8651 resultaten.
Dromenvanger
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.886 Op lege dagen - zoals deze
wanneer vogels weggevlogen
mij verlieten voor een verte
die ik nemen kon wellicht
dacht ik aan langvergane dagen
van verlaten witte wolken
die genomen door de vogels
zomerden in vergezicht
In winters hing ik niet aan slaap
die was voor dwazen - radelozen
nee - nog liever brandde ik mijn ogen
rood in evenwicht…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
611 Witte duif in 't blinkend licht
op weg naar verzoening
gedragen door gesterkte vleugels
strijdend eind in zicht!…
Trawant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht schommelend
van dal naar piek
soms ongekend de hoogte in
daar soms zwevend termiek
soms peinzend zoekend
naar een anker
dan weer soepel glijdend
op het wit van de sneeuw
bewegend van de bocht naar idee
en vice versa
soms ook zoekend daar
naar die enorme ruimte
daar in dat hooggebergte…
Jij...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.140 Jij
Die daar zo ligt te lijden
In het witte hospitaal
Jij
Die daar in het steriele
Een bacterie opliep
Bijna fataal...…
DE DROOM
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.142 je sluit je ogen nog een keer
gelukkig maar
je droomt alweer
je bent een zwaan
zo wit
zo teer
op het water wiegend
je zwemt een grote
en een kleine boog
steeds maar denkend
vrij zijn
los zijn
ik wil omhoog…
DE LENTE AARZELT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 Hoort: "Witte lente!"
Een woud van krentenboompjes
of late sneeuwbui?
Op het tuinschuurtje
rimpelt water tussen grind
onder seringen.
Bij dichte hondsdraf
en verstrooid paardenbloemzaad
glanst nòg laat speenkruid.…
De liefde in het samen klussen
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
2.656 Haar handen wit
van ’t klemmen van de ladder
vraagt ze aan hem
of het nog gaat.
Hij heeft de klus geklaard.
Als hij is afgedaald
tot ooghoogte van haar
raken zijn lippen
heel voorzichtig
even die van haar.…
Tot toen ging alles goed
gedicht
2.6 met 28 stemmen
23.041 En zo genoten zij dag en nacht
van wit en van stilte en water en glad
de stenen en het mos dat daar lag.
-------------------------
uit: 'Botshol', 1980…
In Gouden Handen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
603 bloot op de eenzame weg waar donker
moed in de schoenen zoekt drijf ik rond
zwarte rozen op klanken van engelenzang
tot aan mijn grenzen laat ik jou komen
oude schoenendoos vergeeld om tranen
adem jij schaam momenten in zwart wit
de geur hangt nog steeds rond het eiken
lik ik wonden uit mijn tijd losgelaten etter
zal ik nooit meer knielen…
Verkillende misverstanden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
591 De witte duif blijft in het hok
zingt een laatste vredeslied
verstikt door donkere rook
als traag de dag overgaat
in donker bevroren nachten
Vooralsnog heerst de stilte
van de gekwetste ontvanger
die in een ijzige winterslaap
van met tijd gevulde spanning
hoopt op een betere uitleg
dan het bijna onvermijdelijke
Redeloos vallen ze uiteen…
Holocaust
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
830 Als ik droom dat ik doodmoe wegzak
in een witte smetteloze wereld, waarin
ik gewichtloos zweef, de eeuwige pijn
in mijn lijf verdwijnt en ik geen zin heb
terug te keren, weet ik zonder verdriet,
dat ik stervende ben en dat het goed is,
mij niets onmenselijks overkomt, geen
lichamelijk aftakelen na vernederende
geestelijke mishandeling…
Jazz
gedicht
2.5 met 79 stemmen
21.112 Toe, vil mijn schaam dat wit
konijn, span dat vel en roer de
trom. Maak wat koel was kokend
en kanonsloop wat was krom.
Vel mijn boom de achterdocht
en zaag de takken trommelstok van
liefde. Drum je namen in mijn
bas en maak mij jouw gekliefde.
Hou me hou me hou me vast, en
kerf uit mij jouw boot.…
Heerlijke wandelvriend
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
587 Het witte zand
laat je uitbundig lachen en
de zeevogels kussen je
op je lippen.
Oh, heerlijke wandelvriend
ga door met je mooie lied van de zee en
vang het ritme van de zon.
Ja, maak een lied en
heel mijn hart zodat ik de
stilte van je stem
heel diep kan horen.…
Voor het gerecht
gedicht
3.2 met 21 stemmen
8.412 Ik zit achter de witte piano en speel voor haar.
Zo helder kan niemand spreken.
Ze eet het hart van heimwee op en
toost maar rood op die halve vrijdagmiddag in de regen.
-------------------
uit: Raster, 2004.…
Onze harten stromen samen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.093 En witte wolkjes aan de hemel
glimlachen ons aanmoedigend toe.
Onze harten stromen samen
en kussen alles wat leven is.
