12331 resultaten.
voor altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Vandaag gisteren en morgen
De dagen volgen opeen
Massale steun massale zorgen
Iedereen leeft mee
Jullie zijn niet alleen
Tot in de verste verte kijken dat kunnen we niet
Tot nu zien we alleen het verdriet
Een steun betuiging een lief gebaar
Is alles wat we kunnen doen voor elkaar
Voor iedereen die het nodig heeft
Niet alleen vandaag of morgen…
je hebt me verlaten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
666 je bent gegaan
zonder mij
als een bloem die het
gevecht van wind en regen
verloor
mijn geliefde,
ik herinner me hoe je me in
de ochtend je warme mond
bood
oh, ik mis je zo
dat zal nooit veranderen
woorden
van eeuwige liefde
waren van ons op
toepassing
meisje toch…
je hebt me verlaten en ik weet
weet niet wat te doen
dus…
Ter nagedachtenis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
621 Neergeschoten ben je
Samen met 297 andere mensen
Neergeschoten door een stel idioten
uit een ander land
Vraag is of je ooit zult worden herkend
Zodat men jouw lichaam kan begraven
in een eigen graf
Vraag is of je lichaam rust zal vinden
In dit diepe zwarte gat
Je bent niet meer
Je praat niet meer
Je lacht niet meer
Wat een leed
Wat een verdriet…
nooit meer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 Nooit meer wakker worden
in de eerste ochtendklaarte
met jou genesteld in de holte van mijn arm
vertederd kijken hoe je glimlacht in je slaap
en wachten op de eerste tekens van ontwaken
om je op de valreep te verrassen
met een vroege zoen van vreugde
intiem omstrengeld samen verder soezen
tot ook de lust ontwaakt
om traag en innig liefde te…
olifanten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
617 naar verluidt
hebben
olifanten
een pijnlijk groot
geheugen
naar verluidt
trekken zij
eenzaam
naar het knekelhof
als het tijd is
om te sterven
waar
kan ik
heen,
ik die niets
vergeten ben,
maar deze
laatste
weg
niet
vinden kan?…
klaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
638 pijn verveelt nooit
alleen de tijd die gaat
ik ben er nog
waarom niet stoppen
jij weet waarom
doe je best
om te begrijpen
waarom ik ga
om alleen te zijn.
voor het leven
ben ik niet nodig.…
Drank
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.999 Daar is een wondere drank die elkeen schuwt te drinken,
want bitter is de smaak en doet de mond geen deugd.
Elk ziddert die hem ziet, want zwart is hij van verwen,
noch spegelt ooit het licht zijn helderheid daarin.
Zeer dikwijls is de kelk, waaruit m' hem komt te drinken
met doorenen gekroond, ofwel met bloed getint.
De Godmens heeft hem…
panoramisch
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
504 hoog boven de nachtelijke stad
een zee van lichtjes
ver beneden ons
draaide het panoramisch restaurant
waar we samen aten
langzaam om zijn as
ik heb het uitzicht niet gezien,
alleen de lichtjes in haar ogen
en de blije glimlach op haar lippen
mijn wereld draait nu zonder haar
en rondom mij heerst enkel duisters…
Gekomen met een zoete mond
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.228 Gekomen met een zoete mond
waar kindsheid heen ons zingen zond
als blijde bedelaren,
was onze honger goed als brood,
en zagen we in tergloze nood
een makker onzer jaren.
Maar 't leven sloeg, met stille speer,
in ieders zijde een eigen zeer.
Wij hebben 't bloed gezógen;
een lách heeft onze smart gekoeld;
- maar w' hebben in de…
Ik wil zo graag bij mijn gevoel.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Ik denk niet dat anderen weten wat ik daarmee bedoel.
Het is niet zo dat ik geen gevoelens heb.
Maar er zijn bepaalde gevoelens
waar ik met geen woord over rep.
Het zijn de gevoelens van pijn,
die er van mij niet meer mogen zijn.
Ik heb alles wat ik wil,
ik mag geen pijn voelen,
dat voel ik ook bijna niet.
Het voelt gewoon vaak stil…
ZOMERAVOND II
poëzie
4.0 met 2 stemmen
725 Gedachten, die de zonnige uren banden,
Bemijmer ik, waar langs de stille kreek
Het nachten naêrt en op de lage landen
De avond roerloos ligt en schemer-bleek.
Dan blaast een jongen op z'n herdersfluit
Een simpel liedje van verloren dagen;
En 't mijm'rend hart moet zachtkens medeklagen
Bij 't gaan en komen van dit week geluid.
In weedoms…
Oude ogen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
592 Dan is er die dag
- eigenlijk waren er
al meer voorbij-
dat ze niet meer wil
Het lange leven beu
met pijnlijke veranderingen
te veel eenzaamheid
Liefst nam ze een pil
rechtstreeks
naar de vergetelheid
Het valt niet mee
voor steeds meer mensen
als je niets meer
om voor te leven vindt
Soms, overleef je zelfs
je kind
Stil buigt…
rolkei
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
506 als een rots bood ik weerstand
tegen de zuigende branding
op de rand van de leegte
die je in me liet
tot ik kantelde
en in dit dieptepunt
roerloos als een rolkei in een kuil
traagzaam gepolijst wordt
door de tijdloze rivier
verweerd door winterse vrieskou
geblakerd door zomerzon
seizoen na seizoen na seizoen
tot ooit misschien een spelend…
rouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
783 is het
een troost
dat ik om jou
rouw
en niet
om een ander
?…
O gij, in weedom neergebogen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
887 o Gij, in weedom neergebogen,
Weerhoud geen tranen in hun loop:
Zij drenken 't bloemetje der Hoop,
En moest hun bron bij u verdrogen,
Bid God, dat Hij uw leven sloop'.
