Alle inzendingen over verdriet

12331 resultaten.

Sorteren op:

voor altijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
Vandaag gisteren en morgen De dagen volgen opeen Massale steun massale zorgen Iedereen leeft mee Jullie zijn niet alleen Tot in de verste verte kijken dat kunnen we niet Tot nu zien we alleen het verdriet Een steun betuiging een lief gebaar Is alles wat we kunnen doen voor elkaar Voor iedereen die het nodig heeft Niet alleen vandaag of morgen…

je hebt me verlaten

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
je bent gegaan zonder mij als een bloem die het gevecht van wind en regen verloor mijn geliefde, ik herinner me hoe je me in de ochtend je warme mond bood oh, ik mis je zo dat zal nooit veranderen woorden van eeuwige liefde waren van ons op toepassing meisje toch… je hebt me verlaten en ik weet weet niet wat te doen dus…
fairouz23 juli 2014Lees meer >

Ter nagedachtenis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
Neergeschoten ben je Samen met 297 andere mensen Neergeschoten door een stel idioten uit een ander land Vraag is of je ooit zult worden herkend Zodat men jouw lichaam kan begraven in een eigen graf Vraag is of je lichaam rust zal vinden In dit diepe zwarte gat Je bent niet meer Je praat niet meer Je lacht niet meer Wat een leed Wat een verdriet…

nooit meer

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 580
Nooit meer wakker worden in de eerste ochtendklaarte met jou genesteld in de holte van mijn arm vertederd kijken hoe je glimlacht in je slaap en wachten op de eerste tekens van ontwaken om je op de valreep te verrassen met een vroege zoen van vreugde intiem omstrengeld samen verder soezen tot ook de lust ontwaakt om traag en innig liefde te…

olifanten

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 617
naar verluidt hebben olifanten een pijnlijk groot geheugen naar verluidt trekken zij eenzaam naar het knekelhof als het tijd is om te sterven waar kan ik heen, ik die niets vergeten ben, maar deze laatste weg niet vinden kan?…

klaar

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
pijn verveelt nooit alleen de tijd die gaat ik ben er nog waarom niet stoppen jij weet waarom doe je best om te begrijpen waarom ik ga om alleen te zijn. voor het leven ben ik niet nodig.…
Kipp29 juli 2014Lees meer >

Drank

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.999
Daar is een wondere drank die elkeen schuwt te drinken, want bitter is de smaak en doet de mond geen deugd. Elk ziddert die hem ziet, want zwart is hij van verwen, noch spegelt ooit het licht zijn helderheid daarin. Zeer dikwijls is de kelk, waaruit m' hem komt te drinken met doorenen gekroond, ofwel met bloed getint. De Godmens heeft hem…

panoramisch

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
hoog boven de nachtelijke stad een zee van lichtjes ver beneden ons draaide het panoramisch restaurant waar we samen aten langzaam om zijn as ik heb het uitzicht niet gezien, alleen de lichtjes in haar ogen en de blije glimlach op haar lippen mijn wereld draait nu zonder haar en rondom mij heerst enkel duisters…

Gekomen met een zoete mond

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.228
Gekomen met een zoete mond waar kindsheid heen ons zingen zond als blijde bedelaren, was onze honger goed als brood, en zagen we in tergloze nood een makker onzer jaren. Maar 't leven sloeg, met stille speer, in ieders zijde een eigen zeer. Wij hebben 't bloed gezógen; een lách heeft onze smart gekoeld; - maar w' hebben in de…
P.N. van Eyck14 augustus 2025Lees meer >

Ik wil zo graag bij mijn gevoel.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 758
Ik denk niet dat anderen weten wat ik daarmee bedoel. Het is niet zo dat ik geen gevoelens heb. Maar er zijn bepaalde gevoelens waar ik met geen woord over rep. Het zijn de gevoelens van pijn, die er van mij niet meer mogen zijn. Ik heb alles wat ik wil, ik mag geen pijn voelen, dat voel ik ook bijna niet. Het voelt gewoon vaak stil…
R.W.2 augustus 2014Lees meer >

ZOMERAVOND II

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
Gedachten, die de zonnige uren banden, Bemijmer ik, waar langs de stille kreek Het nachten naêrt en op de lage landen De avond roerloos ligt en schemer-bleek. Dan blaast een jongen op z'n herdersfluit Een simpel liedje van verloren dagen; En 't mijm'rend hart moet zachtkens medeklagen Bij 't gaan en komen van dit week geluid. In weedoms…

Oude ogen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Dan is er die dag - eigenlijk waren er al meer voorbij- dat ze niet meer wil Het lange leven beu met pijnlijke veranderingen te veel eenzaamheid Liefst nam ze een pil rechtstreeks naar de vergetelheid Het valt niet mee voor steeds meer mensen als je niets meer om voor te leven vindt Soms, overleef je zelfs je kind Stil buigt…
Sanne8 augustus 2014Lees meer >

rolkei

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 506
als een rots bood ik weerstand tegen de zuigende branding op de rand van de leegte die je in me liet tot ik kantelde en in dit dieptepunt roerloos als een rolkei in een kuil traagzaam gepolijst wordt door de tijdloze rivier verweerd door winterse vrieskou geblakerd door zomerzon seizoen na seizoen na seizoen tot ooit misschien een spelend…

