8894 resultaten.
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Hoe melancholie en weemoed van een afgelopen herfst hun
gevoelens inruilen voor een winterse verstilling die steeds meer diep
onder de huid begint te kruipen, het hart en ziel als eindbestemming waar ook
sporen van een geloof, hoop en liefde kleven, eeuwige vrede ergens hier ver vandaan.…
Als de avond spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
497 Betovering en verwondering beginnen te ontwaken
uit hun slaap opdat ze zullen rijzen in een land hier ver vandaan
Een onbekende bestemming waar ik op weg naar word ontvoerd langs wazige
wandelpaden en wonderlijke fantasiewerelden van waar het einde nog niet is geschreven.…
Kom Binnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
355 Met veren die missen
op de plekken waar ik het koud heb gekregen.
Met geplukte vleugels
die niet meer kunnen spreiden
zonder pijn.
Ze zijn zo koud.
Nog steeds.
En toch —
ze waren ooit warm genoeg
om te delen.…
Alsjeblieft
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
874 en mocht het niet met wetten lukken
dan vraag ik vroom de hulp van god
die mozes zendt met dit gebod
verscheur elk vers in duizend stukken
te vrezen echter valt dat woorden
gezang door Morpheus ingegeven
de wreedste dictatuur zal overleven
want niemand kan de taal vermoorden
daarom vraag ik, dichters, stop
hou alsjeblieft vrijwillig op…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
725 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd
en…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
702 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…
Als
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
3.855 overgegeven aan de tijd
ogen vol van herkenning
lichten op alsof
ze wordt bevrijd
uit een innerlijke strijd
Ik plant me naast
haar neer en we
luisteren naar elkaar
als de ander vertelt
luisteren heeft ze
altijd al gedaan maar
woorden gaan voor haar
nu te snel
Zij is voor mij
de goedheid zelve
liefde draagt ze
bij zich uit een ver…
Vangnet .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.237 Dans duister dans,
waar lichte voeten net
de grond niet raken
en ijle lucht kou opvangt,
schenk ik jou mijn lach
pluk ooit verloren zinnen
uit verdwaalde lucht,
zucht uren naar morgen,
blaas wolkjes naar onze tijd
samen klimmen we hoger,
tot onder de regenboog,
daar waar gekleurde letters
liefde dichten, schrijven
veren hemelsblauw…
Nuchter belicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.066 De satelliet Solar A
In een hoge baan om de aardkloot geschoten
Belicht de straling
De hete streken in de heliosfeer
Ontastbaar voor het bloot mensenoog
Gezeefd door de dampkring
Astronauten nemen als eerste waar
Aan boord van hun hemelse huls
De film in de ver reikende lens
Versmeert het detail
Door verstrooide straling
Later vond men…
In het bos
gedicht
3.7 met 25 stemmen
10.773 geen suggesties
gewekt, er wordt niet geveegd maar gestreeld
eerst worden stammen van bomen gescheiden
dan bladeren van scherven, pluisjes van stof
de eenvoudige gebaren boezemen iets in
waar het klaar is, lijkt nog niets begonnen
intussen vertrokken de sprokkelaars vanzelf
boog het zoekteam zich boven een vennetje
te ver…
bloed hebt in je bek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
819 waar prooi is
duiken gieren
alleen wilde
dieren sterven om
de evolutie te beërven
zie de vogels
roerloos ver in de
savanne waar hitte
wordt gespannen tot
een klaterende donderbui
jij vreet de woorden
kaal van mijn verhaal
strekt je lange nek
de letters proef je pas als
je mijn bloed hebt in je bek
jouw vraatzucht trekt…
Wachtend op een schreeuw
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
739 Woestijnen reiken horizonnen ver
tot waar de prooi gestorven ligt
als zand tot stof gemangeld
ogenschijnlijk lijkt de aarde dood
maar in de diepzee kiemt nieuw leven
in het licht dat moeder aarde straalt
het toeval neemt zijn kansen waar
stort bui na bui op elke rotspartij
tot kolkende stromen over kale akkers
mossen kleuren al wat…
Een kindje verliezen
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.140 Het was een wonder
Er was een nieuwe ster
Een nieuw geboren kind
Nu schittert hij heel ver
Een kind verliezen
Kán en mág niet gebeuren
Onmacht, boosheid en emoties
Lijken je te verscheuren
Plots is alles één verdriet
Alleen de tijd kan je nog leren
Hoe hiermee nu verder te gaan
Om dit verdriet te accepteren.…
de dichter doet het niet
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
922 een poëet treurt niet
hij zweet
duizend druppels
lief-ver-driet
hij begeert niet
hij beheert
duizend driften
bo-na-fiet
hij overvraagt niet
hij schenkt
klare wijnen
liefje-anders-niet
hij lieft niet
hij biedt
duizend dames
smar-te-lied
hij zuipt niet
hij nipt aan
verdwaalde flessen
a-qua-vit
hij deugt niet
hij maakt
duizend…
Corvus Marinus
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.263 Eens schiet ik weg als een speer
naar de pier en droog daar
mijn veren in de avondwind.
