6661 resultaten.
Zachte schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik geef je mijn leven, ik kan er niet tegen,
Ik kan niet zonder jou bestaan.
Tijdens al slapeloze nachten
In gedachten heers je altijd.
Wat zal ik doen, langer kan ik niet wachten,
Ik ben met mijzelf in strijd?
Net de maan in de hemel alleen,
Zo is maar één jij op de Aarde.…
Universele liefde ( Voor R. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
650 zal blijven bestaan: warmte,
vrede en liefde voor ieder.…
Des dichters spiegeling
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
663 De dichter laat zijn wonden lezen
Zijn boosheid, zijn tranen
maar ook zijn humor en zijn lach
“ Voedt mij met magie “, roept de lezer hongerig,
“ Bevestig mij in mijn bestaan
en in alles wat ik met eigen ogen zag!…
Een Dichter...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Ogen die spreken, spreken hem aan en
tedere handen die strelen en niet
grijpen vol wellust en hebzucht in
een decadent bestaan.
Hij kent de troosteloze eenzaamheid,
terwijl hij hooghartige hoogdraverij
vermijdt en zich bewust is van de mensheid
die in wezen lijdt.…
De vogels fluiten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.393 Nu een hapering in dit schijnbare rimpelloze bestaan.
Hoor jij de vogels fluiten?…
Vrede
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
556 't is winter en de dagen lengen, en plots
is er weer vrede met heel dit klein bestaan.
Waar ook die vrede plots vandaan, ik kan
alleen maar danken en vanbinnen juichen.…
Grenzeloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
767 Er bestaan dan geen kruizen.
Ik bekeek en vroeg mij altijd af,
voordat de dichterspen in mijn handen gleed,
dat wat voorbij schreed...zonder zich te laten kennen.
Ik weet nu, enkel daar kan ik weten en herkennen,
om nooit ofte nimmer te vergeten.
Ik besef reeds: oordeel en leven waren steeds, al,
immer gekend.…
Kruis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Want het is waar, wat hier staat
Niemand van ons ontkomt er aan
Op deze aarde, hetzij vroeg of laat
Het betreft een ieders bestaan.
Maar toch mogen wij nu weten
Jezus heeft ons kruis gedragen
Zijn leven voor ons willen wagen
Hij die aan Gods hand is gezeten.…
De zee heeft geen geheugen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
697 De zee heeft geen geheugen
De zee heeft geen geheugen
van een golf die naar het strand rolt
of één die langs de havenhoofden
als een tornado met witte kraag rondtolt
Zal die golf doorgaan met leven
misschien beginnen dan met doodgaan
welke zee gaat hij straks op
is hij het begin van mijn bestaan
Toen begeerte begon met eenzaamheid…
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 De mensen worden blij en zullen zingen
en kinderen gaan buitelen in 't gras
alsof er nooit een winter heeft bestaan.
O mensen, laat ons hoopvol verder gaan
herinnerend hoe 't voorjaar telkens was
en dat de warmte allen wil omringen.…
vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 gij vreemdeling die onverwachts gebaart
verhaalt van verre kusten waarvan ik ‘t bestaan
vermoedde, maar niet dorst heen te gaan
ge neemt me mee in grote vaart
wolken, slierten, licht, beweging, flitsen
toverlantaarn met brekend licht
dat kleur geeft en mijn ziel verlicht
mijn kern raakt tot atomen splitsen
ik staak ’t verzet, ruik…
Als het moeilijk wordt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 Heer, blijf mij in alle dingen steeds nabij
Want alleen in U is mijn tijdelijk bestaan
Zonder U kan ik geen stap verder gaan
Blijf heel mijn aardse leven aan mijn zij.…
aan C. ter LINDEN (01)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Het Ik-tijdperk loopt ongemerkt teneinde
Er is een nieuwe, frisse kijk ontstaan
Op You Tube dienen zich de goeroes aan
Illusies waren het waarop men deinde
’t Is afgelopen met het vastomlijnde
Dat er iets als een Hemel zou bestaan
Heeft zelfs voor theologen afgedaan
De oude Roos van Jericho verkwijnde
Er is geen ik dat ziet, ruikt hoort…
De liefde van de Heer
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
586 Toch is zeker: Zijn liefde blijft bestaan
Ook al gaan wij vaak verkeerde wegen
God de Heer blijft ons in alles genegen
Hij zal ons steeds in liefde gadeslaan,
Wonderlijk, die liefde van de Heer
We mogen in geloof op Hem bouwen
En ons leven aan Hem toevertrouwen
Hij blijft ons nabij, keer op keer.…
tevergeefs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Jouw kleurrijk bestaan duidt aan rond jouw pupil.
Het inzicht wat jij kan uitstralen van ziel tot ziel.
Maar de verbinding ziet tevergeefs het verschil.
Het verbaal excentriek bulderen als een waterval.
Is het herkenbare aan een verfrissend nieuw leven.
