7023 resultaten.
genadegrond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
789 de aarde wacht niet op u
de aarde verwacht
en is geduldig
verstrooid of begraven,
u wordt verwelkoomd…
Pijn in mijn hart
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
2.101 Nog één keer keek jij om.
Diep keek jij in mijn ogen.
Warm werd mijn hart voor de laatste keer.
Pijn in mijn hart, waarom doe je dit weer.
Weg liep jij, je verdween bij de ondergaande zon.
Tot op mijn sterfbed blijf jij het meisje
dat niet uit mijn hart verdwijnen kon.…
Yasmine
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.737 Als stilte weerklinkt
in gebroken ogen
pijn onversaagd
steeds opnieuw toeslaat
zo geliefd
maar zo eenzaam
zal de jasmijn
zijn geuren
niet meer verspreiden
bloemen op jouw graf
als tranen strooien
je voor eeuwig omarmen
in ongekende stilte…
jasmiin
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.330 Even, heel even
Vreemd leven
Mochten ze ruiken
Aan de zoet en zwoele bruidsruiker
Voordat de bruidsbloem in een boeket
Weggesmeten en aan de kant werd gezet
Verlepte de jasmijn
Die wondermooie vrouw zong heel fijn
Diep in mij
De sterke zwoele jasmijn verwelkte door verdriet
En verbloemde haar alleenzijn door haar lied
Met een wondermooie…
Geen mens.
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.276 Een droom was over
totaal vernield
zo in gedachten
en zo vernederd.
niet in staat
om verder te komen
zo gebroken
was haar hart.
totaal alleen
zichzelf verdronken
in haar tranen
van zwart.…
Verdwenen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.509 De één na de ander verdwijnt
als met de Noorderzon.
De zon als enige alleen
maar aan de horizon,
maar klimt elke dag opnieuw
omhoog.…
moeder ga nu maar
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.636 Stevig omklemde ik haar hand
en keek haar medelijdend aan.
De blik in haar vemoeide ogen
vertelde me dat ze nog niet wou gaan.
Haar mond wilde me nog iets zeggen
maar haar lippen werden stijf.
Ik voelde 'n verkrampte hand
en de koude in haar lijf.
"Moeder, blijf mij mij,
ik kan je echt niet missen.
Lieve moeder, vergeef het mij
vergeef…
adieu
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.464 Jaren lang me ingehouden
van woede en verdriet.
Jaren lang niks kunnen zeggen
Steeds weer hetzelfde lied.
Het lied zonder woorden
Maar met mimiek en geluid.
Hoever heb ik het laten komen,
Ben er zo door misbruikt.
Nu heb ik leren zingen.
Laat mijn hart nu eindelijk vrij,
Laat me door niets meer bedwingen
En de muziek klinkt nu in mij.…
De voortekenen
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.898 Soms was zij heel de dag met zichzelve alleen.
langzaam boog zij zich dan af naar de wand
en zij verdween in onzichtbare verten; hij bleef alleen
achter, wachtende of zij wel keren zou uit dat land.
later keerde zij dan, maar zij was zo doordrenkt
door vijandige geuren en vreemde, geheimzinnige glansen,
dat hij zich door haar kussen verraden…
genoeg
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.574 genoeg.
genoeg heb ik van het leven.
genoeg is genoeg.
genoeg is het nu voor mij.
genoeg voor ons allebei.
genoeg vertelde jij mij.
genoeg voor jou en mij.
het is nu beter zo.
genoeg.
genoeg heb ik van die ruzies.
genoeg is genoeg.
genoeg jij bent weg
genoeg, ja... jammer genoeg…
de eenzaamheid neemt
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
937 Wat aan het eind niet is
is aan het begin een flard
die bijkans in zijn teelt
deze reis met blinde ogen neemt
in de ochtend bazuint hij zijn fatsoen
met vormen die erectieloos
[ want leeftijd heeft ermee te doen]
de dag voorspellen
zoniet de avond
want in het duister huist zijn lot
en samen met lange armen
voor de ramen
vermoed hij een…
Dode stad
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.679 Dode dode stad
het licht waarin je bent geboren
helemaal zoek
zoals verloren
toch ben ik gekomen
naar hier door de sneeuw
door sporen en voren
niet om te zoeken
maar wel om te vinden
mijn liefde voor jou
ooit was het hier mooi
sterren stonden hoog
wolken knielden voor blauwe lucht
en jij was het zonnetje
het zonnetje in mijn droom…
De nacht als een klarinet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 Het is alsof men op klarinetten speelt
wanneer de nacht op het water landt
en grijze schimmen stilstaan
bij het geler worden van de maan
toch neemt de tijd fatalistische
vormen aan en verdwijnt
en kwijnt het menselijk ras
weg in een materialistisch moeras
de struiken langs de sloten
ademen niet meer, ze besloten
om ons als skeletten…
Laatste inzending
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
848 (voor Herman de Coninck)
Je schreef me ooit voor de grap dat ik als die prijs
er zou bestaan zeer zeker de Prijs voor de Meeste en
Langdurigste Inzendingen zou krijgen, maar dat je tot
je grote spijt (was dat werkelijk?) wederom mijn
gedichten niet kon opnemen in het NWT, d.w.z. de
concurrentie was alweer sterker.