O gij, in weedom neergebogen.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 887
o Gij, in weedom neergebogen, Weerhoud geen tranen in hun loop: Zij drenken 't bloemetje der Hoop, En moest hun bron bij u verdrogen, Bid God, dat Hij uw leven sloop'. Het water, in 't metaal bevroren, Splijt wel het zwaarst kanon vaneen, Waar 't vloeien kon, is niets geleên: Zo breekt hem, die zijn leed wou smoren, Het hart door opgekropt…

Gemiste kans

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 630
Al wat had kunnen zijn, is verdwenen. Door de zon verschenen En de regen Maar tot morgen geen zorgen. Al wat komt, ligt verborgen in de toekomst, op onze wegen.…

schilfers

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 480
je liet me achter met een gebroken droom: een handvol flinterdunne schilfers toen ik heel veel later mijn verkrampte vuist opende ruiselde glazig gruis me als zand door de vingers…

In de war

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 730
ook zo doordringend Het maakt me een beetje bang En dan plotseling gebeurt het Ja, heel snel, voor ik het weet Hij grijpt iets en loopt snel verder Je gelooft niet wat hij deed Want hij loopt al etend verder Ik ben even in de war Want ik zag dit niet aankomen Dit vind ik toch wel bizar Dit kan ik heel slecht verwerken Ik wil huilen van verdriet…
Wendy Nipas21 augustus 2014Lees meer >

Verscheurende waters

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Heimelijke schimmen weerkaatsen over het water, maar kwetsen kan je het water niet. Je dolk rijt het water open, maar het water zalft zichzelf terug in slaap. Een slaap die ik niet meer kan vatten, nadat de dolk der liefde, mijn hart heeft verscheurd. En de wonde blijft open… Na het nimmer uit mijn gedachte te wissen beeld, van jouw weerkaatsing…

TRANEN ACHTER HET MASKER

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
straat vreesde ze de confrontatie misschien Haar masker vond het fijn op school die voelde niets van de eenzaamheid Was ze niet van alle jongens ‘t idool daar ze knap was propvol vrolijkheid Nachtelijk traan maakte ‘t kussen nat dan schreide zij haar droefgeestig lied ’s Morgens was alles okay na het bad; met weer ’t masker voor haar verdriet…
Ton Rijkers23 augustus 2014Lees meer >

sorry

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 640
overboord te gooien mijn hart te breken en zich in haar broosheid bloot te stellen aan kneuzingen en kwetsuren sorry een leger woord is er niet dan deze loper die alle sloten opent of sluit de dooddoener moedeloos en gelaten keek ik hoe ze heupwiegend uit mijn leven stapte pas toen liet ik me wegzinken in het drijfzand van verdriet…

Parijse daken

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.244
Ik kreeg een hotelkamer met openslaande deuren. Zesde verdieping. Jij, al anderhalf jaar dood, zat tegenover mij. Ochtend. Een zeer lange neger bracht ons ontbijt, hij glimlachte. Tussen ons in schikte ik kopjes en messen. Ik schoof een croissant op je bordje, hier, dat vind je lekker, kletste ik. Gaan we naar warenhuizen, paleizen of gewoon…

Zichtbaar

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
Waar de scherven zijn gelijmd Worden de scheuren zichtbaar Zoals littekens laten zien Waar de wonden zijn geheeld…
veraisme25 augustus 2014Lees meer >

dead end

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
haar boodschap op het antwoordapparaat heeft hij niet meer gehoord even voor ze belde had hij zich voor het hoofd geschoten.…

stofje

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 557
dat ik niet méér voor je ben dan een storend stofje in je oog, dat in enkele knipperingen weggespoeld wordt door traanvocht dat geen tranen is laat tranen parelen in mijn ooghoeken, die geen krokodillentranen zijn…

strooiweide

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 535
mijn asresten worden zwierig uitgezaaid over het gras verstrooid door de wind waarheen? ze verdwijnen zoals jij uit mijn leven verdween zonder laatste groet zonder omkijken het is voorbij ik lijd niet meer wat kan ik meer verlangen?…

Hier moet en zult gij zwijgen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 917
Hier moet en zult gij zwijgen o gij, waar geen van weet, een poosje zwijgen en slapen, mijn Leed! Een poosje moet gij sparen uw tandjes, zo scherp en wreed; niet bijten meer, niet knagen, mijn Leed! De hoge beuken reuzelen zo stil in de stille lucht, en de kalmus, aan mijn voeten, 't is net, alsof hij zucht. En het water, aan mijn…

They shoot horses, don't they?

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
Op een puinhoop machteloze woorden en oeverloos verdriet als een verlaten hond likt hij zijn wonden: gebroken dromen laten scherpe scherven. Zijn ziel schreit want wie blind wordt moet leven met herinnering aan licht.…

Ik durf niet meer te schrijven

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Ik durf niet meer te schrijven Want de sterren staan niet meer goed in het akkoord van liefde, kans en geluk voor mij Ik waag het niet meer om te schrijven Want achter mij vindt de grote zonsverduistering plaats Ik durf niet meer te schrijven. Want mijn schoenen doen me zeer aan mijn voeten. Buiten is er het gerucht van krijg en oorlog. Ik ben…
cornil9 september 2014Lees meer >

vlucht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
aan je denken is vluchten in een waanwereld echter dan die waar ziekte en dood je achterhaald en weggevreten hebben waar onze liefde verder groeit en bloeit en woekert in zalige vergetelheid tot een scherpe scherf realiteit de zeepbel laat barsten en mij teruggooit in de rauwe hel die ik beleven moet tot ik kortstondig…