Gespoeld van top tot teen via een kronkelende rivier.…
Alleen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
954 Alleen, zo ben ik gekomen en zo zal ik misschien ook wel gaan,
Alleen, wat is dan het nut van mijn bestaan?…
Intieme vrijheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 herkennen van komaf
vertrouwdheid was de basis van ons samengaan
als wij spreken maken woorden zichzelf overbodig
in samen weten ligt begrijpen besloten
jouw gebaar toont al zin en doel
onze ego’s bemerken ongekende ruimte
zonder zich te beperken in besluiten
alsof grenzen zijn verlegd
en intieme vrijheid is betreden waarin
ons bestaan…
Kleine vogel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
536 weg van mijn ratio
om heen te gaan in het onbekende
met het hart uitverkoren
voor schoonheid geboren
uit armoede verheven
kleurrijke liefde
in ons leven gekomen
door jouw zweefvlucht
voel ik daadkracht
als gebaar naar de aarde
door elkaar in de waarde
kleuren van ware liefde
om ons heen als een deken
voorbij het nergens in ons bestaan…
Prettige Feesten!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.020 Ik wil uit jouw handen eten
het zoete water van jouw bron
jouw vingers op mijn naakt bestaan
en nu en vaak me aan jou overgeven
eb en vloed, licht uit de de zon…
De schoenen die ik draag...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Mijn schoenen passen, horen bij mij, bij
mijn leven, mijn bestaan.
Overal waar ik kom of reeds ben geweest.
's Avonds trek je ze uit, de volgende dag
weer aan, maar geschoeid op een andere leest.
Mijn schoenen prangen bij tijd en wijle,
knellen, terwijl ik er enigszins onder lijdt.…
Een bad vol tranen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 Hij gaf mij een thuis vol
liefde en vleugels
Een buik vol vlinders en een altijd
Smeulend vuur
Dompelde mij onder woorden waarvan ik
de betekenis niet kende
Zette mij op een troon en maakte
mij zijn koningin
Betrad ongeplaveide wegen en opende
deuren waarvan ik het bestaan
niet vermoedde
Met eindeloos geduld ruimde hij
puin, wiste…
De eenvoud van beuken
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.595 En kroop ik vijf voet de aarde in
zo traag als hun wortels gaan
dan dronk ik de ware waarde in
van hun aaise groei en staarde in
de poriën van mijn bestaan.
Maar ik zit met mijn gebroekte stramme
hoewel goed bedoelde hammen
op het schijnbaar vriendelijk mos
tussen de schijnbaar gladde stammen
van het schijnbaar simpele bos.…
Reden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 Hoe kan er iets bestaan zonder reden?
En wie bepaalt de reden?
De reden…?
Bestaat in een mysterie.
Want in haar ontvouwt de liefde zich
op een wonderbaarlijk manier.
Zich niet storend aan de wetten
van de zwaartekracht.
Steeds bevrijdend en
ontvankelijk voor gedaante verandering.…
Winterdag, begroet mijn ziel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
567 nergens ooit een open deur
er slaapt een schim in mijn geweten
daar waar de dood de vijand huwt
heb ik mijn proviand gegeten
de waarheid nimmer geschuwd
kom we gaan vandaag naar de horizon
waar mensen en dieren ons begroeten
begroet mijn ziel, maar laat mij niet boeten
voor al het onrecht reeds gedaan
ik koester stil mijn aards bestaan…
Mijn zusje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
956 Broos de levensadem van een mens:
een bestaan van meetafaan omsloten
door de zoete dood waarrond leliebladen gegoten,
drijvend op engelenvijvers met rust als laatste wens.
Wasem meegevoerd door leeuweriks klim
tussen blauwe plooien, verre ontastbare stip,
onzichtbaar gouden zeilschip
verdwenen achter de kim.…
Bewaard
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.431 Vlak voor mij trokken de rails weg, luchtop
de hemel in waarin ze niet bestaan;
de wind ging onderdrukt gemurmel aan
dat ik verstond. Ik kwam omhoog. Rob! Rob!
Was dat mijn moeder? - hoogst ontdaan stond zij
beneden aan de dijk, het avondmaal
weer in haar tas. Haar fiets beschrijft geen taal.…
Een landman strijkt met forse streek de zeis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
973 Ik won de zielenvrede, hoogste prijs,
Waarnaar men in dit veeg bestaan kan streven.…
DRACHTENS GEHEUGEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 Het gebouw, dat Friese oudheid bewaart,
bemint stille stemmen uit elke tijd,
tot bescheiden, blijvend bestaan bereid,
binnen sterke muren van nodende aard.
Strenge laden, onverstoorbaar bedaard,
voelen zich somtijds door schuiven verblijd,
waarbij opbeurend licht langs hun wanden glijdt:
verborgen woorden springen op, zijn vermaard.…
Ode aan Gent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
810 smaak het onvolprezen gerstenat
op gevels heeft de kunstzin vlam gevat
de Leie laat de eeuwen traag bezinken
de rondvaartboten varen af en aan
het stadshart wordt meertalig fier bezongen
la dolce vita, kalm en ongedwongen
genieten krijgt met instemming ruim baan
de spijzen strelen ongeremd de tongen
dat wat bestaat voor immer blijft bestaan…
Cirkels van het hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
720 beloften
achter de sluier van de nacht
opent de met kool omringde
ogen, brengt het
licht van gisteren dichterbij,
maar deint verder weg
in een geruisloos gebaar
Vergeefs draaf ik er
in een narrenkap
achteraan om moedeloos
en misselijk in steeds
wijdere cirkels te gaan
Ik smeek om het einde
van de droom als ik wist
dat die zou bestaan…