Vroeg in de morgen stijg ik op
ik inspecteer de stranden
en daal op het hoge huis.…
wreed genoegen
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.182 Vanaf haar schouder rolde mijn traan
Wederom liet zij mij passief begaan
Koud klinkt haar stem toonloos verbeten
Is het zo ver leg je nu weer zo te zweten
Eens mijn prinses een bloem zo mooi
Nu een feeks losgebroken uit haar kooi
Heimelijk wend ik mij af wil alleen zijn
En duikt ten onder in een poel van pijn
Frigide ongeïnteresseerd koud…
Kraai
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
727 Ik schrok van jouw laag gekras
gitzwart van snavel tot staart
Je streek neer op mijn handpalm
lichter dan een vers brood
luchtiger dan mijn voorarm
Was jij de bode van de dood?…
Ja ik neem je mee...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
988 Ja ik neem je mee
Naar waar het zoet en puur is
Ik wil niet zonder je weggaan
Ja ik neem je mee
Wees maar niet bang
Ik droog je tranen
En zal je lach weer doen klinken
Ja ik neem je mee
Mijn liefste schat
Ik wil met jou naar het onbekende
Ver weg naar heerlijke oorden
Waar ik mijn liefde aan jou wil geven
Wees maar niet bang
Ik neem je…
Languit...
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
983 Elders zit een man te vissen
Heel ver weg hoor ik geluid
Iemand staat zich op te frissen
En ik lig hier fijn languit...
Hier, hier kan ik honderd worden
Hier, zo rustig, zo sereen...
'k ben zo heerlijk kalm geworden
gewoon, met niemand om me heen...…
de professor is moe
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
930 Hij heeft genoeg van
verlegen lippen en van liefde uit een blik
van de prevelende briefjes op zijn matje bij de deur
De professor is moe, beste studenten,
Hij sluit alvast zijn deur
maar legt zijn oor te luister
bij elk vers dat wordt gekeurd.…
EN OMGEVING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
927 sneeuw daalde neer op mijn geweten
wat bleek ik een integer mens te zijn
zonder aan kracht te verliezen in de schepping
ik maak het groen om tussen te wonen
zonder de klacht maar enigzins in te perken
want van liefde krijg je nog rode oren
alles fluit mee in de bomen en over de daken
waar is het goed voor om te overwinteren
een kortstondig vers…
Rustplaats
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.373 Maar, anders wordt het
als een familielid is
overleden, die je brengen
gaat naar het graf
waar zijn laatste rustplaats
hier zal wezen
dan kijk je niet meer van ver-af
dan is het graf plots
heel dichtbij
en voel je je betrokken
en ook al was mijn oom al oud
ik ben toch erg geschrokken…
Nooit meer wakker worden...
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.246 Ik wil afscheid nemen,
dicht bij jou,
ver van jou,
zonder jou
We wandelen samen,
zij aan zij,
maar we komen elkaar
nergens meer tegen
Daarom is er maar één weg
die ik nog kan bewandelen
en dat is de weg
naar de horizon
Ik wil wegvluchten
naar een droom,
de enigste plaats
die ik nog ken
Een plek om nooit meer
wakker te worden…
bruisend van energie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
954 bruisend van energie
vind ik mijn weg
in de donkere hemel
plezier en uitdaging
ver weg van verveling
of een burn-out
hier en daar getrokken
aan mijn mouwen
maar ik sleep hen mee
een moment van rust
die bezinning geeft
laat je enkel groeien
coachen, wijze woorden
voelen en beschrijven
bruisend van energie
ik geef je een hand…
Zo koud
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
955 Droefheid verbergt mijn tranen,
de dag wordt oud,
mijn stem reikt niet meer zo ver.
Ik sluit de knarsende poort,
graven brengen mijn leven
naar een eeuwige dood.
Op de avond van mijn leven
doven kaarsen in oude kandelaars
op grijze, marmeren stenen.…
Terugblik
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.816 terughoudend en alert
Onbewust in voor en tegenspoed
Soms angstig soms trots en soms verveeld
Gods wegen evengoed onze weg
Onbekend het eeuwige vloeien
Over zijn akkers ze zijn gelijk
Onze levensloop naar achteraf blijkt
Het is niet afhankelijk van wat ik zeg
Het hart zo ook de ogen
Hebben verloren wat eens was
Niets is groener dan vers…
Als een droom
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
1.957 Stil als een droom is mijn gevoel,
verstild als vlak voor het ontwaken
wanneer de dag er nog niet is maar wel
al zachtjes aanzet in het eerste licht
zo ver en onbereikbaar voel ik jou
de vogel wiens geluid ik hoor bij het ontwaken
mijn ogen zijn gesloten nog
en dan, hij is al weer gevlogen
zijn lied blijft klinken in de laatste droom
die…
Slijterij
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.194 een slijter klaagde steen en been
m`n dochterlief is daaglijks buiten
zeemt in minirok de ruiten
mijn handel was er ver mee heen
elke zuipschuit voor haar plat
vergat dan dronken al mijn schappen
liet het zuipen voor het lappen
Ik was die stomme ladder zat
de wijnen ben ik maar gaan schenken
Geen lust tot rekken in de zaak
ze stonden…
De deur gewezen
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.801 Mijn veren vallen
ze dwarrelen langzaam neer.
En ik denk, ik denk
niet meer.
Mijn herinneringen verdwijnen
ze lossen op in de haat.
En ik weet, ik weet
waar ze staat.
Tik tik tik
Hetgeen wat leeft ben ik
Wegen worden oude bekenden
slepend rond de benen,
wenen om diegene
die mijn leven vreemd wendde.…
De Schommel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.562 De wind wappert
Door de glanzende haren
Om het stralende gezicht
Vrij als een vogel,
Met vertrouwde bewegingen
Op weg naar de wolken
De zon, ver weg
Speelt met de schaduw
En knipoogt omlaag
Een vrolijke lach
Vanaf de schommel
Die steeds hoger gaat
Maar dan…
Een scheurend touw
Gevolgd door een klap
Verbreekt de rust
De wolken…