8110 resultaten.
opstaan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
478 terwijl ik opsta,
elke morgen om zes uur,
hamert de specht al.…
De gouden glans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 jij lacht
openingen vol
warmte en begrip
die nemen je mee
naar een andere
wereld zoals het
strand doet met de
schitterende zee
waar je alles
kunt vergeten
dat je niet
meer wilt weten
maar ontspannen
wilt genieten van
het goed gevoel
om bevrijd te zijn
even niet de
drukkende pijn
dat alles nooit meer
hetzelfde zal zijn
omdat…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 ik sprokkelde in
een narrige wind
streepjes licht
tussen herfstig
natte takken
met zwammen
en paddenstoelen
als kameraad
met goede neus
wat wij zochten
was eetbaar en
vochtig met een
schimmelkleur
in de rood met
witte stippengeur
van uiterst gevaarlijk
toch leefde ik nog
samen met bacteriën
die met het bleke
wit als schutkleur…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 zacht spelen
lijnen hun spel
van begrenzen
en openen in
een universum
dat eeuwigheid kent
tijdloos is naast
oneindigheid
maar wel zo dat
alles hetzelfde
begin pad heeft
en zich stoeit naar
het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog…
Rank gesteeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb je
zien groeien
rank gesteeld
alleen in de vaas
die jouw lentekleuren
in water en glas
al lichtjes geurend
subtiel spreiden
pas later
voltooiden de
andere bloemen
het boeket voorjaar
nog druipend van regen
en glinsterend van zon
in een grote platte kom
ieder reikend zover zij komt
het rank is lang en
slank geworden
ogen…
Dichter in haar droom
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
537 Er heeft een dichter in haar droom gezeten
ergens bij de waterkant, op een mooie plek
bij een eenzame boom
toen de zon de lente aandacht gaf
de dag heeft hij een bijzondere wending gegeven
de geluiden van de vogels heeft hij omschreven
en de echo van het lied
uit een beminnelijke verbeelding
de stand van de zon in verband gebracht met…
Mijn windtaaltje
netgedicht
5.0 met 66 stemmen
505 in mijn windtaaltje
had ik voor
iedere situatie een
eigen verhaaltje
vol tonen lange
loopjes geslis
gesis en gelispel
naar benauwend
angstig gefluister
luister naar korte
en lange aanlopen
opzwellend tot
een magistraal
kort voor de alles
vernietigende
implosie in de
stilte na het nooit
verwachte ongeval
auditief en visueel
ben…
Eigen taal
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 ieder heeft
een eigen blik
op het verschijnen
van een plotselinge
bliksemschicht
ik grillig
lijn en kleur in
een gigantische
speed elkaar
explosief ontladend
waarbij het
netvliesbeeld de
blauwdruk van
een persoonlijke
werkelijkheid geeft
we kijken om ons heen
maar dit panorama
is een deel van het geheel
een volgende blik laat…
Zomers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 nog net
geen trillende
horizon maar
wel zomers
de verre mêlee
van hooikleuren
met wilde bloemen
en knisperend gras
in de verte
klept de abdijklok
zijn twaalf uurtje
wereld neemt rust
na een vroeg begin
waarvan het fris nog
in de donkergroene
schaduwen hangt
generaties
oude bomen
zien de mieren
naar buiten komen
met koningin…
Geraakt door de stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 ik zag
je lach
dansend
tussen de
stellen op
zoek naar
eenzelfde
timbre ritme
en draai
hij stond
geraakt in de
stilte van
bewondering
volgde jou
met stralende
ogen als iets
unieks in het
drukke bewegen
blikken schitterden
vingers maakten
subtiel contact
zij nam in alle
rust over waarbij
haar warmte volgde
zo als een imker…
Het verborgen paadje