Ik heb nog nooit zo
gelachen…
Sara
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
917 ze kleurde al dat somber was
troostte, verwarmde, maakte blij
liep samen met mij ‘uit de pas’
vertrouwde blind en hield van mij
en het was zeker wederzijds
‘k hield van die lieve oude schat
loop nu de eenzaamheid voorbij
voortaan alleen ‘ons dagelijks pad’
opgedragen aan Sara de hond
juli 2009 © JS…
Tot ziens
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.662 woorden zoeken
waar geen woorden zijn…
Op het vinkentouw
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
961 moet ik wachten,
mijn ziel,
totdat het hart
uiteenbarst
en het bloed
aan adem zuigt
of dat ik verstik in een
laatste grote zucht
waarna mijn
ongesloten ogen
de ruimte verkennen
zonder dat ze jou
nog werkelijk zien
dien ik eerder te sterven
om jouw eeuwigheid,
onzichtbaar,
te mogen erven
wie is het dan
die ik dien…
Diepzinnig ratelen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
865 ( voor Simon Vinkenoog )
Hij wist zoveel, die drukke man,
ik vraag me toch wel af of hij het
zelf bevatten kon, maar toch, hij
viel maar door, dat woeste water,
bedolven raakte ik, bedolven, een
lawine van invallen, uitvallen en
muizevallen, gevuld met vette kaas,
voor wie maar happen wilde, de
ijzeren klem verbrijzelde je nek,
maar goed…
Rouw draagt,,
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.010 Rouw draagt wollen dekens
verwarmen het kille hart
dat nog niet spreekt
maar woordenloos beleven
Wanneer de wolken samenzweren
en hun druppels laten vallen
misschien wordt er dan gehuild
in liefdevol omarmen
En de stilte zich laat horen
als zacht gefluister in de wind
het moment van samenkomen
wanneer een zucht de stilte breekt.…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 Steeds wanneer ik mijn ogen sluit en wegdroom
kan ik je weer zien en zie ik mezelf,
gelukkig met wat ik heb.
De zachte warme zon die haar hitte langzaam
verliest en de wereld in een dromerig roze sluier hult.
De geur van zoute ziltheid, brandend zand,
de geur van de zomer.
Het gouden zand waarop ik loop heeft de zon gevangen.
Het…
~ Hoog daarboven ~
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
889 slingeren verse wolken
hoog aan de blauwe lucht
spelen zwaluwen krijgertje
in groten getale
valt de grijs omrande envelop
geruisloos op de mat
waarvan alleen de naam van
blijft hangen
roepen zwaluwen mij aan
en vraag me af of Rob
net zo zal balanceren
op het wiegen van de wind
*~ Lady Love ~*
~ Rust zacht Lieve Rob 1929…
Lorelei
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
872 Overvlogen.
Vleugels van vissen,
die wonderlijk zingen
op rotsen:
"Kom tot mij"
En dan de reflectie
die op of net onder
het water rust;
daar het zonlicht kust
tussen waterrijders, lelies en verdronken seringen.
Tot hij zachtjes zucht:
"Ik zal je missen".
Het is niet gelogen.…
Slechts te leen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
932 liefdevol wrijf ik witte haren
uit jouw nog warme gezicht
het is alsof engelen dansen
rondom jou in het schemerlicht
vredig je glimlach duidelijk klaar
voor jouw weg naar het paradijs
hadden wij je slechts te leen
je was op doorreis
*~ Lady Love ~*…
Het andere licht
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.100 Bij het omslaan van de laatst te nemen bocht
Pagina opvolgend, ga ik de verlichte tunnel in
Waar samenkomen de verharde gladde wegen
Grof dwingend zegt het mij blind er in te racen
Het negeren mijn geleden wanordelijke drempels
Zodat ik willoos onmachtig voort dender
Schokkend omklem ik het bezwete stuurloze
Dan flits het voorbij,
einde…
De tragedie van de zwarte strik
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.204 In de mottenballen:
Smoking,
Vers geperst
Uit oranje appelen.
Door de prins nog zelf gesigneerd.
Dagen in de regen gehangen,
Maar nog altijd zoeter
Dan de zoute druppels
Die hij op zijn schoudervulling droeg.
Het was een lange avond
en in open portier
vroeg zij de eeuwigheid;
ze kreeg de avond.
De tragedie van de zwarte strik.
Die…
Tranen
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.635 Tranen rollen over mijn wangen,
Mijn hart doet zo'n vreselijke pijn.
Niemand kan jou ooit vervangen,
Hoe lief diegene ook kan zijn.
Tranen rollen over mijn wangen,
Ik voel me niet goed dit voelt niet fijn.
Niemand kan jou ooit vervangen,
In mijn hart zal je altijd bij me zijn.…
Zelfdestructie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.497 (voor Adriaan Venema)
Contactarmoede is het leed dat men
vandaag de dag ondergaat alsof het
altijd zo is geweest, men knijpt de
ogen toe, loerend door de spleten in
het plafond, naar een wereld die
zinspeelt op kil bedrog. Opgesloten
en onzichtbaar lijden wij aan eenzaamheid,
de trap naar boven en beneden opgetrokken
uit angst en zalfbescherming…
lieve jij
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.602 lieve jij,
Jij
hebt je strijd gestreden,
Na alles wat je hebt meegemaakt
En hoe je hebt geleden.
Je bent er niet meer...
mijn gevoelens
zijn eindeloos,
gedachten
zo troosteloos.
Wat is de zin van het leven?
Waarom
is het jou niet gegeven?
Waarom zo kort,
waarom zo jong?
lieve jij,
nooit ga ik jou vergeten!…
SAMEN MET JOU WIL IK LEVEN
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
1.767 Samen met jou wil ik leven
In jouw hart wil ik bestaan
In jouw herinnering herleven
Nadat het mijn tijd was om te gaan.
En als je je mij herinnert
Herleef mij in een lach
Opdat ik dan aan jou…
nalatenschap
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
993 stilte zei de man
hij rust
condoleances over en weer
gesnotter door helende woorden gesust
hij ging zo plots
zonder enig verweer
starend in zijn graf
werd ik me ervan bewust
wat een ander me ook gaf
jij gaf me meer…