Het water, in 't metaal bevroren,
Splijt wel het zwaarst kanon vaneen,
Waar 't vloeien kon, is niets geleên:
Zo breekt hem, die zijn leed wou smoren,
Het hart door opgekropt…
Gemiste kans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Al wat had
kunnen zijn,
is verdwenen.
Door de zon verschenen
En de regen
Maar tot morgen
geen zorgen.
Al wat komt,
ligt verborgen
in de toekomst,
op onze wegen.…
schilfers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
480 je liet me achter
met een gebroken droom:
een handvol
flinterdunne schilfers
toen ik
heel veel later
mijn verkrampte vuist opende
ruiselde
glazig gruis
me als zand
door de vingers…
In de war
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 ook zo doordringend
Het maakt me een beetje bang
En dan plotseling gebeurt het
Ja, heel snel, voor ik het weet
Hij grijpt iets en loopt snel verder
Je gelooft niet wat hij deed
Want hij loopt al etend verder
Ik ben even in de war
Want ik zag dit niet aankomen
Dit vind ik toch wel bizar
Dit kan ik heel slecht verwerken
Ik wil huilen van verdriet…
Verscheurende waters
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
548 Heimelijke schimmen weerkaatsen over het water,
maar kwetsen kan je het water niet.
Je dolk rijt het water open,
maar het water zalft zichzelf terug in slaap.
Een slaap die ik niet meer kan vatten,
nadat de dolk der liefde, mijn hart heeft verscheurd.
En de wonde blijft open…
Na het nimmer uit mijn gedachte te wissen beeld,
van jouw weerkaatsing…
TRANEN ACHTER HET MASKER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
703 straat
vreesde ze de confrontatie misschien
Haar masker vond het fijn op school
die voelde niets van de eenzaamheid
Was ze niet van alle jongens ‘t idool
daar ze knap was propvol vrolijkheid
Nachtelijk traan maakte ‘t kussen nat
dan schreide zij haar droefgeestig lied
’s Morgens was alles okay na het bad;
met weer ’t masker voor haar verdriet…
sorry
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
640 overboord te gooien
mijn hart te breken
en zich in haar broosheid
bloot te stellen aan
kneuzingen en kwetsuren
sorry
een leger woord is er niet
dan deze loper die alle sloten opent of sluit
de dooddoener
moedeloos en gelaten
keek ik hoe ze
heupwiegend
uit mijn leven stapte
pas toen liet ik me wegzinken
in het drijfzand van verdriet…
Parijse daken
gedicht
4.0 met 2 stemmen
9.244 Ik kreeg een hotelkamer met openslaande
deuren. Zesde verdieping. Jij, al anderhalf
jaar dood, zat tegenover mij. Ochtend.
Een zeer lange neger bracht ons ontbijt,
hij glimlachte. Tussen ons in schikte ik
kopjes en messen. Ik schoof een croissant
op je bordje, hier, dat vind je lekker, kletste ik.
Gaan we naar warenhuizen, paleizen
of gewoon…
Zichtbaar
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
730 Waar de scherven zijn gelijmd
Worden de scheuren zichtbaar
Zoals littekens laten zien
Waar de wonden zijn geheeld…
dead end
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
549 haar boodschap
op het antwoordapparaat
heeft hij
niet meer gehoord
even
voor ze belde
had hij zich
voor het hoofd
geschoten.…
stofje
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 dat ik
niet méér voor je ben
dan een storend stofje in je oog,
dat in enkele knipperingen
weggespoeld wordt
door traanvocht
dat geen tranen is
laat tranen
parelen in mijn ooghoeken,
die geen krokodillentranen zijn…
strooiweide
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
535 mijn asresten
worden zwierig
uitgezaaid over het gras
verstrooid door de wind
waarheen?
ze verdwijnen
zoals jij uit mijn leven verdween
zonder laatste groet
zonder omkijken
het is voorbij
ik lijd niet meer
wat kan ik meer verlangen?…
Hier moet en zult gij zwijgen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 Hier moet en zult gij zwijgen
o gij, waar geen van weet,
een poosje zwijgen en slapen,
mijn Leed!
Een poosje moet gij sparen
uw tandjes, zo scherp en wreed;
niet bijten meer, niet knagen,
mijn Leed!
De hoge beuken reuzelen
zo stil in de stille lucht,
en de kalmus, aan mijn voeten,
't is net, alsof hij zucht.
En het water, aan mijn…
They shoot horses, don't they?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 Op een puinhoop
machteloze woorden
en oeverloos verdriet
als een verlaten hond
likt hij zijn wonden:
gebroken dromen laten scherpe scherven.
Zijn ziel schreit
want wie blind wordt moet leven
met herinnering aan licht.…
Ik durf niet meer te schrijven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
638 Ik durf niet meer te schrijven
Want de sterren staan niet meer goed in het akkoord van liefde, kans en geluk voor mij
Ik waag het niet meer om te schrijven
Want achter mij vindt de grote zonsverduistering plaats
Ik durf niet meer te schrijven.
Want mijn schoenen doen me zeer aan mijn voeten.
Buiten is er het gerucht van krijg en oorlog.
Ik ben…
vlucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
540 aan je denken
is vluchten
in een waanwereld
echter dan die
waar ziekte en dood
je achterhaald
en weggevreten hebben
waar onze liefde verder
groeit en bloeit en woekert
in zalige vergetelheid
tot een scherpe scherf realiteit
de zeepbel laat barsten
en mij teruggooit in de rauwe hel
die ik beleven moet
tot ik kortstondig…