De stille avond heeft
onze harten met schoonheid gevuld en
zijn zo vrij gelijk twee vogels
in een bloeiende boomgaard.…
Een stil bericht
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.422 Geschreven op 23 maart 2010
Een stille afscheidsgroet tussen de witte rozen.…
het lot dat stuitert
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 hoe bedreven de geest verrijst
boven de klanken van geduld
laakt het lichaam de behoefte
aan warmte en wijsheid
bedwelmd schittert het blauw van de tv
door een traan van het rechteroog
alhoewel dag veertien volmondig
het weten flankeert van wijze witte
jassen woorden is deze onrust
als knisperend van grind op mijn graf
geen dag zal nog…
Wolkenhemel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.026 donker grijs getamponneerde wolken
steken af tegen het vuile wit
hier en daar wringt een winters zonnetje
om het blauw in de zee te weerkaatsen
wentelende golven te verlichten
die af en aan rollen op het strand
meegebrachte schelpen slijpen
in het tij aan het natte zand
wanneer zonlicht het wolkendek breekt
en het water kust, schept het…
Een matte Kerst
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.559 De bal was kwaad
Meer op hem zelf dan op zijn maat
Deze een kleurrijk figuur met witte tippen
Had voor hem in de boom weten te glippen
Deze rijk voorziene Pocher als hij was
verdrong eenieder van zijn plek
Scheldend met, rot op vies, mager, lelijk, en gek
Zo hangt de rijke bal nu vooraan aan zijn dikke nek
De ander kleurloos onbelicht niet…
De sint komt ieder jaar
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.355 ik heb het
rode boek gelezen
van sinterklaas
in een
onachtzaam ogenblik
vond ik mijn naam
gouden en
zwarte kruisen
keurig op een rij
het leven
van afgelopen jaar
ging mij voorbij
tot een witte hand
verscheen de vinger
wijzend op het boek
een donkere stem
vertelde mij het zit
met jou wel goed
heb nu een
eigen exemplaar…
Vlokje
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.395 koud en kil
eenzaam en stil
Vlokje zweeft
bibbert en beeft
zachtjes naar benee
een vlokje zweeft mee
nóg een vriendje er bij
samen zijn wij blij
en sterk als een storm
een echte sneeuwstorm
guur de wind
bang elk kind
aarde prachtzicht
lieflijk, zacht licht
een kaarsje brandt
Vlokje landt
op een witte deken
warmte geven
Kind…
Verwend
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
1.027 Als het weer, roet in ’t eten gooit,
terwijl de sneeuw wit is:
de treinen niet rijden,
Schiphol lam ligt
automobilisten
niet meer dan 50 kilometer
per uur moeten rijden,
om ongelukken te voorkomen,
fietsers naast,
in plaats van op de ’t rijwiel zitten,
geven we iedereen de schuld,
terwijl de weergoden daarboven
lachen!…
stiltemoment
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.746 er woont een vlinder in mijn huis
heel zacht…
schijnen blauwe ogen zomerlicht
waar nachtsfeer koud verdwijnt
verschijnt het kleine wonder
tussen glas en glas, vertrouwd alsof
het altijd al zo was
mag ik zuchten rond het middaguur
de avond beter weten langs de witte muren
van vandaag?…
MVV wil kerkhof voor fans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 MVV wil haar harde kern belonen
met een rustplaats op het veld van eer
’n rood - wit kruisje met net dat beetje meer
en een “last post” op vuvuzelatonen
Krijgen hun supporters dan ook bij God
'n abo of eeuwig stadionverbod
MVV denkt na over een plan om een veld van eer voor overleden fans vrij te maken op de gemeentelijke begraafplaats.…
Schizofrene zwaan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.391 mijn vader was een schizofrene zigeuner
die langs de oevers liep om verzameld hout
mijn moeder continu in perkament
blies kleine veertjes van zijn schaduw
er vielen soms dauwdruppels
van mijn regenjas naar school
dominees die ons gezin vervloekten
hielden mij taai, zoals mijn moeder
ik voel ook geen zinloosheid
in het bestaan van witte…
Wat een prachtig weer
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.108 Kom, laat ons dansen
fluisterde je midden op het drukke plein
waar bosjes lokte
achterover duwend in dorre bladeren
welke er nog lagen toetertijd de herfst
toezag hoe de winter voorbij verlangde
sneeuw als stille getuigen
op dikke witte wollen deken
het deerde ons niet
jij stond boven mij: klampte je vast
aan lentegroenetakken in de…
In rood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 Het lentegevoel doet denken aan jou
vol van ingehouden kracht verstild
niet vanwege het groen maar het wit
van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten
Jouw gezicht omkranst met rood goud
krullend omlaag vallend en omhoog eruit
sproeten, gekuste schoonheidsvlekken
op een geurende, gekarnde zachte huid
Hoog boven het plein sikkeneuren
de statige…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
Wenken
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.364 Witte wolkjes met doorgloeide randen,
boven zee,
wenken als een zacht paar blanke handen
Kom toch mee!
Blauwe plekken, in de blaadrenbogen
van 't prieël,
wenken als een zacht paar vriendlijke oogen
Min haar veel!
Reuzenletters, in de kristallijnen
schaatsenbaan,
wenken als een beeldspraak door haar lijnen:
Wil toch gaan!…
13 augustus
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.264 vandaag loopt er een kind aan mijn hand
eerstgeboren voelt hij kleiner dan hij is,
want missen spreekt het grootste woord
en buiten,
in dat verre land van bruggen bouwen
speelt vertrouwen met mijn pop
ze draagt wat krullen rond haar ogen
maar ze ziet de mijne niet
ik pluk mijn witte bloemen uit een
tijdloos dood gebaar
daar samen…