gehoord...
Behalve als je discrimineert
Wordt die zogenaamde vrijheid
danig dus verstoord...
Dus, wat is vrijheid
van meningsuiting,
bestaat die eigenlijk wel?…
na het feest
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
792 een doffe slag
de deur in het slot
met stilte opgesloten
in het hoofd van hij
die blijft wonen
de kamer hult zich
rondom zijn besloten hoofd
er is wat te doen, veel
dat morgen ook nog kan
de buren bellen luidkeels
om geen suiker maar de muziek
staat ze veel te luid
de deur slaat opnieuw
om dicht te blijven…
zoveel werelden in mij
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
580 er wonen zoveel werelden in mij
in elke vezel van mijn lijf
schuilt leven van miljarden jaren
en weten van millenia
bevroren in de tijd
naar verre vreemde oorden
voeren mijn dromen mij
waar lang vervlogen levens
bij het blaffen van de maan
ontwaken uit hun eeuwigheid…
een hoop stenen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.115 dat ik nu voorgoed
afscheid van je nemen moet
je uit mijn leven verdwijnt
verboden terrein wordt
jij die mij jarenlang
met open deur verwelkomde
verwarmde en beschutte
getuige was van mijn verdriet
in jou mocht ik wonen
bij jou was ik thuis
in je wijdgespreide armen
vond ik blind de weg naar huis…
wat ik zag, zonder
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
900 niets beweegt voort
in je gezicht, niet de kleur
van mijn zakdoek of die van
jouw mond
je haar is grijs en vol
met regen, uitverteld
nog niet over de rand
van herhaling
en hoe je klein mijn woorden
wegveegt, haastig en zonder
omarming, tot as
verschroeid
met ogen, stil in tijd,
woon ik nergens
ook al hoor ik
bij dit…
Gedicht om voor te lezen bij het aanvatten van vredesonderhandelingen
gedicht
3.1 met 50 stemmen
32.627 Wat je aan illusies
verloor, won je
aan gewoonten.
Kijken naar de weerspiegeling
van de schemerlamp in het raam.
En dan plots
heel duidelijk weten:
bij valavond
voelen je handen zachter aan.
Dit is het ogenblik
waarop je weer durft denken
aan iets heel gewoons.…
Ella de Zwijger
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
649 Het kan Ella Vogelaar niets verrekken
Ook heeft ze zich moeilijk geïntegreerd
Dus het enige wat ze heeft geleerd
Is Wegwuiven, Wegkijken en Indekken
Daar de Minister moeite heeft met kritiek
Beoefent ze maar struisvogelpolitiek
-----------------------------------------
…de kritiek op Minister Vogelaar (Wonen, Welzijn & Integratie) neemt toe…
Senior
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 Na voortplanting
m’n taak volbracht
laat de natuur
z’n teugels vieren
mindert onderhoud
aan afgeschreven
geesten en lijven
Mijn tweede leven
woon ik in m’n ziel
kan er mezelf zijn
en in gezondheid
ervaar als leven in
aards paradijs met
vroeger vergeleken…
jou niet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 je klanken bedriegen woorden
valkuilen in het duister
tastend naar houvast
nee ik vertrouw jou niet
niet zoals ik weet
dat bomen bloeien in mei
niet zoals de kou bijt
door mijn wollen wanten
in de winter
niet om op te bouwen
drijfzand draagt het huis
waarin ik woon…
Balans
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 De werkelijkheid zie ik
door mijn raam
mensen lopen voorbij
de tuin driftig gesnoeid
lantarenpalen stijl overeind
een grauwe ochtend in maart
Twijfel over het zichtbare
want wie is die man
achter dat raam
zijn bestaan nooit verklaard
dromend over de balans
van wat hij won of verloor.…