netgedicht
5.0 met 21 stemmen
484 we liepen
juichend het
verborgen
paadje in naar
onze geheime
bloemenplek
waar alles
altijd bloeit
ook nu
een half
zonnetje
en samen
even vrij los
van de wereld
in samenspraak
alles begroeten
de stand van
zaken opmaken
wat zijn schoonheid
heeft gegeven
wacht nu overleven
alles heeft vrucht
gegeven voor weer
een nieuw leven…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 in vertraging
duwde ik me van
de stroom verder
weg zag een
inham om even
bij adem te komen
begon de weg terug
met licht en de
opgekomen zon
warm in de rug
op halve kracht
kan ik niet meer
presteren maar wel
leren om te genieten
van wat in competitie
nog nooit gezien
is gaan worden
stilte en schoonheid
in verbinding met pure
natuur…
Een glooiende zomer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 ik raakte
voorzichtig
je arm aan
hoopte dat de
vleug van je huid
in dezelfde stand
zou blijven staan
als bij ons afscheid
na tal van vele
liefdevolle strelingen
jouw rug indachtig
waar willige handen
het jeugdig landschap
een glooiende zomer
hebben gegeven
die daardoor een
ware metamorfose
heeft ondergaan
in een surplus aan…
Een glooiende zomer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 ik raakte
voorzichtig
je arm aan
hoopte dat de
vleug van je huid
in dezelfde stand
zou blijven staan
als bij ons afscheid
na tal van vele
liefdevolle strelingen
jouw rug indachtig
waar willige handen
het jeugdig landschap
een glooiende zomer
hebben gegeven
die daardoor een
ware metamorfose
heeft ondergaan
in een surplus aan…
Hobnob begonia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 apegapen
komt rode zuring in knotswispelwei in grote verscheidenheid voor
over de wijze waarop zij in aanvang der arrivalia tussen vliegveld beek en donk
en halfweg eindhoven werd bevrucht laat de winkler prins zich echter niet in extenso uit
edoch in haar voormalige echteliedenparenteel doet zij
goede zaken in haar kraambed
gelijk de natuur…
Zomer Haiku
netgedicht
4.9 met 68 stemmen
657 Zomerse bloemen
Ze kleuren het landschap geel
Als kleine zonnen
Zomerse vruchten
Ze kleuren de struiken rood
Als kleine harten
De zomer brengt troost
Warmte na de regenbui
De koele stortbui
Tranen verdwijnen
Op zoek naar nieuwe wegen
In het groene gras
Het klavertje vier
Geeft hoop te blijven dromen
Het hart overwint…
Wolvenmaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 De stem van jouw eenzame ziel
klinkt nu weer helder in de lucide nacht
het geluid is duidelijk hoorbaar
het wezen van de aarde huilt
natuur probeert zich te herstellen
nu de wolf weer thuis is in het land
moeder aarde woelt in broze dromen
onder de wolvenmaan, liefde in haar hart
ze komt weer terug met de bloeiwijzer
vol hunkerende…
Die eigen kleuren giet
netgedicht
5.0 met 69 stemmen
473 Ik zag dat
de wereld
draaide toen
jouw lach de
mensen paaide
jij met je vitaal
krullende kop
deed er nog een
uitdagend schepje
bovenop toen jij
de touwtjes stevig
in handen had
iedereen kende
ondertussen
jouw pittige rap
geen meezinger
maar een echte
swinger soepel in
de heupen en
knieën op een beat
die pas heel in
de verte…
Als stom vermomd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 het is
mijn tijd van
ontwaken
als ik kikkers
hoor moet ik
terug kwaken
ik zoek ze op
kijk ze aan wij
oefenen samen
op eigen naam
hetzelfde heb ik
met een hond
die mij aankijkt
alsof ik als stom
ben vermomd
knipoogt en blaft
toe zeg je naam
het is toegestaan
al lang geleden
toen ook wij beden
vaak brabbel je tegen
mij je diepste…
Het gebaarde kind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 zij zongen
hun lied
van frisheid
en kou
