Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1013):

De deur gewezen

Mijn veren vallen
ze dwarrelen langzaam neer.
En ik denk, ik denk
niet meer.

Mijn herinneringen verdwijnen
ze lossen op in de haat.
En ik weet, ik weet
waar ze staat.

Tik tik tik
Hetgeen wat leeft ben ik

Wegen worden oude bekenden
slepend rond de benen,
wenen om diegene
die mijn leven vreemd wendde.

Haar ideeën dwalen,
ze bereiken niets te vroeg.
En ik spreek, ik spreek
nooit genoeg.

Haar leven gemalen,
het draait nog zot.
En ik laat, ik laat
ze tot slot.

Schrijver: Vanmarcke Stevy, 28 nov. 2002


Geplaatst in de categorie: ouders

2,0 met 20 stemmen 2.414



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:droomer
Datum: 3 dec. 2002
Emailadres:
Bericht:prachtig!!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)