de grote
met slangen
behangen
machines
trouw aan
de decibellen
productie
ronkten zij stilte
tot destructie
de wettelijk norm
was slechts
voor de vorm
nog leek het
eenstemmig
in de metriek
van het hart
maar aarde
wist nu al het
gebaarde kind
was te warm…
Erosie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik zag
de stenen
liggen in
zacht
kabbelend
water en
kende hun
afkomst uit
mijn gesprek
met de rivier
die in rustige
klanken zijn
verhaal aan
de oever
murmelde
en verder
stroomde
met een
opgedane
ervaring rijker
in de bedding
had de kracht
van de stroom
zijn sporen van
duizenden jaren
nagelaten van
groot naar klein
rots…
Fluwelig glijden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 je fladderde
met wind tegen
boven de struiken
met diamantjes
van de pas
gevallen regen
tegenwind
ging slow
en traag terwijl
bij mee de
hoogvliegers
droog bleven
ik wist dat jij
eens zou eten
uit mijn hand
nadat jij je vleugels
glad had gestreken
en mij sprietig aankeek
koppie en kleed
in kool witte
kleuren met een
verdwaald…
ZO ZAL HET GAAN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
730 al ritselend laten weten
zullen vogels het elkaar
al kwetterend vertellen
dat ze jou nooit mogen vergeten
zullen zeeën woelig baren
zullen rivieren tranen stromen
en kunnen het verdriet niet langer
voor zichzelf bewaren
ben jij dan zo bijzonder
ja en voor elk mens dat heen gaat
voltrekt zich hetzelfde wonder
daarom is het dat de natuur…
Wereldvraag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.020 Mensheid,
deel van de natuur met de minste wijsheid;
hoewel gij de enige zijt die kan spreken,
zult gij niet antwoorden.
Deze vraag is te groot voor u,
ze omvat teveel waar gij niet bijkunt.
Waarom zijt gij dan de enige met het spraakvermogen?…
GEBROKEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.336 ben ik mijn schat nagedoken
Echter niets dan wrakhout…dat ik vond
Ontroostbaar mag je mij nu wel noemen
en natuurlijk evenzeer mijn lieve vrouw
Niet eens een klein kistje…met bloemen
voor dat kleintje waar ik altijd van hou..
--------------------------------------------------------------
Helaas is dit alles pure werkelijkheid...Het betreft…
Met de billen bloot
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
3.836 Met de natuurlijke gang van zaken mee?
Of kiest u voor de keizersnee?…
Lekenbroeder
netgedicht
2.6 met 37 stemmen
4.684 Want oh, wat was het een voorrecht
om daar te zitten in het echt,
terwijl dees wijze hooggeleerde
hun kennis der natuur vermeerde.
De tekst strekte van rand tot rand
“Vlaanderen is een groots eiland.”
Het duurde zeker tot de kerst
voordat het kwam tot een protest.…
Herman Gorter
poëzie
3.7 met 36 stemmen
5.817 een golf, een vlam,
een stromend stuk natuur,
blinkend als water in de zomerdag.
nooit, sinds ik hem zag,
zag ik nog een man
wiens wezen zo bezielend overkwam
tot in zijn blik, zijn praten en zijn gang.
een rechte beuk, ook toen zijn einde kwam.…
Tijdsbesef
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
846 Cyclisch denken is
Alom wereldgebeurtenis
Ons tijdsbesef is onterecht
Lineair is niet de weg
In zuidelijke landen
Vandaag vier uur
Komt morgen weer
Dan haast je je niet meer
Maar bij het meest essentiële
Leven na de dood geaarzel
Is dat nu lineair of cyclisch
Of niets slechts enkel hoop
Mogelijk is de natuur cyclisch
Maar zielenleven…
- Stenen volk -
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
542 Branden zoals maar een liefde branden kan,
vlammende enorme kracht, die brandt als zuiverend vuur,
de verloren gewaande ijdelheid van het stenen volk,
luisterend naar de gekleurde stralenkrans van de natuur.…